Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! (แจ้งข่าว)

<<

pug005da

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 462

ลงทะเบียนเมื่อ: 04 เม.ย. 2009, 18:26

ที่อยู่: 18 ถนน สิโรรส ซอยกญจนา 2 ตำบลสะเตงอำเภอเมือง จังหวัดยะลา 95000

โพสต์ 14 ม.ค. 2017, 19:16

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 53 อัพ! [14/1/

งั้นตอบเลยละกันนะครับ

ดีเร็ค

หากมองดูรวมๆแล้วตอนนี้กำแพงถูกทลายลงมีความเป็นไปได้ที่จะต้องรับมือกับพวกตัวประหลาดนอกเหนือจากซอมบี้ด้วย สิ่งที่พอทำได้ในเวลานี้สำหรับดีเร็คคือการซื้อเวลา

แต่ต้องซื้อเวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุดเพราะงั้นขอเลือก 'ซ่อนตัวตามอาคารเพื่อซุ่มยิง' เพราะดีเร็คถนัดเรื่องการซุ่มยิงอยู่แล้ว อาจจะสามารถประสานงานกับเพียส เพื่อช่วยในการยิง

หากศัตรูมากันเยอะก็จะยิ่งได้เปรียบ เพราะเสียงกระสุนจะทำให้ตามรอยได้ยากขึ้น

ป.ล. แซ็คไลฟ์เลือกดีๆล่ะเอาที่คิดว่าเหมาะสมเลย...

จิมมี่

ประเมินจากสถานการณ์ตอนนี้มีแต่พวกเด็กอยู่กับเราทั้งนั้นอาจจะไม่นับแซมที่อยู่ด้วยกันแต่ยังวางใจเรื่องระดับการกลายพันธุ์ไม่ได้ แถมจิมมี่ยังขาเดี้ยงอยู่เพราะงั้นคงไม่มีทาง

แอบหนีออกไปได้แน่หากไม่มีการเคลียร์เส้นทางก่อน เลือกข้อ 'จัดการกับพวกกลายพันธุ์ก่อน' ด้วยเหตุผลที่ว่าตอนนี้แซมคงกำลังหิวการปล่อยไว้นานๆคงไม่ดีแน่เพราะงั้น

ควรให้แซมกินให้อิ่มไปเลยจะดีกว่า เดาว่าแซมคงพอช่วยได้ในเรื่องนี้ ส่วนพวกคนนั้นค่อยหาทางจัดการหรือลักลอบหนีไปอีกที หากเห็นท่าไม่ดีต้องรีบพาพวกเด็กๆหนีไปก่อน
<<

nut0072563

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 302

ลงทะเบียนเมื่อ: 14 ต.ค. 2012, 22:22

ที่อยู่: ราชบุรี อำเภอเมือง จะสิงบ่อยๆตรงร้านน้ำค้าง ตรงหอนาฬิกาโรงบาลราชบุรี

โพสต์ 18 ม.ค. 2017, 19:23

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 53 อัพ! [14/1/

ขอตอบของแซคไลฟ์ครับ

รับหน้าที่ปะทะซื้อเวลาครับ ให้เฮียแกประสานงานกับดีเร็คและเพียส งานนี้ถ้าไม่มีคนชนคนซวยสุดจะเป็นชาวบ้านที่รออพพย ทำแบบนี้ก็น่าจะพอซื้อเวลาได้สักพัก แต่ถ้าทำท่าจะไม่ไหวจริงๆก็ค่อยถอนตัวออกจากแนวหน้าไปสบทบกับดีเร็คก็แล้วกันครับ
ตอนนี้ว่างจัดเลยหางานให้ตัวเองสะเลย รับเอา นิยาย ฟิคไปลงเว็บอื่นใครคิดว่าตัวเองผ่านเกณฑ์ก็มาเลย
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 18 ม.ค. 2017, 21:49

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 53 อัพ! [14/1/

โอย!!!!!!!!!!! มาซะยากเลย 555 เอาเป็นว่า ให้คริสตี้จังพา 2 คนออกไปพร้อมผู้อพยบเลยน่าจะดีที่สุด เพราะ!!!!!
1. ให้แคมท์อยู่ในบ้าน แลดูจะเสี่ยงอันตรายไปหน่อย
2. หาที่แอบ ไม่น่าจะต่างจากข้อข้างบน เผลอๆอาจจะแย่ยิ่งกว่า
3. บอริสจะได้ทำหน้าที่ตัวเองได้อย่างเต็มที่
4. ลำพังแค่ตัวคริสติน + PP-2000 และประสบการ์ณไม่น่าเพียงพอที่จะคุ้มกันและดูแลทั้ง 2 คนได้อย่างเต็มที่
5. ยิ่งโดยเฉพาะที่ช่วงนี้นาเดียเริ่มทำตัวแปลกๆไปจากทุกที ทำให้การอยู่ด้วยกันเพียงลำพังแลดูจะเสี่ยงอันตรายเกินไปหน่อย

ขี้เกียจคิดต่อ -.- เอาเป็นว่า ตีเนียนไปกับกลุ่มคนละกัน
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
<<

noon224

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 429

ลงทะเบียนเมื่อ: 31 ธ.ค. 2010, 15:13

ที่อยู่: Somewhere in the world.

โพสต์ 02 มี.ค. 2017, 12:57

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 เร็วๆนี้

ต้องขอโทษที่ลงด้วยควาทล่าล้าด้วยนะคะ เนื่องจากมีงานและธุระพอสมควรเลย =3=

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

Chapter 54 : Defensive


หมู่บ้านอันดามุก บริเวณทางเข้าหมู่บ้าน
5:23น.


Battle Time


Saclife’s group

Mission : Hold position as long as they can until survivors escape successfully.


ปังๆๆๆๆๆ!!!!


เพียงเสี้ยววินาทีของการเคลื่อนย้ายตำแหน่งกันในกลุ่มของหมู่บ้านอันดามุกกลับมีเสียงกระสุนปืนระลอกใหม่เข้ามาถาถม
แสงสีเสียงจากปลายกระบอกปืนส่องแสงระยิบระยับออกมาไม่ขาดสายพร้อมกับการทำลายล้างอันทรงพลัง
พวกแนวหน้าพยายามกันอย่างสุดกำลังเพื่อยื้อเวลาออกไปให้มากที่สุด


แซ็คไลฟ์อาสาเป็นหน่วยกล้าตายกระจันบานเป็นกองแรกในการรับความเสียหายเต็มที่โดยมีแม็กนัสและอิจิสเป็นกำลังหนุนให้
ทหารเสือสามรายนี้ใส่ชุดทหารอันน่าภูมิใจอย่างเป็นทางการพร้อมบอกอำลาวันหยุดทั้งวันในหมู่บ้านแห่งนี้อย่างทางการ


“กำแพงอีกด้านจะพังแล้ว!!” เสียงของอิจิสเตือนทุกคนในระแวกนี้ให้ระวังการบุกมาอีกทางของพวกนั้น

“ไม่เห็นก็รู้แล้วว่ามันจะบุกมาเพราะมันเล่นเอาหัวปลีมาแต่ไกลโย่ง!!” แม็กนัสตะโกนกลับพร้อมหาที่กำบังเนื่องจากจัดการกับคนทลายกำแพงไม่ทัน


ปังๆๆ!!!! อ้าก!!! สไนเปอร์!!!!


ขณะความโกลาหลกำลังจะบังเกิดเพราะฝั่งตรงข้ามเล่นนำ RPG เตรียมยิงทลายกำแพงป้องกันลง
กลับมีกระสุนฝ่าดงยิงใส่เข้าที่หัวอย่างจังพร้อมกับอีกสีห้านัดด้วยกัน
ทำให้ทหารอัมเบรล่ากองนั้นเริ่มรับรู้ถึงอันตรายจากในหมู่บ้านทันทีและเริ่มเปลี่ยนกระบวนแถวอย่างไวแม้จะยังโดนลอบยิงไม่หยุดก็ตาม


[เฮ้!! อย่าลืมพวกเราเซ่ไอ้พวกสายแท้งค์!] เสียงของดิเอโก้อันเป็นเอกลักษณ์เกริ่นออกมาจากทางวิทยุ

[พูดมากอยู่นั่นแหละวุ้ย! มึงไม่มาอยู่ตรงนี้มันไม่รู้สึกหรอกว่ามันเหี้ยมขนาดไหน!?] อิจิสประชดกลับไป

[ดีเร็คพบเห็นพวกสไนหรือพวกตัวทำลายล้างก็ให้จัดการแทนเลยเพราะทัศนวิสัยของพวกเรามันไม่ดีเท่าไหร่!] แซ็คไลฟ์สั่งการเพื่อนร่วมทีมอีกคน


เรื่องวิสัยทัศน์ของพวกเขานั้นมีเชิงทั้งได้เปรียบและเสียเปรียบในเวลาเดียวกัน
เรื่องได้เปรียบนั้นคงไม่ต้องพูดอะไรมากมายนอกจากคำว่ามืดสนิททั้งหมู่บ้านหลังการใช้เครื่อง Killer Wail ที่กินพลังงานไฟฟ้าไปมากพอควร
ทำให้ฝั่งตรงข้ามไม่สามารถพิกัดตำแหน่งการยิงหรือหาตัวการเสียงปืนได้อย่างแม่นยำมากนัก
นอกจากนี้ยังเป็นที่โปรดปรานของพวกสายซุ่มเงียบอย่างดีเร็คและบางรายเพราะความมืดคือมิตรที่ดีสำหรับพวกเขาในการพรางตัวเองในสนามรบ


แต่ในขณะเดียวกันพวกเขาเองก็มีปัญหาเรื่องของการมองหาศัตรูเช่นกันและแนวเชิงกลยุทธนั้นพวกเขาอยู่ตำกว่าพวกที่อยู่บนเนินหรือตามขอบถนน
และหากฝั่งศัตรูอาศัยเครื่องทุ่นแรงอย่าง Night Vision หรือเครื่องตรวจจับความร้อนนั่นอาจหมายถึงการพลิกเกมในช่วงท้ายก็ว่าได้


[ไม่ต้องพูดก็ต้องทำอยู่แล้วนี่แซ็คไลฟ์ เพียสคุมทางด้านขวาที!] ดีเร็คแซวกลับเล็กน้อยก่อนจะให้สมาชิกอีกคนที่ทำหน้าที่ซุ่มยิงช่วยจัดการอีกแรง

“พวกมึง!! มันมาแล้ว!!!” แม็กนัสตัดบทสนาทาชั่วขณะเพราะพวกฝั่งตรงข้ามมาขบวนใหม่

“อย่าให้พวกนั้นมันบุกเข้ามาได้!” แซ็คไลฟ์ตะโกนให้ทุกคนรู้หน้าที่นี้ว่าพวกเขาสำคัญขนาดไหน

“ฮูร่าห์!!!” ทุกคนขานรับเป็นเสียงเดียวกัน


RPG!!! ฟิ้ว!!!! ตูม!!!!!!


แต่แล้วกลับมีเสียงของทางด้านข้างในหมู่บ้านตะโกนดังขึ้นซึ่งเป็นเสียงของนาชาตาที่กำลังอพยพชาวบ้านออกจากสนามรบและพบลูกจรวดกำลังพุ่งเผ้าไปยังบ้านหลังหนึ่ง
เคราะห์ดีนั่นคือไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่นและถูกปิดตายไปหลังจากการแพร่เชื้อระบาดกันเกิดขึ้น แต่นั่นเองทำให้ชาวบ้านื่กำลังอยู่ในการควบคุมอยู่นั้นเริ่มสติแตกออกมากันเป็นระลอก


“เจอเป้าหมายที่กำลังยก RPG ขึ้นมาอีกสองหน่วย” ดีเร็คซึ่งกำลังซุ่มโจนตีจากบ้านชั้นสองซึ่งทำที่กำบังฉุกเฉินเตรียมรับทุกสถานการณ์เอาไว้แล้ว

“ยิงพร้อมกับจะดีเยี่ยมดีเร็ค….สาม...สอง...หนึ่ง” ดิเอโก้ซึ่งอยู่ที่เดียวกับดีเร็คคอยกำกับการยิงพร้อมก้น


ปังๆๆ! เป้าหมายเคลียแล้วรีบถล่มกลับเร็ว!!


กระสุนของทั้งสองคนพุ่งทะลุหัวเป้าหมายไปอย่างง่ายดายโดยอาศัยแสงไฟจากปากกระบอนปืนของฝั่งตรงข้ามและเปิดจังหวะให้พวกแนวหน้ามีโอกาสโต้กลับออกไป
ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาก็คงไม่ปล่อยเวลานี้หลุดมือออกไปอย่างแน่นอน


“กระสุนจะหมดแล้วเปลี่ยนกะที!!” แซ็คไลฟ์ที่กำลังยิงสะกัดการเคลื่อนไหวของฝั่งตรงข้ามให้ใครสักคนมาสลับตำแหน่งแทนเขา
เนื่องจากจะรีโหลดแม็กเข้าไปใหม่

“ชั้นเอง!!” อิจิสรีบเข้ามาแทนที่แซ็คไลฟ์โดยที่ควบปืนเปลี่ยนจากลูกซองที่ใช้ปกติมาเป็น FN Scar อีกกระบอกนึง

[กองชุดแรกถอยไปแล้ว! ขอย้ำกองชุดแรกถอยไปแนวหลังแล้ว!] อิจิสรายงานให้ทุกคนทราบถึงการเคลื่อนที่แนวการรบของฝั่งตรงข้าม
แต่ก็ยังไว้ใจอะไรมากไม่ได้


หลบก่อน!! ปัง!!!!!


แม็กนัสรีบกดแซ็คไลฟ์ลงกับพื้นทันเวลาก่อนที่เจ้าตัวจะโดนการซุ่มสังหารอย่างเลือดเย็นจากฝั่งตรงข้าม
นั่นคือสิ่งที่แม็กนัสยังกังวลในช่วงแรกนั่นคือการที่มีพวกสไนเปอร์โดยมีอุปกรณ์ที่ดีกว่าพวกเขาและสามารถพิกัดระบุตำแหน่งพวกเขาได้อย่างง่ายดาย
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักสำหรับเขาเพราะหากเกิดต่อสู้กันอย่างหน้าด้านๆฝั่งตรงข้ามเพียงแค่ยิงให้ถูกเป้าแต่ไม่ดูแลตัวเองซึ่งต่างจากฝั่งของตัวเองสิ้นเชิง


[เฮ้! เรามีปัญหากับพวกสไนเปอร์ช่วยจัดการที!] แม็กนัสรีบติดต่อกลุ่มพลซุ่มยิงให้จัดการพวกเดียวกันเอง

[นี่มึงก็สั่งเอ้าสั่งเอาจริงๆเล้ยมึงเนี่ย!] ดิเอโก้แซวขณะยิงเก็บพวกถืออาวุธอันตรายเข้ามาถล่ม(ประชดมากกว่า)

[พบอยู่หนึ่งรายกำลังซุ่มอยู่บริเวณขอบรั้วถนน!] เพียสระบุพิกัดได้หนึ่งนาย

[ยกให้นายเลย ทางนี้ก็เจออีกนายกำลังสิ่งหาที่ยิงใหม่อยู่] ดีเร็คตอบกลับขณะปรับลำกล้องให้เข้ากับมุมที่จะยิง


ปังๆๆๆ!!!


กลุ่มซุ่มยิงสามสหายแจกลายเซ็นบรรจงให้กับเป้าหมายอย่างพร้อมเพรียงและทำการเล็งเก็บพวกที่มีภัยอันตรายต่อพวกแนวหน้าต่อไป


“ระวังด้วย! มันเริ่มรู้ตำแหน่งแล้ว!” ดิเอโก้หลบขอบกำแพงเมื่อเห็นพวกนั้นเริ่มหันมาสนใจในการตามล่าสไนเปอร์ฝั่งตัวเอง

“ถ้ายังยืดเวลาไว้ได้ก็อยู่ที่นั่นไปก่อนดิเอโก้!” ดีเร็คให้คำแนะนำขณะเปลี่ยนแม็กกาซีนเข้าปืนตัวเอง


ฟิ้วๆๆๆ!!!! ฟู่! ชิพหายแล้วไงวะ!!



Meanwhile…


Nixz’s Group
ข้างนอกหมู่บ้านอันดามุก โซนทิ้งขยะและของเก่า
5:57น.


Mission : Head back to the village without any notice.
Submission : Investigating crime scene.


แสงสีแดงสว่างจ้าไปทั่วบริเวณหมู่บ้านอันดามุกพร้อมกับเผยกองกำลังที่กลุ่มอัมเบรล่านำพามา
ทหารทุกหน่วยที่แต่งองทรงเครื่องมาครบยศ,ปืนทำลายล้างสูงเพื่อเก็บกวาดหลักฐานที่ออกไปและอีกหลายกระบอกที่ไม่มีวันหมด
เสียงปืนดังกึกก้องไปทั่วบริเวณจนเริ่มเป็นจุดสนใจของเหล่าซอมบี่และพวกกลายพันธุ์หลายรูปแบบเริ่ททยอยเดินทางกันมา


แต่หารู้ไม่ว่ายังมีอีกกลุ่มซึ่งมาตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุซึ่งยังคงมีปริศนาลอยนวลในนั้นว่ามันคืออุบัติเหตุหรือการฆาตรกรรม
เวลาย่อมไม่เคยรอใครนอกจากต้องค้นหารายละเอียดให้เสร็จสิ้นก่อนจะสวดให้ดวงวิญญาณผู้โชคร้ายรายนี้ไปสํสุขติ
นิกซ์เริ่มกังวลกับเสียงปืนที่เธอได้ยินเข้าให้ นั่นทำให้สมาธิในการจดจ่อกับที่นี่เริ่มเลือนรางหายไปทุกวินาที


“ครั้งสุดท้ายที่เจอกันเห็นยังคุยด้วยกันอยู่เลย...ไม่อยากจะเชื่อว่านายจะมาจบลงแบบนี้แลนเดอร์”
อายุตะรวบดอกไม้ตามดงหญ้าเท่าที่หามาได้ก่อนจะทำการวางมันลงข้างๆร่างที่ไร้วิญญาณของแลนเดอร์ที่ถูกฆ่าอย่างทารุณ

“คือไม่ว่าอะไรแต่รีบกันหน่อยเถอะ ฉันรู้สึกไม่ดีตั้งแต่เมื่อกี๊แล้ว” นิกซ์พยายามเร่งให้จัดการกับที่นี่โดยไวเพราะได้ยอนเสียงหระสุนปืนถล่มตลอดเวลา

“ทุกคนเป็นหมดในตอนนี้นิกซ์ แต่เธอต้องใจเย็นลงมาบ้าง” อายุตะเข้ามาให้เพื่อนของตัวเองสงบจิตใจชั่วขณะไม่ให้มันรกสมองเกินไป

“...” แซมมองศพของแลนเดอร์อย่างละเอียดและตามหาบางสิ่งบางอย่างอยู่

“คิดว่าพลั่วนั่นคือสาเหตุการตายของเขาไหม?” จิมมี่เดินเข้ามาดูเช่นกันและเฝ้ามองแซมเป็นระยะ

“ไม่ใช่...พลั่วถูกตีตอนแรกแต่มีบางอย่างที่ฆ่าเขามากกว่า” แซมมองดูแผลตามตัวและสังเกตุบางอย่างที่ผิดปกติได้

“!? ชาโด้วอยู่แถวนี้” นิกซ์ได้ยินเสียงการเคลื่อนที่ของเพื่อนเก้าที่อยู่กันมาเนิ่นนานในเกาะแห่งนี้

“ทำไมต้องมาอะไรตอนที่เขากำลังวุ่นวายด้วย?” อายุตะบ่นออกมาพร้อมกับชักดาบคาตะนะคู่ออกมาเตรียมพร้อม


กริกๆๆๆๆ แฮ่!!!


และแล้วเจ้าของเสียงอันคุ้นเคยกลับมาบรรเลงเพลงอีกครั้งเมื่อมีชาโด้วสามตัวคลานตามพื้นและเชิดร่างตัวเองขึ้นมายืน
และเมื่อพวกมันพบว่ามีเหยื่อให้มาเสริฟถึงถิ่นของมันพวกมันเริ่มไม่ลังเลที่จะต้อนพวกเขาจนมุมและกินทั้งหมด


“.....” จิมมี่ซึ่งไม่ไว้วางใจพวกมันทั้งสามตัวจึงไม่ลังเลที่จะถือปืน M27 เอาไว้แน่น

“แฮ่!!!” ชาโด้วเริ่มเคลื่อนที่ล้อมเป็นวงกลมเพื่อต้อนเหยื่อของพวกมันเองเข้ามุม

“นายหิวใช่ไหม?” จิมมี่ทักแซมในขณะที่เขากำลังนิ่งอยู่กับที่

“ถ้าหิวป่านี้คงกินไปแล้วหละ” แซมตอบกลับ

“งั้นดีเลย อาหารอยู่ตรงหน้านายแล้วยกให้เลยทั้งสามตัว” จิมมี่เคลียทางให้แซมเข้าไปจัดการเป็นคนแรก
เพื่อที่จะให้แซมนั้นเข้าไปฟัดกับพวกมันและสูบเลือดเนื้อของชาโด้วเต็มถังและจะได้ไม่มีปัญหาในภายหลัง แต่ก็คงไม่ง่ายอย่างที่คิดเอาไว้

“โทษทีพอดีอยากกินแบบสดมากกว่าของเน่า อันนั้นไว้เป็นที่สุดท้าย” แซมปฏิเสธกลับไปและมองดูการเคลื่อนไหวของผีตีนไวทั้งสามตัวนี้

“แต่ตอนนั้นนายก็สูบเลือดของมันไปไม่ใช่หรือไง?” นิกซ์ถามขณะที่ตัวเองกำลังหามุมหลบพวกมันหากตัวใดตัวหนึ่งกระโดดเข้ามาหา

“ตอนนั้นมันไม่ไหวแล้วน่ะสิ ถึงจะยื้อความกระหายไปได้ระดับหนึ่งแต่ยังไงมันก็คือเลือดที่มีไวรัสติดอยู่” แซมอธิบายเหตุผลกลับไป

“อธิบายสารคดีเสร็จหรือยังเนี่ย?” อายุตะเตือนทุกคนให้สนใจพวกมันทั้งสามแต่โดยดีก่อนจะกลายมาเป็นอาหารสุดหรู


แฮ่!!! หมับ!!! ชัวะ! กี้ด!!! ชัวะ!!!


ไม่ทันขาดคำหนึ่งในพวกมันอ้อมไปด้านข้างของอายุตะก่อนจะกระโดดพุ่งเข้ามาใส่อย่างไว
แต่นั่นคือสถานทีปลายทางของชาโด้วผู้โชคร้ายตัวนี้เพราะปลายดาบของอายุตะกำลังรอชำแหละพวกมันอย่างไร้ปราณี
ดาบเล่มหนึ่งของเขาพุ่งตรงไปยังไหล่ข้างหนึ่งของมันพร้อมกับเสียงกรีดร้องของมันอย่างทรมาน
ก่อนที่อายุตะจะปิดฉากมันโดยการใช้ดาบอีกเล่มเสียบทะลุหัวของมันและกระชากออกมาอย่างโหดเหี้ยม

“ถ้าไมติดเพราะเจ็บอยู่หละก็…” อายุตะบ่นออกมาเพราะตัวเองนั้นยังไม่หายสนิทจากบาดแผลที่ชิลฮาร์ดสร้างเอาไว้

“กรรรร!!” ชาโด้วอีกสองตัวที่เห็นเพื่อนของมันตายเริ่มส่งเสียงโกรธแค้นออกมาและพยายามที่จะเข้าไปโจมตีทั้งสองตัว

“เข้ามาสิไอ้พวกผีบ้า!” นิกซ์ตั้งท่าต่อสู้เพื่อจัดการกับพวกมัน


กริกๆ! แฮ่!!!!! !!?


ชาโด้วทั้งสองตัวเริ่มมีอาการสั่นทั้งตัวก่อนจะเริ่มมีอาการกลายสภาพเพิ่มระดับให้กับตัวเองโดยที่ร่างกายของมันเริ่มมีเกล็ดที่แข็งงอกออกมาตามร่างกายและกรงเล็บที่ยาวขึ้น
ดวงตาจากสีแดงเริ่มส่องแสงอย่างร้าวฉานพร้อมกับเสียงที่แปลกไปจากพวกมัน


“นะ...นะนี่มันวิวัฒนาการตัวเองเรอะ!?” อายุตะที่จัดการกับตัวแรกเสร็จและเมื่อหันมาก็พบกับชาโด้วที่กำลังพัฒนาร่างของตัวเองถึงกับต้องรีบมาตั้งหลัก

“ไม่ผิดแน่...รายงานแบล็กลิสต์ลับของรัฐบาลกลางในอเมริกาเป็นข่าวจริง” แซมถอยออกมาตั้งหลักเช่นกันเพราะยังไม่เคยพบเจอชาโด้วประเภทนี้มาก่อน
นอกจากข้อมูลที่ไม่มีน้ำหนักที่กล่าวไปตอนแรกว่ามันมีจริงหรือไม่

“ปกติ...ชะชาโด้วมันไม่เคยเป็นแบบนี้นะ ทำไมมันดุขึ้นจากแต่ก่อนหละ!?” นิกซ์ที่เห็นสายตาของชาโด้วซึ่งไม่เหมือนแต่ก่อนค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้น
เธอรีบเข้าไปหลบข้างหลังจิมมี่ด้วยความกลัวจากดวงตาของมัน

“อยู่ข้างหลังชั้นเอาไว้” จิมมี่เล็งไปที่ชาโด้วทั้งสองตัวเพื่อปกป้องนิกซ์เอาไว้

“เห้ย!! เสียงตัวห่าอะไรมันมาร้องแถวนี้วะ!?” แต่แล้วไม่ทันจะหายใจทั่วท้องกลับพบว่าพวกอัมเบรล่าซึ่งกำลังเคลื่อนพลมาตั้งแนวใหม่บริเวณนี้

“กรรร!!” ชาโด้วสองตัวเริ่มเปลี่ยนเป้าหมายไปทางพวกทหารอัมเบนล่าที่ไม่รู้เรื่องพรรคนี้และนั่นคือจังหวะอันดีงามของกลุ่มของนิกซ์ในการชิ่งตัว


พรึบ!!! เห้ยตัวอะไรวะ!!!! แฮ่!!!!!


ไม่กี่อึดใจหลังจากที่เหยื่อดวงซวยรายแรกก้าวเข้ามาในเขตของชาโด้วพวกมันจึงคำรามใส่อย่างน่าเกรงขามก่อนจะพุ่งเป้าไปหาเหยื่อรายใหม่


“วิ่งเร็ว!!!” อายุตะรีบวิ่งฝ่าออกทางตรงข้ามกับพวกนั้นโดยที่นิกซ์ใช้วิธีดั้งเดิมในการหามคนขาเจ็บนั่นคือแบกทั้งตัว

“เฮ้ยไอ้นิกซ์ชั้นเดินเองได้เว้ย!!” จิมมี่บ่นใส่นิกซ์เป็นยกใหญ่

“พบอาวุธชีวภาพเพ่นพ่านแถวนี้!!!” เสียงซึ่งไร้ทิศทางเริ่มส่งเสียงออกมาพร้อมกับดสียงฝีเท้าเริ่มกรูกันมาบริเวณนี้

“!! หลบซ้ายก่อนเร็ว!” นิกซ์ได้ยินเสียงจากพวกที่กำลังวิ่งมาอย่างชัดเจนจึงให้ทุกคนหลบข้างทางก่อน


ปังๆๆๆ!! แฮ่!!!! กร-กระสุนยิงไม่-อ้ากก!!!!


เมื่อทั้งหมดเข้ามาหลบตามคำแนะนำของนิกซ์แล้วพวกทหารอัมเบรล่าดวงซวยเผชิญหน้ากับชาโด้วกลายพันธุ์แบบใหม่จนพวกนั้นเริ่มโต้ตอบยิงสกัดเอาไว้
แต่กลายเป็นว่าเป็นฝั่งตัวเองเสียที่กลายเป็ยอาหารมื้อเช้าตรู่ของพวกมันไปในที่สุด
นิกซ์รับฟังเสียงฝีเท้าของทหารแต่ละคนอย่างชัดเจนว่ามาจากทางไหน แม้กระทั่งเสียงของชาโด้วทั้งสองตัวนั้น


“กระสุนแบบธรรมดาเจาะมันแทบไม่เข้าแล้วเพราะได้ยินเสียงกระสุนมันเป๊าะแป๊ะใส่ตัวของพวกมัน” นิกซ์บอกทุกคนให้รับรู้

“แต่ถ้าเป็นกระสุนไรเฟิลก็ไม่แน่นิกซ์ แต่ที่นายว่าเมื่อตะกี๊มันหมายความว่าไงแซม” จิมมี่ถามแซมในสภาพคนกำลังสู้กับความหิวตัวเอง

“พวกนั้นใช้อาวุธชีวภาพที่มีไวรัส Ultimate ฉีดเข้าไปกับไวรัสอื่นๆที่เป็นตัวอย่างเข้าไป ผลก็คือไม่ตายม่องเท่งฟรีก็มีการวิวัฒนาการเกิดขึ้น”
แซมตอบกล้บ

“แล้วทำไมต้องเป็น Ultimate ด้วยหละ? ไวรัสอื่นๆที่แข็งแกร่งกว่าก็มีเยอะแยะจะตายไป” นิกซ์ถามด้วยความสงสัยขณะระแวงเสียงรอบข้าง

“มีไวรัสหลายชนิดที่ถูกนำมาทดลงต่อหลายรอบแล้วพบว่า ไม่หักล้างกันเองก็ถูกกลืนกินจนหมดสภาพไม่ฝั่งใดก็ฝั่งหนึ่ง
ยกเว้นเจ้านั่นที่มีการหลอมรวมกับไวรัสแปลกหน้าและเพิ่มศักยภาพให้กับตัวเอง” แซมอธิบายโดยคร่าวๆ

“ลงทุนสืบถึงข้อมูลลับสุดยอดได้ขนาดนี้ไม่คิดจะขายข้อมูลหรือไง?” อายุตะถามกลับไปอีกคนเพื่อดูใจแซมว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่ฃ

“เก็บเอาไว้เป็นไม้เด็ดตบหน้ารัฐบาลดังเพี๊ยะก็ไม่เลว” แซมแซวกลับไปจนเกือบทำให้อายุตะหลุดขำออกมา(เห้ย? .-.)

“แล้วทำไมถึงไม่ทายากันยุงหละจะได้ไม่ต้องตบ?” มุขที่ไม่รู้เรื่องสถานการณย่างนิกวรั่วอกมาอีกครั้งจนมีคนนึงนั้นอยากจะเอาท้ายปืนฟาดใส่หัวสักรอบ

“หรืออยากจะลองตอนนี้ก่อนหละ?” เสียงของจิมมี่กระซิบช้างๆหูของเธออย่างน่ากลัว

“ไม่อ้าว!” นิกซ์รีบไปหลบข้างๆอายุตะอย่างไว


แม้ว่าจะอาศัยพวกชาโด้วในการถ่วงเวลาไม่ให้พวกอัมเบรล่ามาจับได้ก็จริงแต่ในวาวะแบบนี้มันไม่ต่างอะไรจากเขาวงกตขนาดย่อม
ไปทางไหนก็มีแต่ความเสี่ยงซึ่งไม่สามารถบอกได้ว่าข้างหน้าจะพบเจอกับอะไร ความกระหายเลือดของแซมเริ่มเพิ่มทวีคูณเมื่อได้สูดดมเลือดสดเข้าไป
ความรู้สึกของนิกซ์ในเวลานั้นกำลังสั่นคลอนกับอาการของแซมอย่างน่าเป็นห่วงเพราะหากเขาสติหลุดเหมือนตอนนั้นอีกครั้งไม่แค่อายุตะเท่านั้นที่จะห้ามเธอ จิมมี่เองก็เช่นกัน...



Meanwhile…

Christine’s Group
หมู่บ้านอันดามุก ทางเดินไปยังกลุ่มอพยพ
6:14น.

Mission : Head to the survivor meeting point.
Submission : Protect yourself from incoming attack.


วิ่งเร็ววิ่ง!!! กรี้ดดดด!!!!


ท่ามกลางเสียงดงกระสุนนับไม่ถ้วนจากหน้าหน้าหมู่บ้านและข้างนอกต้อนรับแสงสีน้ำเงินอ่อนที่กำลังเปลี่ยนสีเป็นเช้าวันใหม่
ยังมีกลุ่มผู้คนที่ยังจะมีชีวิตอยู่ต่อไปบนโลกใบนี้ในการเอาตัวรอดไม่เว้นกระทั่งการหนีตายจากพวกคนตายเดินได้และพวกทหารที่จะเอาชีวิต


“ถ้าไม่อยากม่องเท่งตอนนี้! รีบไปที่อพยพก่อนเร็ว!” บอริสรีบกันเด็กน้อยทั้งสามรายที่กำลังสับสนกับสถานการณ์อยู่
เขาพยายามกันไม่ให้พวกชาวบ้านซึ่งก็รู้แก่ใจดีว่าช่วยไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาสำหรับเขา

“น่ากลัวชะมัดเลยแหะตอนคนแตกตื่นแบบนี้” ทราวิสกำลังสับสนจากการตื่นนอนกระทันหัน

“.....” นาเดียเงียบสนิทแม้จะมีสีหน้ากลัวอยู่ก็ตาม

“แล้วคุณบอริสหละคะ!?” คริสตินถามบอริสด้วยความเป็นห่วงและถือปืนประจำกายเพื่อป้องกันตัวเองและอีกสองคนที่พ่วงมาด้วยกัน

“ข้าก็จะไปช่วยแฟนของข้าน่ะเซ่! เอ้า! ไปเร็วขวางทางให้อยู่เร็ว!” บอริสตอบกลับและเตรียมไล่พวกเด็กๆไปก่อน

“ขะเข้าใจแล้วค่ะ” คริสตินขานรับก่อนจะมาดูแลอีกสองคน


บอริสพยายามกันพวกชาวบ้านที่กำลังหนีตายยกใหญ่ไม่ให้ชนเด็กๆทั้งสามคนและเฝ้าสังเกตุมองพวกศัตรูในขณะเดียวกัน


“นี่ถ้ามีระเบิดละก็แมร่ง! จะระเบิดที่นี่ให้กระจุยเลยเว้ย!!” บอริสหงุดหงิดกับตัวเองที่ไม่ได้พกระเบิดมือติดตัวมาด้วย

“นาเดียทราวิสเร็วเข้า!” คริสตินรีบจูงมือทั้งคู่ไปด้วยกันซึ่งอาจจะพลัดหลงกัน

“หมวดเจมส์กับกรรชัยอยู่ที่นั้นพวกเขาจะช่วยพวกแกทั้งสามเอง! แมร่งมันมาแล้วเว้ย!” บอริสพูดจบประโยคไม่กี่วินาที
เขากลับรีบวิ่งไปที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งมีการทำสัญลักษณ์กากบาทเอาไว้
และเริ่มมีตัวอะไรบางอย่างพยายามกระแทกประตูปิดตายบ้านหลังนี้ออกมา
ร่างกายกำยังของเขาพยายามยั้งประตูเอาไว้พร้อมกับหาของมากันไม่ให้พวกมันออกมาจากบ้านหลังนั้น

“ชาโด้ว... ” นาเดียพูดออกมาเสียงแผ่วเบาออกมาขณะเกาะแขนทราวิสเอาไว้
แม้ว่าในตอนนี้ร่างกายของทราวิสจะยังไม่มีอาการตัวร้อนขึ้นมาแต่หากยังปล่อยเอาไว้แบบนี้คงจะเป็นการยากที่จะรักษายากขึ้นตาม


วิ่งเร็วๆๆ!!! ปึงๆๆๆ!!!! แฮ่!!!!


ระหว่างทางนั้น ผู้ติดเชื้อซึ่งรอต่อคิวรอกำจัดส่งไปยังอีกโลกนั้นกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาเพื่อเตรียมออกล่าพวกผู้รอดชีวิต
ถึงจะถูกกักกันภายในบ้านแต่ด้วยแรงอาฆาตแห่งความโหดเหี้ยมและความหิวโหยเริ่มคลืบคลานเข้ามา เสียงของพวกมันเริ่มส่งเสียงออกมาไม่เว้น
คริสตินรีบจูงทั้งคู่ไปที่หมายให้ไวที่สุดแต่เพราะมีพวกชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านด้วยทำให้การไปถึงที่หมายนั้นล่าช้าและความเสี่ยงก็เริ่มเพิ่มทวีคูณ


“ต้องหาทางลัดไปแล้ว พวกเขาขวางทางพวกเรา..” คริสตินกังวลกับบการไปถึงที่หมายก่อนที่จะกลายเป็นอาหารให้กับพวกนั้น

“ทางนั้นโล่งดีนะถ้าพวกเราเลาะไปได้หละก็” ทราวิสชี้ไปทางตรอกซอยซึ่งอยู่ตรงข้ามกับพวกเขาอยู่ไม่กี่ซอยเท่านั้น

“ความคิดดีเหมือนกันเกาะกลุ่มกันเอาไว้นะ” คริสตินเห็นด้วยกับทราวิสก่อนจะอาศัยจังหวะชุลมุนเตรียมแทรกออกไป


ขอทางหน่อยๆๆ มาเร็วนาเดีย!


ทั้งสามคนรีบอาศัยจังหวะชุลมุนและขนาดตัวที่เล็กบางแทรกขบวนแถวแห่งความวุ่นวายออกมาได้
และเข้าสู่เส้นทางลัดเพื่อที่จะไปให้ถึงที่นัดพบโดยอย่างไวแต่บรรยากาศนั้นกลับตรงกันข้ามกับที่ทั้งสามคนคิดเอาไว้
ไฟตลอดทางไร้แสงสว่างจากอิเล็กโทรนิกมีเพียงแต่คบเพลิงที่นำมาติดเอาไว้พร้อมกับตะเกียงน้ำมันบางตัวตามทาง


“มะเหมือนกับหมู่บ้านประกอบพิธีกรรมยังไงชอบกล…” ทราวิสเอ่ยปากออกมาจนทำให้นาเดียเริ่มผวาไปด้วย

“มะ...ไม่มีหรอกคะแค่ไฟตามทาง” นาเดียพยายามพูดในทางแง่บวกเพื่อกลบเกลื่อนความกลัวของตัวเอง

“รีบเดินเร็วเข้าที่นี่ชักจะสยองขึ้นทุกวินาทีเลย” คริสตินเร่งให้ทั้งสองคนรีบเดินข้างหน้าอย่างไวก่อนจะมีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นอีก

“(ภาษาไทย)เฮ้ยซอยนั้นปิดตายซะ!!” เสียงของพวกชาวบ้านกำลังตะโกนเพื่อทำอะไรบางอย่าง

“(ภาษาไทย)เออๆ!! ช่วยกันหน่อยเร็ว!!” พวกเขาเริ่มยกของอย่างถังเหล็กหรือแม้กระทั่งลังขนาดใหญ่และอีกจำนวนมากออกมา
ทราวิสที่หันกลับทางเดิมโดยบังเอิญพบว่าพวกเขากำลังปิดเส้นทางนี้เพื่อจุดประสงค์อะไรบางอย่าง


ครืด!!! เดี๋ยวๆๆ!!! โครม!!!! ไปเร็ว!!!


แม้ว่าความเร็วของเด็กหนุ่มคนนี้จะเร็วพอที่จะเข้าไปห้ามได้ทันเวลาแล้วก็จริง
แต่เพราะการสื่อสารที่ไม่เข้าใจกันทั้งสองฝ่ายทำให้เกิดปัญหาใหม่ขึ้นมานั่นคือทางเข้าถูกปิดกั้นเรียบร้อย


เพล้ง!!! แฮ่!!! โอก!!! วิ่งเร็ว!!!


ความคิดการมาเส้นทางนี้กลับผิดถนัดเมื่อซอมบี้ที่ถูกขังปิดตายเอาไว้ในบ้านบางหลังเริ่มฟื้นคืนชีพ
พร้อมกับระดมพลพังประตูอย่างหนักเพื่อพุ่งทยานออกสู่ข้างนอกอย่างอิสรภาพ
แม้ทั้งสามคนจะไม่ทราบว่าพวกเขาที่ถูกขังแยกเอาไว้นั้นถูกแยกตัวออกมานานขนาดไหนแล้ว
แต่สิ่งที่พวกเขาทำได้ในตอนนี้คือ...วิ่งหนี


“เดาได้เลยว่าพวกเขาเองก็ใช้วิธีเดียวกับพวกนั้นด้วยแน่เลยที่แยกผู้ติดเชื้อออกมา!” ทราวิสรีบวิ่งนำหน้าอย่างไว

“...” นาเดียเริ่มเงียบกริบและไม่พูดอะไรมากนอดจากวิ่งหนีตาตั้งสถานเดียว

“ข้างหน้ามีทางออกอยู่วิ่งเร็ว!” คริสตินชี้ไปทางปากซอยอีกที่ที่เชื่อมต่อกันซึ่งเป็นทางหนีทางเดียว

“โอก!!” ซอมบี้เริ่มพังทลายประตูที่ถูกปิดตายออกมาได้และเริ่มเสาะหาเหยื่ออย่างไว


โครม!!!!! ฮะๆๆๆแฮ่...โอก!!


ชิลฮาร์ดและรีปเปอร์เริ่มเผยกายออกมาให้เห็นตามบ้านที่ถูกปิดตายจนพวกมันเริ่มได้ดลิ่นเลือดเนื้อของมนุษย์
ความกระหายของพวกมันเริ่มเพิ่มทวีคูณและเริ่มออกล่าเหยื่อของพวกมันอย่างบ้าคลั่ง


“เหวยมาเร็ว!!” ทราวิสมาถึงปากซอยเป็นคนแรกแต่กลับพบปัญหาเดิมๆนั่นคือมีของมาขวางกั้นเอาไว้
โชคดีที่ยังพอมีทางให้ปีนขึ้นไปได้แต่จำเป็นที่จะต้องใช้อีกคนในการส่งตัวข้ามฝั่งไป

“โธ่เว้ยไม่น่าคิดสั้นแบบนี้เลย!” คริสตินตำหนิตัวเองที่คิดเรื่องที่จะมาทางลัดแบบนี้ขึ้นมา


แฮ่!!!! ปังๆๆ!!!


ถึงแม้เธอจะยิง PP-2000 ต้านพวกซอมบี้ออกมาได้บางตัวก็จริงแต่จำนวนที่มากเกินกว่าเด็กตัวเล็กๆอย่างเธอจะรับไหว
และยังมีเพื่อนร่วมซวยอีกสองคนได้รับผลกระทบไปด้วยทำให้การยิงสกัดมันนั้นกลายเป็นวิธีที่ไม่ได้ผลอย่างเห็นได้ชัด
ทราวิสกวักมือให้คริสตินไปก่อนคนแรกเพื่อเปิดทางให้ไปต่อส่วนนาเดียที่เริ่มสับสนกับเส้นทางเริ่มแสดงอาการผิดปกติออกมาอีกครั้ง
เธอเริ่มมองพวกซอมบี้อย่างนิ่งดูดายและค่อยๆเดอนก้าวไปหาพวกมันอย่างเชื่องช้า


“นาเดีย! อย่าไปหาพวกมัน!” ทราวิสตะโกนให้นาเดียภอยห่างจากพวกมันในขณะที่ส่งคริสตินข้ามกำแพงรั้วกั้นไป

“...พวกเขากำลังบอกอะไรบางอย่าง..ฉัน...ฉัน…” ดวงตาของเด็กน้อยคนนี้เริ่มมองเห็นอะไรบางอย่างจากดวงตาไร้ดวงวิญญาณ
พวกมันพยายามเข้าใกล้นาเดียมาขึ้นและตัวของเธอกลับนิ่งแข็งทื่อ

“โอกก…” เสียงของซอมบี้ตรงหน้าเธอนั้นส่งเสียงร้องออกมาอีกครั้งพร้อมกับยื่นมือเน่าเปื่อยไปหาเธอ

“นาเดีย!!! ว้าย!!!!” คริสตินพยายามห้ามไม่ให้ทราวิสดันเธอไปฝั่งตรงข้ามแต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว
เพราะร่างบอบบางของเธอนั้นร่วงลงไปฝั่งตรงข้ามเป็นที่เรียบร้อย


โอกกก!! นาเดีย!!!! ผัวะ!!!


.
.
.



ทางเข้าหมูบ้านอันดามุก
6:13น.


ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีให้เห็นถึงเช้าวันใหม่แต่ตรงกันข้ามกับสถานการณ์ในตอนนี้
ดวงไฟสีแดงสว่างจ้าไปทั่วหมู่บ้านพร้อมกับเสียงกระสุนนับร้อยถล่มไม่ยั้งมือ
แม้มันจะหมดอายุขัยของมันเมื่อตกลงพื้นแต่ก็มีลูกไฟชุดใหม่ถูกส่งออกมาเป็นระลอกไม่สามารถกำจัดได้หมดเสียที
ชีวิตที่ถูกสังเวยในหมู่บ้านแห่งนี้เริ่มเพิ่มทวีคูณพร้อมกับสิ่งมีชีวิตอย่างอื่นซึ่งเข้ามาพัวพันกับสมรภูมิแห่งนี้


“ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเราได้โดนถล่มเละแน่ๆ! ถอยออกมาก่อนเร็ว!!” อิจิสรีบสั่งให้ทุกคนถอยออกมาจากทางเข้าหน้าหมู่บ้าน
เพื่อมาตั้งรับข้างในและปลอดภัยยิ่งขึ้น

“เราคงถอยไปได้ไม่มากนักถ้ายังมีพลุบ้านั่นลอยละล่องตามฟ้าแบบนี้ไอ้เวรเอ้ย!!” แม็กนัสบ่นออกมาอย่างลำบากขณะยัดกระสุนเข้าไปใหม่

[พวกกลายพันธุ์เข้ามาในสนามรบมากขึ้นแล้ว! กระสุนของเรากำลังจะหมด!] ดิเอโก้รายงานสถานการณ์โดยรวมให้พวกด้านหนัารับรู้

[ซวยซ้ำซวยซ้อนชะมัดเลยเว้ย!] แซ็คไลฟ์เริ่มส่งเสียงหงุดหงิดออกมาเนื่องจากกดดันมานานพอควร

[นั่นมัน…!! มึงไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นฟระจิมมี่!?] ดีเร็คอาศัยพลุไฟของฝั่งศัตรูให้เป็นประโยชน์ตัวเอง
โดยการเก็บพวกนั้นได้ง่ายขึ้นแต่แล้วจังหวะเริ่มชะงักลงเมื่อเขาซูมกล้องเข้าไปเจอกับเพื่อนของตัวเองอยู่ข้างนอกหมู่บ้านแทนที่จะหายห่วงเมื่ออยู่ข้างใน

[เพื่อนของนายนี่อยู่ไม่สุขเลยนะดีเร็ค!] เพียสแซวดีเร็คขณะซุ่มยิงพวกอาวุธหนัก

“เวรเว้ย!! ขาเอ็งก็เดี้ยงพอๆกับไอ้เตี้ยอยู่แล้วยังจะฝืนสังขารออกไปข้างนอกอีกวุ้ย!!”
แม็กนัสบ่นออกมาโดยไม่ดูสถานการณ์เสียว่าเพื่อนของจิมมี่จะคิดยังไง

“หัดฉลาดหน่อยอีแม็กนัส! มันไม่ได้ออกไปคนเดียวแน่!” อิจิสตบกบาลแม็กนัสให้ฉลาดขึ้นมาบ้าง


แฮร่!!!! อ้าก!!!!!! ปังๆๆๆ!!!!


ในระหว่างสมรภูมิรบอยู่นั้นชาโด้วจำนวนมากเริ่มมาเยือนหมู่บ้านแห่งนี้เป็นรอบที่สองและมีกองกำลังที่มากกว่าเดิม(มาจากสารทิศ -.-)
ทหารอัมเบรล่าหลายรายเริ่มตอบโต้พวกมันเป็นระยะแต่เพราะจำนวนที่มากเกินไปของพวกมันทำให้สถายการณ์เริ่มพลิกผัน
จิมมี่ซึ่งผลุบๆโผล่ๆแถวพุ่มไม้ฝนช่วงแรกหายตัวไปอีกรอบจนดีเร็ตเริ่มเป็นห่วงในระดับหนึ่งว่าเขาไปทำอะไรแถวนั้น


“เวรหละพวกมันกลับมาอีกแล้ว” อิจิสเริ่มเห็นผลงานการสังหารผู้คนอย่างคุ้นเคย

“ลูกซองตรูหมดแล้ว!!” แม็กนัสยิงลูกซองนัดสุดท้ายใส่รีปเปอร์หลงทิศหลงทสงออกไปไกลๆจนลืมดูกระสุนตัวเองว่าหมดเกลี้ยง

“ก็มึงเอาไปยิงเล่นพวกผีหมดนี่ไอ้เวร!!!” อิจิวโวยใส่แม็กนัสหลังผลาญกระสุนไม่เป็นเรื่องเป็นราว(บางส่วน)

“โธ่เว้ยเสียงล่อพวกมันมาขนาดนี้เชียว!?” แซคไลฟ์มองเห็นดวงตาสีแดงระยิบระยับตามทางแม้ท้องฟ้าจะเริ่มเปลี่ยนสี
แสงสว่างเริ่มมาเยือนบางส่วนแต่ความน่ากลัวของะวกมันนั้นก็ไม่น้อยหน้าจากเดิมแม้แต่น้อย


หากมาเทียบกับรอบที่แล้วที่พวกมันบุกมานั้นเห็นได้ชัดว่ารอบนี้พวกมันมาเยอะกว่าเดิมและรุนแรงสองเท่า
หากไม่มีอาวุธทำลายล้างสูงพอที่จะกำจัดกลุ่มนี้ได้ก็คงมีวิธีไม่มากนักนอกจากวิ่งหนีสถานเดียว
แต่นั่นก็ทำให้เกิดคำถามในหัวครั้งใหญ่...


[Sonar Wail ของเจ้ากุ้งแห้งนั่นทำให้พวกนี้มันไม่กล้าเข้ามาเหยียบที่นี่ไม่ใช่เรอะ!?] ดิเอโก้ยิงคำถามใส่ะวกเดียวกันรัวๆว่าทำไมพวกมันยังกล้ากลับมาที่นี่
ทั้งๆรู้อยู่แก่ใจว่าที่นี่มีของอันตรายอยู่หลายอย่างจนไม่กล้าเข้ามาหยียบที่นี่ตามสัญชาตญาณของพวกมัน

[กูจะรู้กับมึงไหม!? กูก็งงเอ๋อแดรกอยู่ตรงนี้เหมือนกัน!!] อิจิสเถียงกลับไปในสภาพคนไม่เข้าใจสถานการณ์พวกมันเช่นกัน

[จะยังไงก็ช่างนี่เป็นโอกาสของเราแล้ว!] ดีเน็คเตือนสติพวกที่เหลือไม่ให้ประมาทแม้พวกชาโด้วจะเข้ามาช่วยลดจำนวนพวกอัมเบรล่าก็ตาม

[เออๆ!! เอ็งตามหาเพื่อนให้เจอก่อนเถอะ!!] แม็กนัสแซวดีเร็คให้สนใจเพื่อนของตัวเองบ้างห่อนจะวางสายจักดารกับปืนของตัวเองต่อ

“เอานี่ไป! อย่าทำปืนกูหายหละ!!” อิจิสโยน RMB-93 Custom ให้กับแม็กนัสไปใช้ชั่วคราว(พร้อมกระสุนครบคัน)

“อู้ย!! อยากทำปืนมึงหายมานานแล้วเว้ย!!!” แม็กนัสยังเล่นมุขตลกแต่ขำไม่ลงออกมาอีกรอบ

“ไปเล่นตลกคาเฟ่เลยไหมพวกมึงทั้งคู่!!” แซ็คไลฟ์ตะโกนว่าทั้งคู่ที่ยังเอาฮาไม่เข้าเรื่อง

“เล่น!!!” อแม็กนัสตอบกวนโอ้ยกลับไปโดยไม่คิดอะไรแม้แต่น้อย

“ขอต้อนรับสู่ครอบครัว Z.S.S. เหวย! ฮ่าๆๆ!!” อิจิสแซวแซ็คไลฟ์ก่อนจะกลับไปสนใจหน้าที่ของตัวเองต่อ
จนแซ็คไลฟ์เองก็แทบคิดอะไรไม่ออกเช่นกันว่า...เขาอยู่กับพวกคนบ้าในหมู่คนบ้าใช่หรือไม่(เหอ?)


มันมาแล้ว!!! ปังๆๆๆ!!!! แฮร่!!!!!


“มาเลยเว้ย!! พ่อจะยิงไส้ให้แตกเป็นโจ๊ก!!!” แม็กนัสเริ่มบุกนำหน้าอีกรอบโดยไม่กลัวตายแม้แต่น้อย

“ระวังหน่อยพ่อแรมโบ้คราวนี้ไม่ยอมให้นายแย่งแต้มไปคนเดียวหรอก!!!” อิจิสเริ่มวิ่งนำหน้าตามไปบ้างจนแซ็คไลฟ์ต้องรีบไปดึงทั้งคู่ถอยห่างออกมาจากบริเวณนั้นเพราะเสี่ยงเกินไป

“พวกมึงจะบ้าหรือไง? อยากตายก่อนวัยอันควรหรือไง!!?” แซ็คไลฟ์ด่าทั้งคู่ที่ทำตัวบ้าระห่ำเกินไป

“เออ! พวกกูบ้า!!” แม็กนัสตอบกลับไปอย่างไว


พบทหาร Z.S.S.!!! จัดการมัน!!!! ปังๆๆๆ!!!


ท่ามกลางวงฝูงชาโด้วโจมตีพวกกลุ่มอัมเบรล่าบางส่วนนั้นก็ยังมีพวกประจำตำแหน่งยิงกดดันคนในหมู่บ้านทำภารกิจต่อไป
และแล้วพวกนั้นกลับเจอแม็กนัสและอิจิสยืนอยู่ข้างหน้าหมู่บ้านอย่างโจ่งแจ้ง
เป้าหมายอยู่ข้างหน้าอย่างไม่ลังเลพวกเขารีบระดมยิงกระสุนไปทางเดียวกันอย่างไว
โชคดีที่ทั้งคู่รีบกระโจนกลับเข้าไปในที่กำบังอย่างไวก่อนจะโดนยิงฟรีเสียดายชีวิตอย่างน่าอนาจ


[เอาเลย!!!] แม็กนัสตะโกนใส่วิทยุสื่อสารอย่างดังลั่น

[ใครอยากแดรกหัวปลีบ้าง!!?] ดิเอโก้รีบควักอาวุธลับจากการปล้นสะดมจากกองกำลังบุกหมู่บ้านเมื่อสองวันก่อนหน้านี้
นั่นคือ RPG 2 ลูกนั่นเอง แน่นอนว่าดีเร็คเองก็ไม่ปฏิเสธที่จะใช้มันแม้จะยังปวดกบาลกับวีกรรมกล้าตายของแม็กนัสและอิจิส


ฟิ้ว!!! เห้ยห- ตูม!!!!!


เสียงระเบิดจากลูกระเบิด RPG พุ่งเข้าเป้าหมายอย่างไวและทิ้งท้ายด้วยควันสีดำและเปลวเพลิงลุกโชน
หากยังไม่นับเสียงโหยหวนของชาโด้วที่กำลังกรีดร้องหาอาหารอย่างตายอดตายอยากยิ่งทำให้สถานการณ์ฝั่งศัตรูเริ่มแย่พอควร


“เยี่ยม!! โดนซะบ้าง!!” แม็กนัสเย้ยใส่ฝั่งศัตรูก่อนจะเตรียมตัวรับศึกกับพวกกองทัพชาโด้วรอบสอง

“มันจะยังมีเวลาดีใจอีกใช่ไหมเนี่ย!?” แซ็คไลฟ์ประชดกลับไปถึงจะรู้สึกแอบสะใจขึ้นมาบ้างที่โต้ตอบกลับอย่างรุนแรงได้

“เออ!!” แม็กนัสกับอิจิสประสานเสียงพร้อมกัน


[ไอ้พวกแรมโบ้! ถึงจะทำให้พวกนั้นชะงักได้แต่อย่าลืมพวกกองทัพผีตีนไวด้วย! ดิเอโก้เตือนสติทั้งสองคนไม่ให้คลั่งจนเกินเหตุ

[หว๋าย! อย่าบอกนะว่าป๊อดน่ะที่มาตรงนี้ไม่ไอ้หน่ะ!?] อิจิสแซวเพื่อนตัวเองกลับไปจนเริ่มไปกระตุกหนวดเสือเข้าให้

[นี่มึงคิดจะท้ากูยิงเก็บแต้มใช่ไหม!? ได๊!!! มึงมาเลย!!!] ดิเอโก้โดนยั๊วะจนฟิวขาดและกลายมาเป็นการแข่งขันเสีย

[เฮ้ยดิเอโก้!! อย่ามาตียังกะหมากัดกันสิฟระ!!! ดีเร็ครีบเข้าไปห้ามวีรกรรมของดิเอโก้ให้เพลาลงบ้างในฐานะคนมีประสบการณ์และไม่บ้าบอคอแตกเหมือนคู่นั้น

[เออเว้ย!! กุแค่ล้อเล่น!] ดิเอโก้ตอบกลับ

“นี่จะเอาฮาก่อนตายสวดศพใช่ไหม!? มันมาแล้ว!” เพียสเรียกสติทุกคนกลับมาป้องกันต่ออย่างเลี่ยงไม่ได้


แฮร่!!!! กี้ดดด!!!! ปังๆๆๆๆ!!! อย่าให้พวกมันบุกเข้ามา!!!!!


.
.
.



ข้างนอกบริเวณหมู่บ้านอันดามุก
6:29น.


ปังๆๆๆ!!! กี้ด!!!!


ทางด้านข้างนอกหมู่บ้านซึ่งอยู่สภาวะวิกฤตเมื่อกองทัพชาโด้วกลับมาบุกอีกครั้งเป็นรอบที่สอง
แม้จะมีอาวุธหนือคนที่มีประสบการรณ์ดีขนาดไหนแต่หากจำนวนอัตราที่มากเกินกว่าจะรับได้ก็ยังถือว่าแพ้ชัย
เพราะการบุกมากระทันหันทำให้อัมเบรล่าเริ่มหันเหมาสนใจจัดการกับพวกมันชั่วขณะและนั่นคือโอกาสของกลุ่มๆหนึ่ง
ที่จะรีบวิ่งกลับเข้าหมู่บ้านไปหรือขโมยทรัพย์สินจากพวกมัน


“นึกว่าคลื่นเสียงนั่นจะไล่มันไปได้แล้วเสียอีก!” นิกซ์เริ่มสับสนกับสถานการณ์ในขณะนี้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“มันไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาแก้แค้น แต่พวกมัยมารวมพรรคพวกของตัวเองมากกว่า” แซมวิเคราะห์พฤติกรรมของพวกมัน

“จะเป็นไปได้ยังไงกัน?” จิมมี่สงสัยกับคำวินิจฉัยของแซม

“ตอนไปทำภารกิจลับที่ฟิลิปปินมีพวกมันป้วนเปี้ยนแถวหมู่บ้านหนึ่งซึ่งติดเชื้อแบบเดียวกับที่นี่
พวกมันไม่ทำอะไรนอกจากรอและกำจัดพวกแปลกหน้าที่เข้ามาระรานพวกมัน จนผลลัพธ์ออกมาคือทั้งหมู่บ้านกลายพันธุ์และพวกที่รออยู่มาต้อนรับเข้ากลุ่มและพาไปกลุ่มอีกหมู่บ้านหนึ่ง”
แซมอธิบายเรื่องเล่าแสนทรหดออกไปถึงความน่ากลัวของพวกนี้

“นับวันโลกมันอยู่ยากขึ้นจริงๆ…” อายุตะบ่นออกมาในใจ


แฮร่!!! ซวยแล้ว!!


ระหว่างการหลบหนีกลับเข้าหมู่บ้านอยู่นั้นกลับเผชิญหน้ากับชาโด้วฝูงเล็กที่กำลังลาดตระเวนอยู่
เสียงคำขู่ของพวกมันเตือนพวกที่เหลือถึงผู้บุกรุกและคำรามใส่พวกนิกซ์อย่างไม่เกรงกลัว


เจอพวกผู้บุกรุกแล้ว!! วิ่ง!!! ปังๆๆ!!!


โชคยังอับจนไม่พอเพราะพวกอัมเบรล่าเจอพวกเขาอีกต่อจนพวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากวิ่งหนีออกไปให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้
เสียงกระสุนปืนไล่หลังมาติดๆพร้อมกับเสียงของพวกชาโด้วมาเป็นระยะ


“กลับทางเก่าไม่ได้แน่ต้องหาทางอื่นเข้าไป!!” จิมมี่พูดออกมาและพยายามหาช่องทางกลับเข้าไปทางหมู่บ้าน

“พูดมันเหมือนง่ายนะกัปตัน! แต่แบกอยู่นี่มันลำบากไหมเนี่ย!” นิกซ์บ่นใส่จิมมี่เนื่องจากต้องมีภาระแบกทุกครั้งเวลาวิ่งหนี

“แล้วใครให้เอ็งมาแบกกันเล่าสมัครใจไม่ใช่หรือไงยัยขี้แง! ฉะนั้นก็แบกต่อไปเว้ย!” จิมมี่ประชดใส่นิกซ์รัวๆจนนิกซ์เกือบจะจับทุ่มอยู่แล้ว

“ทางข้างหน้าหมู่บ้านกำลังแย่แล้วถ้าไม่หาทางหยุดหรือซื้อเวลาให้กับพวกนั้นหละก็มีหวังตายกันฟมดทั้งหมู่บ้านแน่ๆ”
อายุตะเสนอความคิดให้ช่วยกันซื้อเวลาเพื่อช่วยพวกที่ยังอพยพไม่สำเร็จ

“นั่นสิ! แซมนายพอจะมีไอเดียอะไรบ้างไหม!?” นิกซ์ถามแซมเพื่อขอความคิดเห็น

“ยังมีอยู่...แต่ต้องรีบหน่อย” แซมตอบกลับแต่น้ำเสียงของเขาเริ่มอ่อนลง
น้ำเสียงของเขาที่เปล่งออกมานั้นทำให้นิกซ์เป็นห่วงเขามากขึ้นและกลัวว่าเขาจะต้านความหิวไม่ไหวขึ้นมา

“อย่าให้มันหนีไปได้!!!” เสียงของพวกกลุ่มอัมเบรล่าเริ่มกระเถิบใกล้เข้ามา

“เอานี่ไป...อายุตะรู้ว่าเอาไปทำอะไรดี” แซมยื่นถุงพลาสติกเหนียวที่บรรจุใส่เศษเนื้อและลำไส้รวมอยู่ในนั้น

“หยึ๋ย! กล้าทำของแบบนี้ได้ไงเนี่ย!?” นิกซ์เริ่มมีความรู้สึกขยะแขยงกับสิ่งที่เธออยู่

“นี่ยังจะมีเวลาทำของแบบนี้หรอเนี่ย? เอาเถอะรีบเอามานี่นิกซ์!” อายุตะแอบแปลกใจอยู่บ้างที่แซมมีเวลาทำของพวกนี้
เขายังจำได้ดีว่าสิ่งนี้ไว้ใช้กับอะไรจึงไม่ลังเลที่จะใช้แม้แต่น้อย


ฟิ้ว!! แผละ!! เห้ยอะไรวะ!!!?


อายุตะรีบขว้างถุงพลาสติกใส่พวกทหารอัมเบรล่าที่ตามมาจนส่งกลิ่นเน่าเหม็นออกมา
นิกซ์เริ่มออกอาการคลื่นไส้บางช่วงและสงสัยในตัวของแซมว่าอยู่กับสภาพแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
และผลที่ตามมาก็ส่งผลอย่างไวเมื่อมีพวกชาโด้วประมาณหกตัววิ่งกรูเข้ามาหาเหยื่ออย่างรวดเร็ว


“น้ำบ้าอะไรฟระ!? ไอ้พวกนี้มันมาจากไหนกัน!?” ทหารอัมเบรล่าพยายามปัดเศษซากจากถุงนรกนั่น

“แฮร่!!!” ชาโด้วกระโดดเข้ามาตามล่ากลิ่นอันน่าหอมหวย

“วิ่งแหลกเร็ว!!” อายุตะรีบเข้าไปพยุงแซมให้มีแรงพอที่จะกลับไปที่หมู่บ้านและหาอะไรให้เขากินก่อนจะอลาวาตเสียก่อน

“ไม่บอกก็รู้เแล้วว่าต้องทำยังไง!” นอกซ์รีบวิ่งเต็มพิกัดโดยไม่ได้สนใจคนขี้ข้างบนว่าจะเป็นยังไง

“ไอ้นิกซ์! เบาๆสิเฮ้ย!!” จิมมี่บ่นใส่นิกซ์หลายรอบเพราะไม่ได้ดูแม้แต่นิดว่าคนที่ขี่คออยู่นั้นจะเจอกับอะไรบ้าง


ปังๆๆ!!! ชิบแล้ว!


ทว่าการหนีนั้นไม่ง่ายอย่างที่คิดเมื่อความวุ่นวายเริ่มก่อตัวมากขึ้นพร้อมกับเสียงปืนยิงกระหน่ำใกล้ชิดหูอย่างมาก
แม้ว่าจิมมีจะแบกปืนเอาไว้ไม่ห่างตัวแต่มันเป็นการเสี่ยงอยู่ส่วนหนึ่งหากเอาไปสู้กับคนโดยตรง(เรื่องจำนวน) เขาจะต้องเลือดสู้ให้ดีไม่งั้นได้กลายเป็นศพเฝ้าที่นี่


พวกเขาวิ่งตะลอนอ้อมหมู่บ้านไปยังทางทิศตะวันออกเพื่อไปสมทบกับกลุ่มอพยพให้ไวที่สุด
เมื่อออกจากซอกป่าไม้และพุ่มไม้สุดรกได้ก็พบกับถนนอันแสนคุ้นเคยและหมู่บ้านแสนอบอุ่น
แซมมองเห็นการต่อสู้กับพวกที่กำลังต่อต้านทางเข้าไม่ให้พวกมันบุกเข้ามาก่อนกำหนด
แต่มันคงไม่นานนักในความคิดของเขา...


“แฮร่!!!” ชาโด้วสองตัวกระโดดเข้ามาขวางทางเอาไว้พร้อมกับรีปเปอร์จำนวนสามตัวเห็นเหยื่อของพวกมันพอดิบพอดี
หากยังไม่รวมพวกชิลฮาร์ดกับเลอร์เกอร์หลายตัวที่กำลังเดินตามเสียงมาเป็นระยะนับว่าสถานการณ์ยิ่งเลวร้ายกว่าเดิม

“นิกซ์ปล่อยชั้นลงเร็ว!” นิกซ์รีบปล่อยให้จิมมี่ลงมาจากคอของเธอเพื่อให้เขานั้นเปิดศึกด้วยปืนอันดับแรก

“อูยย...คอเคล็ดแน่ๆ ตัวหนักบักเอ้ก!” นิกซ์บิดคอของเธอสองถึงสามรอบก่อนจะมาร่วมช่วยอีกแรง

“แล้วตอนเอาชั้นขี่คอในเทศกาลต้นซากุระนี่บ่นเอ้าบ่นเอาจังนะให้ตายสิ”
อายุตะแซมนิกซ์ถึงวีรกรรมของนางจนเล่นเอาใบหน้าสีแดงแห่งความเขิญอาย(ขายหน้า)ส่อให้เห็น

“...ยังจะเรื่องมากกินอีกไหมแซม!?” จิมมี่ประเมินสภาพร่างก่ยของตัวเองและคนในทีมแล้ว
คงไม่สามารถฝ่าพวกนี้ไปได้แน่นอนนอกจากให้แซมช่วยเหลือ
แต่แน่นอนว่าแซมคงไม่มีทางกินพวกอาวุธชีวภาพได้แน่นอนเขาจะต้องหาวิธีทางให้เขาจัดการกับพวกมันให้ได้และเขาก็คิดออก…

“ไม่ได้เรื่องมากกิน....แค่ไม่อยากจะหาภาระเพิ่ม…” แซมยังลังเลในใจว่าจะจัดการกับพวกนั้นเนื่องจากเหตุผลบางอย่าง

“แกจะไม่ช่วยเราจัดการก็ได้นะ! แต่ชั้นจะบอกพวก Z.S.S. ให้รู้ว่าแกก็เหมือนไอ้ขี้แยนี่อีกราย!” จิมมี่ส่งคำขู่ไปทางแซมถึงเขาจะรู้ดีว่าคนอย่างแซมเป็นพวกประเภทไม่ยอมเชื่อใจใครง่ายๆอยู่แล้วก็ตาม


พรึบ!!! กร้อบ!!! ชัวะ!!! โอกกก!!!


สิ้นคำพูดของจิมมี่ร่างของแซมกลับไปอยู่กับพวกรีปเปอร์ด้วยความไวอันน่าปละหลาดใจ
มิหนำซ้ำยังทำการกระชากแขนที่เป็นใบเรียวดาบของรีปเปอร์ออกมาอย่างรวดเร็ว
เสียงทรมานของรีปเปอรตัวนั้นทำให้เพื่อนข้างกายของมันเริ่มหันมาสนใจแซมอย่างไวและเตรียมตัวโจมตีใส่


“...อาจจะคิดผิดกับแกในตอนนี่ก็ได้ว่ะ” จิมมี่มีอาการเงิบอยู่ชั่วครู่เพราะไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าครั้งนี้แซมกลับรับฟังเขา

“กัปตันพวกนั้นมาแล้ว!!” นิกซ์รีบชี้ไปทางพวกทหารอัมเบรล่าซึ่งมีหน่วยหนึ่งออกมาจากที่ซ่อนตัวเพื่อหาทางเข้าอีกทาง
แต่กลับพบกับพวกเขาเสียเอง

“เดี๋ยวผมเคลียทางพวกนี้ให้! ช่วยซื้อเวลาหน่อยนะครับ!”
อายุตะเห็นดังนั้นจึงรีบเข้าไปช่วยแซมจัดการกับพวกกลายพันธุ์ก่อนที่จะเป็นพวกเขาเองที่ถูกปิดตาย

“งานนี้ไม่ตายอย่างหมาก็ขอให้ตายอย่างมีศักดิ์ศรีหละฟระ!!”


.
.
.


ขณะเดียวกัน...
6:32น.


ฮึบ!!! นาเดีย!! ทราวิส!!! รับนี่ไว้!!!


ความโกลาหลไม่ได้มีเพียงแค่ข้างนอกเท่านั้นเมื่อข้างในเองก็ตกอยู่ในสภาวะวิกฤตเช่นเดียวกัน
คริสตินพยายามหาของที่มีน้ำหนักและความสูงพอที่จะให้คนปีนขึ้นไปและรับน้ำหนักเอาไว้ได้
หลังจากโดนโยนออกมาข้างนอกคนเดียวแต่อีกสองคนกลับติดแหง็กอยู่ในนั้นเสียแทนพร้อมกับซอมบี้ในนั้น
เธอพยายามปีนลังไม้และเล็งยองพวกซอทบี้เพื่อช่วยกำจัดออกไปมห้มากที่สุด


“ไม่เป็นไรนะนาเดีย!?” ทราวิสซึ่งทั่วร่างกายของเขามีแต่เลือดสีแดงฉานทั่วตัวจากการใช้มีดทำครัวทั่วไปฆ่าพวกซอมบี้
ซึ่งต้องขอบคุณสองคู่หูเพื่อนเกลออย่างดีเร็คและจิมมี่ที่ช่วยสอนเขาในการใช้มีดในตอนแรก

“...อืม…” นาเดียซึ่งในสภาวะกลัวหัวหดอยู่ภายใต้การดูแลอารักขาอย่างทราวิส


ปัง!!! ปังๆ!!! โอกก!


คริสตินพยายามเล็งยิงหัวของซอมบี้แม้จะไม่แม่นยำมากนักแต่ก็สามารถฆ่าไปได้ถึงสองตัว
และนั่นเองเปิดโอกาสให้ทั้งสองคนมีช่องทางหนีออกมาจากตรงนั้นอย่างไวหลังโดนต้อนเข้ามุมทีละนิด


“มาเร็วนาเดีย!” ทราวิสรีบจูงนาเดียไปด้วยกันเพื่อหนีตายจากซอยปิดตายนี้

“มาเร็ว! ฉันไม่มีเวลาทั้งวันมาเสียเวลากับเรื่องนี้นะ!” คริสตินตะโกนให้ทั่งคู่เร่งฝีเท้าให้ไวกว่านี้เพื่อจะหนีไปด้วยกัน

“เธอก่อนเลยนาเดีย!” ทราวิสรีบอุ้มนาเดียไปส่งถึงปลายทางเป็นรายแรก

“รับที!” นาเดียรีบปีนขึ้นไปโดยมีคริสตินรอรับอยู่ คริสตินรีบดึงนาเดียด้วยแรงทั้งหมดที่เธอมี


ฮึบ!! โอกก! ซวยแล้ว!!


นาเดียข้ามออกไปได้เป็นรายที่สองแต่ทว่าทราวิสกลับโดนพวกซอมบี้เข้ามาขัดจังหวะการหนีจึงจำเป็นที่จะต้องล่อพวกมันมาอีกทาง
เพื่อไม่ให้พวกมันสนใจทางคริสตินกับนาเดียแทนและมันก็ได้ผล พวกมันเริ่มสนใจทราวิสแทนทั้งสองคน


“มาทางนี้สิ! เร็ว!” ทราวิสพยายามล่อความสนใจจากพวกมันแต่หากไม่มีวิธีหนีออกมา

“ช...ใช้นี่สิ” นาเดียรีบหยิบของออกจากกระเป๋าซึ่งเป็นขวดน้ำหอมขนาดเล็กแต่กลิ่นของมันนั้นรุนแรงจนเกือบทำให้จมูกบางรายถึงกับฉุนขาด

“นี่ไม่ใช่เวลามาทำเรื่องนี้นะนาเดีย! รออยู่ตรงนี้แหละ!” คริสตินรีบลุกขึ้นหลังดึงนาเดียมาได้และรีบกลับไปช่วยทราวิสต่อ


แฮร่!!! กรี้ดด!!! แย่ชะมัดเลย!!!


เสียงอันคุ้นเคยอย่างชาโด้วเริ่มผลุดโผล่ออกมาบางช่วงจนทำให้ชาวบ้านที่กำลังอพยพอยู่นั้นเริ่มแตกตื่นอีกครั้ง
สถานการณ์เริ่มคับขันขึ้นพร้อมกับเสียงโหยหวนตามบ้านปิดตายหลายหลัง
คริสตินรีบปีนขึ้นไปอีกรอบและช่วยยิงสกัดพวกซอมบี้ไม่ให้พวกมันเข้าใกล้ทราวิสมากเกินไป


“ขอบคุณมาก!” ทราวิสอาศัยจังหวะนั้นรีบวิ่งฝ่าพวกซอมบี้หลังเจอช่องทางให้หนีออกไป

“รีบเร็วเข้า!” คริสตินช่วยยิงสะกัดไม่ให้พวกซอมบี้เข้ามามาแตะตัวทราวิสเป็นอันขาด


พรึบ!!! มาแล้ว!!! ตึง!!!!


ทราวิสรวมกำลังของตัวเองกระโดดปีนข้ามที่กั้นออกมาอย่างรวดเร็วและรอดตายอย่างหวุดหวิด
เสียงของซอมบี้เริ่มกรูตามกันมาเป็นแถวและพยายามพังที่กั้นเหล่านี้ออกไป


“เกือบไปแล้ว...ยังไหวนะทราวิส” คริสตินถินหายใจออกมาดังเฮือกใหญ่และเข้าไปทักทราวิสิย่างเป็นห่วง

“สะสาบายดี…แค่นี้เอง…” ทราวิสตอบกลับ

“...!!” นาเดียรีบวิ่งเข้าไปหาทราวิสก่อนจะหลบข้างหลังอย่างไวเพราะสิ่งที่เธอเจอนั้นกลับเป็นสิ่งที่ไม่น่าเจอในตอนนี้


ตึงๆ!!! แฮร่!!!!


ชาโด้วสองตัวหลุดเข้ามาในหมู่บ้านหรือกลายพันธุ์ไปแล้วและไม่ได้ฆ่ามันทันเวลา
ทั้งสองตัวกระโดดลงมาจากหลังคาบ้านซึ่งพวกมันจับตาดูสามคนนี้ตลอดเวลาจนกระทั่งเจอจังหวะที่จะจัดการกับเด็กน้อยเหล่านี้


“บะบ้าชะมัด!” คริสตินรีบเปลี่ยนแม็กกาซีนในสภาพทุลักทุเลเพราะไม่เคยรู้สึกกดดันมาก่อน

“ดันมาเจอตัวปัญหาซะได้” ทราวิสพยายามปกป้องนาเดียในขณะที่เธอนั้นกลัวจนตัวสั่น


กรรร...ฮิก!! ฮิก!!! ตึกๆๆๆ!!!! !!?


ชาโด้วเคลื่อนตัวเข้าไปหาทั้งสามคนอย่างระมัดระวังและเริ่มดมกลิ่นพวกเขาด้วยความน่าสงสัย
ทั้งสามคนอยู่สภาวะตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกสักอย่างแม้จะพยายามก้าวขาแล้วแต่ก็ไม่สามารถทำได้
พวกมันส่งเสียงร้องปละปลาดออกมาสองถึงสามรอบก่อนจะไต่กำแพงบ้านออกไปทั้งสองตัว


“ทำไมมันถึงไม่โจมตีเรา?” คริสตินสงสัยกับพฤติกรรมของชาโด้ว

“เพราะนี่ไง...มันช่วยเอาไว้” นาเดียแสดงน้ำหอมขวดเล็กที่เคยเอาออกมาให้ดูครั้งนั้น

“ถึงจะฉุนไปหน่อยก็เถอะแต่มันทำให้นึกถึงกลิ่น กลิ่นที่คล้ายคลึงกับพวกมัน” ทราบิสมองขวดน้ำหอมปริศนาของราเดีย

“เธอไปเอาของพวกนี้มาจากไหนกันนาเดีย?” คริสตินถามเธอด้วยความสงสัยในหัวเต็มไปหมด

“ในสวนสัตว์มีคนใช้มันและพวกมันไม่สนใจเขาแตาเขากลับลืมมันเอาไว้” นาเดียตอบกลับ

“...พอจะมีไอเดียอะไรแล้วหละ” ทราวิสครู่ก่อนคิดอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะมีความคิดดีๆออกมาจากหัว

“แล้วมันคือ?” คริสตินถามกลับไป…

“น้ำหอมนี่มันมีกลิ่นที่ทำให้เราสามารถเข้าไปปะปนกับพวกนั้นได้ฉะนั้นเราก็จะมีโอกาสไม่โดนพวกนั้นโจมตีใส่ไง” ทราวิสเสนอความคิด

“แต่ว่าบางทีอาจจะไม่ได้ผลก็ได้นะ อีกอย่างเราไม่มีเวลามากขนาดที่จะเดินเรื่อยเปื่อยหรอกนะ”
คริสตินยังไม่ไว้วางใจกับน้ำหอมของนาเดีย

“...ไปกันยัง?” นาเดียสะกิดทั้งคู่ให้รีบไปรวมตัวกับพวกอพยพก่อนที่พวกมันจะบุกมากกว่านี้

“ถ้างั้นก็รีบไปกันเถอะ” คริสตินรีบพาทั้งสองคนออกจากตรอดซอยนรกนั่นอย่างรวดเร็วและเตรียมไปรวมตัวกับพวกอพยพอย่างไว



ข้างนอกหมู่บ้านอันดามุกทางทิศตะวันออก
6:41น.


ตึกๆๆๆ!! ทางนี้เร็ว!!!


เสียงของผู้รอดชีวิตจำนวนมากเข้ามารวมตัวกันข้างนอกเพื่ออพยพออกจากที่นี่
แม้จะมีคนดูแลอยู่หลายคนอย่างกรรชัย,หมวดเจมส์,ลีออน,หรือแม้กระทั่งนาตาชาก็ยังคงไม่สามารถคุมสถานการณ์ได้หมด
เวลาเริ่มกระชั้นชิดเข้ามาจำนวนผู้ติดเชื้อเริ่มเผยกายออกมาทีละคนความหวาดกลัวเริ่มปะทุขึ้นทุกครั้งที่มีคนติดเชื้อกลายพันธุ์


“ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปฉันคงไม่เกรงใจที่จะจุดธูปก้านเดียวแล้วหละนะ” นาชาตายืนคุมท้ายแถวและพยายามกล่อมให้พวกชาวบ้านสงบลงมาระดับหนึ่ง
แต่ในใจของเธอนั้นมันตรงกันข้ามเพราะเธออยากจะลงมือเก็บกวาดให้จบในตอนนี้เลย

“บางคนเริ่มล้มตายให้เห็นแล้วรู้สึกเหมือนเราเป็นพวกยมบาลมารับตัวยังไงชอบกล” หมวดเจมส์เริ่มเห็นภาพบ่างอย่างซึ่งตัวเขาเองก็ไม่อยากจะเห็นมากนัก

“ธรรมชาติเป็นบททดสอบของเราเองหละว่าใครจะรอดหมวดเจมส์...เราเองก็เป็นหนึ่งในนั้น” กรรชัยทักหมวดเจมส์ให้หายเครียดระดับหนึ่ง

“ก็เข้าใจ…” หมวดเจมส์ตอบไปอย่างไม่คิดอะไรมากแต่สีหน้าของเขามันฟ้องอยู่ตลอดว่าเขาไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

“คิดไปก็เท่านั้นหมวดเจมส์ สนใจในตอนนี้ดีกว่าว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง?” กรรชัยตบบ่าของหมวดเจมส์ให้ปลดปล่อยเรื่องที่มันรกสมองลง


อี้ก!!! $&=£!! เห้ยหลบเร็ว!!!


ไม่นานนักก็มีผู้ติดเชื้อมีอาการน้ำลายฟูปากก่อนจะนอนลงไปดิ้นอยู่สักระยะและมีเลือดพุ่งออกมาจากปากของเขา
ทำให้ชาวบ้านที่อยู่ใกล้เขานั้นเริ่มหวาดกลัวสิ่งที่เห็นและเริ่มกระเถิบหนีออกห่างๆ
ไม่นานนักร่างของเขาก็สงบลง ณ เวลานั้นและเป็นความหมายสื่อออกมาแล้วว่ามีผู้ติดเชื้อตายเพิ่มขึ้น
ชาวบ้านหลายคนเริ่มหวาดระแวงด้วยกันเองมากขึ้นเพราะไม่รู้ว่าใครจะเป็นรายต่อไปและคนที่อยู่ใกล้ตัสนั้นจะมีอาการหรือไม่


“ข้ามาแล้วเว้ย! ใครอยากตายบ้าง!?” บอริสพุ่งเช้ามาช่วยอีกรายพร้อมกับทำท่าเก๊กตามเคย

“บอริส! แล้วเด็กๆหละ!?” นาตาชาสังเกตุตลอดเวลาว่าเด็กๆทั้งสามคนที่บอริสพามาด้วยนั้นหายไปไหน

“เอ้า! ก็เค้าให้พวกเขาตามพวกชาวบ้านมานี่ไงเล่า...อ้าวเห้ยหายไปไหนฟระ!?” บอริสอธิบายให้กับแฟนตัวเองฟังแต่ทว่างานของเขากลับพลาดท่าเข้าให้เสียแล้ว

“นี่ชั้นจะไม่ไว้ใจนายตอนเราเลี้ยงเด็กก็อีเพราะแบบนี้เนี่ยแหละ!!” นาตาชาเริ่มโมโหใส่บอริสและเตรียมตัวจะเข้าไปตบหน้าให้หายมึน

“(ภาษาไทย) ผัวเมียคู่นี้โครตน่ารำคาญเลยหว่ะ” ชาวบ้านในกลุ่มอพยพเริ่มนินทาทั้งสองคน

“...ผมว่าถ้าทั้งคู่ได้ยินการนินทาของชาวบ้านหละก็มีหวังปรี้ดแตกแน่ๆ” กรรชัยกระซิบข้างๆหูของหมวดเจมส์และแน่นอนว่าเขาเองก็เข้าใจเช่นกัน


ครืด! ขอทางหน่อย


ลีออนอาศัยจังหวะนั้นรีบลาดศพรายนี้นออกมาจากในกลุ่มอย่างไวและทำการปลิดชีพไม่ให้ฟื้นขึ้นมาอีก
เขาเริ่มสังเกตุชาวบ้านบางรายเริ่มมีอาการมากขึ้นรวมไปถึงอัตราการติดเชื้ออย่างรวดเร็ว
ส่วนทางด้านสองว่าที่สามีภรรยาในอนาคต(อันไกลโพ้น)กลับมีปากเสียงกันอีกรอบเมื้อบอริสปล่อยพวกเด็กๆไปเผชิญชะตากรรมอันโหดร้าย


หากมันคือการตัดสินใจที่ไม่คาดคิดเพื่อรักษาชีวอตคนเอาไว้นั้น...พวกเขาจะทำหรือไม่?



คริสติน,แซ็คไลฟ์,จิมมี่,ดีเร็ค คุณจะทำอย่างไร?
*คำเตือน : การเลือกเส้นทางต่อไปนี้มีความเสี่ยงเฉลี่ยพอๆกัน ฉะนั้นเลือกให้ดีๆนะคะ*



สำหรับคริสติน


1.) ใช้น้ำหอมของนาเดียฉีดทั่วตัวก่อนไปรวมตัวกับพวกอพยพ

2.) รีบวิ่งไปรวมตัวไวที่สุด


สำหรับแซ็คไลฟ์


1.) ต้านทางด้านหน้าจนกว่าพวกชาวบ้านจะอพยพจนหมด

2.) ถอยออกมาจากด้านหน้ามาอยู่แนวหลัง


สำหรับดีเร็ค


1.) อยู่ตำแหน่งเดิมต่อไป

2.) ย้ายตำแหน่งการยิงไปที่ที่ปลอดภัยมากขึ้น



สำหรับจิมมี่


1.) เคลียอาวุธชีวภาพ

2.) จัดการกับทหารอัมเบรล่า



=-=-=-=-=-=-=-=-=-= ข้อมูลที่ควรรู้ =-=-=-=-=-=-=-=-=-=


= ช่วงนี้อาจจะมีการลงค่อนข้างช้านะคะเนื่องจากงานในมหาวิทยาลัยเยอะพอสมควร

= ถัดจากตอนนี้นั้นจะไปหาทางด้านกลุ่มคริสนะคะเพื่อทำการเปิดเผยเนื้อเรื่องบางส่วนให้รับชมกัน

= ชาโด้วที่วิวัฒนาการตัวเองสองตัวนั้นยังคงวนเวียนอยู่และอัตราการเพิ่มจำนวนของพวกกลายพันธุ์จะมากขึ้นเรื่อยๆ
เพราะเสียงปืนและระเบิดนานาชนิดล่อพวกมันมา

= น้ำหอมของนาเดียที่นำเสนอนั้นจะยังไม่เปิดเผยข้อมูลอะไรทั้งสิ้นจนกว่าจะไปถึงกลุ่มอพยพ

= ผู้ติดเชื้อเริ่มตายทีละคนสองคนตามอาการและเริ่มไม่พอใจกับการคุมของพวก Z.S.S. ที่ไม่ยอมพาไปไหนเสียที



=-=-=-=-=-=-=-=-=-= Character Status =-=-=-=-=-=-=-=-=-=

อยากให้ดูกันเองนะคะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
รูปภาพ

That nightmare,my family,and this mysterious bitten.Those bandits are gonna pay for this!
- Axel Austin.
-----------------------------
Happy RPing.:)
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 02 มี.ค. 2017, 17:57

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 เร็วๆนี้

เฮือก มาแต่ละทางเลือก ตรูล่ะเครียด -.- เอาเป็นว่า ดูจากทรงแล้ว ให้สับ 4x100 คงไม่น่าจะไหว แต่จะให้ฉีดน้ำหอมกลิ่นชาโดว์ที่ไม่รู้ที่มาที่ไป ก็มีความเสี่ยงสูงที่จะถูกยิงโดยพวกเดียวกันเองอีก ไอ้...........เอ๊ย เลือกยากชิบผาย T-T งั้นเอาเป็นว่า อาศัยช่วงที่น้ำหอมยังแสดงผลอยู่ รีบไปที่จุดรวมพลให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ละกัน (จะพามาตายก็อีตอนนี้ล่ะกรู -.-) #ได้แต่สวดมนต์ภาวนาไม่ให้สิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่ตัวเขาคาดการ์ณไว้เกิดขึ้น
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
<<

pug005da

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 462

ลงทะเบียนเมื่อ: 04 เม.ย. 2009, 18:26

ที่อยู่: 18 ถนน สิโรรส ซอยกญจนา 2 ตำบลสะเตงอำเภอเมือง จังหวัดยะลา 95000

โพสต์ 03 มี.ค. 2017, 23:49

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! [2/3/6

มาตอบแล้วจ้า!! หายไปนานทีเดียว (ว่าแต่เขาเราเองก็พอกันนี่นะ...)

ดีเร็ค - จากความเห็นโดยรวมตอนนี้สถานการณ์กำลังวุ่นวายมากศัตรูก็กำลังรุกคืบเข้ามาใกล้การซุ่มอยู่กับที่หลังจากยิงไปแล้วหลายนัดดูจะไม่ใช่ความคิดที่ดี

เพราะงั้นตอบ เลือกย้ายจุดซุ่มโดยให้เพียสกับแซ๊กไลฟ์ยิงล่อเอาไว้สักพักก่อนช่วยคุ้มกันเพียสกับแซ๊คไลฟ์อีกแรงหลังจากนั้น หากเกิดอะไรไม่คาดคิดก็ทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำซะ

จิมมี่ - เท่าที่ดูความสามารถของจิมมี่อาจจะเคลื่อนที่ช้าไปบ้างแต่ก็พอสู้ได้ แต่ยังวางใจแซมด้านหลังไม่ได้เพราะงั้นขอเลือก จัดการกับพวกอัมเบลล่าก่อน

พยายามยิงจัดการให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากมีโอกาสแล้วแซมเกิดคลั่งขึ้นมาหวังว่าศพของพวกอัมเบลล่าจะสดพอที่แซมจะกินเป็นอาหารได้นะ

ป.ล. ถ้างานนี้มีใครต้องตายก็ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้นทิ้งได้เลย งานนี้ตายเป็นตาย
<<

nut0072563

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 302

ลงทะเบียนเมื่อ: 14 ต.ค. 2012, 22:22

ที่อยู่: ราชบุรี อำเภอเมือง จะสิงบ่อยๆตรงร้านน้ำค้าง ตรงหอนาฬิกาโรงบาลราชบุรี

โพสต์ 06 มี.ค. 2017, 21:10

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! [2/3/6

ตอบบแซคไลฟ์ครับ ให้เฮียแกถอยกลับ ค่อยยันให้พวกดีเร็คถอยก่อนแล้วค่อยตาม
ตอนนี้ว่างจัดเลยหางานให้ตัวเองสะเลย รับเอา นิยาย ฟิคไปลงเว็บอื่นใครคิดว่าตัวเองผ่านเกณฑ์ก็มาเลย
<<

jackseasonna

Zombie
Zombie

โพสต์: 2

ลงทะเบียนเมื่อ: 22 ก.พ. 2017, 13:09

โพสต์ 15 มี.ค. 2017, 08:05

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! [2/3/6

ภาพโครตสวยเลยครับ ขอบคุณมาก






928bet
<<

noon224

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 429

ลงทะเบียนเมื่อ: 31 ธ.ค. 2010, 15:13

ที่อยู่: Somewhere in the world.

โพสต์ 04 เม.ย. 2017, 10:10

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! [2/3/6

ขอประกาศข่าวด่วนนะคะ เนื่องจากเดือนนี้เป็นช่วงสนามรบสอบและงานที่ต้องส่งเยอะมากจึงทำให้การลงตอนล่าสุดนั้นต้องเลื่อนไปประมาณปลายเมษายนนะคะ

ต้องขออภัยในการติดตามรอมานานด้วยนะคะ -.-
รูปภาพ

That nightmare,my family,and this mysterious bitten.Those bandits are gonna pay for this!
- Axel Austin.
-----------------------------
Happy RPing.:)
<<

Zombie
Zombie

โพสต์: 1

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ม.ค. 2017, 22:40

โพสต์ 10 เม.ย. 2017, 14:01

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! (แจ้งข

ฉันมีปัญหานี้ เป็นคำแนะนำที่ดีสำหรับฉัน :) ขอบคุณ
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 07 มิ.ย. 2017, 11:31

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! (แจ้งข

Me //นั่งรอต่อไป
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
<<

noon224

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 429

ลงทะเบียนเมื่อ: 31 ธ.ค. 2010, 15:13

ที่อยู่: Somewhere in the world.

โพสต์ 31 ส.ค. 2017, 23:56

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! (แจ้งข

สวัสดีค่า ไม่ได้เห็นหน้าเห็นตากันสักพักนึงเลยนะคะหลังจากประกาศไปพักใหญ่ ต้องขออภัยด้วยจริงๆนะคะเพราะงานและการเรียนมันเยอะเอามากๆจนไม่สามารถแบ่งเวลามาทางนี้ได้แต่ก่อนอีกแล้ว

แต่ก็ยังไม่ได้ทิ้งไปไหนเลยเพราะตั้งใจจะจบเรื่องนี้ให้จนได้ ยังไงก็ขอเวลาเคลียตารางชีวิตประจำวัน
ส่วนเนื้อเรื่องนั้นก็แต่งคาเอาไว้ประมาณ 40% กว่าได้แล้วก็มาบอกอัพเดทก่อนจะหายหน้าหายตาไปสักพักใหญ่นะคะ
รูปภาพ

That nightmare,my family,and this mysterious bitten.Those bandits are gonna pay for this!
- Axel Austin.
-----------------------------
Happy RPing.:)
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 24 ก.ย. 2017, 23:33

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! (แจ้งข

แวะมาแปะไว้ #ว่าไม่ได้หายไปไหนน้อ
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 06 พ.ย. 2017, 23:04

Re: Island Frenzy 2 : Phuket Island : Chapter 54 อัพ! (แจ้งข

ปักไว้
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
ย้อนกลับ

ย้อนกลับไปยัง Fan Fiction

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: Majestic-12 [Bot] และ บุคคลทั่วไป 4 ท่าน