[[ FEAR EVIL_มหาวิบัติ ไวรัสมรณะ ]] 10 ตอนจบ

<<

ooNazGuloo

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 654

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 เม.ย. 2008, 17:52

ที่อยู่: racoocityห้องแลปใต้ดิน

โพสต์ 14 ต.ค. 2014, 02:10

Re: [[ FEAR EVIL_มหาวิบัติ ไวรัสมรณะ ]] 6,7,8,9

atakaiba000 เขียน:บทสรุปของ ภาค 1 จะมาแล้วนะคะ
เรามาเริ่มต้น การเดินทาง ความสนุกต่อในภาค 2 กันเลยนะคะ
ซึ่งงานนี้ ทางผู้เขียน บอกมาว่า ภาค 2 นี้ มีจำนวนตอนทั้งหมดถึง 20 ตอนกันเลยทีเดียว จุใจกันไปเลยงานนี้
ทางเราได้เริ่มเขียนบทภาค 2 เรียบร้อยแล้วค่ะ และจะรับสมัครตัวละครเพิ่มเติมแน่นอน แต่คงต้องติดตามรายละเอียดต่อไปนะคะ :e15



แล้วตัวละครเก่าที่ยังอยู่นี่? ต้องโละใหม่มั้ยครับ?
<<

atakaiba000

ภาพประจำตัวสมาชิก

Licker
Licker

โพสต์: 165

ลงทะเบียนเมื่อ: 26 ต.ค. 2012, 19:21

โพสต์ 14 ต.ค. 2014, 16:04

Re: [[ FEAR EVIL_มหาวิบัติ ไวรัสมรณะ ]] 6,7,8,9

ooNazGuloo เขียน:แล้วตัวละครเก่าที่ยังอยู่นี่? ต้องโละใหม่มั้ยครับ?


ตามเนื้อเรื่องแล้ว มีโละบางตัวแน่นอนคร้า ซึ่ง มันจะมีเหตุการณ์ก่อนภาค 1 จบ จะทำให้มีการสูญเสียเกิดขึ้นค่ะ คงต้องทำใจเรื่องนี้ :e11
<<

atakaiba000

ภาพประจำตัวสมาชิก

Licker
Licker

โพสต์: 165

ลงทะเบียนเมื่อ: 26 ต.ค. 2012, 19:21

โพสต์ 19 ต.ค. 2014, 11:59

Re: [[ FEAR EVIL_มหาวิบัติ ไวรัสมรณะ ]] 6,7,8,9

ตอนที่ 9

หน่วย ATA ทั้ง 9 เตรียมประจำการที่ลานจอด ฮ.
แม็กซ์ เรฟ กับ เอเลน่า ดี รอว์ ทั้ง 2 ได้เข้าร่วมสังกัดกับหน่วยพิเศษ ATA
สโนว์ได้โอบกอด เรโอน่า เป็นการจากลา
สมาชิกทั้ง 9 ได้ขึ้น ฮ. ลำเลียงพลเตรียมพร้อมออกเดินทาง โดยที่มีเดวิด เดินมาส่งด้วย
เฮลิคอปเตอร์ ได้ทะยานขึ้นสู่ฟ้า ไวท์มองลงมาด้านล่างลานจอด ฮ
เดวิด ยิ้มอย่างมิตรภาพ เป็นการรู้กัน ระหว่างไวท์ กับเดวิด ว่า พวกเขาจะต้องกลับมาเจอกันอีก

