โพสต์ 19 ธ.ค. 2010, 22:57

เรื่่องสั้น( หัดแต่ง )เรื่องความรู้สึกของชายคนหนึ่ง

เรื่่องสั้น ( หัดแต่งจากชีวิตจริง ) เรื่อง ความรู้สึกของชายคนหนึ่ง
ผมขอลงจากเว็บบอร์ดนี้ด้วยนะฮะ เพิ่งหัดแต่งอ่ะครับ จะดีหรือไม่ดียังไงก็ขอความกรุณาด้วยนะครับบบ แต่ถ้ามันไม่มีสาระยังไงก็ขออภัยด้วยนะครับ


ความรู้สึกของชายคนหนึ่ง

สายัญสวัสดิ์กับนกบินรอยบนท้องฟ้าอันเงียบสงบ ท้องฟ้าสีส้มยามใกล้มืดสลัว เฮ้อ~นับวันเวลาผ่านไป

ทำไมน้า~คนเราปัจจุบันมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ผมมักจะคิดเสมอว่า การที่เรารอใครบางคนเข้ามาในชีวิต มัน

ยากที่จะหาคนรักอย่างแท้จริง ชีวิตคนเรามันไม่ได้เรียบง่ายเหมือนดั่งใจฝัน ผมเคยปฏิญาณว่า ถ้ามีใครบางคนเข้า

มาในชีวิต นั้น ผมจะขอรักเขาตลอดไป จะไม่มีวัน จะทำร้ายเธอ จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเธอ และจะอยู่กับเธอ

ตลอดไป ถึงแม้จะอยู่ที่นายก็ตาม ผมจะรักเขาให้ถึงที่สุด ถึงแม้เขาจะไม่สนใจก็ตาม ถึงชีวิตผมจะไม่ได้เป็นคน

พิเศษอะไรทั่วไปนัก แต่ชีวิตผมที่เต็มไปด้วยปัญหา ยากจะมีใครมาเข้าใจ ชีวิตของกระผม มันเป็นชีวิตธรรมดา

ของครอบครัวหนึ่ง ที่มีปัญหาอะไรมากมาย จนกระทั้งเกิดเรื่อง ทุกข์ใจจนถึงปัจจุบัน

ยามคำคืนที่แสนโดดเดี่ยว ผมมักจะเปิดหน้าต่างออกไปข้างนอก และจะดูดาวเป็นส่วนใหญ่ มันแพรว

พราว กระวิบ กระวับ สวยงาม แต่ชีวิตผมมันไม่สวยงามแบบนั้นเลย ผมได้แต่มองไกลๆจากจุดนี้ขึ้นไปเป็นหลัก

หลายล้านกิโลเมตร ไม่สามารถนับได้ ที่อยู่นอกชั้นบรรยากาศของโลก หรือ จักวาล ผมนั่งมองทุกวัน และคิด

เสมอว่า สักวัน จะต้องมีคนเข้าใจอย่างเราอย่างแน่นอน แต่สิ่งภายนอกนั้นมันช่างแสนน่าเบื่อเสียจริง

ผมกำลังศึกษาต่อปีที่ 5 ซึ่งเป็นหัวหน้าน้อง ที่ต้องใช้ชีวิตที่แสนน่าเบื่อ กับคำยอดฮิตติดปากของหัวหน้า

คือ “นักเรียนเคารพ” ถ้าหนักหน่อย ลองเป็นเสียงกระเทยดูสิ “นักเยียนเคายพ” แม้พูดซะหน้าถีบเชียว มั่นใจใน

ตัวเองเหลือเกิ๊น ชีวิตคนเรามันเปลี่ยนแปลงกระทั้งเพศตรงกันข้าม จู่ๆ มันอยู่พวกเดียวกับเรา อ่าวฉิบหาย มันง่าย

อย่างงั้นเชียว เหอะๆ ผมน่ะไม่ได้เป็นคนอัคติกับใครเลย แต่ปัจจุบันสื่อบางอย่างมันทำให้ผู้คนมันเปลี่ยนไป เลย

จึงเกิดเหตุการณ์บ่อยๆ และ หลังจากนั้นก็เกิดเรื่องขึ้นกับตัวเองนั้นแหละ ที่มาจากคำว่า “สัตย์โลกย่อมไปตาม

กรรม” มีคนว่าผม เฮ้ย นายน่ะอย่าไปคิดมากเลย ช่วงชีวิตวัยรุ่นอยากทำอะไรก็ทำ ทำในสิ่งที่ชอบ....

ครับ!!ทำในสิ่งที่ชอบ แต่บางครั้งมันก็ต้องมีขอบเขตกันบ้างจะได้ไม่เสียหายอะไร ทุกอย่างที่เราทำนั้น

จะต้องมีขอบเขต ผมก็ไม่ใช่คนตรงประเด็นเป๊ะแบบนั้นแต่ผมอยากทำอะไรก็ทำ แต่อยู่ในเขตก็รู้สึกดีแล้วล่ะ

แต่มันมีวันหนึ่งสิ!!ที่มันกำลังจะเกิดขึ้น เป็นเรื่องราวที่ดีที่สุดในชีวิตผมเลยทีเดียว รู้สึกดีใจมากมายและอยากจะ

อยู่แบบนั้นตลอดชีวิตเลยล่ะ

วันความทำสะอาดโรงเรียนพิมายวิทยาที่กำลังสบปัญหาภัยอุทกภัย วันนั้นเป็นวันที่ทำให้ผมได้เห็นเขา

เป็นครั้งแรก และ เขาก็ให้ยิ้มเราด้วย จากที่เราอยู่โรงเรียนมาหลายปีทั้งที่เรารู้ว่า เขาเป็นรุ่นน้องเรา แต่โอกาสที่ผม

ไม่กล้าทักเขาตั้งแต่แรกสักนิดก็ไม่มีเลย แต่วันนี้มันทำให้ผมเริ่มรู้สึกมีความหวังขึ้นมาซะแล้วสิ เฮ้อ~ ชีวิตในวัย

เรียนมันทำให้ผมรู้สึกสนุกเฮฮา กับสิ่งที่เขาเรียกว่า “วัยรุ่น”

ผมน่ะมักจะเป็นคนชอบช่วยเหลือคนอื่นมากมาย ใครจะใช้ใครจะทำอะไรผมรับหมด กระผมน่ะเป็นคน

ทำแบบนั้นแล้วมีความสุข จนกระทั้งเธอเดินเข้ามาในชีวิตผม ผมเข้าใจเลยว่าเขาเป็นคนที่ผมอยากช่วยเหลือมาก

ที่สุด แต่ทว่า ผมเห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ผมได้แอบรักเธอ แต่เธอเป็นคนซุ่มซ่าม!!มากเลยทีเดียว เฮ้อ~ผมว่านะ

จะต้องดูแลเป็นหลายเท่าเลยล่ะ แต่ก็น่ารักดี ไม่นาน ขาของเธอก็ไปตกท่อไหนมาก็ไม่รุ ถึงขั้นใส่เฝือก เดินลำบาก

ทีเดียว เห็นแล้วอยากช่วยเหลือ เธอคนนั้นเหลือเกิน หัวใจผมมันบอกว่า อยากให้เราไปดูแลเธออยู่ข้างๆ เมื่อผม

ได้ทำความรู้จัก และได้ช่วยเหลือ เวลาเธอเดิน เธอมักจะเจ็บขาข้างหนึ่ง นั้นแหละคืออุปสรรค์ที่ทำให้เธอลำบาก

ผมจึงเดินไปให้เขาประคองตัวผม ใจผมเริ่มเต้นรัวอีกครั้งเมื่อเธอใกล้ชิดผมเป็นครั้งแรก ผมเลยกล่าวกับเธอเป็น

ครั้งแรกว่า “เดินไหวไหม?” เดินหันมาตอบว่า “ไหวค่ะ!!”เป็นเสียงใสๆ บ่งบอกนิสัยของคนมีความพยายามสูง

ผมก็เดินให้เขาประคอง และรับส่งเธอไปทุกที่ ผมว่าการที่เราดูแลเธอนั้นมันช่างแสนวิเศษยังไงบอกไม่ถูก ผมเริ่ม

เข้าใจทีละนิดแล้วว่า การที่เรามีความรักนั้นไม่จำเป็นจะต้องแค่เดินไปส่งแค่นู้นนี่นั้นเท่านั้น แต่มันคือความรู้สึก

จากก้นบึ้งของหัวใจ ที่ผมสามารถหาคำตอบ จนเจอ ผมเริ่มหลงรักเขาอย่างจริงจังเสียแล้ว อยากจะดูแลเธอ

ตลอดไป ผมเป็นคนประเภทว่า จะรักเขาตลอด จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงชีวิตเด็ดขาด ถึงแม้ ชีวิตจะมีอุปสรรค์

เท่าไหร่ แต่ เธอนั้นมีสิ่งดีๆที่มอบให้กับคนอย่างผมคนนี้ และผมคนนี้อยากจะตอบแทนด้วยชีวิต และ หัวใจเล็กๆ

ดวงนี้ ที่ผมสามารถให้เธอได้ มันเป็นสิ่งที่ไม่มีค่ามหาศาลอะไรมาก แต่มันทำให้เธอนั้นพอมีความสุขบ้าง ผมน่ะ

ไม่นึกถึงตังเอง ว่าดีตลอด ผมจะคิดเสมอว่า ผมเป็นคนธรรมดาปกติ ไม่จำเป็นต้องดีมากมาย เพียงแต่มีความรู้สึกที่

ดีก็เกินพอสำหรับชีวิตผมแล้วล่ะ

ไม่นาน เวลาผ่านไป ผมเริ่มรู้สึกว่าเราทั้งสองกับเธอนั้น มีสิ่งที่อะไรคล้ายกันมากมายจนบอกไม่ถูก แม้

กระทั้งเพื่อนๆมันแซวผมเล่นตลอดเวลา ผมรู้สึกเขินยังไงบอกไม่ถูก เหตุการณ์มันพาถึงจุดๆหนึ่ง ที่ผมอยากจะ

บอกกับเขาตรงๆ ตอนก่อนที่เธอจะไปเที่ยวห้อง!! ช่วงนั้นเป็นงานงิ้วพอดี ผมได้ซื้อ ขนมน้ำตาล 2 อัน

ตอนเธอกำลังกลับไปหอเพื่อนของเขา ผมเดินไประหว่างทาง สองคน ใจผมมันเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั้งผม

พูดออกไปว่า พี่มีเรื่องอะไรจะบอก!! เขาหันมาด้วยรอยยิ้มที่อ่อนหวาน

“พี่น่ะรักเธอนะ จะรักเธอตลอดไป” ผมเริ่มรู้สึกกล้าพูดออกไปด้วยหัวใจผมกำลังเต้นแรงนั้น เธอนั้นก็หันหน้า

หนีไปทางอื่น แล้วเธอก็เอ่ยคำๆนึงเสียงเบาๆขึ้นมาว่า “บ้า!!” คำนั้นมันทำให้วิญญาณพี่ก็ออกจากร่าง กำลังลอย

ไปไหนไม่รุ แต่มันมีความรู้สึกที่ดีมากในวันนั้น ผมอยากจะรักเขาตลอดไป เขาจะเป็นคนยังไงก็ช่าง เธอนั้นเป็น

คนที่ผม ที่อยากมอบชีวิตให้เธอคนเดียวตลอด จนชีวิตผมตายไป ก็จะไม่มีวันลืมเธอ ถึงแม้ ผมจะยอมทำเพื่อเธอ

ทุกอย่าง จะดูแลเธอตลอด ผมอยากให้เธอสบาย อยากให้เธอสนุกสนาน ร่างเริง แจ่มใส ผมอยากเห็นเขาแบบนั้น

และอยากอยู่ใกล้ๆเธอ อยากให้เธอมาซบไหล่ อยากให้เธอเอาไหล่ชนกัน อยากให้เธอจับมือเรา อยากจะให้

ความรู้สึกดีๆกับเธอ เวลายามทุกข์พี่ก็จะยอมทุกข์ด้วยกัน

เวลาเธอเหนื่อยใจ พี่จะยอมทำให้เธอหายเหนื่อย
เวลาเธอเหนื่อยล้า พี่ก็จะยอมทำให้เธอหายล้า
เวลาเธอไม่มีแรง พี่ก็จะยอมทำให้เธอมีแรง
เวลาเธอกังวล พี่ก็จะยอมทำให้เธอหายกังวล
เวลาเธอคิดมาก พี่ก็จะยอมทำให้เธอหายคิดมาก

เวลาเธอจะบอกรักใคร พี่ก็จะทำให้เธอนั้นได้รู้ว่า พี่รักเธอคนเดียว แหละ ตลอดไปจนชั่วชีวิต


ข้อความนี้ผมเขียนมาด้วยความรู้สึกจริงๆของผม และอยากให้เธออ่านคนเดียวจริงๆ อยากให้เธอได้รู้ ความรู้สึก
รูปภาพ