Black Project II : After The Fallen บทที่ 1 - 18/04/62

<<

Black Project

ภาพประจำตัวสมาชิก

Licker
Licker

โพสต์: 183

ลงทะเบียนเมื่อ: 16 มี.ค. 2013, 14:13

โพสต์ 08 ต.ค. 2013, 17:10

The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/2013

ตอนนี้อาวุธของตัวละครบางตัวถูกยึดไปหมดแล้วนะครับ
ปล.เนื้อเรื่องอาจแต่งได้ไม่ดีเท่าที่ควรนะครับไม่แต่งนิยายมาหลายปีสนิมอาจกินไปหมดแล้วครับ-.-
ปล.2 เอฟเฟคอาจไม่ได้อารมณ์เท่าไหร่นะครับ^^
ปล.3 บทพูดในตอนนี้อาจเยอะไปนิดนึงนะจร๊ะ :-)

Xeria Kusaki สถานะ ปกติ ค่าความกลัว : 2/5
- Unknow

Okidera Chane สถานะ ปกติ
- Beretta M92F(Pistal) 15/0
- มีด(Melee)

Mercenaries Jack สถานะ บาดเจ็บ ค่าความกลัว : 3/5
- Unknow

Breeya Renata สถานะ ปกติ ค่าความกลัว : 2/5
- ปืนสลิง (Special Weapon) -/-
- มอร์ฟิน (ยารักษาพิเศษ) 1/3

----------------------------------------

ภายในห้องโถงใหญ่ที่บรรยากาศอัดแน่นเต็มไปด้วยความกดดันและความกลัว
หยาดเหงื่อของเหล่าผู้รอดชีวิตเริ่มหยดลงสู่พื้นทีละหยดสองหยด

"ฉันจะให้เธอเลือกนะแม่สาวน้อยว่าจะไว้ชีวิตใครระหว่างไอ้นิ้วด้วนกับสาวน้อยร่างเล็ก ถ้าไม่เลือกฉันก็จะฆ่าเธอทิ้งซะ"

ความกดดันของเซเรียเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขาของเธอนั้นกุมชีวิตของพวกเพื่อนเธอไว้ถ้าหากยกขาข้างใดข้างนึงออกอีกคนก็ต้องตาย

"เซเรียเธอช่วยคนที่บาดเจ็บเถอะ ฉันเอาตัวรอดได้"

"แต่...บรีน่า ฉันไม่..."

"เชื่อฉันถ้าเธอไม่ทำเธอเองก็ต้องตายนะเซเรีย"
คำพูดของบรีย่าทำให้เซเรียเองก็เริ่มกดดันหนักขึ้นไปอีก

"ฉันขอโทษนะบรีย่า"
หญิงสาวยกขาข้างขวาของตนออกแล้วนำมาเหยียบที่แป้นข้างซ้าย

ฟรึ่บ! เสียงสายสลิงได้ดังขึ้น ดร.แดเนียล รู้ทันแผลกลจึงหยิบเลื่อยไฟฟ้าแล้วปาดไปที่ขาของบรีย่าซึ่งเธอเองก็โดนเพียงแค่ปายเลื่อยเฉี่ยวเท่านั้นแต่บาดแผลสามารถทำให้เธอล้มได้เหมือนกัน

"อ้า...!"
บรีย่าร้องด้วยเสียงที่ทรมานอย่างมากและแขนของเธอที่ติดปืนสลิงไว้กันดันไปกระแทกพื้นทำให้สายสลิงนั้นถูกชักกลับ

"บรีย่า!!!"
เสียงของเซเรียดังตามมาหลังจากที่บรีย่าโดนเลื่อยไฟฟ้าปาดที่ขา

"ลูกเล่นเยอะนะนังแมวป่า...แต่แกก็คงเล่นไม่ได้แล้วล่ะ"
แดเนียลง้างเลื่อยขึ้นมาพร้อมที่จะปั่นเหยื่อที่อยู่ข้างหน้า
"ตายซะ"

ฉัวะ! เลื่อยกลไฟฟ้าได้ฟันลงไปที่เป้าหมายแต่คนที่โดนกลับไม่ใช่บรีย่าคนที่โดนคือเชนซึ่งเขาได้วิ่งมาคว้าตัวเธอเอาไว้ เลื่อยไฟฟ้าได้ปาดไปที่หลังของชายหนุ่มเป็นรอยแผลยาว

"นี่...นายเป็นอะไรมากมั้ย"
บรีย่าเข้าไปดูอาการของเชนหลังจากที่เธอเริ่มควบคุมสติได้

"ไม่เป็นไรฉันยังพอลุกไหว"
ชายหนุ่มพยายามทรงตัวขึ้นแล้วใช้มีดพกที่เซเรียให้มาปาไปที่ปุ่มสวิตซ์อะไรสักอย่าง ทำให้กลไกของแป้นเลือกชีวิตหยุดทำงานลง ประตูบานเลื่อนก็ได้มาปิดช่องที่ทำให้แจ็คล่วงลงไปเสียบเหล็กเป็นที่เรียบร้อย
"เซเรียรีบแก้มัดให้แจ็คเร็ว ฉันจะต้านมันไว้ส่วนเธอ...เอิ่มเธอชื่อไรนะ"
เชนหันหน้าไปมองหญิงสาวที่เขาช่วยชีวิตไว้

"บรีย่า"

"อืม บรีย่าเธอไปช่วยเซเรียและออกไปที่ประตูบานสีเขียวที่อยู่หลังแจ็ค"

"แต่ว่านายบาดเจ็บมากนะ"

"ฉัน...ยังพอ...ไหว"
เสียงชายหนุ่มเริ่มแสดงอาการสั่นคลอเนื่องจากเสียเลือดมากปากของเขาตอนนี้เริ่มซีดลงจนเห็นได้ชัด

"เอานี้ไปซะ"
บรีย่าส่งบางอย่างให้เชน ก่อนพูดขึ้นว่า
"นายยังต้องการมันมากกว่าฉันใช้มันเถอะ"

ชายหนุ่มมองสิ่งของที่บรีย่าส่งให้เขา มันคือมอร์ฟินเม็ดสุดท้ายและมาในรูปแบบสำเร็จรูป
สามารถนำมารับประทานได้ทันทีโดยไม่ต้องใช้น้ำดื่มตาม

"ขอบใจนะแต่ฉันรับมันไม่ได้หรอก"
เชนนำมอร์ฟินกลับใส่มือบรีย่า
"เอาไปให้แจ็คกินซะ"
ชายหนุ่มหยิบปืนBeretta M92Fเล็งเป้าไปที่แดเนียลกับไอ้ยักษ์GiantKiller
"ปืนฉันกระบอกเดียวส่งพวกแกสองตัวไปลงนรกได้เหมือนกันเว้ย"

เซเรียกับแจ็ครู้ดีว่าคงห้ามอะไรเขาไม่ได้จึงรีบพาบรีย่าหนีออกไปทันที

----------------------------------------

เสียงหายใจหอบถี่ๆผู้รอดชีวิตทั้งสามดังขึ้นเป็นระยะๆหลังจากที่พวกเค้าหนีออกมาจากคฤหาสน์ร้างนั้นได้
บรีย่าเริ่มแสดงอาการหมดแรงออกมาเพราะเธอเสียเลือดมากไม่ต่างอะไรกับแจ็คแต่แจ็คนั้นได้มอร์ฟินช่วยจึงไม่แสดงอาการอะไรออกมา

"บรีย่าเธอเดินไหวมั้ย"
เซเรียเดินเข้ามาถามอาการของบรีย่าหลังจากที่เธอเห็นว่าบรีย่านั้นเดินช้าลง

"พอเดินไหว...และเธอว่าเขาจะรอดไหม"

"เชน นะหรอฉันว่าเขาคง..."

ตู้ม...!!! เสียงระเบิดได้ดังข้นภายในตัวของคฤหาสน์พร้อมกับร่างของใครบางคนที่กระเด็นออกมาจากทางหน้าต่าง

"อ๊า...อ๊าก!"
บุคคลปริศนาได้ร้องออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแล้วเหมือนจะทรมานไม่น้อย

แจ็คจึงรีบวิ่งเข้าไปหาที่บุคคลนั้นเพราะเสียงที่เขาได้ยินจากบุคคลปริศนานั้นมันคุ้นหูมาก

"เฮ้...นาย"
แจ็คพลิกร่างของบุคคลนั้น
และทำให้เขาต้องตะลึงเพราะบุคคลผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น
"ขอบคุณพระเจ้า เชน แกรอดมาได้ยังไงวะ"

"อย่า...พึ่ง ถะ...ถามตอนนี้...ดะ..แดเนียลมันหนี...ปะ...ไปได้"

"ไอ้เวรที่ตัดนิ้วกูใช่มั้ยวะ"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันได้เพียงไม่กี่ประโยคก็มีบางอย่างพุ่งตรงเข้ามาที่ทั้งสอง
สัญชาตญาณทหารรับจ้างของพวกเขาได้กระตุ้นออกมาให้หลบสิ่งที่ไม่หวังดีที่พุ่งตรงมายังพวกเขา

"ตะกี้จำได้ว่ากูเผามึงจนเละไปแล้วไม่ใช่หรอวะ"
ชายหนุ่มทั้งสองมองไปที่สิ่งแปลกปลอมนั้นปรากฏว่ามันคือไอ้ยักษ์หักเหลี่ยมโหดGiant Killer

"เซเรีย ญาติเธอมาหาคราวนี้ญาติของเธอโมโหมากที่เธอไม่กลับบ้าน"
แจ็คเยาะเย้ยเซเรียและทุกคนคงรู้ดีว่าควรทำยังไง

"จะอยู่ให้มันเตะเราเป็นลูกขนุนหรอกค่ะ ก็วิ่งสิ"
เซเรียตะโกนดังลั่นก่อนคว้าแขนเพื่อนสนิทอย่างบรีย่าแล้วออกตัววิ่งทันที
ก่อนที่บรีย่าจะวิ่งตามเซเรีย เธอนั้นก็ได้โยนแคปซูลมอร์ฟินสำเร็จรูปไปให้เชน
จากนั้นเธอจึงวิ่งตามเซเรียเข้าป่าไปในโดยด่วน

"รีบกินซะไอ้เชนกูว่ามึงควรใช้มันมากกว่ากูอีก"

ชายหนุ่มมองที่แคปซูลมอร์ฟินสักพักก่อนที่จะนำมันเข้าปาก
อาการเจ็บปวดของเขาก็เริ่มหายไปทีละนิด

"แจ็คมึงมีพวกอาวุธอะไรติดตัวบ้างวะ"

"ไม่มีว่ะ มึงล่ะมึงห่าอะไรมั่ง"

"มีปืนBeretta M92Fตอนนี้กระสุนเหลือแค่6นัด"

ชายหนุ่มทั้งสองมองหน้ากันสักพักนึงก่อนที่จะออกตัววิ่งหนีตามพวกของเซเรียไป

ความมืดเริ่มทวีความกลัวขึ้นเรื่อยๆตามเวลาของมัน
...มนุษย์หลายคนนั้นกลัวความมืด เวลาเราเจอกับความมืดนั้นผู้คนต่างพากันหนีมัน
ไม่เผชิญกับความมืดนั้นซึ่งๆหน้า บางทีถ้าหากเราเผชิญหน้ากับมัน พวกเรานั้นอาจเข้มแข็งขึ้น
ความมืดที่มีในจิตใจของเราก็จะเลือนหายไปถ้าหากเราต่อสู้กับมัน
แม้ในความมืดจะมีแสงสว่างเพียงน้อยนิด ความหวังแทบริบหรี่
เราก็ต้องค้นคว้าตามหาแสงสว่างนั้นให้เจอ อย่าปล่อยให้มันหลุดลอยไป
ถ้าแสงสว่างนั้นเลือนจางหายไป ความมืดในจิตใจเราที่มีก็จะกัดกินความเป็นมนุษย์ของเราไปจนหมดสิ้น...

เชนกับแจ็คได้ตามพวกของเซเรียมาได้ทัน แต่ไอ้ยักษ์โหดนั้นดูเหมือนว่าจะไม่ยอมเลิกราวีง่ายๆ
มันไล่ตามผู้รอดชีวิตทั้งสี่อย่างไม่ละความพยายาม จนพวกเขานั้นเริ่มเหนื่อยล้าขึ้นมาแล้ว

"นี่ แจ็คนายเป็นทหารรับจ้างไม่ใช่หรอในป่านี้นายน่าจะเคยมานะ"
เซเรียเหล่ตามองมาที่แจ็ค

"อีกสัก500เมตรข้างหน้าจะมีพวกค่ายทหารอยู่พวกเราอาจไปขอความช่วยเหลือจากพวกนั้นได้นะ"

"เออไอ้แจ็ค คุ้นชื่อไอ้ดร.แดเนียลมั้ยวะ"
เชนเริ่มพูดบ้าง พลางใช้ปืนยิงไปที่Giant Killerทุกๆ100เมตรตอนนี้กระสุนเขาเหลือเพียงแค่4ลูกเท่านั้น

"ก็คุ้นๆอยู่นะ รึว่าไอ้แดเนียล นักวิทย์ฯบ้าบอที่เราเคยฆ่ามันเมื่อ5ปีที่แล้วในตอนที่พวกรัฐบาลจ้างเราให้ไปจับมัน"

*รู้ไว้ใช่ว่า... เชนตัวละครหลักของเรื่องนี้เข้าร่วมหน่วยทหารรับจ้างตั้งแต่เด็กตอนอายุ18 เนื่องจากมีไหวพริบ ความสามารถในการต่อสู้พอๆกับแจ็ค
และมีสติปัญญาดีเป็นเลิศพอๆกับพวกจบปริญญาเอก เพราะเชนนั้นเรียนรู้ด้วยตัวเองมาตลอดเข้าใจเนื้อหาที่ตัวเองอ่านได้ง่าย เวลาว่างมักจะหาหนังสือเกี่ยวกับการเรียนอ่านหรือไม่ก็ฝึกวิชาป้องกันตัว
*รู้ไว้ใช่ว่า... แจ็คเป็นเพื่อนคนแรกของเชน และสนิทกันมากแต่ช่วงหลังเริ่มไม่ถูกกันอย่างตอนที่แจ็คเอาไวรัสฉีดเข้าตัวเชนแต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เหตุการณ์ที่ทำให้ทั้งสองไม่ถูกกันในช่วงนั้นคือ เชน นั้นมีความสามารถมาก ทำอะไรก็มีแต่คนชมแม้เรื่องการต่อสู้ที่แจ็คนนั้นเป็นหนึ่งในทหารรับจ้าง
ก็ดันสู้สูสีกับเชนทำให้เขาเริ่มเกลียดเชนในเวลานั้นเพียงระยะสั้นๆ
*รู้ไว้ใช่ว่า... ตัวละครเก่าในภาคที่แล้วจะปรากฎตัวออกมาเพื่อช่วยตัวละครปัจจุบันพวกเขาจะรอดหรือตายอยู่ที่คุณ
อย่างเช่น สโนว์พี่ชายของเชน มีความสารถในการวางแผนค่อนข้างมากและก็ชอบใช้กำลังมากเช่นกัน ถ้าตัวละครนี้ตายตัวละครปัจจุบันอาจดำเนินเรื่องได้ยาก,และอีกคนนึง
วอร์คเกอร์(ตัวเอกในภาคที่แล้ว)ในภาคก่อนหน้านั้นตัวละครนี้จะมีค่าความสามารถสมดุลทุกอย่างถ้าตัวละครนี้ปรากฎตัวออกมา
การกำจัดผู้ติดเชื้อไวรัสสายพันธุ์ใหม่นั้นจะเป็นเรื่องง่ายไปในทันทีเพราะตัวละครนี้จะรู้ค่าจุดอ่อนของศัตรูทุกชนิด ถ้าให้วอร์คเกอร์ร่วมมือวางแผนดำเนินเรื่องกับสโนว์
ตัวละครปัจจุบันอาจแทบไม่ต้องคิดอะไรมากเลยเพราะพวกเขาสามารถวางแผนกันได้อย่างเป็นทีมเวิร์ค
แต่ถ้าหากตัวละครนี้ตาย การดำเนินเรื่องก็ไปได้ยากเช่นกันเพราะตัวละครวอร์คเกอร์นั้นมีความสามารถพิเศษคือกระสุนปืนไม่จำกัด


"มันบอกฉันอยู่ว่ามันรู้ชื่อของฉันและเป็นคนฆ่าพ่อแม่ของฉันอีก"

"พวกนายดูนั่นค่ายของพวกทหารอเมริกัน"
เซเรียชี้ไปตรงค่ายใหญ่ที่อยู่ห่างจากพวกเธอเพียงไม่กี่สิบเมตรแล้วในตอนนี้
กลุ่มผู้รอดชีวิตเมื่อเห็นเช่นนั้นจึงรีบวิ่งเต็มสปีดขึ้นไปอีก และไอ้ยักษ์Giant Killerก็คงยังตามพวกเธออยู่

"พวกเธอที่อยู่ภายนอกค่ายเป็นใคร"
เสียงไมโครโฟนดังขึ้นมาจากภายในตัวค่ายทหาร

"พวกเราเป็นผู้รอดชีวิตไม่มีใครติดเชื้อ มีสัตว์ประหลาดตัวนึงไล่ตามพวกเราอยู่ส่งคนออกมาช่วยที"
เซเรียตะโกนอัดหน้าประตูทางเข้าค่ายไม่รู้ว่าพวกทหารที่อยู่ในค่ายนั้นได้ยินหรือเปล่า

"ได้ฉันจะส่งกองกำลังของฉันส่วนหนึ่งไปช่วยหาที่ซ่อนตัวไว้ ถ้าเราจับสัตว์ประหลาดที่พวกเธอว่าได้แล้ว เราจะเรียกให้พวเธอออกมา"

"ขอบคุณค่ะ พวกเราหาที่แอบเร็วฉันเชื่อว่าเจ้ายักษ์บ้านั่นยังตามพวกเรามาไม่ทันในตอนนี้"
ผู้รอดชีวิตทั้งสามทำตามคำสั่งของเซเรียทันทีเมื่อได้ยิน
พวกเขาหลบตามซอกต่างๆที่อยู่ภายนอกของค่ายทหาร หาความมืดเข้าซ่อน
ถ้าไม่พึ่งความมืดพวกเขาคงไม่รอดแน่
และเมื่อพวกเขาแอบกันเรียบร้อยGiant Killerก็ได้มาถึงหน้าค่ายพอดี

ตึก ตักๆๆๆๆ เสียงฝีเท้าของพวกกลุ่มทหารได้เกิดเสียงกระทบขึ้นเป็นสัญญาณชัดเจนแล้วว่าพวกผู้คนในค่ายได้ส่งกองกำลังมาช่วยแล้ว

"ฆ่ามันๆ อย่าให้ไอ้เจ้าสัตว์ประหลาดนั้นรอดไปได้"

"กระหน่ำยิงให้เต็มที่พวกเรา"

"คำสั่งจากท่านนายพลสเตฟาน จัดการไอ้สัตว์ประหลาดแล้วจับมันมาขัง"

ปังๆๆๆๆๆ กระสุนปืนจำนวนนับพันได้ยิงเจาะเข้าที่ร่างของGiant Killer(เดี๋ยวของเรียกย่อๆว่าGK.นะครับ)
มันเริ่มทรุดลงแล้วสลบไปเหล่าทหารจึงใช้กรงขังขนาดยักษ์จับมันใส่แล้วนำเข้าค่ายไป

"พวกท่านที่หลบซ่อนตัวอยู่ออกมาได้แล้ว พวกเราเอามันไปขังเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"
เสียงเดิมที่คุ้นเคยได้ดังขึ้นอีกครั้งนึง
เหล่าผู้รอดชีวิตเมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงออกปรากฎตัวออกมา
แล้วกลุ่มทหารที่ช่วยพวกเขาไว้เมื่อสักครู่ก็พาผู้รอดชีวิตไปในค่าย

"ยินดีต้อนรับทุกคนเลยนะ เชิญตามสบายที่ค่ายทหารSkrillerเราเป็นกันเอง"

"ขอบคุณครับ ว่าแต่ที่นี่ทีพวกหมอพวกพยาบาลมั้ยครับคือผมและเพื่อนอีกคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บมานิดหน่อยอ่ะครับ"
แจ็คพูดแล้วก็ชี้ไปที่เชน

"มีสิเดี๋ยวเรียกให้นะ เอ่อว่าแต่เรายังไม่แนะนำตัวกันเลยฉันนายพล ราฟา สเตฟาน"

"ผมชื่อแจ็คครับ ส่วนผู้ชายที่ได้บาดเจ็บชื่อเชน ผู้หญิงที่ดูเหมือนพยาบาลเธอชื่อบรีย่า และผู้หญิงอีกคนนั้นเธอชื่อเซเรียครับ"

"โอเคยินดีที่ได้รู้จักนะ เดี๋ยวคนที่ไม่ได้ทำแผลก็เชนไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันตามสบาย ไม่ต้องห่วงหรอกค่ายเราก็มีทหารผู้หญิงเหมือนกัน"

"ค่ะ บรีย่าเราไปอาบน้ำกันเถอะ ว่าแต่ท่านนายพลค่ะห้องอาบน้ำไปทางไหนค่ะ"

"ออกจากห้องจะมีทหารหญิงคนนึงรอพวกเธอทั้งสองอยู่ เค้าจะพาพวกเธอไปเอง"

"ขอบคุณค่ะ"
สาวๆทั้งสองรีบออกจากห้องไปโดยด่วน และดีใจอย่างมากที่จะได้อาบน้ำ ตามความชอบของสาวๆ

"ส่วนพวกนายก็ตามสบายนะ พยาบาลทำแผลให้พวกนายเสร็จก็เชิญไปปาร์ตี้ในค่ายเราได้ เลี้ยงฉลองที่จับตัวประหลาดได้และต้อนรับพวกนายเข้าค่าย"

"ขอบคุณครับ เฮ้ยไอ้เชนไปเปล่าทหารสาวๆในที่นี่น่าจะแจ่มไม่เบา"

"ไม่ว่ะ ขอพักผ่อนดีกว่าว่าแต่ท่านนายพลครับมีห้องว่างให้พวกผมกันมั้ยครับ"

"ไม่ต้องห่วงทางเราได้จัดเตรียมห้องพักไว้4ห้องแล้วเลือกกันตามสบายเลยนะ"

"ขอบคุณครับ"

...20 นาทีผ่านไป...

แจ็ค ได้ไปร่วมงานปาร์ตี้เฉลิมฉลองที่ทางค่ายได้จัดเตรียมรอไว้และไม่พ้นที่เขาจะลากพาตัวเชนลงมาด้วย
ทั้งสองรับประทานอาหารต่างๆนานาชนิด หลังจากที่ไม่ได้กินอะไรมาหลายชั่วโมง
สักพักการประกวดนางงามประจำค่ายก็ได้แสดงขึ้นทหารผู้หญิงคนไหนที่ตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆทหารคงชนะได้โดยไม่ต้องสงสัย

"โว้ว ไอ้เชนโหวตด้วยมั้ยว่ะทหารสาวๆที่นี่แจ่มโคตรเลยว่ะ ทั้งขาว สวย อึ๋ม"

"ตามใจมึงเลยแจ็ค กูขอไปเดินเล่นที่นี่สักพัก"

"เออ แล้วแต่มึงนะเว้ย"
แจ็คพูดประโยคส่งท้ายจบ เชนก็เดินออกจากปาร์ตี้ไปทันที

หาดทรายสีขาวภายในค่ายดูแล้วช่างสวยงาม ลมพัดอ่อนๆช่างเป็นบรรยากาศที่น่าสงบจิตสงบใจเสียเหลือเกิน
สักพักก็มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาหาที่ชายหนุ่ม

"เชน นายมานั่งอะไรคนเดียวอยู่ตรงนี้ไม่ไปร่วมงานปาร์ตี้ล่ะ"
เซเรียเดินตรงไปยังชายหนุ่มแล้วนั่งลงข้างๆเขา

"ฉันไม่ชอบความวุ่นวายน่ะ มันเป็นอะไรที่ไม่เงียบและทั้งรำคาญด้วย"

"อืม ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน หลังจากที่พวกเราลุยอะไรต่อะไรมากมายเพียงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงมันเหมือนพวกเราผูกพันกันมานานยังไงไม่รู้"

"ก็จริงนะ พวกเราผ่านอุปสรรคอะไรด้วยกันมาเยอะ"

ตู้ม! เสียงระเบิดได้ดังกระหึ่มขึ้น จากภายในตัวงานปาร์ตี้

"เสียงมาจากงานรีบไปดูกันเถอะเซเรีย"
เชนคว้าแขนของเซฌรียไว้แล้วพาเธอมุ่งหน้าตรงไปที่งานปาร์ตี้

"กูคือคนคลุมค่ายๆนี้ใครมันขัดคำสั่งของกูมึงต้องตาย...เข้าใจกูเปล่าวะ"
ชายคลั่งผู้หนึ่งได้จับตัวบรีย่าไปเป็นตัวประกันแล้วยิงถังน้ำมันทีอยู่ภายในงานเล่น
"ชอบโชว์มั้ยจร๊ะ น้องสาว"

"ปล่อยฉันนะ"
บรีย่าพยายามดิ้นออกจากอ้อมแขนของทหารคลั่งนายนั้นแต่ก็ไม่สำเร็จ

"ยิ่งดิ้นพี่ยิ่งรัดนะจ๊ะ อย่าดิ้นดีกว่ามาเป็นเมียพี่คืนนี้หน่อยดีมั้ย"

"เฮ้ย หยุดนะ"
แจ็คเดินตรงมายังนายทหารคลั่งผู้นั้นพร้อมกับถือไม้หน้าสามมาหนึ่งท่อน
และเป็นเวลาที่เชนกับเซเรียตามมาพอดี

"ไอ้เด็กใหม่ที่เข้าค่ายมานี่หว่า ว่าไงมึงจะทำอะไรวะไอ้นิ้วด้วน"
เขาปล่อยบรีย่าแล้วเดินไปหาแจ็ค

"ก็มากระทืบมึงไง"
แจ็คใช้ไม้ฟาดไปที่หน้าของทหารคลั่งอย่างแรง

"ไอ้สัด มึงกล้าตีกูหรอวะ"
นายทหารหยิบมีดพกขึ้นมา
เขาเริ่มฟันตั้งแต่ล่างขึ้นบน
แต่พลาด

"มึงใช่ทหารแน่หรอวะ มีดมึงยังใช้ไม่เป็นเลย ถุ้ย"

"ตะกี้แค่วอร์มอัพเว้ย..."

"ขอให้มันแน่ล่ะกัน"
การต่อสู้ของทั้งสองเริ่มขึ้นอีกครั้ง คราวนี้นายทหารคลั่งเริ่มก่อนโดยใช้มีดฟันไปแถวต้นแขน
แจ็คหลบได้แล้วหันมาใช้ไม้ตีไปที่กลางหลังของเขา

"เชน ปล่อยไว้แบบนี้จะดีหรอ"
เซเรียเขย่าแขนเสื้อของชายหนุ่ม

"อย่าไปห้ามมันเลย ดูแจ็คมันตอนนี้ก่อนสิ อะดรีนาลีนในร่างกายมันพุ่งพล่านไปห้ามมันคงได้เป็นศพแน่ๆ"

"ก็ได้นายไม่ทำฉันทำเอง"
เซเรียรีบวิ่งตรงเข้าไปหาแจ็คเพื่อที่จะห้ามเขาและทหารคลั่งคนนั้น

"นี่เธอ..."
ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรต่อไปจึงวิ่งตามเซเรีย

"ทั้งสองคนหยุดนะ! สู้กันให้ได้อะ..."

ฉัวะ! มีดพกขนาดเล็กแทงเข้าเอวของเซเรียจนมิดด้ามก่อนดึงออกมา

"อย่าสาระแน"
นายทหารคลั่งเดินข้ามตัวเซเรียแล้วเดินไปหาแจ็คอีกแต่ทว่า...

ผัวะ! หมัดของใครบางคนได้ต่อยเข้าไปที่หน้าของเขาและตามมาด้วยอีกหมัดนึง

"นี่สำหรับแกใช้มีดแทงเพื่อนฉัน"
เท้าของบุคคลนั้นได้ฟาดลงไปที่ก้านคอของทหารคลั่ง
"สำหรับแกที่ดูถูกเพื่อนฉัน"
เขาใช้เท้าถีบไปที่หน้าของทหารคลั่งอีกรอบหนึ่ง
"นี่สำหรับที่เอาเพื่อนฉันไปเป็นตัวประกัน"
หมัดของเข้าได้ฟาดไปที่หน้าของทหารคลั่งอย่างรุนแรงจนสลบในครั้งนี้
"อันนี้กูหมั่นไส้มึงเฉยๆ ถุ้ย"
ชายหนุ่มถมน้ำลายใส่เขาจากนั้นจึงเดินไปหาเซเรียแล้วพาเธอไปยังห้องพยาบาล

2ชั่วโมงผ่านไป...

หญิงสาวลืมตาขึ้นมา เช็คดูสภาพตัวเองรอบๆเตียงนอนที่เธออยู่

"โอย นี่ฉันมาอยู่ห้องพยายามบาลตอนไหนเนี่ย"

...เตือนภัยเกิดเหตุBiohazardขึ้นที่ค่ายSkrillerโปรดให้ทหาร ผู้รอดชีวิต ทุกท่านสวมหน้ากากกันเชื้อโรค พยายามอย่าให้ติดเชื้อขอให้ทุกท่านโชคดี...

*รู้ไว้ใช่ว่า... (ใครขี้เกียจอ่านก็ข้ามนะเพราะมันยาว) Biohazard คือชื่อเรียกของสถานการณ์ภาวะฉุกเฉินที่สูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของสหรับอเมริกากำหนดไว้
สถานการณ์ดังกล่าวจะถูกประกาศออกสู่สาธารณะเมื่อมีเชื้อโรคหรือสิ่งมีชีวิตที่เป็นพาหะอันนำมาซึ่งอันตรายต่อมนุษย์เล็ดรอดหรือแพร่กระจายออกไปยังโลกภายนอก
ซึ่งจะแบ่งความรุนแรงออกเป็น 4 ระดับจากน้อยไปหามาก ดังนี้
...ระดับที่ 1 - ได้แก่เชื้อจำพวกแบคทีเรียBacillus(โรคอาหารเป็นพิษ) แบคทีเรียEscherrichia coli(โรคติดเชื้อในระบบขับถ่าย)
ไวรัสVericella(โรคอีสุกอีใส) โดยทั่วไปแล้ว เชื้อเหล่านี้จะผ่านการทดลองภายในห้องปฏิบัติการทางจุลชีววิทยาทั่วไป
ซึ่งอาจทำให้เกิดหรือไม่ทำให้เกิดโรคต่อผู้ปฎิบัติงานก็ได้ แต่สภาพห้องจะต้องสะอาดและมีเครื่องมือที่ปลอดภัย มีการใช้วิธีกานทางด้านวิทยาสาสตร์
แบะเทคนิคการป้องกันเชื้อAseptic Techinque เข้ามาเกี่ยวข้อง ทั้งนี้ผู้ปฎิบัติการจะต้องได้รับการอบรมมาก่อนทุกคน
...ระดับที่ 2 - ได้แก่ กลุ่มโรคที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ในระดับกลางและติดต่อถึงผู้อื่นผ่านทางเดินอากาศได้ยาก อาทิเช่น โรควัวบ้าSerapie
โรคหัดMeasles โรคไข้เลือดออกDengue hemorrhagic fever โรคคางทูมMump หรือแม้กระทั่งโรคเอดส์HIV
ซึ่งต้องทำการทดลองในห้องปฎิบัติการที่มีความปลอดภัยสูงกว่าระดับที่ 1 โดยผู้ปฎิบัติการจะต้องได้รับการอบรมฝึกพิเศษต่อการควบคุมเชื้อที่ทำให้เกิดโรค
และต้องได้รับคำแนะนำโดยตรงจากนักวิทยาศาสตร์ มีการควบคุมที่เข้มงวดหลังจากเริ่มทำงาน อีกทั้งมีการติดป้ายเตือนบริเวณอันตรายหรือติดเชื้อ
ตลอดจนมีการป้องกันการปนเปื้อนของเชื้อโรคสู่อากาศภายในห้องด้วย
...ระดับที่ 3 - ได้แก่ กลุ่มโรคที่เป็นอันตรายต่อชีวิตมนุษย์ แต่ปัจจุบันมีวัคซีนหรือการรักษาที่ทำให้หายขาดได้แล้ว เช่น โรคแอนแทรกซ์Anthrax
โรคไข้หวัดมรณะSARS โรคไข้ทรพิษหรือฝีดาษSmall pox โรควัณโรคTuberculosis โรคไข้รากสาดใหญ่Typhus
โรคไข้เหลืองYellow fever และโรคมาลาเรียMAlaria โดยโรคกลุ่มนี้เป็นโรคที่ถูกกำหนดว่าเป็นโรคที่รุนแรงตามกฎหมาย
สามารถทำให้ถึงตายได้ด้วยการติดต่อกันผ่านลมหายใจ ภายในห้องปฎิบัติการเชื้อโรคเหล่านี้จะต้องมีการสร้างม่านอากาศถึง 2 ชั้น เพื่อป้องกันอันตรายต่อผู้คนในบริเวณโดยรอบ
...ระดับที่ 4 - ได้แก่ กลุ่มโรคที่เป็นอันตรายต่อชีวิตมนุษย์ ที่ปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนหรือการรักษาใดๆ ที่ทำให้หายขาดได้ เช่นโรคไข้หวัดนกH5N1 หรือโรคอีโบล่าEbola
โดยเฉพาะเชื้อโรคอีโบล่า นี้ยังได้ถูกองค์กรอนามัยโลกจัดให้อยู่ในกลุ่มตัวการที่อาจนำไปใช้ในการก่อการร้ายทางชีวภาพได้
ซึ่งห้องที่ทำการวิจัยเชื้อเหล่านี้จะต้องควบคุมโดยนักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับการอบรมและมีประสบการณ์ด้านนี้เป็นพิเศษ ทั้งนี้ตัวอาคารที่ทำการทดลองจะต้องแยกจากอาคารอื่นๆ
ผ่านการดูแลจากผู้ควบคุมศูนย์วิจัยอีกต่อหนึ่ง และต้องมีที่เปลี่ยนเสื้อผ้าแบะที่อาบน้ำก่อนออกจากห้องด้วย


"นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นอีกเนี่ย"

โครม! ประตูในห้องพยาบาลได้ถูกพังลง

"เซเรียเอาหน้ากากกันเชื้อไปใส่เร็ว"
เชนโยนหน้ากากให้เธอแล้วพาเธอหนีออกจากห้อง แล้วมุ่งหน้าไปยังห้องคลังาวุธ

"นี่มันเกิดเรื่อะไรขึ้นหรอ"

"ในค่ายทหารแห่งนี้มีตัวนำพาหะเชื้อไวรัสของแดเนียลมาตอนนี้มีพวกทหารกลายเป็นซอมบี้ไปบางส่วน แต่ที่ฉันไม่รู้คือมันสามารถใช้ปืนได้"

"แล้วนี้นายจะพาฉันไปไหน"

"ไปเอาอาวุธส่วนเธอ จะไปช่วยพวกแจ็คกับบรีย่ามั้ยล่ะ"

"อือ ไปสิ"

"งั้นก็มากับฉัน อาวุธที่นี่มีครบทุกอย่างเลยหยิบไปได้ตามใจ อย่าลืมเสื้อเกราะด้วย"
ทั้งสองก็ได้วิ่งมาถึงคลังอาวุธ เชน กับ เซเรีย จึงหยิบอาวุธตามที่ตนเองถนัด
"อย่าเอาอาวุธที่มันหน่วงต่อน้ำหนักเธอ เอาพวกที่เบาๆไปอย่างเช่นเธอถนัดAWPเธอก็เปลี่ยนไปใช้D.Eagleติดลำกล้องซะมันก็ไม่ต่างอะไรกัน"

"อืมเข้าใจและ"

ทั้งคู่ใช้เวลาเลือกอาวุธสักพักก่อนที่จะวิ่งไปสมทบกับพวกเพื่อนๆและนายพล ราฟา สเตฟาน

ปังๆๆๆๆๆ เสียงปืนได้กระหน่ำลั่นไปทั่วค่าย เป็นสัญญาณว่าพวกมันคงไม่เยอะไม่ใช่น้อย

"ท่านนายพลครับเอาไงดีครับ ตอนนี้กองกำลังของเราเหลือน้อยขึ้นทุกทีแล้วนะครับ"

"จัดการมันต่อไปแล้วส่งความช่วยเหลือไปที่หน่วยเหนือโดยด่วน"

"Roger That"

"ท่านนายพลสเตฟานที่นี่พอมีทางลับเพื่อหนีอะไรงี้ไหมครับ"
แจ็คเหล่ตามองมาที่สเตฟาน ก่อนหันหน้าไปแล้วยิงต้านพวกศพเดินดินต่อ

"มันก็พอมีนะแต่เราต้องไปเปิดสวิตซ์ป้องกันผู้บุกรุกชั่วคราวมันจะสามารถกันพวกนี้ได้ประมาณ20นาที"

เชน กับ เซเรียได้มาถึงที่พวกแจ็คอยู่
ทั้งสองคิดว่าพวกมันนั้นคงมีมากแน่ๆแตพวกเขาก็ต้องอึ้งยิ่งกว่า
เพราะพวกศพกระหายเลือดนั้นมีจำนวนมากโขเลยทีเดียว

"เชน ฉันมีเรื่องอยากให้นายทำไปเปิดสวิตซ์ป้องกันผู้บุกรุกชั่วคราวให้ที ด่วนเลยนะ"

"โอเคได้"
ชายหนุ่มออกตัววิ่งอีกครั้ง
แต่คราวนี้เขาต้องระวังตัวให้มากขึ้นเพราะมีทั้งพวกศพเดินได้ ทหารที่ติดเชื้อ รวมถึงถังน้ำมันที่มีอยู่ในตัวอาคารถ้าเกิดระเบิดขึ้นชีวิตเขาคงไปไม่รอด

ปัง! เชนใช้ปืนพกBeretta M92Fยิงไปที่หัวของซอมบี้ตัวนึง มันแข็งตัวกลายเป็นดักแด้ จากนั้นมันก็จึงค่อยๆแตกหน่อ ออกมาเป็นอาวุธชีวภาพชนิดใหม่
มันมีลักษณะเหมือนเลือดนั้นท่วมตัว หัวใจมีหนามแหลมตามแขนซ้ายและขวา ตาของมันบอดแต่ลักษณะเหมือนว่ามันจะสามารถรับรู้ได้จากกลิ่นและเสียงของศัตรู

"เฮ้ย มีงี้ด้วยหรอวะ"

ปังๆ ปังๆ ชายหนุ่มยิงไปที่หัวของมันหลายนัดแต่ก็ไม่ตายเขาจึงใช้มีดป่าของทหารที่เขาหยิบมาจากคลังตัดคอมันออก

แต่มันไม่ง่ายที่จะใช้เวลาอันสั้นเพื่อไปเปิดสวิตซ์ป้องกันผู้บุกรุก เมื่อพวกมันเริ่มทยอยมุ่งตรงมายังชายหนุ่มนับสิบ
เชนออกตัววิ่งไปยังห้องSecurityจากสถานการณ์ตอนนี้เขาคนเดียวคงไม่ไหวแน่

โครม! ประตูห้องพักบานนึงได้ถูกพังออกมาโดยฝีมือของใครบางคน ชายหนุ่มหยิบปืนAK47ขึ้นมาประทับบ่าของเขา

เสียงฝีเท้าคู่หนึ่งได้เดินออกจากห้องอย่างช้าๆ เหงื่อของเชนเริ่มไหลรินออกมาทีละหยดสองหยดแล้ว
เสียงฝีเท้านั้นได้หยุดลงเมื่อเจ้าของเสียงนั้นเดินออกมาจากห้อง

"ใครน่ะ"
ชายหนุ่มตะโกนใส่ พร้อมชักลูกกระสุนปืน

"เจอกันอีกแล้วนะ พ่อรูปหล่อ"
เสียงผู้หญิงที่ฟังดูแล้วคุ้นเคยกับเชนนั้นได้ซึมเข้าไปในสมองของเขาเพื่อนึกให้ได้ว่าเธอคือใคร

"ลูเซีย"

"เธอสินะที่เป็นคนปล่อยเชื้อโรคเข้ามาที่นี่"

"ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย พวกมันก็แค่ติดเชื้อไปเองภารกิจของฉันคือมาเอาตัวอย่างเลือดจากคุณ"
ตาสีชมพูใสขงเธอมองมาที่ชายหนุ่มด้วยความเย็นชา

"ตอนนี้ฉันไม่มีเวลากับเธอมากเท่าไหร่นะ"

สักพักฝูงซอมบี้ก็ตามเขามาทัน และมาจำนวนเกือบครึ่งร้อย

"ลูเซียเผ่นเร็ว"
ชายหนุ่มคว้าแขนเธอแล้ววิ่งเต็มสปีด มุ่งหน้าไปยังห้องSecurityจนทั้งสองวิ่งมาถึงทางแยกจำนวนสี่เส้นทาง...
(มีเส้นทางนึงที่เจ้ายักษ์Giant Killerอยู่และอีกหนึ่งเส้นทางจะมีฝูงซอมบี้อยู่จำนวนนับร้อย)

...ทั้งสองจะตัดสินใจอย่างไร...


----------------------------------------

ทางฝั่งของแจ็ค...

"ท่านนายพลกระสุนผมตอนนี้ใกล้หมดแล้ว..."
แจ็คหันไปมองนายพลราฟาตอนนี้เขานั้นได้กลายเป็นซอมบี้ไปแล้ว
"ฮะ...เฮ้ย"
ซอมบี้นายพลราฟาได้คว้าตัวของแจ็คคว่ำลงกับพื้นและพยายามที่จะกัดคอของเขา
"บรีย่า...ยิงมันที"

สาวเจ้าเมื่อได้ยินคำขอความช่วยเหลือจากแจ็คจึงกระหน่ำยิงไปที่นายพลราฟา

"ไงจ๊ะ พ่อคนเก่งเมื่อคืนซ่ามากไม่ใช่หรอ ไหงความซ่ามันหดไปแล้วรึไง"

"เผอิญนึกได้ว่านิ้วหายน่ะเลยซ่าไม่ออก"

"รีบช่วยกันจัดการพวกมันหน่อยสิ ฉันคนเดียวไม่ไหวนะ"
เซเรียโวยวายใหญ่เมื่อทั้งสองไม่ช่วยเธอยิงสกัดพวกศพเดินดิน

ตอนนี้ผู้รอดชีวิตทั้งหมดที่อยู่ในค่ายทหารSkrillerมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
เหลือรอดเพียงแค่ แจ็ค บรีย่า เชน เซเรีย ลูเซีย ทหารในค่ายจำนวน7นาย
ในขณะที่ผู้รอดชีวิตทั้งสามกับทหารอีก7นายกำลังต่อต้านฝูงซอมบี้จำนวนมากอยู่นั้น
นายพลราฟา สเตฟานที่กลายเป็นศพได้เริ่มแข็งตัวเป็นดักแด้แล้วเริ่มแตกหน่อ ออกมาเป็นอาวุธชีวภาพอีกตัวนึง
ซึ่งลักษณะของมันแตกต่างจากอาวุธชีวะที่เชนเจอ
รูปร่างขอมมันคือ มีความสูงราวๆ170cm ดวงตาเพิ่มขึ้นเต็มใบหน้า
ปากมีเขี้ยวแหลมขึ้น มือข้างซ้ายมีกรงเล็บงอกออกมา มือข้างขวานั้นมีรูตรงฝ่ามือไว้ใช้ปล่อยอะไรสักอย่าง
ทหารนายนึงใช้ปืนยิงไปที่หน้าของมันแต่กลับไม่เป็นผล อาวุธชีวภาพตัวนั้นใช้มือข้างขวาปล่อยเส้นอะไรออกมาจากรูที่ฝ่ามือ
แล้วดึงตัวของทหารนายนั้นมาแล้ว เปลี่ยนจากเส้นใยเป็นปล่อยแก๊สพิษอัดใส่ปากของทหารผู้นั้น
ทำให้เขากลายเป็นซอมบี้แต่ที่แปลกไปกว่านั้น ทหารนายนั้นยังมีความคิด การเคลี่ยนไหวของเขาเร็วขึ้น
ครึ่งนึงของหน้าเผยให้เห็นหัวกระโหลกภายในหัว

"ให้มันดีอย่างงี้สิวะ เซเรีย บรีย่า เอาไง จะสู้หรือจะหนีมีอยู่2ทางเลือกแล้วนะตอนนี้"

"เซเรีย เธอว่าไงกระสุนฉันก็ใกล้จะหมดแล้วเหมือนกัน"
บรีย่าเหล่ตามองเธอ

"..."

ตัวละครทุกตัวจะตัดสินอย่างไร คุณเท่านั้นที่เป็นคนเลือก...

Status
-เชนพบผู้รอดชีวิตคนนึงซึ่งเป็นตัวละครเก่า ลูเซีย ร็อดเวลล์
-ลูเซียต้องเลือกเส้นทางในการไปยังห้องSecurityเพื่อไปเปิดสวิตซ์ป้องกันผู้บุกรุกซึ่งสามารถต้านพวกซอมบี้ได้20นาทีเท่านั้นถ้าเลือกพลาดอันหมายถึงชีวิตทันที
-แจ็ค เซเรีย และบรีย่ามีสิทธิ์เลือกว่าจะอยู่ต้านพวกซอมบี้หรือหนีเข้าไปในค่ายกับพวกทหารอีก6นายซึ่งจะมีผลต่อชีวิตเช่นเดียวกับลูเซีย

Data Enemies Update
-อาวุธชีวภาพที่เชนเจอนั้นมีชื่อเรียกว่าBlood Rainชื่อรหัสBR.437
ความสามารถของมันสามารถล่องหนเพื่อลวงตาตัวละครไปขย้ำได้ จะรับรู้เฉพาะกลิ่นของมนุษย์เท่านั้น
จุดอ่อนอยู่ที่กระดูกไขสันหลัง หรือฆ่าแบบง่ายๆคือตัดหัว

-ซอมบี้ที่มีการวิวัฒนาการแล้วจะมีชื่อเรียกอีกชื่อว่าDeathSkill
ซึ่งแปลว่าความสารถของการตาย พวกนี้จะมีสติปัญญาที่ดี สามารถใช้อาวุธเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้
อย่างเช่นตอนที่พวกแจ็คโดนซอมบี้ขี่รถมอเตอร์ไซค์ไล่ตามก็คือพวกDeathSkill
จุดอ่อนของพวกมันอยู่ที่หัวถ้าโดนส่วนอีกพลังชีวิตมันจะลดลงเพียงเล็กน้อย

-อาวุธชีวภาพที่นายพลราฟา สเตฟานกลายร่างนั้นมีชื่อเรียกว่าFearDemonมีรหัสว่าด้วยFDM.021
สามารถทำให้ผู้รอดชีวิตกลายเป็นซอมบี้ได้ วิวัฒนาการเป็นขั้นที่ 3 จุดอ่อนของมันคือหัวใจที่ปูดออกมาทางแขนซ้าย(ซึ่งนับว่าแปลกมาก)
ไม่รับผลต่อกระสุนปืนพกBeretta M92FและปืนจำพวกAssualt Rifle

-ซอมบี้ที่วิวัฒนาการต่อจากDeathSkillนั้นจะมีชื่อเรียกว่าDevilShadow
ความสามารถของมันคือสามารถแยกร่างได้ถ้าหากยิงมั่วซั่วไม่โดนจุดอ่อนของมัน
นอกจากนี้ยังสามารถปล่อยน้ำย่อยที่ผู้รอดชีวิตทุกคนโดนแล้วเนื้อหนังจะหายไปในทันทีเหลือเพียงแค่เศษกระดูก
น้ำย่อยของมันจะไปสลายเซลล์ในร่างกายของมนุษย์หากโดนอม่แต่ปลายนิ้วก้อย มนุษย์ผู้นั้นก็อาจจะเสียนิ้วๆนั้นไปได้
จุดอ่อนของมันอยู่ที่อกด้านขวาที่เป็นหัวใจจำลองที่DevilShadowมันสร้างขึ้นเอง
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 09 ต.ค. 2013, 07:11

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

ไอ๊หยา งานเข้าหนูลูเซียซะงั้น -.- (เอ่อ เส้นทางมันแบ่งเป็นรูปพัด 4 ทางใช่มะครับ งั้นผมเลือกให้หนูลูเซียไปทางที่ 3 ละกัน [ไม่มีเหตุผลใดๆเป็นพิเศษ])
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
<<

iamdelight

ภาพประจำตัวสมาชิก

Zombie
Zombie

โพสต์: 16

ลงทะเบียนเมื่อ: 30 เม.ย. 2013, 19:43

โพสต์ 10 ต.ค. 2013, 11:15

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

น่าจะหนีนะ สู้ำไปเปลืองแรง เก็บแรงวิ่งดีกว่า อาวุธก็เบามือ กระสุนก็จะหมด โกยยยย~~~
<<

Piese.NTW

ภาพประจำตัวสมาชิก

Crimson Head
Crimson Head

โพสต์: 75

ลงทะเบียนเมื่อ: 03 พ.ย. 2012, 00:41

โพสต์ 10 ต.ค. 2013, 15:43

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

น่้าจะโกยนั้นแหละ กระสุนเหลือจึ๋งเดียวคงจะต้านไม่ไหวแน่ๆ
<<

pirth123

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 304

ลงทะเบียนเมื่อ: 13 ต.ค. 2008, 18:04

โพสต์ 12 ต.ค. 2013, 14:03

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

แจ๊ค หนีดีกว่าสู้ไปดูแล้วไม่น่ารอดกระสุนเหลือน้อย+กับอาวุธคงจะแรงไม่พอ
รูปภาพ
<<

ทหารแห่งหน่วย U.S.S

ภาพประจำตัวสมาชิก

Zombie
Zombie

โพสต์: 36

ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2013, 20:22

โพสต์ 18 ต.ค. 2013, 17:04

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

ขอสมัคด้วยคนนะคับ
ชื่อ : owen (โอเว่น)
อายุ : 27 ปี
อาชีพ : เจ้าหน้าที่พิเศษสหรัฐ
ความเชี่ยวชาญ : คอมมานโด
เพศ : ชาย
อาวุธ : ปืนกลเบาTMP
: หน้าไม้
:ปืนพกGlock 17
หวังว่ายังสมัคทันนะคับ
<<

ทหารแห่งหน่วย U.S.S

ภาพประจำตัวสมาชิก

Zombie
Zombie

โพสต์: 36

ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2013, 20:22

โพสต์ 18 ต.ค. 2013, 17:06

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

ขอโทษคับลืมไป
(สามารถรักษาบาดแผลเบื้องต้นได้)
<<

Black Project

ภาพประจำตัวสมาชิก

Licker
Licker

โพสต์: 183

ลงทะเบียนเมื่อ: 16 มี.ค. 2013, 14:13

โพสต์ 20 ต.ค. 2013, 16:57

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

พรุ่งนี้เตรียมตัวได้นะครับ ขอสรุปคร่าวๆว่ามีคนตายและตายจริงๆครับ
<<

ทหารแห่งหน่วย U.S.S

ภาพประจำตัวสมาชิก

Zombie
Zombie

โพสต์: 36

ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2013, 20:22

โพสต์ 20 ต.ค. 2013, 19:54

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

หลับตาพร้อมอ้อนวอนวิงวอนต่อพระเจ้า ขอให้มีผมด้วยเถอะ :e20
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 20 ต.ค. 2013, 21:20

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

ลางสังเห่าไม่ค่อยจะดีแหะ (ตงิดๆว่าหนูลูเซียตรูแน่ที่ต้องไปก่อน) T_T
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
<<

ทหารแห่งหน่วย U.S.S

ภาพประจำตัวสมาชิก

Zombie
Zombie

โพสต์: 36

ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ต.ค. 2013, 20:22

โพสต์ 22 ต.ค. 2013, 06:36

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

เป็นอะไรหรือเปล่าวคับเห็นบอกว่าจะอัพเมื่อวานแต่ว่าถึ่งขนาดนี้ยังไม่เห็นอัพอะไรเลย :e20 อะคับ
<<

Black Project

ภาพประจำตัวสมาชิก

Licker
Licker

โพสต์: 183

ลงทะเบียนเมื่อ: 16 มี.ค. 2013, 14:13

โพสต์ 22 ต.ค. 2013, 16:22

The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 22/10/2013

ขออนุญาตเติมกระสุนให้ทุกตัวละครเต็มนะครับ เพราะรอบที่แล้วอยู่ในค่ายทหารสามารถเก็บกระสุนจากคลังกระสุนของพวกทหารได้
ปล.ขอความคิดเห็นหน่อยครับคือว่าใช้สีหรือใช้ตัวอักษรเปล่าๆอันไหนอ่านง่ายกว่ากันจะได้นำกลับไปพิจารณาดูอีกทีครับ

Xeria Kusaki ค่าความกลัว : 1/5
- D.Eagle(Special Weapon) 7/35
- Beretta M92F(Pistal) 15/60
- Katana(Melee) -/-

Okidera Chane
- Beretta M92F(Pistal) 15/60
- Assualt Rifle AK47 Comando(Assualt Rifle) 30/120
- มีด(Melee) -/-

Mercenaries Jack ค่าความกลัว : 1/5
- Assualt Rifle AK47 Comando(Assualt Rifle) 30/120
- มีด(Melee) -/-

Breeya Renata ค่าความกลัว : 1/5
- Beretta M92F(Pistal) 15/60
- ปืนสลิง (Special Weapon) -/-

Lucia Rodwell ค่าความกลัว : 1/5
- Blacktail with Silencer(Pistal) 10/40
- TMP(Sub-Machine Gun) 50/150
- Rapier(Melee) -/-

----------------------------------------

กลุ่มทหารและผู้รอดชีวิตต่างช่วยกันยิงสกัดกั้นเหล่าศพกระหายเลือดเพื่อไม่ให้มันเยอะมากไปกว่านี้
แต่ดูเหมือนจะช่วยอะไรได้ไม่มาก และกระสุนตอนนี้ทุกคนต่างหยิบให้เยอะที่สุดเท่าที่ได้

"เซเรีย บรีย่า ฉันว่าพวกเราหนีกันเถอะ"
แจ็คหยิบแม็กกาซีนเติมกระสุนให้ปืนของเขาเต็ม

"ฉันก็ว่าเราควรจะเผ่นนะ บรีย่าเธอเรียกพวกทหารที่รอดชีวิตอยู่ไปกับพวกเราด้วยสิ"

"อืมได้"
บรีย่าเดินไปหากลุ่มทหารที่มีอยู่จำนวน7นาย
"พวกพี่ๆค่ะ พวกพี่หนีเถอะค่ะเราคงต้านพวกมันไม่อยู่หรอก"

เมื่อเหล่าทหารได้ยินเช่นนั้นจึงคิดอยู่กันสักพักค่อยตอบตกลง

"เดี๋ยวก่อน!"

"อะไรวะ ราซิส"

"ฉันจะอยู่ยิงต้านพวกบ้านี้พวกนายหนีไปเถอะ"

"งั้นข้าอยู่ด้วย"

"เฮ้ย เซฟาน"

"ฉันไม่มีวันทิ้งนายหรอกนะ พวกนายพาแขกของท่านนายพลหนีไปเถอะ"

"รับทราบ"
เสียงทหารจำนวน5นายได้ประสานเสียง เป็นที่ยอมรับว่าพวกเขานั้นยอมรับในความกล้าของทหารทั้งสอง ราซิส และ เซฟาน
"พวกเธอทั้งสามน่ะตามฉันมา"
ทหารนายนึงได้ขานเรียกผู้รอดชีวิตให้รู้ว่าพวกเขากำลังจะไปแล้ว

...ทางด้านของลูเซีย...

"มีทางแยกจำนวน4ทาง ลูเซียเธอจะไปทางไหน"
ทั้งคู่หันมาสบตากันสักพัก

"ฉันขอไปทางที่3นับจากมือซ้ายของนาย"
หญิงสาวออกตัววิ่งไปในเส้นทางนั้น แต่ก็ถูกดึงให้หยุดไว้

"เดี๋ยวก่อน ฉันจะไม่ให้เธอไปคนเดียวแน่"

"ฉันดูแลตัวเองได้น่ะ นายไม่ต้องห่วง"

"ฉันไม่มีทางปล่อยให้เธอไปคนเดียวหรอกนะ สัญญาสิว่าจะไปด้วยกัน"
ดวงตาสีฟ้าครามจ้องไปที่ดวงตาอีกคู่นึงที่มีสีชมพูอ่อนๆ

"แต่ฉันจะมาเอาเลือดของนายนะ และทำไมนายถึงยังปกป้องฉันอยู่อีก"

"เธอดีไม่ดียังไงฉันไม่สน แต่ฉันจะไม่ให้เธอได้รับอันตรายแน่"

"งั้นพวกเราไปกันเถอะ"
เซเรียหยิบดาบเรเปียร์ออกมาถือไว้ และทั้งคู่ก็เดินสำรวจไปในเส้นทางที่สามซึ่งจะมีกับดักอะไรรอพวกทั้งคู่อยู่นั้นไม่อาจรับรู้ได้

เชนและลูเซียได้เดินทางเท้ามาจนสุดทางก็พบกับห้องรักษาความปลอดภัย
ทั้งสองมองหน้ากันอีกสักพัก และขายหนุ่มก็พังประตู่เข้าไป
ก็พบกับอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยต่างๆมากมาย

"สมแล้วนะเนี่ยที่เป็นห้องSecurity"
เชนมองดูรอบๆห้องและหาสวิตซ์ป้องกันผู้บุกรุก

"ฉันเจอแล้ว เชน"
ลูเซียกดปุ่มทันที

เสียงสัญญาณเตือนภัยได้ดังไปทั่วค่ายทหารSkrillerและประตูป้องกันความปลอดภัยได้เลื่อนลงมาปิดทางเข้าค่ายและทางเข้าภายในค่ายเป็นที่เรียบร้อย

"เราทำสำเร็จแล้ว"

"ยังหรอกลูเซีย ข้างนอกห้องเรายังมีพวกซอมบี้อีก50กว่าตัวกำลังจะบุกเข้ามาในห้องนี้"

"ฉันมีแผนล่ะกันน่า นายไปหาพวกตู้อะไรก็ดันมาปิดกั้นประตูไว้และหาของมาต่อเป็นบันไดเราจะปืนขึ้นไปบนเพดาน"

"โอเค"

เวลาผ่านไปสักสองสามนาทีสิ่งของมากมายได้มากั้นทางเข้าห้องรักษาความปลอดภัยไว และตามมาด้วยเสียงพังประตูที่ฝูงศพกระหายเลือดพยายามเข้ามา

"ฉันว่าเราไม่ต้องทำบันไดหรอก ถ้าพวกเราทำไอ้พวกที่อยู่ข้างนอกมันก็ปืนขึ้นมาได้ลูเซียให้ฉันดีดตัวเธอขึ้นไปดีกว่า"

"ได้"

ชายหนุ่มตั้งท่ารับน้ำหนักของลูเซียไว้ ก่อนเธอจะวิ่งเข้ามากระโดดเหยียบที่มือของเขาจากนั้นก็ดีดตัวของลูเซียขึ้นไปบนเพดานที่ถูกเปิดเอาไว้
หลังจากที่หญิงสาวขึ้นไปบนเพานขึ้นไปได้สำเร็จเธอจึงยื่นมือให้ออกมานอกตัวเพดาน

"เชน ขึ้นมาสิ"

"เธอรับน้ำหนักฉันได้รึไง อย่าลืมสิฉันมีปืนติดตัวด้วยนะน้ำหนักอาจเยอะเกินกว่าที่เธอจะรับไหว"

"ไม่เป็นไร"
ชายหนุ่มไม่มีทางเลือกอื่นจงยอมทำตามคำขอของเธอ
เชนวิ่งกระโดดคว้ามือเธอไว้ ลูเซียพยายามดึงตัวชายหนุ่มจนขึ้นมาได้
"หนักเหมือนกันนะ"

"ก็บอกแล้วไง เรารีบตามไปร่วมกลุ่มกับพวกผู้รอดชีวิตอื่นดีกว่านะ"

ภายในเพดานทางเชื่อมแห่งนี้มีบางอย่างได้เฝ้าดูผู้รอดชีวิตทั้งสองอยู่อย่างเงียบๆภายในความมืดมิด
เชนกับลูเซีย เดินทางมาจนถึงทางออกซึ่งน่าจะไปโผล่ในจุดของห้องรวมภายในค่าย
ทั้งสองจึงกระโดดลงไปข้างล่าง ก็พบกับความว่างเปล่าซึ่งมีเพียงชายหญิงสองคนเท่านั้นที่อยู่ภายในห้อง

"ฉันว่ามันแปลกๆนะ"
เชนหยิบอาวุธมาประทับบ่าไว้

โครม! ประตูภายในห้องซึ่งมีอยู่บานเดียวได้ถูกพังออกจากผู้ที่อยู่ภายนอก

ทั้งสองฝ่ายต่างเอาหยิบอาวุธของตนเองนั้นมาจ่อหน้ากัน
สักพักกลุ่มที่พังประตูเข้ามาก็ลดปืนลง

"เก่งจังนะพวกเธอทั้งสองที่สามารถเปิดระบบป้องกันผู้บุกรุกได้"

"ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่พวกเพื่อนๆพวกเราอีก3คนล่ะ"

"ฉันยังไม่ตายง่ายๆหรอกนะ ชะ..."
แจ็คเดินเข้ามาภายในห้องกว้างพร้อมกับบรีย่าและเซเรีย แจ็คต้องตะลึงเมื่อเขาได้พบกับลูเซียอีกครั้ง
เขาหยิบปืนAK47ขึ้นมาเล็งไปที่เธอ

"แกจะทำอะไรวะแจ็ค"

"พาเธอมาทำไม เธอเป็นตัวอันตรายนะเว้ย"
นิ้วชี้ของแจ็คได้สอดเข้าไปยังไกปืน ซึ่งถ้าปืนของเขาลั่นเมื่อไหร่ลูเซียต้องจบชีวิตทันที

"อย่าทำอย่างที่ฉันคิดนะแจ็ค"

"แจ็คหยุดนะ เธอก็เป็นผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ร้ายๆพวกนี้เหมือนกับพวกเราไม่ใช่รึไง"
เซเรียเรียกเตือนสติแจ็ค จนเขาต้องลดปืนลง

โฮก! เสียงคำรามได้ดังก้องมาจากภายนอกและดูเหมือนเสียงมันจะเข้ามาใกล้เรื่อยๆพร้อมกับแผ่นดินไหว ซึ่งน่าจะคาดเดาได้ว่าขนาดของอสุรกายนั้นต้องมหึมามากแน่ๆ

และผนังภายในห้องที่กลุ่มผู้รอดชีวิตอยู่นั้นได้ถูกพังทะลุออกมาปรากฏตัวเป็นอสุรกายขนาดยักษ์
มีร่างกายที่อ้วนใหญ่และสูงราว2เมตรครึ่ง และตามมาด้วยเหล่าซอมบี้จำนวนหนึ่ง พวกมันฆ่าทหารที่รอดชีวิตมาตายยกทีม

"วิ่ง!"
ชายหนุ่มตะโกนแล้วคว้าแขนลูเซียไว้ ผู้รอดชีวิตคนอื่นๆก็พากันวิ่งหนีเอาตัวรอดแต่ภายในห้องนี้มีทางออกอยู่บานเดียวพวกเขาทั้ง5คนจึงต้องกำจัดพวกซอมบี้ให้หมดเพื่อให้มีทางออกที่รอดออกไปได้
และก็ไม่มีใครคาดคิดว่าจะต้องมีคนเสีบชีวิตในเหตุการณ์นี้ ในขณะที่แจ็คกำลังต้านพวกมันอยู่นั้นก็ได้มีซอมบี้ตัวหนึ่งหลุดเข้ามาในวงรัศมีของเขาแล้วกัดไปที่คอจนแจ็คนั้นทรุดตัวลง
"ไม่นะ!"
เชนฆ่าซอมบี้ที่กัดเพื่อนของเขาก่อนที่จะไปดูอาการแจ็ค
"แกต้องไม่เป็นอะไรนะเว้ย"

"มันไม่ทันแล้วล่ะเชน กูคงมาไกลได้เท่านี้ว่ะ"

"มันต้องไม่จบอย่างงี้สิวะ"

"ฆ่ากูทิ้งซะ เชนมึงต้องอยู่รอดต่อไปสาเหตุของ....เรื่องนี้พวกเราคง....หยุดมันไม่ได้ต้องยืมมือหน่วยพิเศษจากกองทัพสหรัฐฯเข้ามาช่วย"

"ฉันไม่ฆ่าแกแน่แจ็ค และไอ้พวกรัฐบาลมันเป็นศัตรูกับพวกเราจะไปให้มันช่วยเราได้ยังไง"

"เชื่อสิฆ่ากูเลย...มึงต้องให้รัฐบาลช่วย..แค่ก แค่ก...นึกถึงเพื่อนที่อยู่ตรงนี้และคนที่แกรักสิวะ...แค่ก แค่ก"

"โอเคฉันจะไปขอควาช่วยเหลือจากรัฐบาลสหรัฐฯแต่ฉันจะไม่ฆ่าแกทิ้งแน่"
เชนพยุงเพื่อนรักของเขาแต่แจ็คกับผลักออกและหยิบปืนพกBerettaออกจากซองปืนของชายหนุ่ม

"จะทำอะไรน่ะ อย่านะแจ็ค"

"ขอโทษว่ะกูให้ตามที่มึงขอไม่ได้จริงๆ"

ปัง! กระสุนปืนได้เจาะทะลุเข้าสมองแจ็คจนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

"โธ่ เว้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
เชนตะโกนออกมาสุดเสียงและก้มมองดูศพเพื่อนตัวเองที่ตายไปต่อหน้าต่อตาเขา
ชายหนุ่มหยิบมีดสั้นขึ้นมาเตรียมโจมตีเหล่าศพเดินดิน ดวงตาสีฟ้าของเขากลายเป็นสีแดงซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากไวรัสที่โดนฉีดเข้าไป
ความไวของของเชนนั้นเพิ่มขึ้นมาก เขาสังหารซอมบี้ยกหมู่ภายในเวลาอันสั้น และดวงตาสีแดงก่ำของเขาได้กลายเป็นสีฟ้าในเวลาต่อมาก่อนที่จะล้มฟุบลงไป
ลูเซียกับบรีย่าจึงเข้ามาพยุงตัวเขาไว้

"เซเรียเหลือแต่เธอแล้วนะ คุ้มกันพวกเราด้วย"

"โอเค ฉันคุ้มกันให้อยู่หลังฉันไว้"
หญิงสาวเดินนำหน้า พร้อมหยิบปืนมาเตรียมไว้

ทั้งสามเอาตัวรอดจนมาถึงทางออกก็พบกับรถกระบะคันนึงจอดรออยู่

"ให้ไปส่งมั้ยครับ"

"โอเว่น!"
บรีย่าอุทานอย่างตกใจ
เมื่อภาพที่เธอเห็นตรงหน้าคือโอเว่นเพื่อนร่วมงานของเธอ

"รู้จักกันหรอ?"
เซเรียหันหน้าไปมองบรีย่าเพื่อนของเธอเองด้วยสายตาที่งงๆ

"อืมโอเว่นเป็นเพื่อนร่วมงานสมัยก่อนฉันเอง รีบไปกันเถอะ"

"อืม"

บรีย่ากับลูเซียพยุงชายหนุ่มขึ้นไปยังท้ายกระบะ
ซึ่งลูเซียนั้นขออยู่ดูอาการของเขาท้ายกระบะเอง เซเรียกับบรีย่าจึงต้องนั่งหน้ารถ
และเมื่อขึ้นรถกับครบเรียบร้อยแล้วโอเว่นจึงขับรถออกไปจากสถานที่นรกแห่งนี้
สักพักมือถือของโอเว่นได้ดังขึ้นมา เขาหยิบมือถือมาวางไว้ที่หน้ารก่อนจะกดปุ่มรับสาย
เผยให้เห็นหน้าผู้บัญชาการของหน่วยรัฐบาล

"โอเว่น นายช่วยบีย่าออกมาได้มั้ย"

"ได้ครับ พร้อมผู้รอดชีวิตอีก3คน"

"พาพวกเค้ามาที่ศูนย์บัญชาการของเรา และต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับอาวุธชีวภาพนั้นให้ละเอียดที่สุด"

"รับทราบครับ"

"เออ แล้วนายโอเว่นเมื่อกลับมาที่ฐานลับของพวกเราแล้วพรุ่งนี้ นายกับทีมSpecial Forceจะไปปฏิบัติภารกิจที่แคลิฟอร์เนีย"

"ภารกิจอะไรหรอครับ"

"เมื่อวันก่อนฉันได้สั่งหน่วยSWATไปเข้าประจำการที่แห่งนั้นเพราะได้ข่าวมาว่าตัวการเกิดเชื้อไวรัสมรณะนี้อยู่ที่นั่น แต่วันต่อมาหน่วยSWATที่ฉันส่งไปมีรายงานมาว่าเสียชีวิตยกทีม"

"เชื่อใจผมได้ครับ"

โอเว่นวางสายมือถือของเขาแล้วรีบมุ่งหน้าไปยังศูนย์บัญชาการ
รถกระบะเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วสูง จนชนเข้ากับซอมบี้ตัวนึงที่ยืนขวางทางจนทำให้รถเสียหลักเกาะอยู่ข้างเหว
ซอมบี้จำนวนนึงได้พยายามเข้ามาที่ตัวรถซึ่งลูเซียเองได้ยิงสกัดไว้อยู่ข้างนอก
ลูเซียยิงสกัดไปได้สักพักก็มีรถบรรทุกคนนึงพุ่งชนมาที่ตัวรถทำให้ผู้รอดชีวิตทั้งหมดร่วงลงไปในป่า
และเป็นเวลาที่เชนนั้นได้สติจึงคว้าตัวลูเซียออกจากรถไปได้ ทั้งสองตกออกมาจากนอกตัวรถก่อนจะเกิดระเบิดขึ้น
โอเว่น บรีย่าและเซเรียนั้นยังไม่ทราบชะตากรรม

"นี่มันเป็นป่ามืดDark Forestนี่"

"นายรู้จักด้วยหรอ"
ลูเซียเหล่ตามองไปยังชายหนุ่ม

"มันเป็นป่าหวงห้าม ใครที่เข้ามาที่นี่จะไม่มีชีวิตรอดออกไปสักคน เชื่อว่ามีผีที่จะเอาคนที่ผ่านมาแถวนี้ไปเป็นตัวตายตัวแทน"

"รู้เยอะจังนะนายเนี่ย"

"แต่ฉันยังไม่ค่อยเชื่อเรื่องผีในป่ามืดแห่งนี้เท่าไหร่นะเพราะทางนักสำรวจเองยังไม่กล้าเข้ามาในนี้เลย"

โฮก! เสียงสัตว์ป่าจำนวนมากได้คำรามดังก้องไปทั่วผืนป่า ลมเย็นๆเลยโชยมาเหมือนลางบอกเหตุอะไรสักอย่าง

...จะทำยังไงต่อไป...

Status
- มีผู้เสียชีวิตไปหนึ่งคนคือ แจ็ค
- พบผู้รอดชีวิตเพิ่มคือ โอเว่น(ทักษะคอมมานโด)
- ผู้รอดชีวิตได้ตกไปในป่ามืดที่ขึ้นชื่อว่าป่าผีเฮี้ยน
- เชนกับลูเซียได้พบกับเสียงประหลาดซึ่งน่าจะเป็นเสียงสัตว์ป่าไม่ก็พวกสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์
(ต้องเลือกว่าจะ ซ่อนตัว หรือ สู้)
- โอเว่น บรีย่า เซเรีย ยังไมาทราบชะตากรรม

ตอนนี้อาจจะสั้นๆหน่อยนะครับเดี๋ยวรอตอบครบเมื่อไหร่จะมารีบอัพให้นะครับ พอดีช่วงนี้มีงานหนังสือเลยไปเที่ยวเพลินจนลืมแต่งครับขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วย
<<

minelife

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 366

ลงทะเบียนเมื่อ: 17 พ.ค. 2009, 19:05

โพสต์ 22 ต.ค. 2013, 18:03

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

มาถึงขั้นนี้แล้ว เอาปลอดภัยไว้ก่อนละกัน (ขอซ่อนตัวจากเสียงประหลาดครับ)
รูปภาพ
I'll pray for my love,my world and for everyone who love me
<<

Xeria.NTW

Zombie
Zombie

โพสต์: 16

ลงทะเบียนเมื่อ: 21 ต.ค. 2013, 21:51

โพสต์ 22 ต.ค. 2013, 19:05

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

อิอิแอแอ หลบมั้ง เซเรียยย หลบให้ดีนะแจ๊ะ ;v;
<<

230336

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 456

ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ธ.ค. 2010, 15:38

โพสต์ 22 ต.ค. 2013, 20:32

Re: The Black Project Remake : Survival Horror อัพ 08/10/201

ชื่อ อลิซ ซี เวนเทร่า

อายุ 18 ปี

เพศ หญิง

ประวัติ

บุตรสาวของตระกูลเวนเทร่า ซึ่งเป็นตระกูลนักธุรกิจใหญ่ที่ควบคุมเมืองแห่งนี้ ปัจจุบันเป็นนักกีฬายิงธนูที่ประสบความสำเร็จพอควร
แต่วันนี้กำลังจะไปซ้อมธนู ก็เกิดเหตุบ้าๆ ขึ้นซะก่อน

อาชีพ

- นักกีฬายิงธนู(ผู้รอดชีวิต)

ความเชี่ยวชาญ

- แม่นธนู และมีสายตาดีกว่าคนปกติ


อาวุธ (เลือกได้3อย่าง)

- มีดพับ

- ปืนลูกซอง M3 จำนวนกระสุน 8/32 ความรุนแรงสูงกระจายเป็นวงกว้างกระสุนหาได้ในบางครั้ง
มีระยะการยิงต่ำและยิงได้ช้าเล็กน้อย

- spacial COMPOSIT BOW ธนูยาวแบบสั่งทำพิเศษ สามารถยิงได้ใกลถึง 600 เมตร ในวันที่อากาศดี
และมีความรุนแรงขนาดยิงทะลุแผ่นเหล็กหนา 1 เซนติเมตรได้(แต่คนใช้ต้องฝึกมาดีจริงนะ)(มีลูกธนู 30 ลูก)


รูปร่างหน้าตา ผมสีดำ ตาสีฟ้า ผิวขาวซีด ผอมสูง ทำผมทวินเทลยาวเลยเอว

ปล. เพิ่มเติมอะไรนิดหน่อยเพื่อให้เข้ากับประวัตัวละครครับ
ย้อนกลับต่อไป

ย้อนกลับไปยัง Fan Fiction

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน