Re: Ori Fiction - Twins : Chapter 6 -พบกันอีกครั้ง

<<

Goku

ภาพประจำตัวสมาชิก

B.S.A.A.
B.S.A.A.

โพสต์: 1373

ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ค. 2008, 15:08

ที่อยู่: โลกหน้า กันท่านเจ้าภิภพ

โพสต์ 12 พ.ย. 2011, 20:21

Re: Ori Fiction - Twins : Chapter 6 -พบกันอีกครั้ง

Twins


Rated : 15+
Genre : Inquisition – Drama / Action
By : Gokutan

--------------------------------------------------------------------------------------------------

No matter how much we try , only one survives.

สารบัญ
Chapter 1 : Dread
Chapter 2 : Workaholic Father
Chapter 3 : Good timing
Chapter 4 : Cheated
Chapter 5 : Investigated

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Takuto'sdiary : ฤดูใบไม้ผลิ ปี 2xxx

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Until the end

Chapter 6 : Reunion








Prologue


คุณเคยคิดบ้างมั้ย? ว่าอยากมีคนที่ฉลาดเท่าเทียมคอยตักเตือนในเรื่องที่เราพลาดพลั้ง เราเริ่มประโยคเขาเป็นคนจบประโยคให้ คุณเศร้าเขาร้องไห้ คนที่เหมือน ๆ กับคุณ ถ้าคุณคิดแบบนั้นผมอยากจะกล่าวสั้น ๆ ว่าดีใจเหลือเกินที่ยังมีคนคิดแบบเดียวกับผมอยู่ ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่พี่น้องของผม


-------------------------------------------------------------------------------------------

เท่าที่เพิ่งพินิจพิเคราะห์ในความทรงจำ ผมก็เห็นเด็กผู้ชายคนนี้มาตั้งแต่เริ่มพูดคำแรกของชีวิต ดวงตาสีน้ำตาลที่ได้รับมาเหมือนกันจากผู้เป็นพ่อ ‘เรา’ เติบโตมาพร้อมกัน กินและอยู่ไม่เคยห่างกันเกินได้ยินเสียงอีกฝ่าย....เท่ากับครั้งนี้


เสียงโหวกเหวกโวยวายดังสนั่นมาจากในห้องนั่งเล่น ผมไม่สามารถได้ยินเสียงของน้องของตัวเองที่ยืนอยู่ท่ามกลางนาทีวินาศนั่นได้เลย ใบหน้าของเขาที่แสดงความกังวลและหนักอกหนักใจกับพ่อและแม่ของเขาที่ทะเลาะกันหนักขึ้นทุกครั้ง


ผม ‘ คิระ ทาคุโตะ’ ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปยืนข้าง ๆ ‘ คิระ เรียว’ และที่ผู้ปกครองทั้งสองมีปากเสียงกันก็เพราะเรื่องของพวกผม


“ผมไม่ได้จะเอาชนะ นะฮิชาโกะ!” ชายร่างสูงโปร่งตะคอกเสียง “ผมแค่อยากคุย ดี ๆ ทำไมไม่ฟังกันก่อนล่ะ”


“ฟัง!” เสียงของหญิงสาวแหบแห้งในคอ ถลึงตาจ้องมองฝ่ายตรงข้ามราวจะกินเลือดกินเนื้อ “จะฟังอะไรอีก!!! ยัยผู้หญิงพวกนั้น คุณเห็นมันสวยกว่าดีกว่า เห็นเจ้านั่น!” เธอสะบัดมือชี้ออกมานอกห้อง “สำคัญกว่า!!!! ชั้นถึงได้ไม่อยากเป็นแม่ยังไงล่ะ!” เธอตะเบงเสียงขึ้นอีก “คุณถึงได้ทิ้งชั้นไว้คนเดียว!!!”


“อย่าพูดจางี่เง่า ฮิซาโกะ!”


“หุบปาก คุณนั่นแหละที่งี่เง่า พอคุณมีเจ้าพวกนี้ คุณก็ไม่สนใจชั้น! พอกันที!!!”


“ฮิซาโกะ!”

ปึง!


ผมอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งตกใจเสียงกระแทกที่ดังลั่นออกมาจากห้องนั่งเล่น ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นในนั้น มันต้องไม่ดีแน่ ๆ


“ชั้น...เกลียดคุณ” หญิงสาวกล่าวผ่านไรฟันที่ขบแน่นอย่างโกรธเกรี้ยวก่อนจะเดินออกจากห้องนั่งเล่นโดยไม่มองผมที่ยืนคอยรอดูสถานการณ์อยู่หน้าห้องแม้แต่หางตา เธอแทบจะสะบัดหลังมือใส่ซะด้วยซ้ำ


“พ่อฮะ” ผมกับน้องวิ่งเข้าหาผู้เป็นพ่อที่นั่งค้ำขมับตัวเองอย่างหมดหนทาง


“เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?” มองไปรอบ ๆ ห้องพยายามหาสิ่งที่ผิดปกติหรือแตกหักเป็นสิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในวงจรความคิดของผม


“ไม่มีอะไรหรอก...เออ เรียว ทาคุโตะ” ร่างสูงเอามืออกจากขมับจ้องมองผมและน้องผ่านแว่น “พ่อขอให้ลูกทั้งสองคนสัญญาได้มั้ย?” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่


“อะไรเหรอครับ” ผมกับน้องขานรับอย่างรวดเร็ว


“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น อย่าทิ้งคนใดคนหนึ่งไว้ข้างหลัง สัญญาซิ” พ่อพูดด้วยน้ำเสียงรักใคร่ถึงใบหน้านั้นจะเหนื่อยอกเหนื่อยใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นก็ตาม


ถึงจะยังไม่เข้าใจคำพูดของคนเป็นพ่อซักเท่าไหร่นัก และถึงผมจะไม่รู้ว่าเรียวจะคิดเหมือนกันรึเปล่า แต่ผมก็คิดไว้ในใจโดยที่ไม่ต้องให้ตักเตือนเป็นคำพูดอยู่แล้วว่า ‘ชั่วชีวิตนี้จะไม่พรากจากกันเป็นอันขาด’





--------------------------------------------------------------

EDIT 23 พ.ย. 54 : ผมเเก้ละครับ ตามกับที่บอกไปเรปล่าสุดเน้อ :e3
แก้ไขล่าสุดโดย Goku เมื่อ 30 ก.ย. 2012, 22:29, แก้ไขแล้ว 18 ครั้ง.
รูปภาพ
MEP Project Presents:IRATUS
FICTION 6 ตอนที่Co-oP ผู้เขียน3คนในเรื่องเดียวกัน อยากรู้ว่าใครบ้าง เรื่องอะไร เข้าไปอ่านกันนะครับ


-------------My Fiction : Original Fiction---------------------------------
Empty Soul [Status: Chapter 12 : Dark Wolf อัพเเล้ว]
Twins [Status: Chapter 5 อัพเเล้ว]
<<

PREUK_RE

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2836

ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ก.พ. 2009, 23:44

โพสต์ 12 พ.ย. 2011, 22:20

Re: Ori Fiction - Twins : บทนำ (12 / 11 / 11 )

เนื้อเรื่องน่าสนใจมากกกๆ (พี่ก็เป็นแฝดเหมือนกัน ชายหญิง)

อยากอ่านเรื่องแนวๆดราม่าเกี่ยวกับฝาแฝดเหมือนกัน รอติดตามตอนต่อไป :e7
รูปภาพ
รูปภาพ

''It's about time someone took my place. And I'd be honored if it was you.''

                  - Chris Redfield
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2091

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 13 พ.ย. 2011, 00:19

Re: Ori Fiction - Twins : บทนำ (12 / 11 / 11 )

ผม ‘ คิระ ทาคุโตะ’ ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปยืนข้าง ๆ ‘ คิระ เรียว’ แฝดเหมือนของเขา

ตอนแรกบรรยายมุมมองบุรุษที่ 1 อยู่ดี ๆ ทำไมจาก "ผม" กลายเป็น "เขา" ไปได้ล่ะคะ?

เรื่องตอนนี้มุมมองมันปนกันอ่ะค่ะ ลองดูดี ๆ ย่อหน้าแรก ๆ เป็นมุมมองบุรุษที่ 1 ต่อมากลายเป็นบุรุษที่ 3 ไปซะงั้น :e1

เวลาแต่งเรื่องเราต้องเลือกบรรยายมุมมองแบบใดแบบหนึ่งนะคะ ยกเว้นแต่จะแยกองก์ มีเส้นคั่นชัดเจน ให้รู้ว่าตอนนี้เปลี่ยนมุมมองแล้วนะ ไม่งั้นจะทั้งผิดหลักการแต่งด้วย และคนอ่านก็งงด้วยค่ะ

“ฟัง!” เสียงของหญิวสาวแหบกร้านในคอ

น่าจะ "แหบแห้ง" มากกว่านะคะ แหบกร้านเป็นเสียงผู้ชาย ออกแนวห้าว ๆ อ่ะค่ะ

ติดตามตอนต่อไปค่ะ :e11 (รู้แต่แม่นี่ต้องโรคจิตหน่อย ๆ แฮะ = =')
<<

Apayin

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 6233

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ต.ค. 2008, 17:09

โพสต์ 13 พ.ย. 2011, 01:42

Re: Ori Fiction - Twins : บทนำ (12 / 11 / 11 )

ตามมาอ่านแล้ว ช้าเลย ขอโทษที มัวแต่เวิ่นเว้อกะงานและฟิค 555+

เดาเหมือนพี่วาวว่าคนแม่ดูแปลกนิด ๆ นะ (ไม่ได้ลอกนะ ไม่ได้ลอกจริง ๆ :e6) แบบว่าดูอารมณ์รุนแรงแปลก ๆ อ่ะ

เรื่องพี่น้องฝาแฝดนี่เป็นแนวที่น่าสนใจนะ เห็นหัวเรื่องเป็น Drama/Action แสดงว่านอกจากฉากดราม่าถึงใจแล้ว
ยังจะมีแอคชั่นมันส์ ๆ ด้วย :e12 แนวโปรดพี่เลยอ่ะขอบอก จัดมาเลย จัดมา! :e14

รออ่านตอนต่อไปนะคะ ><
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2091

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 13 พ.ย. 2011, 21:52

Re: Ori Fiction - Twins : บทนำ (12 / 11 / 11 )

เข้ามาเห็นที่น้องแทนแก้ คือจริง ๆ มันก็ยังเป็นมุมมองปนระหว่างบุรุษที่ 1 กับที่ 3 อยู่ดีนะคะน้องแทน = =''

คือคิดภาพถ้าเป็นตัวเราเองเป็นฝ่ายเล่าเรื่อง เราก็คงไม่เรียกตัวเองว่า เด็กชาย เรียกรวมเรากับแฝดเราว่า เด็กทั้งสอง จริงไหมคะ (ยกตัวอย่างคร่าว ๆ)

คือถ้าน้องจะบรรยายแบบนี้ น้องควรจะแก้คำว่า "ผม" ในย่อหน้าแรก ๆ เป็น "เขา" ค่ะ เพราะส่วนที่เหลือในเนื้อเรื่องมันเป็นมุมมองบุรุษที่ 3 หมดเลย

ไม่เ้ข้าใจไรตรงไหนถามได้นะคะอย่าปล่อยไว้ ให้อธิบายยาว ๆ เหมือนเมื่อก่อนยอมรับว่าช่วงนี้ไม่ค่อยว่าง เพราะงั้นมีไรถามได้ค่ะ พี่ได้อธิบายถูกจุด
<<

Goku

ภาพประจำตัวสมาชิก

B.S.A.A.
B.S.A.A.

โพสต์: 1373

ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ค. 2008, 15:08

ที่อยู่: โลกหน้า กันท่านเจ้าภิภพ

โพสต์ 21 พ.ย. 2011, 03:14

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

Chapter 1 : Dread


เด็กหนุ่มวางมือก่ายหน้าผาก ทิ้งร่างแผ่ราบไปกับแนวพื้นดินใต้ล่มต้นไม้ใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ณสวนหลังบ้าน จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ค่อยคล้ายบ้านซักเท่าไหร่ เพราะขนาดมันใหญ่เกินจะเรียกบ้านแล้วด้วยซ้ำ นั่นก็เพราะ ‘คิระ โคเฮ’ เป็นผู้จัดการบริษัทขนส่ง คิระ สาขาโตเกียว ทำให้บ้านมันดูใหญ่ขนาดนี้ แต่ทว่า ภายในบ้านไม่ได้ดูดีซักเท่าไหร่นัก

“เฮ้ เรียว!” เสียงเรียกร้องความสนใจดังแว่วมาจากด้านบน เด็กชายลุกขึ้นมามองรอบ ๆ ตัวหาสิ่งผิดปกติ

“เฮ้ เรียว เฮ้! ทางนี้!” เจ้าของเสียงโบกแขนอย่างสุดความสามารถหวังให้เงาตัวเองมีประโยชน์ ไม่ถึงอึดใจร่างที่อยู่บนพื้นก็เจอเขาบนต้นไม้ต้นเดียวกันกับที่เขาหลบร่มเงาอยู่


“ทำอะไรน่ะ!?” เด็กชายลุกขึ้น ขมวดคิ้วใช้มือปัดเศษหญ้าไปพลาง


“รับนี่!” แฝดผู้พี่โยนกล่องไม้กระทัดรัดให้น้องตนรับ


“อะไรน่ะ!?” ลูกบาศก์สี่เหลี่ยมเหลื่อมมือเด็กชายไปเพียงไม่กี่เซ็นก็จะตกพื้น ดีที่เขาแก้ปัญหาไว้ทัน


“เปิดดูสิ!” ทาคุโตะไต่ลงมาจากต้นไม้อย่างคล่องแคล่ว “ถ้าให้แม่เขาจะดีใจมั้ย?” สายตาจ้องมองไปที่น้องของคนที่เปิดกล่องดูอย่างระมัดระวัง


ภายในเป็นแมลงเต่าทองไม้ขนาดไม่กี่เซ็นที่ระบายสีและพ่นแล่คเกอร์อย่างตั้งใจ อย่างน้อยเท่าที่เห็นเรียวก็เดาไว้เช่นนั้น “นี่พี่ทำเหรอ?”


“อ่า ถ้าพูดถึงตัวแมลงพี่ให้โยชิทำให้” เด็กชายลูปผมให้เข้าทรงระหว่างพูดถึงหัวหน้าพ่อบ้าน “แต่ชั้นลงสีเองนะ!”


“อืมชั้นพอเดาได้อยู่” เรียวก้ม ๆ เงย ๆ มองพี่กับกล่องในขณะที่ปิดมันไว้อย่างเดิม “มันสวยมากเลย”


“จริงเหรอ!” แฝดผู้พี่แสดงสีหน้าดีใจสุด ๆ “แต่แม่จะยอมรับมัน...” แต่แล้วสีหน้าเขาก็หม่นหมองลงภายในเสี้ยววินาที “จะยอมรับมันไว้มั้ยถ้าเค้ารู้ว่าชั้นทำ?”


“เขาต้องรับไว้สิ!” เรียวขมวดคิ้ว ยื่นลูกบาศก์ไม้ให้พี่ชาย “ทำไมเขาจะไม่รับไว้ล่ะ?”


ทาคุโตะฝืนยิ้ม เหตุผลที่แม่ของเด็กชายจะไม่รับของขวัญชิ้นนี้ไว้ทั้งสองนั้นรู้อยู่แก่ใจดี ว่าแม่เกลียดทาคุโตะซะยิ่งกว่าอะไร ไม่มีวันที่เด็กชายจะได้รับความเมตตาและห่วงใยจากแม่แท้ ๆ ของตน ทีเขาโตมาได้ขนาดนี้เพราะการทะนุถนอมของแม่นมกับแฝดคนน้องของตัวเองเท่านั้น


แต่ถึงอย่างงั้น ทาคุโตะก็ไม่อยากจะล้มเลิกความตั้งใจ ยังไงเสียเขาก็ยังมีแม่ไว้ให้คิดจะรัก “ถ้ายังไงนายช่วยเอาให้เค้าทีได้มั้ย?”


“แต่นี่พี่ทำให้แม่นะ ไม่ใช่ผม” เรียวคว้ามือเด็กชายอีกคนแล้ววางกล่องไม้ลงไป



“เรียว” แฝดคนพี่ก้มหน้า “ชั้นขอล่ะ ชั้นแค่อยากเห็นแม่ถือมันไว้โดยไม่ทำลายทิ้งก็พอใจแล้วน่ะ”



“โอเค” เรียวตอบรับเสียงอ่อยอย่างไม่เต็มใจนักพร้อมรับลูกบาศก์กลับมาไว้ในมือ “กลับเข้าบ้านกันเถอะ”



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ที่ ๆ ทั้งคู่ก้าวเข้ามาควรจะเป็นบ้านหลังใหญ่แห่งความสุขที่หัวหน้าครอบครัวได้วางแผนเอาไว้ตอนคิดจะแต่งงาน ณ ตอนนี้มันกลับไม่ใช่อย่างงั้น ในอาคารใหญ่โตอบอวลไปด้วยบรรยากาศอึมครึม ไร้ซึ่งความอบอุ่นทางจิตใจ ไม่มีแม้แต่ความรัก และการทะเลาะวิวาทสามารถปะทุขึ้นได้ในทุกลมหายใจเข้าออก รอแค่มีประกายไฟเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น


เด็กชายถือกล่องไม้ขนาดเท่าฝ่ามือมั่น ตั้งใจแน่วแน่ก้าวเดินเข้าหามารดาของตนที่นั่งเงียบปล่อยตัวไว้กับโซฟาสีหม่นหมอง “แม่ครับ” เรียวสะกิดเธอเบา ๆ ก่อนจะยื่นลูกบาศก์ให้เธอดู “ผมเอานี่มาให้แม่ครับ” หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความกลัวในขณะเดียวกันกับแม่หันมามอง



“ให้แม่?” น้ำเสียงเย็นชาเล็ดลอดผ่านลิมฝีปากเพียงแค่ได้ยิน ร่างบางรับกล่องไม้มาไว้แล้วลากตาดูมันอย่างอ่อนโยน “นี่เรียวทำเองหรือ หื้ม?”


“ครับ” เด็กชายคอบอย่างรวดเร็ว เขาเตรียมตัวมาเจอกับคำถามประเภทนี้ไว้บ้าง แต่ทว่าในหน้าของหญิงตรงหน้ากลับเปลี่ยนไปในทันทีที่เขาตอบเช่นนั้น


“อย่าโกหก!!” เธอตะเบงเสียงแหบใส่เขา


“ผมให้โยชิทำตัวเต่าทองให้นะครับ!” เรียวก้มหน้าใบหน้าของแม่ของเขาในตอนนี้น่ากลัวดั่งแม่มด “แต่ผมลงสีเอง!”


หญิงสาวดึงลูกชายของมาโอบเอาไว้แล้วลูบผมของเขาเบา ๆ “โอ....เรียวลูกแม่” น้ำเสียงร่างบางกลับมาเป็นปกติ “ขอบใจมากเลยจ๊ะ” เธอเว้นจังหวะแล้วโอบเรียวไว้นิ่ง ๆ


“แต่ถ้าแม่เจอว่าลูกโกหกแม่เมื่อไหร่...” ประโยคนี้ทำเอาเรียวเเทบกลั้นหายใจ...เขาเม้มปากเเน่นขมวดคิ้วกับสิ่งที่เธอจะกล่าวต่อไป


ผู้เป็นแม่กอดรัดเด็กชายแน่นขึ้น “มันจะต้องโดนลงโทษ” เธอกระซิบข้างหูก่อนจะปล่อยเขาออกจากอ้อมอก “เอาล่ะไปได้”


เรียวทุลักทุเลก้าววิ่งออกมาจากห้องนั่งเล่นราวกับโดนผีหลอก ใบหน้าขาวซีดลิมฝีปากแห้งตาเบิกโพรงด้วยความกลัวตรงเข้าหาพี่ชายของตนที่เดินเข้าหาเขาทันทีที่เห็นตัวเองออกมา


“ไม่เป็นไรเรียว ไม่เป็นไรนายทำดีมาก อย่ากลัว”


“แม่สงสัยทาคุโตะ! แม่เค้า...” เสียงของเด็กชายนั้นเล็กสูงขึ้นถึงเพดานปากอย่างคุมไม่อยู่ เด็กชายทำได้เพียงแค่กลืนน้ำลายลงไป “จะลงโทษพี่ถ้ารู้ว่าชั้นโกหก”


“ไม่เป็นไร” ถึงเวลานั้นเขาก็เต็มใจจะยอมรับมันไม่ว่าผู้เป็นเเม่จะลงโทษเขาอย่างไรก็ตาม


End – chapter 1

มาสั้น ๆ เเล้วก็ไปสั้น ๆ (เเล้วเนื้อเรื่องก็สั้น ๆ ) เกรียน ๆ ไป ยังไงก็ฝากด้วยครับ ^/\^
รูปภาพ
MEP Project Presents:IRATUS
FICTION 6 ตอนที่Co-oP ผู้เขียน3คนในเรื่องเดียวกัน อยากรู้ว่าใครบ้าง เรื่องอะไร เข้าไปอ่านกันนะครับ


-------------My Fiction : Original Fiction---------------------------------
Empty Soul [Status: Chapter 12 : Dark Wolf อัพเเล้ว]
Twins [Status: Chapter 5 อัพเเล้ว]
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2091

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 21 พ.ย. 2011, 11:14

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

JumJim เขียน:เข้ามาเห็นที่น้องแทนแก้ คือจริง ๆ มันก็ยังเป็นมุมมองปนระหว่างบุรุษที่ 1 กับที่ 3 อยู่ดีนะคะน้องแทน = =''

คือคิดภาพถ้าเป็นตัวเราเองเป็นฝ่ายเล่าเรื่อง เราก็คงไม่เรียกตัวเองว่า เด็กชาย เรียกรวมเรากับแฝดเราว่า เด็กทั้งสอง จริงไหมคะ (ยกตัวอย่างคร่าว ๆ)

คือถ้าน้องจะบรรยายแบบนี้ น้องควรจะแก้คำว่า "ผม" ในย่อหน้าแรก ๆ เป็น "เขา" ค่ะ เพราะส่วนที่เหลือในเนื้อเรื่องมันเป็นมุมมองบุรุษที่ 3 หมดเลย

ไม่เ้ข้าใจไรตรงไหนถามได้นะคะอย่าปล่อยไว้ ให้อธิบายยาว ๆ เหมือนเมื่อก่อนยอมรับว่าช่วงนี้ไม่ค่อยว่าง เพราะงั้นมีไรถามได้ค่ะ พี่ได้อธิบายถูกจุด

เอ่อ ไม่รู้น้องแทนได้เห็นเม้นพี่รึเปล่านะคะ แต่ยังไม่ตอบและไม่ได้แก้ พี่เลยไม่รู้ว่าน้องจะเอาไง

ไม่ใช่แค่กระทู้นี้นะคะ กระทู้อื่นด้วย ที่แน่ ๆ กระทู้ extra ของฌอนพี่ยังงง ๆ อยู่และน้องก็ยังไม่ได้มาตอบอะไร

ยังไงเวลาคนอ่านเม้น ตอบคนอ่านกลับบ้างก็ดีนะคะ ไม่งั้นคนอ่านก็ไม่รู้ว่าที่เม้นไปมันไปถึงคนเขียนรึเปล่า

เอาเป็นว่าถ้า้้น้องยังไม่มีเวลาตอบ พี่ขอยังไม่อ่านละกันค่ะ ไว้น้องว่างตอบแล้วพี่จะมาอ่านทีเีดียว
<<

PREUK_RE

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2836

ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ก.พ. 2009, 23:44

โพสต์ 21 พ.ย. 2011, 12:49

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

น้องแทนครับ ก่อนอื่นก็คือเวลามีคนมาอ่านหรือติชมเรื่องของเรา เราควรจะตอบเขาด้วยนะครับ เพื่อเป็นการรักษาน้ำใจกันและกัน (แต่อย่าพึ่งตกใจ พี่คิดว่าน้องวาวไม่คิดมากเรื่องนี้หรอก 55+) คือมันเป็นเรื่องของเวลาเราสื่อสารกัน เวลาส่งสารรับสารมันก็ต้องมีคนส่งมีคนรับกันทั้งสองฝ่าย ถ้าเราเขียน fic คนเดียวมันก็เหมือนเราแต่งให้เราอ่านคนเดียว ถ้าเราเมนท์คนเดียวไม่มีใครตอบมันก็เหมือนเราพูดอยู่คนเดียว ถูกมั๊ยครับ ที่พี่วาวเขาอุตส่าห์เสียสละเวลามาดู fic ให้เรา (ทั้งๆที่พี่เขาก็ไม่ค่อยว่าง) มันแสดงว่าพี่เขาใส่ใจ fic ของเรานะครับ ซึ่งเราก็ควรจะแสดงความใส่ใจตอบด้วย เราคิดยังไงเราก็ชี้แจงพี่เขาไปตามที่เราคิด ไม่ต้องกลัวพี่เขาจะมาคาดคั้นอะไรจากน้องแทนหรอกครับ 555+

กลับเข้าเรื่อง...

เรื่องนี้อ่านแล้วแบบว่าแม่เป็นโรคจิตมากๆ ครอบครัวแตกแยกและรักลูกไม่เท่ากันด้วยอีกต่างหาก ถ้าแม่เป็นแบบนี้ตั้งแต่สองคนนี้เกิดล่ะก็ แฝดสองคนนี้มีโอกาสโตมาเป็นคนที่ผิดปกติทางจิตใจมากเลยนะ เพราะตอนเด็กพัฒนาการทางอารมณ์ของเขาอาจไม่สมบูรณ์ แต่ต้องดูพ่อด้วยเพราะเด็กสองคนนี้เป็นผู้ชายพอโตขึ้นมาได้อายุระดับหนึ่งผู้ชายปกติเขาจะเลียนแบบพ่อ เห็นพ่อเป็น Idol (ส่วนลูกสาวก็จะเลียนแบบแม่) ถ้าพ่อไม่ดีด้วยล่ะก็จบเห่เลย แต่เดาๆว่าน่าจะดีนะ ที่ไม่ดีคงเป็นที่แม่มากกว่า

สิ่งที่เห็นได้ชัดตอนนี้คือ เดาว่าคนโตอาจจะเป็นประเภทโหยหาความรัก (Love Hunger) นะ คนประเภทนี้ถ้าโตมานะส่วนใหญ่จะ need ความรักอย่างรุนแรง จะพยามทำดีกับคนอื่นมากๆ เพื่อที่จะรู้สึกว่าตัวเองได้ถูกเติมเต็ม และมีโอกาสถูกหลอกจากคนอื่นได้ง่าย แต่ยังดีที่เขายังรักแม่ตัวเอง แต่พี่ไม่รู้ว่าแม่ทำร้ายคนโตด้วยหรือเปล่า ถ้าเขายอมให้แม่ทำร้ายตนเอง โดยไม่ต่อต้านอะไรเลย (ดูจากที่ยอมถูกลงโทษ) เขาก็มีโอกาสเป็นมาโซคิสเหมือนกัน คือพอใจที่จะโดนทำร้าย เพื่ออยากเรียกร้องความสนใจ ความรัก หรือความเห็นอกเห็นใจ คนประเภทนี้ต้องไปคู่กับซาดิสต์ :e13

แต่คนเล็กนี้ เดาว่าคงกลัวการโกหกเป็นชีวิตจิตใจเลย บางอย่างมันจะฝังใจไปในตอนโต เขาก็อาจจะเป็นคนที่ต่อต้านการกระทำนี้มากๆ และมันอาจจะรุนแรงเช่น เห็นใครโกหกไม่ได้อาจจะของขึ้นอะไรประมาณนั้น เพราะตอนนี้เขาจะคิดว่า ''เพราะฉันไม่โกหก ฉันถึงได้ความรัก'' มันเป็นรักแบบมีเงื่อนไข เขาอาจจะกลายเป็นคนที่เจ้าระเบียบหรือเจ้าคิดเจ้าแค้นได้ แต่ว่าเขายังได้รับความรักจากแม่ ซึ่งนั่นก็เป็นโชคดี เพราะตอนเด็กแม่จะเป็นในเรื่องของความมั่นคง หรือ Security ทางจิตใจ ผิดกับคนโต ถ้าคนโตไม่มีแม่นมคอยให้ความรักแล้วเขาไป base on ทางพ่ออย่างเดียว รายนี้ก็อาจมีโอกาสเป็นพวกผิดเพศเพราะเขาจะไม่มีแบบอย่างในเรื่องของผู้หญิงเลย ต้องขอบคุณแม่นมมากๆ

ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ของเด็กทั้งสองคนเองในครอบครัวแบบนี้ยังไม่กล้าพูดอะไร ต้องขอดูต่อไปอีกนิด แต่ดูจากคำโปรยตอกแรกแล้วมันก็คล้ายๆสิ่งที่พี่คิดอยู่ สรุปครอบครัวนี้ซวยจริงๆ แถมน่าสงสารมาก :e6

ปล. รอติดตามตอนต่อไป :e7
รูปภาพ
รูปภาพ

''It's about time someone took my place. And I'd be honored if it was you.''

                  - Chris Redfield
<<

Goku

ภาพประจำตัวสมาชิก

B.S.A.A.
B.S.A.A.

โพสต์: 1373

ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ค. 2008, 15:08

ที่อยู่: โลกหน้า กันท่านเจ้าภิภพ

โพสต์ 21 พ.ย. 2011, 22:27

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

อ่อ ขอบคุณครับทั้งพี่พฤกษ์กับพี่วาวเลย ^/\^

คือเรื่องเเก้ผมก็เเก้ไปบ้างเเล้วเเต่ยังไม่ถูกอยู่ดี ก็พยายามเเก้อยู่ครับ (รวมทั้งของ ES ตัว extra ล่าสุดด้วย กำลังเขียนใหม่อยู่ครับ)


เเล้วก็พี่พฤกษ์ เดาถูกเเล้วล่ะครับ เเต่มันไม่ได้ไปทางเคสผิดเพศอ่ะนะ = =" (เเต่นอกนั้นก็ถูกตามนั้นเเล้วล่ะครับ ^ ^)



ถ้ายังไง ผมเเก้เเล้วจะโพสบอกอีกทีนะครับ ขอบคุณครับ ^/\^


ป.ล. เสร็จเเล้วก็กลับลงไปอยู่ใต้เตียง.......
รูปภาพ
MEP Project Presents:IRATUS
FICTION 6 ตอนที่Co-oP ผู้เขียน3คนในเรื่องเดียวกัน อยากรู้ว่าใครบ้าง เรื่องอะไร เข้าไปอ่านกันนะครับ


-------------My Fiction : Original Fiction---------------------------------
Empty Soul [Status: Chapter 12 : Dark Wolf อัพเเล้ว]
Twins [Status: Chapter 5 อัพเเล้ว]
<<

Apayin

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 6233

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ต.ค. 2008, 17:09

โพสต์ 21 พ.ย. 2011, 22:43

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

แม่ของสองแฝดนี่ดูจิตเอามาก ๆ เหมือนบ้า ๆ บอ ๆ เลยอ่ะ สงสารลูกแฮะ แต่คงจะมีเหตุผลต่อไปในอนาคตว่าทำไมแม่ถึงได้รักคนหนึ่งในขณะที่เกลียดอีกคนหนึ่งแบบนั้น แย่จริง ๆ :e10 แต่จั่วหัวมันชวนให้สงสัยนะเนี่ย ว่าสรุปเป็นยังไงกันแน่ ยิ่งเดายิ่งงง ยิ่งโง่ ๆ อยู่ไม่เดาแล้ว รออ่านดีกว่า :e13 :e13 :e13

เนื้อเรื่องเล่าถึงความเหลื่อมล้ำทางความรักที่เด็กทั้งสองได้รับได้ดีนะคะ แต่มีอยู่จุดหนึ่งที่พี่ติดใจเอามาก ๆ คือ "ปม" อะไรที่ทำให้ "พี่ชาย" ยังรักและเคารพแม่ของตนอย่างมาก ดูจากที่ทำของขวัญมาให้ แสดงถึงความปรารถนาที่อยากจะได้รับความรักจากแม่ ซึ่งโดยปกติแล้ว ถ้าเป็นกรณีที่ชีวิตของเขาเปลี่ยวเหงาอย่างมาก ไม่มีใครเลยนอกจากแม่ พี่ยังพอเข้าใจว่าทำไมเขาถึงยังรักแม่อยู่ได้ ทั้ง ๆ ที่แม่ออกจะบ้าบอขนาดนี้ โดยมองว่าเป็นแบบอย่างในชีวิต หรืออะไรก็ว่าไป

แต่ในที่นี่เขามีน้องชาย และแม่นมซึ่งให้ความรักเขาอย่างยิ่ง (เดาว่าแม่แท้ ๆ อาจจะไม่ยอมให้นมเขาเลย ซึ่งเด็กมักจะไม่ผูกพันกับแม่ที่ไม่ให้นม) โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนหลังนี้ คือคนที่น่าจะก้าวเข้ามาแทนที่แม่อย่างเต็มตัว เพราะเป็นบุคคลที่เลี้ยงดูและให้ความรักเขา จริงอยู่ที่ว่า "แม่นม" ไม่มีทางเป็น "แม่แท้ ๆ" แต่ของแบบนี้มันฝังในจิตสำนึกของเด็กเล็ก จึงไม่ใช่หลักตรรกะ เขาจึงน่าจะซึมซับโดยทางปฏิบัติมากกว่าว่าใครคือ "แม่" ของเขา คนที่ให้กำเนิด มีอำนาจเลี้ยงดูตามกฎหมาย หรือคนที่ให้นม ป้อนข้าว ป้อนน้ำเขา

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ปิดประตูตายเสียทีเดียวว่า พี่ชายจะไม่มีทางรักแม่ มันอาจจะมี "เหตุผลในทางจิตวิทยา" บางอย่างซึ่งอธิบายการกระทำของเขาได้ อาทิ อย่างที่พี่พฤกษ์ว่าคือเขาโหยหาความรัก แต่พี่ขอเพิ่มเติมนิดหนึ่งว่าการโหยหาในที่นี่ อาจไม่ได้มาจากความรักอย่างแท้จริง แต่เป็นการแข่งขันในระดับจิตใต้สำนึก ที่เมื่อคิดว่า เมื่อน้องได้ความรัก เราก็ต้องได้รับบ้าง จึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มา ซึ่งเป็นรูปแบบของความอิจฉาอย่างหนึ่ง แต่จากที่พี่อ่านในตอนนี้ เขาดูค่อนข้างรักน้องมาก และให้น้องได้หน้าในเรื่องของขวัญ แสดงว่าคงเป็นเคสอื่นมากกว่า ซึ่งพี่คิดว่าน้องแทนอาจจะเฉลยในตอนต่อไปถึงปมที่น่าฉงนนี้

นับว่าน้องแทนทิ้งปริศนาไว้ได้น่าสนใจมาก พี่ชอบอ่านแนวเรื่อง thriller จิตวิทยาสุด ๆ เพราะคนอ่านต้องหาข้อมูลมาก อ่านมาก เพื่อให้ออกมาน่าเชื่อ นับเป็นแนวที่แต่งยากโคตร ในชีวิตพี่เองก็อยากลองแต่งดูสักครั้ง ไม่รู้จะรอดไหม 555+

เวิ่นเว้อจังเลยพี่ ไว้จะรออ่านตอนต่อไปค่ะ :D
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2091

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 22 พ.ย. 2011, 12:00

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

น้องบอกว่าแก้ไปบ้างแล้วแต่แก้ยังไงก็ไม่ถูกอยู่ดี เพราะว่าน้องไม่คุยกับคนเม้นรึเปล่าคะ? ถ้าไม่คุย ไม่เข้าใจ จะแก้ยังไงให้มันถูกล่ะคะ

คือที่พี่เม้นนี่เม้นไปแค่มุมมองของเนื้อเรื่อง เอาจริง ๆ คือผิดแค่สรรพนาม replace เอาก็จบล่ะค่ะ ใช้เวลาถึง 5 วิรึเปล่าก็ไม่รู้ ไม่ใช่ผิดที่ความสมจริงของเนื้อเรื่องหรือคาแร็คเตอร์ (อันนั้นเข้าใจว่าต้องอาศัยเวลา+ความตั้งใจในการแก้สูงมากกกก) พี่เลยไม่รู้ว่าน้องเข้าใจเรื่องมุมมองบุรุษที่ 1 กับ 3 รึเปล่า และถ้าไม่เข้าใจก็อยากรู้ว่าไม่เข้าใจตรงไหน พี่ได้อธิบายถูก ไม่ใช่ให้พี่เม้นยาว ๆ นั่งไล่เลียงทุกอย่างเป็นหน้า ๆ (ทั้งที่น้องอาจจะรู้อยู่แล้ว) พี่ก็ไม่ไหวนะคะ แถมถ้าเม้นยาว ๆ ไปคนอ่านไม่มาตอบว่าสรุปเข้าใจหรือไม่เข้าใจ พี่ยิ่งไม่ไหวหนักเข้าไปใหญ่ค่ะ

นี่ขนาดพี่เม้นเรื่องหลักการแต่งหรือหลักภาษาธรรมดา ๆ น้องยังไม่ตอบซะจนพี่ไม่รู้ว่าน้องเข้าใจถูกรึเปล่า แล้วถ้าเกิดพี่ต้องเม้นเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง ตัวละคร ความสมจริง บลา ๆ ที่มันละเอียดอ่อน พี่คงงานหนักแน่ ๆ

ถ้าน้องไม่ตอบคอมเม้น พี่อาจจะไม่กล้าเม้นอะไรมากนะ เพราะที่เม้นไปคืออยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับคนเขียน คนเขียนเห็นด้วยไม่เห็นด้วยยังไงได้คุยกัน ไม่ใช่ว่าอยากจะเห็นคนเขียนแก้ตามนะคะ ถ้าจะแก้ตามเงียบ ๆ ไม่พูดไม่ตอบ *ก็ไม่ต้องแก้ค่ะ* จุดประสงค์ที่เม้นนี่คือได้แลกเปลี่ยนความเห็นอย่างที่บอกไป ถ้ายังไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย แต่มาอีกทีเห็น EDIT แล้ว พี่คงรู้สึกแย่มากกว่ารู้สึกดีอ่ะค่ะ

ไม่ใช่แค่กระทู้นี้ กระทู้อื่น ๆ ที่น้องแต่งเรื่องมาลงก็ควรจะตอบคนอ่านทุกครั้งนะคะ จริง ๆ พี่อยากบอกว่ามันพิลึกมากที่คนอ่านต้องขอร้องให้คนเขียนมาคุยด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะพี่เม้นในเชิงบอกให้แก้ไขไป (ซึ่งถ้าน้องไม่เข้าใจแล้วไปแก้ผิด ๆ พี่ก็ถือว่าเป็นความผิดพี่) พี่คงไม่พูดอะไรหรอก แต่ในเมื่อพูดแล้วก็ขอเถอะนะ อย่างที่พี่พฤกษ์ว่า เราเอาเรื่องมาลงเฉย ๆ แล้วไม่สนใจคนอ่าน ก็ไม่รู้ว่าจะเอาเรื่องมาลงทำไมนะคะ น้องอยากให้มีคนมาเม้นฉันใด คนอ่านก็ย่อมอยากให้คนเขียนมีปฏิสัมพันธ์ตอบฉันนั้น

อย่างไรก็ดี ถ้าน้องจะไม่ตอบคอมเม้นคนอ่านต่อไป พี่ก็ไม่ว่าอะไร ไม่คิดว่าน้องทำอะไรผิด ถือว่าเป็นสไตล์ของคนเขียนคนนี้ แต่ถ้าอย่างนั้นพี่ก็คงไม่เห็นสาระประโยชน์ที่จะเม้นในเชิงลึก เพราะเม้นแบบนั้นต้องอาศัยการคุยกันระหว่างคนเขียนคนอ่าน ครั้นจะให้เม้นในรูปแบบที่ไม่ต้องอาศัยการคุยกัน เช่น สนุกมากจร้าาาาา แต่งมาลงอีกนะ คริ ๆ จุ๊บุ จุ๊บุ แบ๊ว ๆ ฯลฯ ก็แลดูจะไม่ใช่สไตล์ของพี่เช่นกัน เพราะงั้นถ้าสไตล์คนเขียนกับคนอ่านมันไปกันไม่ได้จริง ๆ ถึงเวลานั้นพี่ก็คงถอนตัว


กลับเข้าเรื่อง...

สรุปว่านี่เป็นเรื่องแนวจิตวิทยาใช่ไหมคะ แต่งยากอยู่นะแนวนี้ เพราะต้องอาศัยความสมจริงของเนื้อเรื่อง+ตัวละครสุด ๆ แถมการกระทำของตัวละครก็ควรจะมีเหตุผลทางจิตวิทยารองรับด้วย ไม่ใช่อยากแต่งให้ดาร์กก็จับตัวละครมาดาร์กอย่างเดียว ถ้าไม่มีเหตุผล คนอ่านเชื่อไม่ได้ก็จบ

อันนี้พึ่งเริ่มเรื่องนะ แต่ก็สงสัยเหมือนแพร มันน่าจะมีเหตุผลที่แม่ต้องรักลูก (แถมเป็นลูกแฝด) ไม่เท่ากัน และเรื่องของพี่ชายคนโตที่ยังตามทำดีกับแม่อยู่ (ทำด้วยใจบริสุทธิ์ด้วย) ทั้ง ๆ ที่ก็มีน้องและแม่นมเป็นที่พึ่งยึดเหนี่ยว ปกติเด็กที่แม่ทอดทิ้งมักจะโหยหาความรักจริงค่ะ แต่จะไปยึดติดกับบุคคลอื่นที่จะมอบความรักให้เขามากกว่า แต่คนนี้ดูยังยึดติดกับแม่อยู่ (ทั้ง ๆ ที่แม่โรคจิตไม่ธรรมดา) อันนี้คงต้องรอดูคำตอบต่อไป
<<

Goku

ภาพประจำตัวสมาชิก

B.S.A.A.
B.S.A.A.

โพสต์: 1373

ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ค. 2008, 15:08

ที่อยู่: โลกหน้า กันท่านเจ้าภิภพ

โพสต์ 23 พ.ย. 2011, 01:22

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

ถึงพี่วาว

คือผมเข้าใจเเล้วครับพี่ เเล้วผมเเก้เเล้ว เเต่ปัญหามันอยู่ตรงนี้ (ซึ้ง) คือ ผมเเก้เเ้ล้ว เเต่ลงผิด(คือลงตัวที่เเก้ไปนิดเดียวลงไป) มันเลยทำให้งง ๆ กัน อะไร เเก้เเล้วทำไมยังไม่ถูกอยู่ดี วันนี้ผมได้เช็ตไฟล์ในเครื่องพอดี เเล้วเจอเข้ากับตัวบทนำที่ผมลืมไปว่า "ตัวนี้เป็นตัวที่เเก้หมดทั้งบทเเล้ว" เเล้วยังไม่ได้ลง =[]=


ถึงบางอ้อเลย เออตุเเก้เเล้วนี่หว่า เเล้วไฟล์ตัวนี้มันมานอนทำกะปิอะไรที่นี๋??? = ="


ยังไงก็ขอโทษด้วยครับที่ทำให้งงกันไปใหญ่ (ผมลงผิด) เเล้วก็ขอโทษด้วยครับที่เม้นท์มึน ๆ ไม่ได้ตอบตั้งเเต่เนื่นๆ

คือผมเข้าใจเเล้วจริงๆ นะครับ เเต่ผมดีช่วงนี้ผมเจอปัญหาอะไรหลาย ๆ อย่างอยู่เลยมึน ๆ (จนไม่ได้โพสตอบ) ยังไงก็ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ =/\=



(เเต่ตอนนี้ผมก็ลงที่เเก้ ...หมายถึงตัวที่เเก้ทั้งบทเเล้ว (TTvTT) นะครับ ^ ^")
รูปภาพ
MEP Project Presents:IRATUS
FICTION 6 ตอนที่Co-oP ผู้เขียน3คนในเรื่องเดียวกัน อยากรู้ว่าใครบ้าง เรื่องอะไร เข้าไปอ่านกันนะครับ


-------------My Fiction : Original Fiction---------------------------------
Empty Soul [Status: Chapter 12 : Dark Wolf อัพเเล้ว]
Twins [Status: Chapter 5 อัพเเล้ว]
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2091

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 23 พ.ย. 2011, 17:09

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

ไม่เป็นไรค่ะ จริง ๆ น้องบอกพี่ได้ว่าไม่เข้าใจว่าที่แก้ไปแล้วมันผิดตรงไหน ถ้าบอกแล้วให้พี่ชี้ เราก็คงเห็นกันเร็วกว่านี้ว่าความผิดพลาดนั้นเกิดจากอะไร แต่ถ้าไม่สื่อสารกัน เราต่างฝ่ายต่างก็จะงงกันทั้งคู่อย่างทีเ่ห็น

พี่กลับไปอ่านที่น้องแก้ก็โอเคแล้วนะคะ ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

เห็นบอกว่าช่วงนี้มีปัญหา ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดีนะคะ :e11
<<

star_dust

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 759

ลงทะเบียนเมื่อ: 09 พ.ค. 2009, 23:06

ที่อยู่: ท่อระบายน้ำใต้ดิน

โพสต์ 12 ธ.ค. 2011, 15:17

Re: Ori Fiction - Twins : หวาดกลัว (21 / 11 / 11 )

โอ้....ออกแนวจิต ๆ มาเลยทีเดียว แม่นี่ดูจิตมาก ๆ แล้วดูไม่รักลูกเลย (จาก Prologue อ่ะนะ) แต่รักสามีมาก ๆ ขนาดสามีรักลูกเธอยังไม่ยอมเลย แต่พอมา chap 1 ดูแล้วคนแม่จะรักคนน้องเป็นพิเศษ และเกลียดคนพี่แบบสุดขั้ว น่าแปลกเหมือนกัน แต่พี่ขอยังไม่ตัดสินอะไรแล้วกัน เพราะพี่คิดว่ามันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้นที่จะเปิดเผยมาตอนหลัง ๆ เดี๋ยวจะรอดูต่อ ๆ ไปนะ ว่าเพราะอะไรคนแม่ถึงรักลูกแฝดคนน้องมากเป็นพิเศษ (ว่าแต่พ่อเด็กยังอยู่มั้ยเนี่ยตอน 1 ไม่ได้พูดถึงเลย)

แต่การเขียนนี่ดีแล้วค่ะ ภาษาหรือสำนวน พี่ยังไม่มีอะไรติ ^^
Original fiction...

Critical Point ภารกิจพลิกชะตาโลก Chapter 13 – Miss and Meet และ url เรื่องสั้นอื่น ๆ ค่ะ ^^


"From the deepest desires often come the deadliest hate." Socrates.
<<

Goku

ภาพประจำตัวสมาชิก

B.S.A.A.
B.S.A.A.

โพสต์: 1373

ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ค. 2008, 15:08

ที่อยู่: โลกหน้า กันท่านเจ้าภิภพ

โพสต์ 17 ธ.ค. 2011, 01:10

Re: Ori Fiction - Twins : Chapter 2 อัพเเล้ว

Chapter 2 : Workaholic Father






ภายในห้องสี่เหลี่ยมจัตุรัสดูน่าอึดอัดถูกปกคลุมด้วยบรรยากาศด้วยกลิ่นอายของความเงียบงัน... เบื้องหลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ชายวัยสามสิบสองปีเศษนั่งทำงานอยู่กับกองเอกสารดูยุ่งเหยิงเลอะเทอะ


งานในฐานะผู้จัดการสาขามีมากกว่าแค่การรับผิดชอบความผิดพลาดต่าง ๆ นานา ยิ่งทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับชื่อเสียงรวมทั้งความเป็นอยู่ของครอบครัวในฝัน ‘คิระ โคเฮ’ ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ครอบครัวสุขสบายแม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
.
.
.
.

ร่างสูงจ้องมองหน้ากระดาษสีขาวแสบตาผ่านแว่นอย่างเหนื่อยอ่อน เขามองแผ่นไม้สังเคราะห์นานกว่าปล่อยสายตาให้พักไปกับอากาศธาตุเป็นสิบ ๆ เท่า มีเพียงเวลาพักเที่ยงที่จะได้พักดวงตาและหันมาใส่ใจกับข้าวกล่องสำเร็จรูป ถึงแม้ตระกูลคิระจะเป็นตระกูลใหญ่ ไมได้ด้อยโอกาสหรือรันทดทางฐานะ แต่โคเฮตัดสินใจยอมที่จะทิ้งชีวิตเกือบทั้งสิบสองเดือนให้กับที่ทำงานเพื่อสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูก

ร่างสูงยืดสันหลังตรงคลายเมื่อยพลางสูดหายใจลึกเหลือบมองเห็นเข็มนาฬิกาชี้อีกสิบนาทีสี่ทุ่ม โคเฮจึงวางแฟ้มเอกสารลงและเริ่มแยกประเภทแฟ้มให้เป็นระเบียบเพื่อรอส่งไปสำนักงานใหญ่ในวันพรุ่งนี้



หัวหน้าครอบครัวยกแว่นขึ้นจากดั้งเพื่อลูบหน้า ป่านนี้ลูก ๆ ของเขาคงนอนกันหมดแล้ว แม้กระทั่งภรรยาเองก็คงไม่อยากจะอยู่รอเขาซักเท่าไหร่ โดยเฉพาะตัวฮิซาโกะเองโคเฮไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงแสดงท่าทีไม่พอใจทุกครั้งที่เขาทำดีกับลูกมากกว่าเธอ ข่าวลือที่หญิงสาวได้มาจากคนที่เธอบอกว่าเป็น ‘สายในบริษัท’ ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ของสองคนแย่ลงไปทุกที ร่างสูงตัดสินใจลุกขึ้นจากโต๊ะคว้ากระเป๋าเอกสารและเริ่มก้าวเดินอย่างเหนื่อยอ่อน


“ถึงเวลากลับบ้านแล้ว” การกล่าวอำลาห้องทำงานกลับไปเผชิญหน้ากับความโดดเดี่ยวท่ามกลางท้องถนนเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาจะทำในขณะที่อยู่นอกบ้านของคืนนี้


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------






เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเที่ยงคืนครึ่งไม่ขาดไม่เกิน ร่างสูงลากสายตาจากเครื่องบอกเวลามาที่หน้าประตูโดยมีพ่อบ้านแสนดียืนแหกขี้ตาต้อนรับกลางดึก


“ขอบคุณมากครับคุณโยชิโระ” หัวหน้าครอบครัวยิ้มหยีตาแสดงสีหน้าเป็นมิตร


“ไม่เป็นไรหรอกครับคุณโคเฮ” ชายวัยกลางคนยิ้มกลับพร้อมรับกระเป๋าเอกสารจากมือผู้เป็นนาย “คุณนายเธอนอนหลับไปแล้วครับ”


“อ้อ ผมรู้เรื่องนั้นอยู่แล้วครับ แล้วลูก ๆ ผมเป็นอย่างไรบ้าง?” ร่างสูงเดินไปทางห้องครัวใจหมายจะไปหาเครื่องดื่มหวาน ๆ เพื่อคลายความเหนื่อย


“คุณหนูทั้งสองรอคุณผู้ชายอยู่นานเลยครับ กว่าจะยอมเข้านอนก็ปาไปห้าทุ่มแล้ว”


“พอเถอะครับคุณโยชิโระ” โคเฮหยิบขวดน้ำแอปเปิลออกจากตู้เย็น “เรียกผม ‘โคเฮ’ เฉย ๆ ก็ได้ ผมโดนคน...อายุมากกว่าเรียกคุณผู้ชายแล้วมันไม่ชินซักที” เขารินของเหลวใส่แก้วปากกว้าง


“แล้วลูก ๆ ผมได้พูดอะไรบ้างมั้ยครับ?” เมื่อน้ำแอปเปิลปริ่มขอบแก้วโคเฮจึงยกขึ้นดื่ม ในขณะเดียวกันก็เดินออกจากห้องครัวไปทางห้องนั่งเล่นของบ้าน


“คือ...ขอโทษด้วยครับ ผมคอยดูแลคุณนายอยู่จนไม่รู้เรื่องอะไรเลยครับ” ชายวัยกลางคนพูดอย่างรู้สึกผิด


“ไม่เป็นไรหรอกครับคุณโยชิโระ” โคเฮพยายามแสดงท่าทีให้กำลังใจพ่อบ้าน “แค่ฮิซาโกะคนเดียวคุณก็คงเหนื่อยจะแย่แล้ว ถ้ายังไงก็เชิญไปพักผ่อนก่อนเถอะครับ” ร่างสูงยกแก้วขึ้นดื่ม แต่โยชิโระก็ยังคงยืนอยู่อย่างนั้นไม่ขยับเขยื่อน


“ต่อจากนี้ผมดูแลตัวเองได้ครับ” หัวหน้าครอบครัวยิ้มหยีตา “ไปพักผ่อนเถอะครับ” เมื่อโคเฮพูดถึงสองครั้ง พ่อบ้านจึงจำใจโค้งรับและเดินไปทางห้องนอนใหญ่เพื่อวางกระเป๋าเอกสารของเจ้านายตนบนโต๊ะทำงาน ทันทีที่โคเฮเห็นก็รีบกล่าวห้ามโยชิโระเอาไว้อย่างตกอกตกใจ


“เดี๋ยวครับคุณโยชิโระ!”


“อะไรเหรอครับ?” พ่อบ้านหันกลับมาอย่างรวดเร็ว


“ผมขอจัดการกระเป๋าทำงานของผมเองครับ” ร่างสูงเดินมาหยิบกระเป๋าจากมือชายวัยกลางคนแต่ชายวัยกลางคนยังคงรั้งไว้เล็กน้อย


“ผมเอาไปวางที่โต๊ะให้ครับคุณโคเฮ” ในน้ำเสียงของโยชิโระนั้นไม่มีความเป็นพิษเป็นภัยใด ๆ ทั้งสิ้น เขาแค่จะเอากระเป๋าไปวางจริง ๆ


“คือผมว่าจะจัดการกับเอกสารอีกนิดหน่อยน่ะครับ” เมื่อโคเฮพูดจบ พ่อบ้านจึงยอมคืนกระเป๋าให้กับเจ้าของโค้งเคารพก่อนจะเดินกลับไปยังห้องของตน


เมื่อโยชิโระเดินลับสายตาหัวหน้าครอบครัวถอนหายใจเฮือกใหญ่ราวกับยกเขาออกจากอก ถ้าโยชิโระเดินไปวางกระเป๋าก็แปลว่าเขาจะต้องเดินเข้าไปในห้องนอนที่มีฮิซาโกะหลับอยู่ ถ้าเธอตื่นขึ้น คงไม่ต้องนอนกันทั้งบ้านในเวลาดึกป่านนี้


โคเฮทิ้งร่างลงบนโซฟาพร้อมกับวางแก้วลงบนโต๊ะรับแขกอย่างผ่อนคลาย ความสะดวกสะบายในบ้านหลังโตที่เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง ในตอนนี้ทุกอย่างลงตัวสุด ๆ สำหรับการมีครอบครัวที่ดีทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิดกว่าจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าโคเฮแลกเวลาที่จะได้อยู่กับครอบครัวไปกับงาน


ทุกวินาทีที่ผ่านมาคืองาน และวินาทีต่อไปก็ยังคงต้องใช้ไปกับงาน ทุกอย่างจะวนอยู่อย่างงี้และดูเหมือนไม่มีวันจบ ‘ถ้าเพียงกลับบ้านมาเร็วกว่านี้อีกสี่ชั่วโมง ก็จะได้นั่งกินข้าวกับลูก ๆ และหญิงอันเป็นที่รัก’ ห้วงความคิดหยุดลงเมื่อผู้คิดมันหลบนัยน์ตาใต้เปลือกตาก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราเพื่อสู้ในวันต่อไป









-------------------------------------------------------------------------------------

จริงๆ ตอนเเรกวางเเผนว่าจะลงคืนนี้ 2 เเชปไปเลย (เนื่องจากดองนานมาก - -") เเต่คงไม่ทันซะเเระ

ยังไงก็ฝากด้วยนะครับ ><
รูปภาพ
MEP Project Presents:IRATUS
FICTION 6 ตอนที่Co-oP ผู้เขียน3คนในเรื่องเดียวกัน อยากรู้ว่าใครบ้าง เรื่องอะไร เข้าไปอ่านกันนะครับ


-------------My Fiction : Original Fiction---------------------------------
Empty Soul [Status: Chapter 12 : Dark Wolf อัพเเล้ว]
Twins [Status: Chapter 5 อัพเเล้ว]
ต่อไป

ย้อนกลับไปยัง Fan Fiction

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 11 ท่าน