การเดินทาง ดำเนินไปหลายชั่วโมง
เวลานี้เป็นเวลากลางคืน ภายในท้อง เฮลิคอปเตอร์ลำเลียง แจ็คสัน เจเจ้ เจโนวา พากันนั่งหลับ
ไวท์ กับเซซิล นั่งมองหน้ากัน ราวกับว่าจะพูดอะไรกัน
“คุณ โอเค นะ?” ไวท์เอ่ยปากถามเซซิล
เซซิลมองไวท์ด้วยท่าทางกังวล “ฉันรู้สึกไม่ดีเลย?”
“อย่ากังวลไปเลย ไม่มีอะไรหรอก” ไวท์กล่าว
เซซิลก้มหน้าลง แล้วหยิบรูปของแคสเปอร์ขึ้นมาดู
มาร์คัส ซึ่งนั่งข้างๆ เจเจ้
“ไอ้หนู พร้อมรบมั๊ย?” มาร์คัสเอ่ยปากถาม
ท่าทางอาการของเจเจ้ดูสั่นๆ กลัวๆ
“เป็นอะไรไป ทหาร เราไม่รู้จะมีอะไรรอต้อนรับนะ ทำใจไว้เถอะ” มาร์คัสพูด
สโนว์กับแจ็คสัน ก็นั่งทะเลาะกันเสียงดัง
“แกนี่มันบ้าชัดๆ ไอ้เวรเอ๊ย” สโนว์โวยวายลั่น
“แกก็บ้าพอ ๆกับฉันนั่นแหละ เวรเอ๊ย” แจ็คสันสวนกลับ
เจโนวา กับ เอเลน่า กำลังนั่งคุยกันเกี่ยวกับอาวุธต่างๆ
แมกซ์ ได้นั่งเช็ดดาบของเขาอย่างเงียบๆ

3 ชั่วโมงต่อมา
รัฐเวนทูรี่ รัฐอิสระ
มีการรายงานว่าที่นี่ปลอดเชื้อ ไร้สารพิษ ไร้เชื้อไวรัส ไม่มีผู้ติดเชื้อ มีอาหารและเสบียงพร้อม
กองกำลังทหารคุ้มกันที่นี่แน่นหนามาก
ฮ. ลำเลียงพลของหน่วย ATA ได้ลงจอด บนพื้นที่ทุ่ง ราบกว้าง
ทหาร ลงประจำการ จัดแนวล้อม เตรียมพร้อม
ไวท์เดินลงมา มองไปรอบๆ บรรยากาศรอบๆ เงียบสงัด เป็นเวลากลางคืน ย่อมดูน่ากลัว
มีป่าไม้ ปกคลุมโดยรอบ “เอาล่ะ ไปๆๆ เดินทางเข้าเมือง” ไวท์ออกคำสั่งต่อไป

หน่วย ATA ทั้ง 9 คน เดินทาง ผ่านป่าทึบ ที่ดูไม่น่าไว้วางใจเท่าไหร่
ระหว่างที่พวกเขาเดินสำรวจ ผ่านป่าทึบนี้ เจเจ้ได้เดินไปเหยียบอะไรบางอย่าง
เสียงประหลาดดังขึ้น ทุกคนถึงกับ ตกใจและเตรียมพร้อมกับสถานการณ์ตรงนี้
ขณะนั้นเอง เหล่าซอมบี้ ต่างพากัน ลุมล้อมเข้ามา
“ยิงๆๆ !” มาร์คัสตะโกนพร้อมกับ กระหน่ำยิงเหล่าซอมบี้ที่ถาโถมเข้ามา
“ไหนบอกที่นี่ปลอดเชื้อไงวะ!” สโนว์พูดขึ้น
หน่วย ATA ยิงกระหน่ำใส่เหล่าซอมบี้อยู่นาน แต่ดูเหมือนจะต้านทานไม่ไหว
เจเจ้ กำลังเปลี่ยนแม็กกระสุนอยู่นั้น ซอมบี้ตัวหนึ่งได้มากัดคอของเขาจากด้านหลัง
“อ๊าก...กก. ก...ก..” เจเจ้ร้องตะโกนลั่น
“ไปๆๆ สู้มันไม่ไหวแน่ๆ ไปๆๆ รีบวิ่งเข้าไปที่กำแพงนั่น” ไวท์ออกคำสั่ง
มาร์คัสหันมาเห็นเจเจ้ ที่กำลังโดนลุมกินอยู่นั่น เจเจ้มองมาร์คัสด้วยสายตาขอร้องให้ช่วย
มาร์คัสหยิบปืนพกของเขาออกมา เขายิงไปที่หัวของเจเจ้ดับสนิท แล้วก็รีบหันวิ่งตามขบวนไปที่กำแพง
โดยกำแพงนี้ เป็นกำแพงล้อมรอบเมืองขนาดใหญ่ ซึ่งมีทหารคุ้มกันที่ประตู และ บนกำแพงอย่างแน่นหนา
ซึ่งการปลอดเชื้อนั้น มันมีอยู่แต่ในกำแพงนี้เท่านั้น ที่ปลอดภัย

หน่วย ATA วิ่งกันมาหน้ากำแพง ทหารยามที่ยืนเฝ้าประตูอยู่นั้น เตรียมพร้อมยิงเล็งปืนมาทางหน่วย ATA
“สังกัดไหน? มีอะไร?” ทหารยามเอ่ยปาก
“ไอ้เวรเอ๊ย มองด้านหลังสิวะ พวกมันมากันเยอะ เปิดประตู!” สโนว์ ตะโกนด้วยน้ำเสียงโมโหสุดๆ
เหล่าซอมบี้ จำนวนมาก ตามมาข้างหลัง
“หน่วย ATA หน่วยงานลับสุดยอด เปิดประตูให้เรา” มาร์คัสพูดออกไปกับทหารยาม แล้วมองหน้าด้วยท่าทางสีหน้าแปลกๆ
“เอาล่ะๆ เปิดประตูๆ” ทหารยามบอกต่อไป ทำการเปิดประตู
เหล่าทหารยามที่เฝ้าประตูอยู่ก็เปิดให้หน่วย ATA ได้เข้ามาข้างใน
ไวท์มองบรรยากาศภายในกำแพงนี้ คือเมืองขนาดใหญ่ มีแม่น้ำตัดผ่าน ผู้คนมากมายผู้รอดชีวิตมากมาย
ไม่มีผู้ติดเชื้อ มีหมอ ทหาร และตำรวจมากมายในนี้ อาหารและเสบียงจำนวนมาก ผู้คนมากหน้าหลายตา
ใช้ชีวิตภายในเมืองนี้ แบบปกติ สงบสุข
“หึ มันปลอดเชื้อแค่ในกำแพงสูงนี่สินะ” แจ็คสันเอ่ยปากพูด
“เล่นซะแย่ข้างนอกนั่น เอ้า แล้วเจเจ้หายไปไหน?” สโนว์มองหาเจเจ้
“เราเสียเขา” มาร์คัสพูดขึ้น
“เจเจ้ ไอ้เด็กใหม่นั่น ตายแล้วจริงๆหรอ” แจ็คสันพูด
“เงียบปากของแกไปเลย!” สโนว์ตะโกนบอก
“แล้วเราจะเริ่มที่ตรงไหนดี? จะไปทางไหน?” เซซิลพูด
“เราจะต้องไปพบคนที่ใหญ่ที่สุดของที่นี่?” ไวท์พูด
“ใครล่ะ? เจ้าชายหรอ? หรือนายก? หรือพลเอก?” แจ็คสันพูด
ไวท์มองไปรอบๆ เขาเห็นทหารนายหนึ่งเดินสวนมา
“เอ่อ นี่หน่วย ATA หน่วยงานลับสุดยอด คุณพอจะนำทางพวกเราไปพบคนที่ดูแลที่นี่ได้ไหม?” ไวท์ถาม
“อ่อ ที่นี่ไม่มีใครดูแล ไม่มีใครปกครองหรอก เป็นการสนับสุนของประชาชนกับทหาร เดิมทีพลเอกของพวกเราเป็นคนจัดแจงกำแพงนี่ รั้วหนาม สถานที่ต่างๆ”
“แล้วพลเอกของคุณล่ะ? เขา?” เซซิลถาม
“เขาไม่อยู่แล้ว เขาเสียชีวิตแล้วครับ” ทหารตอบกลับ แล้วเดินจากไป
“ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเราก็สบายเลยสิ ไปหาโรงแรมห้าดาวพักกันดีกว่า” แจ็คสันพูดขึ้น
“เราจะต้องติดต่อกลับไปยังเรือ เพื่อให้เดวิด รู้ว่าที่นี่ปลอดเชื้อจริงๆ” ไวท์พูด
หน่วย ATA 8 คน เดินทางเข้าที่พัก เป็น บ้านพักตากอากาศ ดูหรูหรา สบาย
เจโนวา ได้ติดต่อกลับไปยังเรือ แต่ไร้สัญญาณ ไม่มีการตอบรับ ทำให้เซซิลไม่สบายใจ
มาร์คัสเดินมา “ยังติดต่อไม่ได้หรอ?” มาร์คัสเอ่ยปากถาม
“ครับ ไม่มีการตอบรับ” เจโนวาตอบกลับ
ไวท์เองก็ดูท่าทางไม่สบายใจ กังวลว่าบนเรือนั้น จะเกิดอะไรขึ้น

ในวันต่อมา
สมาชิกบางส่วนของ ATA แต่งกายชุดธรรมดา เหมือนนักท่องเที่ยว
เพราะนี่เหมือนการพักผ่อน
แจ็คสัน กับชุดลำลองที่ดูเหมือนไปเที่ยวทะเล เขาพยายามเข้าหาสาวๆ หรือกลุ่มผู้หญิงที่นั่งอยู่
สโนว์ เจโนวา และ ไวท์กำลังพยายามติดต่อกลับไปยังเรือของเดวิด
เซซิลกับเอเลน่า กำลังนั่งดูข่าว การถ่ายทอดสด จากบางพื้นที่ ที่ปลอดเชื้อ
แมกซ์ ได้ยืนประจำการดูความเรียบร้อยบริเวณรอบๆ พร้อมกับดาบคู่ใจของเขาที่สะพายหลังอยู่

ด้านมาร์คัส เขาเดินไปยัง สถานที่หนึ่ง เป็นอาคารที่มีการคุ้มกันแน่นหนา เขาเดินเข้าไปด้านใน
โดยที่ไม่ถูกตรวจค้นหรือห้ามเข้า โดยลักษณะด้านใน เหมือนกับห้องทดลองวิจัยบางอย่าง
ซึ่งมีนักทดลอง นักวิทยาศาสตร์ เดินสวนกันไปมาเต็มไปหมด
นักทดลองคนหนึ่งเดินมา “สวัสดีครับท่าน เรายินดีต้อนรับท่านที่ท่านมาที่นี่”
“อืม ฉันจะกลับมากอบกู้ทรัพย์สินของ A.T.A. เอง” มาร์คัสพูด
“เราขอเชิญท่านทางนี้ครับ ชมการวิจัยของเรา” นักทดลองได้พามาร์คัสไปดูการทดลองต่างๆ
กับมนุษย์ โดยการฉีดตัวยาไวรัสต่างๆมากมาย ที่มีการคิดค้นขึ้น ซึ่งมนุษย์ที่ถูกทดลองนั้นหากร่างกาย
ไม่ตอบสนองต่อไวรัส กลายร่างเป็นซอมบี้ จะถูกยิงที่หัวกำจัดโดยทหารที่ยืนเฝ้าดูในห้องทดลองนั้น
“ตัวยาไวรัส ฉันจะต้องหาตัวยายับยั้งให้ได้” มาร์คัสกล่าวขึ้น

TO BE CONTINUED...
<<

ooNazGuloo

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 654

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 เม.ย. 2008, 17:52

ที่อยู่: racoocityห้องแลปใต้ดิน

โพสต์ 20 ต.ค. 2014, 09:34

Re: [[ FEAR EVIL_มหาวิบัติ ไวรัสมรณะ ]] ตอนจบ

ลาก่อย เจเจ้ ตายซะแบ้วววว เซซิลเธอคิดอะไรกับแคสเปอร์!!!

มาร์คัสนี่ดูๆไปก็เหมือน เวสเกอร์ แหะ เหลืออีกตอนเดียวแล้วสินะ จะรอชมครับ และก็จะติดตามภาคต่อด้วยฮะ
<<

atakaiba000

ภาพประจำตัวสมาชิก

Licker
Licker

โพสต์: 165

ลงทะเบียนเมื่อ: 26 ต.ค. 2012, 19:21

โพสต์ 21 ต.ค. 2014, 17:06

Re: [[ FEAR EVIL_มหาวิบัติ ไวรัสมรณะ ]] ตอนจบ

ตอนที่ 10

มาร์คัส เขาเดินไปยัง สถานที่หนึ่ง เป็นอาคารที่มีการคุ้มกันแน่นหนา เขาเดินเข้าไปด้านใน
โดยที่ไม่ถูกตรวจค้นหรือห้ามเข้า โดยลักษณะด้านใน เหมือนกับห้องทดลองวิจัยบางอย่าง
ซึ่งมีนักทดลอง นักวิทยาศาสตร์ เดินสวนกันไปมาเต็มไปหมด
นักทดลองคนหนึ่งเดินมา “สวัสดีครับท่าน เรายินดีต้อนรับท่านที่ท่านมาที่นี่”
“อืม ฉันจะกลับมากอบกู้ทรัพย์สินของ A.T.A. เอง” มาร์คัสพูด
“เราขอเชิญท่านทางนี้ครับ ชมการวิจัยของเรา” นักทดลองได้พามาร์คัสไปดูการทดลองต่างๆ
กับมนุษย์ โดยการฉีดตัวยาไวรัสต่างๆมากมาย ที่มีการคิดค้นขึ้น ซึ่งมนุษย์ที่ถูกทดลองนั้นหากร่างกาย
ไม่ตอบสนองต่อไวรัส กลายร่างเป็นซอมบี้ จะถูกยิงที่หัวกำจัดโดยทหารที่ยืนเฝ้าดูในห้องทดลองนั้น
“ตัวยาไวรัส ฉันจะต้องหาตัวยายับยั้งให้ได้” มาร์คัสกล่าวขึ้น

รัฐเวนทูรี่ รัฐอิสระ
เขตพื้นที่ปลอดเชื้อ ภายในกำแพงสูงล้อมรอบประเทศ
บ้านพักตากอากาศของหน่วย ATA
5 วันผ่านไป
เฮลิคอปเตอร์ลำเลียงพล ลงจอด ณ ลานจอด ฮ. ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับบ้านพัก
เดวิด จอห์น และคณะเดินทาง เหล่าผู้รอดชีวิต เดินลงมาจาก ฮอ ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ไวท์และทหารในหน่วยเดินมาต้อนรับ
เซซิล มองหาแคสเปอร์ กับมาเรีย แต่...ไม่พบทั้งแคสเปอร์และมาเรีย บรรดาผู้รอดชีวิตที่ลงมาจากฮอ
เหลือเพียงไม่กึ่คน
ฮิเมะ เดินมาทักทายกับเซซิล และพูดคุยกัน
“เธอเห็นมาเรียไหม ?” เซซิลพยายามซักถาม
“ไม่เลย หลังจากเรือล่ม” ฮิเมะตอบกลับ
“เรือล่ม?” เซซิลสงสัย
“เกิดเหตุการณ์บนเรือนั้น เราถูกโจมตีจากกลุ่มโจรสลัดในทะเล พวกมันทั้งบ้า พวกมันเลี้ยงซอมบี้ และฆ่าพวกเราบนเรือ ทหารที่คุ้มกันเราตายหมด จนมีกองกำลังจากที่นี่ไปช่วยเรา” ฮิเมะเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง
เซซิงถึงกับอึ้ง แล้วเงียบไปสักพัก
“เธอโอเคมั๊ย?” ฮิเมะถาม
เซซิลเงียบแล้วมองหน้าฮิเมะ
สโนว์เองก็เดินตามหา เรโอน่า แฟนของเขา แต่ก็ไม่พบเธอเลย เขาเที่ยวเดินถามผู้คนที่รอดชีวิตมา
บอกลักษณะของเรโอน่า ท่าทางต่างๆ แต่ก็ไม่มีใครพบเธอหลังจากเรือล่ม
ไวท์กับเดวิดเดินเข้าไปห้องรับแขกในบ้านพัก เพื่อพูดคุยกัน
“ยินดีที่ได้พบกันอีก ทหารกล้า” เดวิดพูดพร้อมยิ้ม
“ผมก็ยินดีที่ได้เจอคุณ นักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่” ไวท์พูดกลับ
“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮะ ฮ่า ผมเคยยิ่งใหญ่ ในเชิงธุรกิจ สมัยที่ยังไม่เกิดเหตุการณ์บ้าๆ พวกนี้นะ” เดวิดพูด
“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า ผมชื่นชมคุณจริงๆ” ไวท์พูดพร้อมยิ้ม
ทั้งสองนั่งพูดคุยกันอย่างเฮฮาต่อไป

สโนว์เดินมาด้วยท่าทางอ่อนใจ ห่อเหี่ยว เขามานั่งบนเก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่
แจ็คสันเดินมาเห็นพอดี เขาสังเกตสีหน้าของสโนว์ และท่าทางในตอนนี้
“เห้ๆ เพื่อน ไม่เป็นไรนะ นายยังมีฉัน นายยังมีพวกเรา ทั้งหน่วย คนที่นี่ก็เป็นมิตร” แจ็คสันกล่าว
สโนว์หันมามองแจ็คสัน แล้วก้มหน้าถอนหายใจอย่างแรง
“ถึงเราจะหาเธอไม่พบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะตายนะ” แจ็คสันพูดต่อ
สโนว์ยังคงเงียบต่อไป
“นี่เพื่อน ทีมค้นหาจากที่นี่ถูกส่งไปแล้วนะ ไม่ต้องห่วงหรอก เพื่อนยาก” แจ็คสันพูด
สโนว์หันมามองแจ็คสัน “แกนี่ ก็พูดอะไรมีสาระเป็นเหมือนกันนิ นี่ใช่แกหรือเปล่าวะ?” สโนว์พูด
“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮะ ฮะ ฮ่า ฉันน่ะ ก็เห็นใจเพื่อนเหมือนกันนะ ป่ะ เราไปดื่มกันดีกว่า” แจ็คสันชักชวนสโนว์
“ไปเลย วันนี้ฉันจะจัดให้หนักไปเลย” สโนว์ตอบกลับ แล้วลุกขึ้น
ฮิเมะ เอเลน่า และ เซซิล นั่งอยู่ด้วยกันหน้าบ้าน กำลังพูดคุยกันต่างๆ นาๆ กับช่วงเวลาที่ผ่านมา

3 วันผ่านไป
มาร์คัสได้สั่งให้เจโนวา ติดตามตนไปที่ห้องทดลองลับ โดยไม่บอกว่าไปทำอะไร
เจโนวาเดินตามไปเขาได้สังเกตมองไปรอบๆ
ที่นี่เหมือนกับ ศูนย์วิจัยลับ A.T.A. แต่ที่นี่ไม่มีชื่อ ไม่มีรายละเอียดระบุแน่ชัด
ในขณะที่เดินกันมา มาร์คัสหยุด ต่อหน้าเจ้าหน้าที่ 2 คนที่ใส่หน้ากากกันสารพิษ
“จัดการเลย” มาร์คัสออกคำสั่ง
เจ้าหน้าที่ 2 คนมองหน้ากัน แล้วก็รีบมาจับตัว เจโนวา ล็อคแขนทั้ง 2 ข้าง เจโนวาพยายามดิ้นต่อสู้
“เห้ย จะทำอะไรน่ะ? มาร์คัส ปล่อยผมนะ ปล่อย!!!”
“หึ หึ นายมันเหมาะแล้วกับการได้รับตัวยานี้ ตอนแรกฉันเล็ง สโนว์ไว้นะ แต่ไอ้หมอนั่นคงบึกเกิน
กลัวยาฉันจะเข้าไม่ถึงเส้นเลือดมัน ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า จัดการด้วย แล้วรายงานผล” มาร์คัสออกคำสั่งต่อไป
เจ้าหน้าที่ 2 คน ได้ล็อคตัวเจโนวา พาเข้าห้องทดลอง แล้วจับนอนลงบนเตียงทดลอง ล็อคด้วยสายลัดตัว
เจโนวาพยายามดิ้นหลุด ขอความช่วยเหลือเท่าไหร่ แต่ก็ดูเหมือนจะไร้ผล ในขณะที่เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง
หยิบเข็มฉีดยาขึ้นมา ภายในเข็มคือวัคซีนสีเขียว
เจ้าหน้าที่ได้ฉีดวัคซีนตรงแขนของเจโนวา ทำให้เจโนวา สงบ แล้วหมดสติลง
10 นาทีผ่านไป
เจโนวาฟื้นขึ้นมา เขามองไปรอบๆ เห็น บรรดานักทดลอง นักวิจัย และมาร์คัสยืนดูเขา ข้างนอกผ่านกระจกใส
“การทดลองของเราสำเร็จแล้วครับท่าน” นักวิจัยคนหนึ่งหันมาพูดกับมาร์คัส
“เขาตอบสนองตัวยาดีมาก ไม่มีผลกระทบเลย”
“เขารับมันได้ เราทำสำเร็จแล้ว”
“ไม่มีผลข้างเคียงครับท่าน”
“วัคซีน Z Virus ใช้ได้ดีกับเขา”
“มันใช้กับมนุษย์ธรรมดาได้ ทีนี้เราก็ไม่ต้องกลัวแล้ว”
“ถ้าใช้กับมนุษย์ธรรมดาสำเร็จ มนุษย์คนนั้นจะปลอดเชื้อตลอด หลังจากโดนกัด หรือ ได้รับเชื้อ”
เหล่านักวิจัยได้ชี้แจง รายงานกับมาร์คัสในขณะที่มาร์คัสกำลังสังเกตอาการของเจโนวา มองเจโนวาแบบแปลกๆ
เจโนวามีเริ่มมีอาการผิดปกติ จากที่ฟื้นขึ้นมา เขาเริ่มขยับตัวดิ้นทุรนทุราย
“ส่งคนเข้าไปดูซิ !” มาร์คัสออกคำสั่ง
นักวิจัย 2 คนเข้าไปยังห้องทดลอง พยายามดูอาการของเจโนวา
เจโนวาดิ้นหลุดจากสายลัดตัวที่เตียง เขาเริ่มกลายสภาพ ร่างกายเริ่มบิดเบี้ยว ผิดรูปออกไป
เนื้อเยื่อเส้นเลือดต่างๆของเขา ทะลักออกมาจากร่างกาย ราวกับว่าจะกลายพันธุ์
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย 4 นายวิ่งเข้ามาในห้องทดลอง และลุมกระหน่ำยิง เจโนวาดับสนิท
มาร์คัสที่ยืนดูอยู่ ก้มหน้าลง ถอนหายใจ
“เห้อ...ล้มเหลวอีกแล้วสินะ” มาร์คัสบ่นเสียงเบาๆ
นักวิจัยและนักทดลองภายในห้อง ต่างพากันเงียบ
“มีทรัพย์สินล้ำค่าอยู่ใน แวน โฮตัน ศูนย์วิจัย A.T.A. ใต้ดินยังคงทำงานอยู่” มาร์คัสพูดขึ้นมา

1 เดือนผ่านไป
บริเวณ สวนสาธารณะ
“ไวท์ ! ไวท์ ลืมตาขึ้นมาสิ ไวท์ !” เซซิล พยายามปลุกไวท์ ที่นอนหมดสภาพอยู่ โดยร่างกายของไวท์ เต็มไปด้วยเลือด
“เราไม่มีเวลาแล้ว เซซิล !” สโนว์ตะโกนมา ขณะยิงต่อสู้กับ ฝูงซอมบี้ ที่ทยอยมากันเป็นกองทัพ
“ไอ้พวกเวร ตายซะ !!!” แจ็คสัน ยิงกราดใส่ ซอมบี้อย่างเมามัน
เซซิล นั่งมองหน้าไวท์ ที่นอนหมดสติอยู่ จนสโนว์วิ่งเข้ามาดึงแขนเซซิล ออกไปจากบริเวณนี้ที่เต็มไปด้วยฝูงซอมบี้

โรงแรมหรู ใน แวน โฮตัน ใจกลางเมือง
รายงานจากโทรทัศน์
“มีการประกาศสถานการณ์ยับยั้งเชื้อไวรัส แวน โฮตัน เป็นเขตปลอดเชื้อแล้ว”
“กำลังทหาร ได้เข้าปิดล้อม และคุ้มกัน แวน โฮตัน”
“เสบียงอาหารที่นี่มีพร้อม การลำเลียงประชาชนกลับสู่เมืองจะเริ่มในวันพรุ่งนี้”
“สภาพอากาศมีฝนชุกเล็กน้อย การจราจรไม่ติดขัด โปรดรักษาสุขภาพด้วยค่ะ”
“นักธุรกิจ รายใหญ่แห่งแวน โฮตันได้มอบทุนสมทบการฟื้นฟูเมืองอีกครั้ง”
แคสเปอร์ลุกขึ้นจากเตียง เขาเดินมาปิดโทรทัศน์ แล้วหยิบปืนพกของเขาที่วางอยู่หน้าโทรทัศน์
ใส่ลงในซองปืน ก่อนที่จะเดินออกจากห้อง ปิดประตูไป

The End
ย้อนกลับ

ย้อนกลับไปยัง Fan Fiction

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน