แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction [พร้อมแบบทดสอบ]

<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2489

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 19:24

แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction [พร้อมแบบทดสอบ]

1. แมรี่ ซู คืออะไร?

“แมรี่ ซู” เป็นศัพท์คำหนึ่งในการวิจารณ์วรรณกรรม มักปรากฏอยู่ในวรรณกรรมประเภท Fiction (วรรณกรรมที่เป็นเรื่องแต่ง) แม้สำหรับคนไทยส่วนใหญ่คำ ๆนี้อาจจะเป็นคำที่ฟังไม่คุ้นหู แต่แมรี่ ซูนั้นเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายทีเดียวในแวดวงวรรณกรรมของต่างประเทศ

แมรี่ ซู หมายถึง ตัวละครที่มีลักษณะอุดมคติ กล่าวคือ เป็นตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเติมเต็มความรู้สึก ความฝัน หรือจินตนาการบางอย่างของผู้เขียนและผู้อ่าน โดยไม่คำนึงถึงหลักเหตุผลและความเป็นจริงหลายประการ พูดให้ง่ายคือ ตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นตามที่ผู้เขียนต้องการ โดยที่ผู้เขียนไม่ได้คำนึงว่าลักษณะหรือนิสัยหลาย ๆอย่างของตัวละครที่ตนสร้างขึ้นนั้นควรจะมีข้อจำกัด หรือขัดกับหลักความเป็นจริงอย่างไร

ดังนั้น ตัวละครแมรี่ ซู จึงเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ Fiction เรื่องหนึ่ง ๆขาดความสมจริง เนื่องจากเมื่อนักเขียนแต่งให้ตัวละครเป็นอย่างหนึ่งหรือทำอย่างหนึ่งเพียงเพราะว่าตนต้องการเช่นนั้น แต่กลับไม่สามารถหาเหตุผลมารองรับได้ ก็จะทำให้คาแร็คเตอร์ของตัวละครหรือเรื่องราวขัดกันเอง และที่ร้ายกว่านั้น ตัวละครแมรี่ ซูมักจะขาดความเป็น “มนุษย์” กล่าวคือ เป็นตัวละครที่มีอยู่จริงได้ก็แต่ในจินตนาการเท่านั้น ไม่สามารถเป็นจริงได้ในโลกจริง ๆ ทำให้ผู้อ่านไม่รู้สึกถึงความเป็นมนุษย์ในตัวละครตัวนั้น เนื่องจากตัวละครนั้นไม่มีข้อจำกัดบางประการที่สมควรจะมีหากเขาหรือหล่อนเป็นมนุษย์จริง ๆนั่นเอง

และบางครั้ง ตัวละครที่ผู้แต่งพยายามสร้างให้เลิศเลอเพอร์เฟ็คที่สุด เพื่อหวังจะให้ผู้อ่านเกิดความชื่นชอบในตัวละครตัวนั้น แต่ผลที่ได้รับกลับออกมาในทางตรงกันข้าม กล่าวคือ แทนที่ผู้อ่านจะรู้สึกชอบ กลับกลายเป็นว่าผู้อ่านกลับรู้สึกหมั่นไส้ตัวละครตัวนั้นแทนซะงั้น...

แมรี่ ซูนี่จึงถือเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสพอสมควรในแวดวงการวิจารณ์วรรณกรรม เพราะการจะวิจารณ์ว่าตัวละครใดเป็นแมรี่ ซูนั้นต้องอาศัยการพิจารณาอย่างรอบคอบที่สุด และไม่ใช่เพียงอ่านแค่ตอนเดียวก็ตัดสินแล้วว่าตัวละครนั้นเป็นแมรี่ ซู แต่จะต้องอาศัยการค่อย ๆอ่าน ค่อย ๆทำความรู้จักกับตัวละครนั้นไปเรื่อย ๆ แล้วเมื่อได้ข้อมูลมากพอแล้วก็จะสามารถพิจารณาได้ค่ะว่าตัวละครตัวนั้นจัดว่าเป็นแมรี่ ซูหรือไม่

แต่พูดมาเพียงเท่านี้อาจจะทำให้ไม่เห็นภาพของแมรี่ ซู ได้ชัดเจนนัก ในหัวข้อต่อไปเราจะกล่าวถึงตัวละครแมรี่ ซูหลาย ๆลักษณะค่ะ หวังว่าจะทำให้เห็นภาพตามได้มากขึ้น


2. ตัวอย่างตัวละครแบบแมรี่ ซู

ความจริงแล้ว ลักษณะที่เป็นแมรี่ ซู มีมากมายหลายลักษณะ และตัวละครที่เป็นแมรี่ ซูนั้นไม่ได้หมายความว่าจะต้องมีครบทุกลักษณะของแมรี่ ซู นะคะ แต่แค่ลักษณะเพียงไม่กี่ประการก็ทำให้ตัวละครตัวนั้นสามารถกลายเป็นแมรี่ ซูได้ค่ะ

อนึ่ง ตัวอย่างข้างล่างนี้เพียงแต่ยกแมรี่ ซูที่เด่น ๆและมักจะพบบ่อยมาให้เห็นเป็นตัวอย่างเท่านั้น นอกจากนี้ ไม่ได้หมายความว่าตัวละครจะต้องมีลักษณะแบบนี้เป๊ะ ๆ อาจจะมีตรงบ้างเล็กน้อย หรืออาจจะมีลักษณะตรงกับหลายข้อรวมกันได้ เช่น มีลักษณะแบบข้อ 2.1 นิดหน่อยและ ข้อ 2.3 อีกนิดนึง เพียงเท่านี้ก็ถือว่าเป็นแมรี่ ซูแล้วค่ะ

2.1 เทพจุติ

ตัวละครแบบนี้จะเป็นตัวละครที่สวย หล่อ เก่ง ฉลาด สมบูรณ์พร้อม เรียกว่าได้เขาหรือหล่อนเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ฟ้าประทานเลยทีเดียว ถ้าเป็นผู้ชายมันก็จะหล่อมาก อาจจะเป็นหนุ่มป๊อปของโรงเรียน หรือเป็นแวมไพร์หนุ่มรูปหล่อที่ใครเห็นก็ต้องหลงใหลแต่แรกพบ แถมยังเก่งมาก อาจจะเรียนเก่งติดท็อป 1 ของชั้นตลอด แถมยังเป็นนักกีฬาโรงเรียนอีก เรียกว่าพี่แกเก่งเพอร์เฟ็คสุดยิดไปซะทุกด้านจริง ๆน่าเอามาทำพันธุ์โคตร ๆ หรือถ้าเป็นผู้หญิงก็ในทำนองเดียวกันค่ะ อาจจะสวย เลิศ ไม่มีข้อตำหนิ ไม่ว่าใครเป็นอันต้องละลายตายไปเลยเมื่อได้เห็นชี

นอกจากนี้ถ้าเป็นแนวบู๊ ๆหรือนิยายแฟนตาซีที่ต้องมีฉากสู้รบตบมือกัน เขาหรือหล่อนจะเก่งมาก อาจจะได้รับการยกย่องให้เป็น จตุรเทพแห่งยุค แห่งโลก แห่งจักรวาล อะไรก็ว่าไป ปัญหาคือบทมันจะเสียท่าก็เสียท่าง่ายจนงง บทจะพลิกกลับมาชนะก็ชนะแบบคนอ่านงงเหมือนกัน(ว่าทำไมคู่ต่อสู้ที่ตะกี้มันเก่ง ๆอยู่ดี ๆกลับอ่อนไปแบบปัจจุบันทันด่วนซะงั้น หรือไม่งั้นก็อยู่ดีๆ เขาหรือหล่อนสามารถปลุกพลังที่หลบซ่อนอยู่จนตื่น แล้วใช้พลังอันมหาศาลนั้นพัดคู่ต่อสู้จนปลิวไปหรือง่อยกระรอกหมดสภาพ(เออ พลังอะไรหนอมันช่างรู้งาน ตื่นมาได้จังหวะทู๊กที)

2.2 กากบรม แต่!!

แมรี่ ซูนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นตัวละครที่เก่ง สวย หล่อ สมบูรณ์แบบเสมอไป พวกนางเอกนิยายรักหลายเรื่องที่คนแต่งบรรยายซะจนไม่มีอะไรดีเล้ย สวยก็ไม่สวย เรียนก็โหลยโท่ย ซุ่มซ่ามก็ซุ่มซ่าม พ่อไม่เอา แม่ไม่สน เพื่อนไม่คบ เรียกว่าชีวิตไม่มีอะไรดีสักอย่างเลย แต่อยู่ดี ๆราวกับบุญจากสวรรค์ชั้นไหนไม่รู้หล่นทับ ถึงได้มีหนุ่มสุดหล่อหน้าใสกิ๊งมาตกหลุมรักซะนี่ ที่สำคัญคือ ไอ้หนุ่มสุดหล่อลากดินราวเทพบุตรนั่นมันจะไม่ได้มาหลงรักชีแค่คนเดียวน่ะซี้ มันจะมากันเป็นแบบแพ็คเกจเลยทีเดียว ทำนองว่า กลุ่มจตุรเทพหนุ่มป๊อปแห่งโรงเรียน อยู่ดี ๆก็เกิดแจ็คพ็อตมาตกหลุมรักสาวคนเดียวกัน จนถึงกับเกิดศึกชิงนางขึ้น (แหม ถ้ามีหนุ่มรูปหล่อมาหลงรักแค่นายเดียว นางเอกของเราก็เลือกง่ายสิคะ เรื่องจะจบเร็วเกินไป ผู้แต่งหลายคนเห็นจะไม่งามจึงต้องหามารหัวใจ มารหัวขน มือที่สาม มาทำให้ความรักนั้นมีอุปสรรคเสียหน่อย ให้มีตุ้ม ๆต่อม ๆลุ้น ๆกันบ้าง)

และบางครั้งแมรี่ ซูประเภทนี้จะต้องมีเพื่อนสนิทหรือรุ่นพี่แสนดีที่แอบหลงรักชีข้างเดียวมานานแล้ว แทคแคร์ ดูแล ใส่ใจทุกอย่าง แต่แค่เห็นก็รู้แล้วว่าพวกเอ็งน่ะราศีพระเอกไม่จับ พระเอกตัวจริงน่ะมันต้องมาทีหลัง เขาต้องเป็นหนุ่มเพลย์บอย สุดหล่อ สุดป๊อบ ที่มาแง่ง ๆกับนางเอกในตอนแรก แต่ตอนหลังความเกลียดได้งอกงามกลายเป็นความรัก ทำให้นางเอกทิ้งเพื่อนหรือพี่ชายผู้แสนดีไปรักกับพระเอกเฮี้ย ๆแต่หล่อเริ่ดในตอนจบ (จึงเกิดคำถามโลกแตกทุกวันนี้ว่า หรือผู้หญิงจะชอบคนเลว?)

หรือในนิยายต่อสู้และการ์ตูนหลาย ๆเรื่อง ตัวละครบางตัวที่ไม่ค่อยเก่งหรือติดไปในทางอ่อนด้วยซ้ำ สมมุติว่ามีพลังลมปราณระดับ 10 แทบจะเทียบเท่าคนธรรมดา แต่มีเหตุให้ต้องต่อสู้กับตัวละครระดับเทพ มีพลังลมปราณระดับ 99999999 ชั้นบรรยากาศ คนอ่านก็ลุ้นสิคะงานนี้ว่าตัวเอกของเราจะไปรอดหรือ แต่กระนั้น ตัวเอกก็ยังสามารถเอาชนะไอ้ตัวละครเทพนั่นได้ อาจจะใช้พลังมิตรภาพเข้าสู้ พลังเฮือกสุดท้าย พลังตอนใกล้ตาย อะไรก็ว่าป๊าย...

2.3 สกิลนี้ท่านได้รับแต่ใดมา?

ตัวละครแมรี่ ซูหลายตัวจะมีความสามารถบางอย่างที่ไม่น่าจะมีได้ หากพิจารณาตามหลักความเป็นจริง เช่นพระเอกที่โคตรจะคุณหนู รูปหล่อพ่อรวย ขนาดบ้านทรายทองยังใหญ่ไม่เท่าห้องน้ำบ้านมัน จะไปไหนก็มีรถสุดหรูไปรับไปส่งตลอด จะเอาอะไรก็มีคนใช้ประเคนให้ทุกอย่างแค่กระดิกนิ้วสั่ง เรียกได้ว่าอะไรจะงอมืองอตีนได้ปานนั้น แต่อยู่ดี ๆ เกิดเหตุนางเอกถูกแก๊งค์มาเฟียลักพาตัวไป พระเอกของเราก็ต้องรีบไปช่วยตามสเต็ป แต่เอ่อ...แทนที่มันจะถูกลูกกระจ๊อกมาเฟียยิงตายตั้งแต่ยังไม่ถึงประตูทางเข้า แต่ไหงอยู่ ๆมันก็เก่งบู๊ขึ้นมาประหนึ่งไปฝึกที่สำนักวัดเส้าหลิน กระโดดต่อยตีเตะคนร้ายจนง่อยกระรอกหมดยกแก๊งค์

ลักษณะนี้ไม่ได้หมายถึงแต่ลักษณะทางด้านร่างกายเท่านั้น ยังหมายรวมถึงความสามารถด้านอื่น ๆที่ไม่รู้ว่าเขาหรือหล่อนมีขึ้นมาได้อย่างไร เช่นเรียนสายศิลป์แต่เก่งฟิสิกส์ระดับเทพขนาดสายวิทย์ยังอาย หรือเด็กอายุ 12 ที่ฉลาดยิ่งกว่านักเรียนปริญญาเอก เป็นต้น


** ความจริงลักษณะของแมรี่ ซูยังมีอีกมาก ไม่สามารถจะเอามาตั้งเป็นตัวอย่างได้ทั้งหมด แต่เราคิดว่าแบบทดสอบแมรี่ ซูที่แนบมาในตอนท้ายนี้จะช่วยให้คุณรู้จักแมรี่ ซูดีขึ้น(น่าจะดีกว่าให้เรายกตัวอย่างด้วยซ้ำ) เพราะในแบบทดสอบก็รวมทุกลักษณะของแมรี่ ซูไว้อยู่แล้ว เราจึงค่อนข้างแน่ใจว่าถ้าได้ลองทำ ก็จะเข้าใจลักษณะของแมรี่ ซูได้มากขึ้นค่ะ


3. ไม่ถึงกับเป็นไปไม่ได้ แต่ไม่น่าเป็นไปได้!

หลาย ๆคนอาจจะมองว่าถึงหลาย ๆอย่างในตัวละครอาจจะดูเว่อร์และไม่สมจริง ตัวอย่างเช่น ตัวละครอายุน้อยแต่จีเนียสระดับไอส์ไตน์ แน่นอนลักษณะนี้เป็นลักษณะของแมรี่ ซู แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่อัจฉริยะระดับนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้จริง ๆบนโลก กระนั้น การที่ตัวละครมีลักษณะที่ “ไม่น่าจะเป็นไปได้” ในมนุษย์ทั่วไปนั่นเอง ที่ทำให้ตัวละครตัวนั้นมีลักษณะแบบแมรี่ ซู เนื่องจากแมรี่ ซูคือตัวละครที่ถูกสร้างให้มีความโดดเด่น หรือมีความพิเศษ แตกต่างจากคนทั่วไป แม้จะไม่ถึงกับเป็นไปไม่ได้ แต่ยิ่งความเป็นไปได้มีน้อยเท่าไหร่ ความเป็นแมรี่ ซูก็จะยิ่งขยับสูงขึ้นเท่านั้น

จากที่กล่าวไว้แล้วว่า แมรี่ ซูต้องอาศัยการพิจารณาจากหลาย ๆด้าน หลาย ๆลักษณะของตัวละครประกอบกัน จึงจะตัดสินได้ว่าตัวละครนั้นเป็นแมรี่ ซูหรือไม่ ดังนั้นลักษณะทุกประการที่ฟังดูแล้ว “ไม่น่าเป็นไปได้” จะถูก “บวก”คะแนนแมรี่ ซูเข้าไปก่อนเสมอค่ะ แต่หากตัวละครตัวนั้นมีลักษณะอื่นที่ “ติดลบแมรี่ ซู” คะแนนที่ถูกบวกก็จะถูกดึงลงมาเองด้วยประการฉะนี้



* บทความนี้มีขนาดยาวมาก จึงขออนุญาตโพสแยกไปต่อที่เรปอื่นด้วยนะคะ
แก้ไขล่าสุดโดย JumJim เมื่อ 12 ต.ค. 2009, 18:10, แก้ไขแล้ว 4 ครั้ง.
<<

kurahadol3

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 655

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 มี.ค. 2009, 10:47

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 19:29

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

งื่ม....เพิ่งได้ยินครั้งแรกแต่ผมมักจะเห็นแมรี่ ซู ในนิยายรักกุ๊กกิ๊กของลูกพี่ลูกน้องผมที่อ่าน ฮ่ะๆๆๆ

ขอบคุณความรู้ใหม่นะครับพี่วาว ผมอ่านไม่จบหรอกครับ ตาลาย ฮ่าๆๆ
รูปภาพ
Akiyama Mio! ยังคงความโมเอะเอาไว้ไม่เคยลืมเลือน
<<
ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2860

ลงทะเบียนเมื่อ: 31 ธ.ค. 2007, 21:56

ที่อยู่: ขั้วโลกเหนือ

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 19:31

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

ตามมาอ่านแล้วค่าาาา!!!! > <

รออ่านโพสต่อไปนะจ๊ะ~!

T ^ T อยากลองทำแบบทดสอบดูเหมือนกันแฮะ (เป็นแมรี่ ซูเต็มตัวแน่ ๆเลยฉัน^ [] ^<---?!)
สารบัญ Fic ของข้าพเจ้า

รูปภาพ
หนูจะแต่งเข้าตระกูล Wooster แล้วค่ะ !! ได้ทั้งเงิน เอ๊ย!! คุณเบอร์ตี้ ได้ทั้งพ่อบ้านสารพัดประโยชน์ด้วย!!

ใครอยากให้เมนท์ขอให้แจ้งมาด้วยนะคะ และใครอยากให้สับให้ก็เอา Url มาลงกระทู้สับหรือ Pm เช่นเดียวกับเมนท์...
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2489

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 19:36

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

4. ทำอย่างไรจึงจะทำให้ตัวละครไม่กลายเป็นแมรี่ ซู?

คำตอบนั้นมีเพียงคำตอบเดียวค่ะ นั่นคือสิ่งทีเป็น “ข้อจำกัด” หรือ “จุดด้อย” ของตัวละครตัวนั้น และข้อจำกัดนั้นต้องเป็นข้อจำกัดที่ทำให้ตัวละครเดือดร้อนจริง ๆนะคะ ถ้าอย่างนางเอกที่สวย เก่ง ฉลาด แต่ห่วยศิลปะบรม แบบนี้ไม่ถือว่าเป็น “ติดลบแมรี่ ซู” ค่ะ เพราะว่าถึงชีจะห่วยศิลปะแค่ไหน ก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตของชีตกต่ำลงอะไรมากมาย

ข้อเสียในที่นี้รวมถึงลักษณะที่ทำให้ตัวละครดูแย่หรือน่ารังเกียจในสายตาของคนทั่วไปด้วย อย่างเช่น นางเอกที่สวยมากแต่ประกอบอาชีพเป็นโสเภณี ตัวละครก็จะได้รับการติดลบแมรี่ ซูค่ะ เพราะสำหรับคนทั่ว ๆไปมองว่าโสเภณีเป็นอะไรที่ออกจะน่ารังเกียจเสียด้วยซ้ำ แถมคนปกติก็คงไม่มีใครตั้งสเป็คว่าอยากได้โสเภณีมาเป็นแฟนหรอกมั้ง และน้อยเรื่องนักที่จะนำผู้หญิงที่เป็นโสเภณีมาเป็นตัวละครหลักของเรื่อง (แต่ในทางกลับกัน ตัวละครชายประเภทเพลย์บอยไม่นับว่าเป็นติดลบแมรี่ ซูนะคะ เพราะว่าตัวละครประเภทนี้ถูกสร้างให้มีลักษณะที่น่าหลงใหลเสียด้วยซ้ำ เป็นลักษณะที่ผู้หญิงหลายต่อหลายคนใฝ่ฝันและรุมตอมอยากจะได้มาครอบครอง ดังนั้น ตัวละครประเภทเพลย์บอยจึงกลับกลายเป็นว่าเป็นแมรี่ ซูไปเสียค่ะ)

ถ้าให้ยกตัวอย่างแบบเห็นชัด ๆเลย ก็คือคนบางคนที่เก่งฉลาด จีเนียสในด้านใดด้านหนึ่งมาก ๆ เรียกได้ว่าเป็นอัจฉะริยะแต่กำเนิด เช่นคนที่เก่งคอมพิวเตอร์มาก ๆระดับอัจฉริยะ หรือสามารถคำนวณเลขที่แม้แต่นักวิทยาศาสตร์ยังต้องใช้เวลาเป็นวันในหัวได้ แต่ปัญหาคือ คนประเภทนี้มักจะเป็นออทิสติกอ่อน ๆค่ะ เพราะพวกออทิสติกอ่อน ๆนี้จะมีลักษณะที่เก่งไปในทางด้านใดด้านหนึ่งมาก ๆ เรียกได้ว่าเก่งระดับอัจฉริยะของอัจฉริยะ แต่กระนั้น คนประเภทนี้จะบกพร่องอย่างรุนแรงในด้านอื่น ๆ เช่นการสื่อสาร การใช้ชีวิตประจำวัน หรือทักษะพื้นฐานในด้านอื่น ๆที่คนทั่วไปมีกัน ดังนั้นเขาจึงต้องได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดเวลา เพราะไม่สามารถใช้ชีวิตแบบคนปกติได้นั่นเอง

ดังนั้น การจะทำให้ตัวละครไม่เป็นแมรี่ ซู ขั้นแรกคือเราจะต้องพิจารณาถึงหลักเหตุผลและหลักความเป็นจริงเสมอก่อนจะสร้างตัวละครใด ๆขึ้นมา และเนื่องจากแมรี่ ซูเป็นตัวละครแบบอุดมคติ ตัวละครเช่นนี้จึงมักจะลืมนึกถึงข้อจำกัดแบบมนุษย์ไป ดังนั้น หากผู้แต่งคนใดสร้างข้อจำกัดของตัวละครขึ้นมา และยิ่งข้อจำกัดนั้นทำให้ตัวละครเดือดร้อนหรือดูแย่ลงเพียงใด ตัวละครตัวนั้นก็จะได้ติดลบแมรี่ ซูมากขึ้น เหมือนกับตัวอย่างที่ยกไปข้างบน หากตัวละครจีเนียสแต่เป็นออทิสติกอ่อน ๆ แม้ความจีเนียสขนาดนั้นจะต้องได้รับการบวกคะแนนแมรี่ซูเข้าไปอย่างแน่นอน แต่กระนั้นความที่ตัวละครเป็นออทิสติก ก็สามารถทำให้คะแนนที่ได้รับการบวกถูกติดลบออกมา และส่งผลให้ตัวละครมีความพอดี ไม่กลายเป็นแมรี่ ซูในที่สุด

พูดให้ง่ายขึ้นก็คือ ยิ่งตัวละครมีความสมจริงและเป็นมนุษย์เพียงใด ตัวละครตัวนั้นก็จะปลอดภัยจากความเป็นแมรี่ ซูมากขึ้นเพียงนั้นค่ะ

ขอยกอีกตัวอย่างสำหรับเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้ ถ้าพระเอกหรือนางเอกมีความสามารถในด้านใดด้านหนึ่ง เช่น มีพลังเรียกสายฟ้าฟาดอันทรงพลานุภาพได้ แต่จะสามารถใช้พลังนี้ได้ก็ต่อเมื่อมีเมฆครึ้มหรือฝนตกเท่านั้น ถ้าฟ้าสว่างไร้เมฆ ตัวละครตัวนี้ก็จะอ่อนด๋อยไปในบัดดล เป็นต้น ข้อจำกัดทางความสามารถเหล่านี้เองที่ทำให้ตัวละครลดความเป็นแมรี่ ซูลงได้ค่ะ


5. การแสดงความสามารถของตัวละคร

ตัวละครแมรี่ ซูส่วนใหญ่เกิดจากการที่ผู้แต่งมักจะบรรยายตัวละครตัวนั้นไว้ว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ยกตัวอย่างเช่น บรรยายว่าตัวละครสวย เก่ง ฉลาด อัจฉริยะ สอบได้ที่หนึ่ง หรือปราบข้าศึกศัตรูมานับพันนับหมื่น แต่กระนั้น หากอ่านไปเรื่อย ๆ คนอ่านกลับไม่รู้สึกว่าตัวละครเคยแสดงความฉลาดออกมาอย่างไรและตอนไหน กล่าวคือ ถ้าคนแต่งไม่บรรยายว่ามันเก่ง ตูก็ไม่รู้ว่ามันเก่งเลยนะเนี่ย อะไรทำนองนั้นค่ะ หรือพระเอกที่ฉลาดมาก ไอคิวสูงเทียมฟ้า เรียนเก่งเป็นที่หนึ่งระดับประเทศ ทำให้ผู้อ่านรู้ว่าตัวละครฉลาด แต่หากตัดคำบรรยายดังกล่าวนี้ออกไป กลายเป็นว่าคนอ่านจะไม่รู้เลยว่าตัวละครตัวนี้ฉลาด แบบนี้ถือเป็นการทำให้ตัวละครมีความสามารถโดยใช้การบรรยายค่ะ

หนังสือดัง ๆหลายเรื่อง ไม่ได้แต่งให้ผู้อ่านรู้สึกว่าตัวละครตัวนั้นเก่งโดยการบรรยายลงไปในเนื้อเรื่อง(การบรรยายในที่นี้หมายรวมถึงบทสนทนาของตัวละครด้วย เช่น A บอก B ว่าพระเอกน่ะเก่งมากเลยนะ มีพลังระดับ 99 ชั้นบรรยากาศ แถมตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครเอาชนะมันได้เลยสักคนด้วย เทพโคตร ๆ) แต่นักเขียนอาชีพหลาย ๆคนจะแสดงให้ผู้อ่านเห็นได้เองว่าตัวละครตัวนั้นเก่งหรือไม่ เช่น เวลาต่อสู้ ตัวละครตัวนั้นสามารถเอาชนะศัตรูได้ด้วยไหวพริบปฏิภาณของตัวเองล้วน ๆ ทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าเออ ตัวละครตัวนี้มันฉลาดดีแฮะ โดยที่คนเขียนไม่จำเป็นต้องเอ่ยถึงความฉลาดของตัวละครเลยแม้แต่คำเดียว


6. ตัวละครที่ดีคือตัวละครที่มีความเป็นแมรี่ ซูอ่อน ๆ!

แม้ในขณะนี้แมรี่ ซูจะเป็นที่น่ารังเกียจและได้รับการแอนตี้อย่างมากจากผู้อ่านและนักวิจารณ์วรรณกรรมทั่วโลก แต่กระนั้นทุกคนก็ต้องยอมรับว่าไม่ว่าตัวละครใด ๆก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะไม่มีลักษณะของแมรี่ ซูเลยได้ เพราะแมรี่ ซูคือลักษณะที่ทำให้ตัวละครมีความพิเศษหรือมีความโดดเด่น หากตัวละครนั้นไม่มีลักษณะของแมรี่ ซูเลยแม้แต่ประการเดียว ตัวละครตัวนั้นก็คงจะเป็นตัวละครที่หน้าตาทุเรศ หน้าบวม ปากบาน ผิวดำ อ้วนแผละ น้ำมูกยืด และกากด๋อยไร้ความสามารถใด ๆทั้งสิ้น(ยกตัวอย่างเช่น ซอมบี้ที่แสนน่ารักใน RE นี่แหละค่ะ ที่เป็นตัวละครที่ไม่ใช่แมรี่ ซูแม้แต่นิดเดียว แต่คงไม่มีใครอยากแต่งซอมบี้เป็นพระเอกหรือนางเอกหรอกกระมัง)

ดังนั้น ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ตัวละครที่เป็นตัวหลักจะต้องมีลักษณะที่ดีหรือพิเศษประการใดประการหนึ่งอยู่แล้ว แต่ตามที่กล่าวไว้ในหัวข้อบน ๆ หากตัวละครตัวนั้นไม่มีข้อจำกัดหรือข้อเสียที่ทำให้ตัวละครดูกากลงหรือแย่ลงได้ ตัวละครตัวนั้นก็จะได้รับการบวกคะแนนแมรี่ ซูไปเรื่อย ๆ แต่หากตัวละครตัวนั้นมีจุดเด่นประการหนึ่ง แต่มีข้อจำกัดสำคัญอีกประการหนึ่ง คะแนนก็จะถูกบวกและติดลบกันจนความเป็นแมรี่ ซูนั้นอ่อนลงไปเอง

สรุปคือ ยิ่งระดับความเป็นแมรี่ ซูอ่อนเท่าไหร่ ตัวละครนั้นก็จะถูกจัดว่ามีความสมจริงและได้รับการยอมรับมากขึ้นเท่านั้นค่ะ


7. ตัดเซียนกันด้วยแมรี่ ซู

ปัจจุบัน แมรี่ ซูถือเป็นหัวข้อที่ได้รับการพูดถึงอย่างกว้างขวาง และเป็นประเด็นแรก ๆที่นักวิจารณ์ระดับเขี้ยว ๆจะยกมาโจมตีหนังสือเรื่องหนึ่ง ๆ และหากหนังสือเรื่องใดถูกโจมตีว่าเป็นแมรี่ ซูมากเท่าไหร่ หนังสือเรื่องนั้นก็จะดูด้อยคุณภาพลงไปมากเท่านั้น เพราะนั่นหมายถึงคนแต่งไม่มีความเป็นมืออาชีพ ไม่สามารถสรรสร้างผลงานที่มีความสมจริงได้ หากเพียงสักแต่แต่งไปเพื่อสนองความต้องการของตนเองเท่านั้น

แมรี่ ซู จึงได้เป็นเรื่องที่นำมาตัดเซียนนักเขียนระดับมืออาชีพมานักต่อนักแล้ว เพราะการที่จะสร้างตัวละครหรือเนื้อเรื่องที่มีความสมเหตุสมผล ไม่ขัดกับหลักความเป็นจริงได้นั้นเป็นเรื่องที่นับว่ายากมากทีเดียว เนื่องจากผู้แต่งจะต้องมีความรู้รอบตัวสูง มีความคิดรอบคอบ และมีความระมัดระวังอย่างยิ่ง(หมายถึงแม้แต่ในเรื่องเล็กน้อยก็ไม่ยอมให้เกิดความผิดพลาดหรือความไม่สมจริงได้ จุดนี้เป็นจุดที่แม้แต่นักเขียนดัง ๆระดับโลกหลายคนก็ยังมีปัญหาค่ะ)

แมรี่ ซู จึงเป็นเครื่องมือที่จะวัดว่านักเขียนคนนั้นมีความสามารถมากน้อยเพียงใด ยกตัวอย่างเช่น นักเขียนสองคนอาจจะแต่งเรื่องที่มีแนวเรื่องคล้าย ๆกันออกมาสองเล่ม แต่นักเขียนคนหนึ่งสามารถแต่งเรื่องได้มีความสมจริงกว่า ผู้อ่านอ่านแล้วไม่รู้สึกติดขัดกับเนื้อเรื่องหรือตัวละคร และสามารถหาเหตุผลมารองรับการกระทำต่าง ๆของตัวละครได้ ในขณะที่ผู้เขียนอีกคนไม่ได้คำนึงถึงในแง่นี้ ผู้เขียนคนแรกก็จะได้รับการยกย่องว่ามีความสามารถจริง และย่อมมีความสามารถมากกว่าผู้เขียนคนที่สองด้วยเหตุนี้เอง


8. ทิ้งท้าย

เรื่องแมรี่ ซูนี้ถือเป็นการวิจารณ์วรรณกรรมในขั้นสูง และเป็นเรื่องที่นับว่าเครียดพอสมควรทีเดียวค่ะ เราจึงไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้มาก่อน แต่ในตอนนี้เราคิดว่า หลาย ๆคนในบอร์ดก็มีความสามารถในการแต่งฟิคระดับหนึ่งแล้ว การจะพัฒนาฝีมือตัวเองแบบก้าวกระโดดนั้นก็มีแต่เรื่องแมรี่ ซูนี่แหละ ที่หากใครสามารถทำได้สำเร็จ(คือทำให้ตัวละครของตัวเองมีความเป็นแมรี่ ซูน้อยที่สุดได้) คน ๆนั้นก็จะถือว่ามีฝีมือในการแต่งนิยายระดับสูงแล้วค่ะ เนื่องจากหากตัวละครของเรามีความสมเหตุสมผล ก็ย่อมจะส่งผลให้เนื้อเรื่องมีความสมเหตุสมผลตามไปด้วย จุดด้อยในนิยายของเราก็จะหายไปมากโขทีเดียว และการที่ตัวละครมีความเป็นแมรี่ ซูอ่อน ๆ กล่าวคือมีทั้งข้อโดดเด่น และข้อจำกัดที่ทำให้ตัวละครเดือดร้อน เมื่อถัว ๆกันแล้วทำให้คนอ่านสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของตัวละคร ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าตัวละครมีข้อเสีย (หรือในกรณีเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้ หากตัวละครมีข้อจำกัดในความสามารถ ก็จะทำให้คนอ่านรู้สึกลุ้นตามตัวละครไปด้วยมากขึ้น นอกจากนี้ยังเปิดโอกาสให้ตัวละครต้องใช้ไหวพริบในการพลิกสถานการณ์ที่เป็นข้อจำกัดนั้น) ก็ย่อมจะทำให้เรื่องของเรามีสีสันมากขึ้นแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ไม่ได้หมายความว่าทุก ๆคนจำเป็นต้องจริงจังกับเรื่องนี้นะคะ เพราะสำหรับหลาย ๆคนในบอร์ดที่แค่อยากจะแต่งฟิคเพื่อความสนุกสนานหรือเพื่อคลายเครียด ไม่ได้อยากจะแต่งฟิคเอาจริงเอาจังชนิดจะส่งสำนักพิมพ์ให้ได้ เราคิดว่าหากมีความสุขกับการแต่ง และคนอ่านมีความสุขที่ได้อ่าน ก็ถือว่าโอเคแล้วค่ะ ไม่จำเป็นต้องเครียดกับเรื่องนี้มากก็ได้(แค่นี้วัน ๆก็เครียดพอแล้วใช่มั้ย 555+) ส่วนสำหรับคนที่อยากจะพัฒนาฝีมือตัวเองแบบจริงจัง เราคิดว่าเรื่องแมรี่ ซูนี้เป็นเรื่องจำเป็นที่จะต้องเก็บไว้พิจารณาอย่างยิ่งค่ะ

และของแบบนี้ก็ขึ้นอยู่กับแนวฟิคแต่ละเรื่องด้วย อย่างฟิคแนวรั่ว ๆหรือตลกโปกฮา อย่างเช่น(ขอยกตัวอย่างนะคะ) เรื่องทรายเล่นหินของพี่เบียร์ เป็นต้น แนวเรื่องประเภทนี้เป็นเรื่องที่เน้นเอามันส์กับเอาฮาเป็นหลักอยู่แล้ว ขืนต้องคิดแต่จะเอาความสมจริง เรื่องก็คงจะเปลี่ยนไปอีกแนวหนึ่งเลยน่ะสิคะ 5555+(อย่าน้า ฮา ๆแบบนี้ดีแล้ว หนูชอบ)

ในทางกลับกัน ฟิคแนวอื่น ๆนอกเหนือจากแนวตลก โดยเฉพาะฟิคที่ต้องอาศัยความสมจริง เช่นเรื่องแนวสืบสวนสอบสวน แนววิทยาศาสตร์ หรือแนวไบโอนี่ก็นับเป็นหนึ่งในเรื่องที่ต้องอาศัยความสมจริงเช่นกัน การจะแต่งเรื่องแนวนี้จึงจำเป็นต้องคิดถึงความเป็นจริงประกอบด้วยเสมอ ๆ เนื่องจากในเมื่อแนวเรื่องเป็นแนวเรื่องที่ต้องอาศัยความสมจริง แต่เนื้อเรื่องขัดกับความเป็นจริง ก็ย่อมจะทำให้ผู้อ่านเกิดความรู้สึกขัดได้ค่ะ

ถ้าถามเราว่าเรื่องไหนที่ยากที่จะแต่งไม่ให้เป็นแมรี่ ซูที่สุด ก็เห็นจะเป็นเรื่องแฟนตาซีนี่แหละค่ะ เพราะขึ้นชื่อว่าแฟนตาซี ก็ต้องมีความเว่อร์หรือความเหนือจริงบ้างอยู่แล้ว ดังนั้นเราจึงนับถือคนที่แต่งแนวแฟนตาซีแต่ไม่เป็นแมรี่ ซูได้นะคะ เพราะคนแต่งจะต้องแต่งตัวละครที่มีความเว่อร์เสี่ยงไปในทางแมรี่ ซูมาก ๆ มีความสามารถพิเศษแปลกประหลาดผิดมนุษย์มนา แต่ก็จำเป็นต้องสร้างข้อจำกัดหรือลักษณะหรือบุคลิกนิสัยของตัวละครให้มีความสมเหตุสมผลที่สุด ดังนั้นคนที่ทำแบบนี้ได้เราถือว่าเป็นนักเขียนที่เก่งมากค่ะ


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


อนึ่ง...

- บทความนี้เกิดขึ้นสืบเนื่องจากที่สัญญาไว้ในกระทู้ฟิคของพี่แบร์ว่าจะนำเรื่องของ “แมรี่ ซู” มาลงที่นี่ให้ทุกคนได้อ่านกัน ดังนั้น ขอขอบคุณพี่แบร์ไว้ ณ ที่นี้ค่า ^ ^

- บทความนี้คาดว่าไม่เพียงแต่มีประโยชน์สำหรับ “นักแต่งฟิค” เท่านั้น แต่ยังมีประโยชน์สำหรับ “นักอ่านฟิค” ด้วยค่ะ

- บทความนี้ใช้ภาษากึ่งทางการ ไม่เป็นทางการ และโคตรไม่เป็นทางการปะปนกันไป ใครอ่านแล้วมึนโปรดอย่าถือสาในความเมาของผู้เขียน 555+

- บทความนี้เรียบเรียงจากความรู้ ความเข้าใจ และประสบการณ์ของผู้เขียน ซึ่งผู้เขียนได้สนใจและศึกษาเรื่องของแมรี่ ซูมานานแล้ว จากบทความ บทวิจารณ์ และข้อมูลอื่น ๆของต่างประเทศ หวังว่าจะเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่สนใจไม่มากก็น้อยนะคะ
แก้ไขล่าสุดโดย JumJim เมื่อ 19 มี.ค. 2010, 19:05, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง
<<
ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2860

ลงทะเบียนเมื่อ: 31 ธ.ค. 2007, 21:56

ที่อยู่: ขั้วโลกเหนือ

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 20:09

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

หลังจากที่อ่านแล้วได้อะไรกลับไปเยอะเลยนะคะ ^^

ขอบคุณน้องวาวมาก ๆค่าที่สอนอะไรใหม่ ๆให้กับเรา (ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ก็เริ่มทีจะเข้าใจอะไรมากขึ้น)

เซจะพยายามพัฒนาต่อไปอย่างต่อเนื่อง T ^ T

ที่เหลือก็ รอทำบททดสอบเนี่ยแหละ > [] <!!!
สารบัญ Fic ของข้าพเจ้า

รูปภาพ
หนูจะแต่งเข้าตระกูล Wooster แล้วค่ะ !! ได้ทั้งเงิน เอ๊ย!! คุณเบอร์ตี้ ได้ทั้งพ่อบ้านสารพัดประโยชน์ด้วย!!

ใครอยากให้เมนท์ขอให้แจ้งมาด้วยนะคะ และใครอยากให้สับให้ก็เอา Url มาลงกระทู้สับหรือ Pm เช่นเดียวกับเมนท์...
<<

PREUK_RE

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 3142

ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ก.พ. 2009, 23:44

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 20:46

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

โอ้โห พึ่งเคยได้ยินนะเนี่ยคำนี้ คิดไปถึงละครหลายเรื่องเลยที่พระเอก หรือนางเอกมักจะเป็นพวก

perfect หรือ ideal จ๋าเลย ถ้า RE ล่ะก็ พี่ว่า Excella นี้ใช่เลยอ่ะ อ่านประวัติของเธอแบบว่า

เธอสวย รวย(โคตร) เก่ง ฉลาด คนมารุมจีบ แต่สุดท้ายดันมาตายแบบด๋อยๆ เพราะป๋า Wesker ซะได้

ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเอาซะเลยกับความคิดของเธอซึ่งจบศาสตร์ยากๆ อย่าง พันธุวิศวกรรมได้

และความสามารถที่เข้ามหาวิทยาลัยได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งควรจะมีวุฒิภาวะและ logic ที่แน่นพอตัว

แต่ดันเป็นพวก Romantic โดนป๋า Wesker หลอกเอาง่ายๆ เสียดายจริงๆ

ปล น้องวาวเขียนบทความเก่งมากเลย ขอบคุณที่เอาสาระดีๆมาให้อ่านนะครับ
รูปภาพ
รูปภาพ

''It's about time someone took my place. And I'd be honored if it was you.''

                  - Chris Redfield
<<

hellboy

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 1151

ลงทะเบียนเมื่อ: 20 ส.ค. 2007, 11:29

ที่อยู่: U.S.A.

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 21:37

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

โอ้ว กระทู้ดีๆโผล่มาแล้ว ก่อนอื่นต้องขอบคุณก่อนนะครับที่เอามาให้อ่านและทำให้พวกเรารู้ถึง"แมรี่ ซู"(ไม่อยากจะบอกแต่ขอเมาท์ผมมีเพื่อนนามสกุล"ซู"ด้วยนะ)

ได้รู้อย่างนี้แล้วหันไปมองดูของตัวเอง ชักจะ...(มันแมรี่ ซูจริงๆด้วย- -.)

ว่างั้นแล้วก็ขอไปให้มันอ่อนลงหน่อยล่ะครับ
รูปภาพ
ที่ใดมีขาวที่นั่นย่อมมีดำ
นิยาย
viewtopic.php?f=30&t=12625&start=0
viewtopic.php?f=30&t=13662
<<

sora

ภาพประจำตัวสมาชิก

B.S.A.A.
B.S.A.A.

โพสต์: 2040

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 พ.ย. 2007, 16:01

ที่อยู่: บ้าน

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 21:43

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

ขอบคุณครับพี่วาว ...มีประโยชน์มากเลยนะเนี่ย *0*

จริงๆแล้วผมก็พยายามเขียนให้มันมีเหตุผลของตัวละครเหมือนกันนะ แต่บางทีก็รู้สึกมันหลุดๆไปเหมือนกัน 5 55
<<

iladake22

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 591

ลงทะเบียนเมื่อ: 22 ก.ย. 2009, 23:08

ที่อยู่: แถว ๆ บ้านเหล่าหนุ่ม 2D และโอโนะซัง =w =

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 21:56

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

หว่า ตัวเองเป็นเมรี่ ซู รึเปล่าเนี่ย = =

แต่ แต่งแล้วคนอ่านชอบก็โอเคแล้วใช่ไหม ? :e5
รูปภาพ
[น่ะ...น่ารักเกินไปแล้วนะเบคกี้ !!]
<<

Apayin

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 7103

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ต.ค. 2008, 17:09

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 22:06

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

PREUK_RE เขียน:โอ้โห พึ่งเคยได้ยินนะเนี่ยคำนี้ คิดไปถึงละครหลายเรื่องเลยที่พระเอก หรือนางเอกมักจะเป็นพวก

perfect หรือ ideal จ๋าเลย ถ้า RE ล่ะก็ พี่ว่า Excella นี้ใช่เลยอ่ะ อ่านประวัติของเธอแบบว่า

เธอสวย รวย(โคตร) เก่ง ฉลาด คนมารุมจีบ แต่สุดท้ายดันมาตายแบบด๋อยๆ เพราะป๋า Wesker ซะได้

ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเอาซะเลยกับความคิดของเธอซึ่งจบศาสตร์ยากๆ อย่าง พันธุวิศวกรรมได้

และความสามารถที่เข้ามหาวิทยาลัยได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งควรจะมีวุฒิภาวะและ logic ที่แน่นพอตัว

แต่ดันเป็นพวก Romantic โดนป๋า Wesker หลอกเอาง่ายๆ เสียดายจริงๆ

ปล น้องวาวเขียนบทความเก่งมากเลย ขอบคุณที่เอาสาระดีๆมาให้อ่านนะครับ

สาบานได้ว่ากำลังคิดถึงแม่คนนี้อยู่พอดีเลยค่ะพี่พฤกษ์ T______T

สวยมาก รวยมาก และเป็นอัจฉริยะ (คงเรียกเช่นนั้นได้ เพราะเจ้าหล่อนได้ทำงานยาก ๆตั้งแต่อายุ 18 คล้ายพวกเวสเกอร์และเบอร์กิ้น) แต่กลับโง่ในเรื่องบางเรื่องอย่างไม่น่าเชื่อ ซ้ำยังขัดกับภาพลักษณ์ของหล่อนอย่างมาก เนื่องจากตามท้องเรื่องใน file หล่อนเจนจัดทางด้านธุรกิจยิ่งกว่าใคร ซึ่งหมายความว่าการตะกายไปถึงจุดสุดยอดหรือใกล้เคียงนั้นจะต้องโค่นคู่แข่งทางการค้ามาแล้วนับพันหมื่น (คนธรรมดา ผู้หญิงหน้าบ้าน ๆคงไม่เก่งเช่นนั้น) แต่หล่อนดั๊นโง่มามองไม่ออกว่าเวสเกอร์เข้าหาหล่อนด้วยจุดประสงค์หลอกใช้แค่ไหน มันขัดตรรกะเอามาก ๆ

ซ้ำจะบอกว่าเธอเก่งแต่เรียนไร้ประสบการณ์ทางสังคมคงไม่ใช่ เพราะนอกจากความเก่งกาจที่กล่าวไปเบื้องต้นแล้ว ลักษณะการแต่งตัวและการวางท่าทางยังมองได้ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงที่เจนจัดในทางโลกแค่ไหน คนที่มาให้ความสนใจหล่อนก็ย่อมมีไม่ใช้น้อย ทั้งแค่พวกหวังฟันธรรมดาและหวังจะทำลายให้พินาศ ซึ่งหล่อนเองก็ดูรอดปลอดภัยจนโตมาได้ขนาดนี้ แต่ทำม้ายมาเสียท่าหลงรักไอ้แก่หน้าเหี่ยวที่ไม่แม้กระทั่ง 'พยายาม' หรือ 'ทำให้เชื่อได้ว่าเขาหลงรักหล่อน' เลยแม้แต่น้อย

ว่าแต่มาพล่ามเรื่อง Excella ทำไมหนอเรา มันเกี่ยวอะไรกับกระทู้นี่ หรือเราจะติดคอมเม้นท์ยาว ๆมาจากวาวเสียแล้ว :e13



iladake22 เขียน:หว่า ตัวเองเป็นเมรี่ ซู รึเปล่าเนี่ย = =

แต่ แต่งแล้วคนอ่านชอบก็โอเคแล้วใช่ไหม ? :e5

ก็ถ้าทำให้เป็นที่ชื่นชอบใน 'สากล' ได้ก็น่าจะโอเคนะคะ ไม่ใช่มีคนชอบอ่านแค่กลุ่มเล็ก ๆ เพราะว่าแบบนั้นคนอ่านกลุ่มนั้นเขาอาจจะแค่อ่านเอาเว่อร์ เอาฮาไม่คิดอะไรก็ได้ แต่พอผลงานออกสู่สากล คนที่มี 'ประสบการณ์ในการอ่าน' มากกว่าก็อาจจะไม่ชอบ หรืออ่านแล้วรู้สึกว่าเว่อร์ ไม่มีตรรกะ อะไรทำนองนี้ได้น่ะค่ะ

คาดว่าอย่างที่วาวบอกนั่นเองคือ ถ้าเราแต่งเอาสนุก ๆเราจะเว่อร์แค่ไหนก็ได้นะ ไม่มีใครตำหนิหรอก แต่ถ้าอยากแต่งให้ผลงานมีคุณภาพอย่างแท้จริงก็น่าจะต้องปรับให้เกิดความมีมิติในตัวละครยิ่งขึ้น ^^

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------


นอกเรื่องนานโคตรกลับเข้าเรื่อง Mary Sue ดีกว่า

จากที่อ่านข้างต้นรู้สึกเสียวสยองว่าเราเองนี่แต่งตัวละครออกมาไม่เป็นธรรมชาติหรือเปล่านะ? (แต่โชคยังดีหน่อยที่ทั้งเรื่องมีตัวละคร Original อยู่กะเขาแค่ตัวเดียว ถ้าจะเปลี่ยนแปลงอะไรก็เปลี่ยนแต่ที่มันนี่แหล่ะ 555+) แสกนดูแบบทดสอบคร่าว ๆแล้วตอนแรกว่าจะลองทำเลย แต่รอวาวแปลดีกว่า เผื่อจะมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาฝากกันเพิ่มเติม และบางอันที่ไม่แน่ใจจะเลือกดีไหม เช่น

Is your character described, illustrated, and/or shown as exceptionally beautiful, cute, or handsome?

มันเน้นว่า exceptionally คือแม่งโคตรสวยโดดเด่นเหนือกว่าใคร ถ้าไม่ข้อไอ้คำเน้นพิเศษนี้เราคงเลือกไปแล้วเพราะนางเอกเราก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แม้ไม่สวยงามปานนางฟ้าจุติจากแดนดิน ใครเห็นเป็นต้องหลงใหลมองตาค้าง แต่ก็ดูดีพอจะไปแสดง AV เกรด B ได้ล่ะฟะ (ฮา) แล้วสรุปความสวยประมาณนี้มันต้องเลือกข้อนี้ไหมอ่าคะ

Do you frequently describe your character's beautiful/handsome/cute attributes or point out how sexy your character is
เราต้องชมตัวละครตนเองบ่อยเพียงใด ถึงจะเรียกได้ว่า frequently จนเอียน

Is your character basically a female version of a favorite male character?

นาริทราก็สารเลวไม่แพ้เวสเกอร์ หรือตัวร้ายอื่น ๆของ RE ถือว่านาริทราเป็น female version ของเวสเกอร์ไหมคะ?

นอกนั้นก็อ่านดูแล้วไม่ติดใจสงสัยอะไรในข้ออื่นค่ะ ขอบคุณวาวมากนะคะ แล้วขอโทษด้วยที่ถามเพิ่มเติมจนทำให้ต้องลำบาก -/\- แต่คิดว่าอาจจะมีคนสงสัยคล้าย ๆเราก็ได้ค่ะ

สุดท้ายนี้ขอบคุณวาวมากเน้อ เป็นบทความที่ดีมาก ๆทำให้เราได้เห็นอะไรใหม่ ๆเพียบเลย :e7


ป.ล. กระทู้แรกของวาวนี่หน่า!!! แถมเป็นกระทู้แรกที่เทพสุด ๆเสียด้วย

EDEN
Chapter II

ฟิคเวียน 8 ตอนจบ เรื่องใหม่ล่าสุด จาก 4 นักเขียน Apayin, forng1998, franc และ resident ลองเข้าไปอ่านกันดูนะคะ > <


MY
[Fan] Fiction

[Fan] Fiction ใน List นี้ ปัจจุบันเขียนจบหมดแล้วค่ะ ยกเว้นเรื่องยาว Perfect Resonance ที่ยังคง Update เรื่อย ๆ ค่ะ
<<

Gloom_Under_Night

ภาพประจำตัวสมาชิก

S.T.A.R.S.
S.T.A.R.S.

โพสต์: 463

ลงทะเบียนเมื่อ: 24 ต.ค. 2008, 21:55

โพสต์ 11 ต.ค. 2009, 22:08

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

ชัดเลย สามารถพบได้ตามแผงหนังสือทั่วไปในเมืองไทย
โดยเฉพาะมุมนิยายแฟนตาซี และโรแมนซ์
ว่าแต่ ทำไมต้อง Mary-Sue ด้วยอะครับ มันมีความหมายในด้านภาษา หรือที่มาอย่างไรรือ?
- -
รูปภาพ

Sometimes the truth isn't good enough. Sometimes, people deserve more.
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2489

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 12 ต.ค. 2009, 03:32

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction [แบบทดสอบเหลืออีก 50%]

พี่แบร์ - ดีใจจังค่ะที่บอกว่าบทความเรามีประโยชน์^ ^


พี่พฤกษ์ - เรื่องเอ็กเซลล่านี้เห็นด้วยกับพี่พฤกษ์เลยค่ะ คิดแล้วยังเจ็บกระดองใจไม่หายเลย T__T


น้องไปป์ , น้องหนม - ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ ของแบบนี้พัฒนากันได้ น้องทำได้อยู่แล้วล่ะพี่เชื่อ! 55+


คุณ iladake22 - แพรตอบแทนไปหมดแล้วแฮะ ตามนั้นเลยค่ะ :e8

แพร -

Apayin เขียน:Quote:
Is your character described, illustrated, and/or shown as exceptionally beautiful, cute, or handsome?

มันเน้นว่า exceptionally คือแม่งโคตรสวยโดดเด่นเหนือกว่าใคร ถ้าไม่ข้อไอ้คำเน้นพิเศษนี้เราคงเลือกไปแล้วเพราะนางเอกเราก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แม้ไม่สวยงามปานนางฟ้าจุติจากแดนดิน ใครเห็นเป็นต้องหลงใหลมองตาค้าง แต่ก็ดูดีพอจะไปแสดง AV เกรด B ได้ล่ะฟะ (ฮา) แล้วสรุปความสวยประมาณนี้มันต้องเลือกข้อนี้ไหมอ่าคะ

ไม่ต้องเลือกค่า สำหรับข้อนี้หมายถึงคนที่บรรยายลักษณะภายนอกของตัวละครแบบละเอียดและเฉพาะเจาะจงเลยค่ะ ทั้งนี้เพื่อแสดงให้คนอ่านเห็นว่าตัวละครตัวนั้นสวย/หล่อแค่ไหน

Apayin เขียน:Quote:
Do you frequently describe your character's beautiful/handsome/cute attributes or point out how sexy your character is
เราต้องชมตัวละครตนเองบ่อยเพียงใด ถึงจะเรียกได้ว่า frequently จนเอียน

ต้องชมแบบที่เรียกได้ว่า "เน้น" เลยค่ะ เอาเป็นว่าชมบ่อยซะจนคนอ่านแทบจะจำคำบรรยายตัวละครนั้นได้ขึ้นใจแล้ว - -

Apayin เขียน:Quote:
Is your character basically a female version of a favorite male character?

นาริทราก็สารเลวไม่แพ้เวสเกอร์ หรือตัวร้ายอื่น ๆของ RE ถือว่านาริทราเป็น female version ของเวสเกอร์ไหมคะ?

นาริทราไม่เป็น female version ของเวสเกอร์เลยแม้แต่น้อยนะคะ ถึงจะโฉดชั่วเหมือนกัน แต่นิสัยต่างกันออกจะตาย คิดภาพถ้านาริทราเป็นผู้ชาย ยังไง๊ยังไงนาริทราคงจะไม่เสื่อมแบบเวสเกอร์แน่ ๆ 555+ แถมเวสเกอร์ยังเป็นพวกโรคจิตเกลียดมนุษย์อีก ไม่ว่ายังไงนาริทราก็ไม่บ้าขนาดเวสเกอร์แน่นอนค่ะ นอกจากนี้ทั้งบุคลิก วิธีคิด การพูดการจาก็แตกต่างกับเวสเกอร์มากด้วย

เราว่าคนที่ใกล้เคียงจะเป็น female version ของเวสเกอร์คืออเล็กเซียเนี่ยแหละ นิสัยคล้าย ๆกัน รังเกียจมนุษย์เหมือนกัน อยากจะครองโลกเหมือนกัน ถ้ามีใครจะแต่งแฟนฟิคเอ็กเซีย x เวสเกอร์ ก็ต้องเลือกข้อนี้อย่างไม่ต้องสงสัย 555+

ป.ล. เป็นกระทู้แรกจริง ๆแหละค่ะ ว่าแต่จำได้ด้วยเหรอเนี่ย 555+

ป.ล.2 เห็นด้วยอย่างไม่มีข้อกังขากับความ Sue ของเวสเกอร์ - -''


คุณกรูม - Mary Sue มีที่มาจากหนังสือเรื่องหนึ่งค่ะ ชื่อเรื่อง "A Trekkie's Tale" เป็นเรื่องแนว Parody ของคนเขียนชื่ออะไรจำไม่ได้ และคนเขียนคนนี้ก็ได้แต่งตัวละครล้อเลียนตัวละครที่มีลักษณะแบบแมรี่ ซู โดยใช้ชื่อว่า "Mary Sue" ค่ะ ดังนั้นชื่อตัวละครตัวนี้ก็เลยกลายมาเป็นศัพท์ที่ใช้เรียกตัวละครที่มีลักษณะนี้ไป

edit- ไปหาข้อมูลเพิ่มแล้วนะคะ ผู้แต่งชื่อ Paula Smith และหนังสือถูกแต่งขึ้นในปี 1973 ค่า
<<

Apayin

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 7103

ลงทะเบียนเมื่อ: 08 ต.ค. 2008, 17:09

โพสต์ 12 ต.ค. 2009, 04:46

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction [แบบทดสอบเหลืออีก 50%]

อ้าว...ไม่เข้าข่ายสักข้อเลย ดีใจ :e7 555+

เราอ่านแบบทดสอบแล้วนะคะ แต่ยังไม่ได้ทำ รู้สึกตอนท้ายที่ให้ลบคะแนนมันอาจจะช่วยชีวิตตัวละครเราไว้ได้มาก

ว่าแต่วาวนอนดึกจังวันนี้ หรือว่าจะแปลแบบทดสอบยันเช้านี่!!! แต่เราคงรอได้อีกไม่นาน นอนตีห้ามาสามวันแล้ว :e6



ป.ล. สู้ ๆนะจ๊ะ

EDEN
Chapter II

ฟิคเวียน 8 ตอนจบ เรื่องใหม่ล่าสุด จาก 4 นักเขียน Apayin, forng1998, franc และ resident ลองเข้าไปอ่านกันดูนะคะ > <


MY
[Fan] Fiction

[Fan] Fiction ใน List นี้ ปัจจุบันเขียนจบหมดแล้วค่ะ ยกเว้นเรื่องยาว Perfect Resonance ที่ยังคง Update เรื่อย ๆ ค่ะ
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2489

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 12 ต.ค. 2009, 06:00

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction [แบบทดสอบเหลืออีก 50%]

Mary Sue Test


เริ่มสงสัยแล้วว่าตัวละครของคุณเข้าข่ายแมรี่ ซูหรือไม่? แบบทดสอบนี้จะวัดระดับความเป็นแมรี่ ซูให้ตัวละครของคุณเอง โปรดตอบอย่างเป็นธรรมนะคะ ^ ^

ลิ้งค์ค่ะ - http://www.springhole.net/quizzes/marysue.htm

* RPG characters ย่อมาจาก Role-playing Game character คือการที่ผู้แต่งมากกว่า 1 คนแต่งตัวละครออกมาคนละตัว แล้วมาแต่งเรื่องต่อกันน่ะค่ะ โดยผลัดกันบรรยายส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องของตัวละครตน แต่ของทุกคนต้องเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กัน (คล้าย ๆฟิคเวียน)

* หากตัวละครของคุณมีลักษณะตรงกับข้อใหญ่ และก็ยังมีตรงกับข้อย่อยอื่น ๆในข้อใหญ่นั้นอีก ก็ต้องติ๊กที่หลังข้อใหญ่ด้วย ข้อย่อยด้วยนะคะ (ข้อย่อยหมายถึงพวก ข้อ a , b , c , d… น่ะค่ะ) และในข้อย่อยนั้นก็ยังติ๊กได้มากกว่าหนึ่งข้อด้วย

* แม้ตัวละครของคุณจะมีลักษณะที่ไม่ได้ตรงกับช้อยส์ข้อใดข้อหนึ่งทั้งหมด แต่ตรงแค่บางส่วน หรือแค่เพียงใกล้เคียงกับช้อยส์นั้น ๆ ยังไงก็ต้องติ๊กนะคะ

* เนื่องจากมีผู้อ่านเข้าใจผิดกันหลายคน จะขอชี้แจงว่าเวลาที่ทำคุณต้องคิดถึงตัวละครตัวหนึ่งตัวใดเพียงตัวเดียว และยึดถือว่าเราจะติ๊กตามคุณสมบัติที่มีในตัวละครนั้น ๆเพียงตัวเดียวเท่านั้น เช่น คิดถึงนาย A ก็ติ๊กแต่คุณสมบัติของนาย A ไม่ใช่ติ๊กทุกคุณสมบัติของตัวละครที่เราเคยสร้างมาทุกตัวนะคะ แบบนั้นไม่ได้ผลคะแนนเป็น Sue ก็แปลกแล้ว หากอยากทำเพื่อทดสอบหลาย ๆตัวก็ต้องทำใหม่ทุกครั้งค่ะ ทำทีละตัว

* เรา (JumJim) เป็นเพียงผู้แปลแบบทดสอบ และอธิบายเพิ่มในวงเล็บตามสมควรเท่านั้น หากคำถามใด หรือคำเฉลยผลการทดสอบทำให้ผู้อ่านไม่พอใจ ขอโทษจากใจจริงเลยค่ะ



Part 1 - All Characters:

คำถาม Part นี้ทุกคนต้องทำทั้งหมดค่ะ ไม่มีข้อยกเว้น


1. ชื่อตัวละครของคุณเป็นเช่นนี้...
    a.) มีชื่อเหมือนกับชื่อของคุณ ดัดแปลงมาจากชื่อของคุณ หรือชื่อใด ๆก็ตามที่มีความเกี่ยวข้องกับคุณ (หากแค่เปลี่ยนตัวสะกดแม้เพียงเล็กน้อยก็นับด้วย)
    b.) ชื่อที่คุณตั้งใจว่าจะตั้งให้ลูกซักคน
    c.) ชื่อธรรมดาสามัญที่สะกดหรือถูกเปลี่ยนจนมีความพิเศษมากขึ้น (ตัวอย่างเช่น เอาตัว X มาสะกดและอ่านออกเสียงแทนตัว S)
    d.) ชื่อของตัวละครหญิงที่ฟังดูเหมือนชื่อผู้ชายมากกว่า
    e.) มีคำนามหรือคำกริยาที่ปกติไม่เอามาใช้เป็นชื่อ (เช่น เหนือนภา, ปานลมกรด, กินแล้วหนี...เริ่มมั่วขึ้นเรื่อย ๆล่ะ 555+)
    f.) หากเป็นคำนาม คำนามนั้นมีความเกี่ยวข้องกับธรรมชาติ, อาวุธ, เพชรพลอย, ความมืด หรือสิ่งใด ๆก็ตามที่มีความลึกลับหรือเกี่ยวข้องกับเวทย์มนต์คาถา
    g.) ชื่อที่ตัวละครของคุณเลือกให้ตัวเอง
    h.) เอามาจากชื่อตัวละครอื่นที่คุณชื่นชอบ
    i.) เป็นชื่อที่ฟังดูประหลาด(ขัดกับเวลา / สถานที่ / โลก ของตัวละคร) ซึ่งคุณได้สมมุติมันขึ้นมาเอง
    j.) เป็นชื่อที่ไม่ปกติสำหรับเวลา สถานที่ และ/หรือ เชื้อชาติของตัวละครคุณ
    k.) มีชื่อญี่ปุ่นหรือฟังดูคล้ายญี่ปุ่น ทั้ง ๆที่ตัวละครของคุณ *ไม่ใช่* คนญี่ปุ่น
    l.) เลือกสรรอย่างเฉพาะเจาะจง เพราะคิดว่ามันจะมีความหมายที่เหมาะสมต่อตัวละครนั้น

2. ตัวละครของคุณเป็นที่รู้จักด้วยชื่อเล่นเจ๋ง ๆหรือชื่อที่เป็นชื่อเฉพาะ (เช่น ชื่อจริงของตัวละครชื่อแจ๊ค แต่เป็นที่รู้จักทั่วไปในนามของ แจ๊คผู้ฆ่ายักษ์ เป็นต้น)
    a.) มีมากกว่าหนึ่งไหม?

3. ลักษณะภายนอกของตัวละครมีพื้นฐานมาจากลักษณะภายนอกของตัวคุณเอง

4. ลักษณะภายนอกของตัวละครเป็นลักษณะแบบที่คุณอยากจะให้ตัวคุณเองเป็นเช่นนั้น

5. ตัวละครของคุณได้รับการบรรยาย พรรณนา หรือถูกแสดงอย่างเป็นพิเศษ ให้งดงาม น่ารัก หรือหล่อ (ไม่ได้หมายความว่าต้องพูดตรง ๆว่าตัวละครตัวนี้สวย แค่เพียงแต่บรรยายลักษณะของตัวละครอย่างละเอียด เช่นตาคม ปากอิ่ม หน้าเรียว ผมสลวย บลา ๆ อารมณ์ว่าจงใจบรรยายรายละเอียดหน้าตาของตัวละครเป็นพิเศษ ก็ถือว่าต้องติ๊กในหัวข้อนี้ค่ะ)

    a.) คุณคิดว่าตัวละครตัวนี้มีเสน่ห์หรือความน่าสนใจพอที่จะออกเดทกับเขาหรือหล่อนไหม (ไม่ได้หมายความว่าต้องอยากออกเดทมาก ๆ แค่ถ้าสมมุติมีคนแบบนี้อยู่จริง ๆ และอยากออกเดทกับเราจริง ๆ เราจะสนใจเขาพอที่จะออกเดทด้วยไหม ถ้ามันเป็นเพศเดียวกับเราก็ลองมองว่านี่คือคนเพศเดียวกับเราที่เป็นอุดมคติของเราไหม)
    b.) มีใครต่อสู้กันหรือตบตีกันเพื่อแย่งชิงตัวละครของคุณ เนื่องมาจากความสวยหรือความหล่อของตัวละครนั้นหรือไม่ (การต่อสู้ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการใช้กำลังอย่างเดียวนะคะ จะต่อสู้กันด้วยวิธีใด ๆก็ตาม ขอแค่หมายจะได้นางเอกหรือพระเอกมาครอบครองก็ถือว่ารวมอยู่ในข้อนี้)
    c.) มีใครไหม(รวมถึงคุณด้วย) ที่อิจฉาในรูปร่างลักษณะภายนอกของตัวละครตัวนี้
    d.) มีตัวละครตัวใดไหม ที่เสน่ห์หรือความน่าสนใจของตัวละครคุณเป็นภัยคุกคามต่อเขาหรือหล่อน หรือรู้สึกว่าสวยจนจับต้องมิได้ (เช่น นางเอกสวยมากกกกก จนข้าศึกฝ่ายศัตรูเห็นแล้วละลาย ทำร้ายไม่ลง หรือ พระเอกหล่อโคตรรรร จนตัวร้ายผู้หญิงเห็นแล้วหลง ถูกหลอกเอาง่าย ๆ)

6. ตัวละครตัวอื่นบอกตัวละครของคุณว่าตัวละครของคุณเซ็กซี่หรือสวย/หล่อบ่อยครั้ง
    a.) และตัวละครของคุณก็ได้ปฎิเสธอย่างถ่อมตัวไปทุกครั้ง หรือปฎิเสธที่จะเชื่อว่าเขาหรือหล่อนสวย/หล่อจริง ๆ (แหม...พ่อมหาจำเริญ)

7. ตัวละครของคุณมีรูปร่างที่ดีเยี่ยม(ทำนองว่าหุ่นราวกับนางแบบนายแบบ) ซึ่งคุณได้อธิบาย แสดง หรือพรรณนาสิ่งเหล่านี้อย่างละเอียด
    a.) แม้ว่าเขาหรือหล่อนจะนิสัยกินเก่งมาก เบื่ออาหาร หรือไม่ออกกำลังกายเลย แต่เขาหรือหล่อนกลับไม่อ้วนมากเกินไปหรือผอมเป็นไม้เสียบผี
    b.) น้ำหนักของตัวละครคุณนั้นน้อยมากเสียจนตัวละครคุณควรจะเป็นโรคขาดสารอาหารได้แล้ว(คือผอมแห้งจนน่าเกลียดน่ากลัว) แต่กระนั้นก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น (เช่น สูง 170 แต่หนัก 50 ในความเป็นจริงมันต้องผอมแห้งมาก ๆ แต่กลับยังดูดีได้ในจักรวาลของฟิคเรื่องนั้น)

8. คุณได้ใช้กลอนหรือสรรคำเว่อร์ ๆมาใช้บรรยายตัวละครของคุณหรือไม่ (เช่น งดงามดั่งนางฟ้า ดวงตาดั่งมรกตสุกใสวาวแววเปล่งปลั่ง ลั้นหล่า...)

9. บ่อยครั้ง ที่คุณได้บรรยายความสวย/หล่อ/น่ารักของตัวละคร หรือพยายามชี้ให้เห็นว่าตัวละครของคุณเซ็กซี่โคตร ๆเพียงใด (อารมณ์ทุกตอนที่ตัวละครคุณโผล่ต้องมีบรรยายว่า หน้าสวย หน้าหวาน น่ารัก ทำนองนั้น)

10. ในทางกลับกัน คุณมีปัญหาบ้างถ้าต้องบรรยายว่าตัวละครของคุณนั้นดูไม่ได้ (เช่น หน้าลอกเพราะแดดเป็นขุย ๆ ปากเจ่อ นมช้ำ กรามแตก)

11. ตัวละครของคุณมีลักษณะเหมือนกับตัวละครอื่น ๆ ดารา (หรือใครก็ตาม) ยกเว้น... (เช่น หน้าเหมือนลีออน ยกเว้นแต่ผมสีดำ หรือตาคมเหมือนแองเจลิน่า โจลี่เลย เพียงแต่สีตาไม่เหมือนกัน เป็นต้น)

12. ตัวละครอื่น ๆพบว่าตัวละครของคุณยังคงทรงเสน่ห์อยู่ แม้แต่เวลาที่พวกเขาควรจะน่าเกลียดหรือน่ารังเกียจ (เช่น หลังจากการสู้รบ , ถูกทรมาน , อยู่มาเป็นวัน ๆโดยไม่ได้อาบน้ำ)

13. ตัวละครของคุณมีลักษณะใดตรงกับข้อต่อไปนี้...(ติ๊กทุกข้อที่เกี่ยวข้องนะ)

    a.) มีสีตาธรรมชาติที่ไม่ปกติ (เช่นเป็นคนไทยแท้แต่ตาสีฟ้า หรือ ตัวละครที่มีตาสีแดงดั่งโลหิต ฯลฯ )
    b.) มีดวงตาที่ประกอบไปด้วยคุณสมบัติพิเศษ (เช่นเรืองแสงได้ ข้อนี้มันเข้าข่ายเวสเกอร์ชัด ๆนี่หว่า!)
    c.) สีผมธรรมชาติที่ไม่ปกติ (เช่นผมสีชมพูโดยกำเนิด ผมสีขาวโดยกำเนิด)
    d.) มีสิ่งแปลกประหลาดตามร่างกาย (เช่นแผลเป็นที่เกิดเป็นลวดลายแบบแปลก ๆ หรือรอยสักเท่ ๆ)

14. ตัวละครของคุณมีกลิ่นที่เฉพาะเจาะจงบางอย่าง ที่ไม่ได้มีที่มาจากสบู่หรือแชมพูหรือไม่ (เช่น กลิ่นกายเธอหอมดั่งดอกกุหลาบ)

15. ตัวละครของคุณมีแผลเป็นหรือจุดตำหนิอื่น ๆ(เช่น ปาน) ซึ่งสามารถสังเกตเห็นได้ แต่กลับไม่ได้ทำให้รูปร่างหน้าตาของตัวละครลดค่าลงแม้แต่น้อย (ตัวอย่าง คนที่มีแผลเป็นอันโต ๆที่ตาข้างหนึ่ง แต่กระนั้นตัวละครตัวนั้นก็ยังดูเท่อยู่ดี เป็นต้น)

16. ตัวละครของคุณได้เคยเข้าสู่การต่อสู้(ทางร่างกาย)มานักต่อนักแล้ว แต่ก็ไม่เคยได้รับแผลเป็นอะไรกลับมามากนัก (ประมาณเป็นมาเฟียบู๊ระห่ำ แต่ยังเป็นหนุ่มหล่อหน้าหวานใสกิ๊ง)

17. ดวงตาของตัวละครของคุณมีความสามารถในการเสียดแทงเข้าไปถึงวิญญาณของอีกฝ่าย ทั้งนี้รวมถึงแววตาที่หลอกหลอนจิตใจของผู้อื่น(พวกจิตสังหาร) จับจิต หรือมีเสน่ห์หยาดเยิ้มจนมองแล้วไม่อาจละสายตา

18. การเลือกเสื้อผ้าหรือการแต่งตัวของตัวละคร

    a.) เลือกให้ตัวละครแต่งตัวแบบที่คุณจงใจเลือกแบบมาจากเสื้อผ้าในตู้ตัวใดตัวหนึ่งของคุณ
    b.) เลือกให้ตัวละครแต่งตัวแบบนี้เพราะตัวคุณเองต้องการจะมีเสื้อผ้าแบบนี้ หรืออยากจะแต่งตัวแบบนี้ออกสู่ที่สาธารณะได้จริง ๆ
    c.) เลือกให้ตัวละครแต่งตัวแบบนี้เพียงเพราะมันจะทำให้ตัวละครดูเซ็กซี่ขึ้น และ/หรือ ทำให้ตัวละครดูชั่วร้ายขึ้น (นึกภาพคอสตูมของเวสเกอร์ภาค 5 ไว้ค่ะ...หรือคิดภาพชุดฮาร์ดเกย์ของคริสไว้ก็ได้ นั่นน่ะเซ็กซี่สุดๆในสายตาจุนล่ะ - -‘’)
    d.) การแต่งตัวที่ไม่สามารถเป็นจริงได้ในทางปฏิบัติหรือไม่เหมาะสมกับสถานการณ์เลย แต่กระนั้นก็ยังดูเจ๋ง (เหมือนคอสตูมเอด้าภาค 4 ค่ะ ใส่ชุดกระโปรงยาว ส้นสูง มาปฏิบัติภารกิจ แล้วยังจะกระโดดตีลังกาเข้าไปกี่ตลบล่ะนั่น เทพจริง ๆ)

19. คุณได้อธิบายลักษณะตัวละครของคุณโดยอธิบายตามค่านิยมหรือแบบแผน (เช่น บอกว่าพระเอกแต่งตัวแนว J-rock แนวพังค์ แนวโกธิคอะไรก็ว่าไป *แต่จงข้ามข้อนี้ไปเสีย ในถ้ากรณีที่ตัวละครอื่นเป็นคนพูดถึงตัวละครนี้ เช่น เฮ้ย...ไอ้หนุ่มนั่นแม่งทำเท่แต่งตัวพังค์วะ)

20. ตัวละครของคุณไม่ได้รับผลกระทบจากข้อจำกัดหรือจุดอ่อนของสายพันธุ์ของตน (เช่นเป็นแวมไพร์ แต่โดนแสงแดดแล้วไม่ตาย เป็นต้น)

21. ตัวละครของคุณมีส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดที่เป็นพวกเผ่าพันธุ์ซึ่งแต่งขึ้นเองหรือวิญญาณ

    a.) เช่นซากูบัส หรือ อินคิวบัส

22. ตัวละครของคุณเป็นเผ่าพันธุ์อื่นที่เหนือกว่ามนุษย์ เช่น เป็นเอลฟ์ แวมไพร์ ฮิวแมนนอยด์ ฯลฯ และหมายรวมถึงการที่มีพลังหรือความสามารถเหนือกว่ามนุษย์ปกติด้วย (เวสเกอร์หลังมีไวรัสโดนข้อนี้ไปเต็ม ๆ)

23. ตัวละครของคุณเป็นพวกผสมข้ามสายพันธุ์

    a.) แถมยังอยู่ในจักรวาลที่เรื่องข้ามสายพันธุ์เป็นเรื่องไม่ปกติ (เช่นในโลกของเรา ๆเนี่ยแหละ แต่พระเอกดันเจือกเป็นพวกลูกครึ่งแวมไพร์/มนุษย์ เป็นต้น)
    b.) ผสมข้ามสายพันธุ์มากกว่าสองสายพันธุ์ (เช่นมีพ่อเป็นเทวดา แม่เป็นปีศาจ ปู่เป็นมนุษย์ ฯลฯ)
    c.) เขาหรือหล่อนได้รับความสามารถพิเศษมาจากสายพันธุ์เหล่านี้ แต่กลับไม่ได้รับจุดอ่อนใด ๆของสายพันธุ์มาเลย (เช่นเป็นลูกครึ่งแวมไพร์/มนุษย์ จึงเก่งเหนือมนุษย์แบบแวมไพร์ แต่แดดไม่ระคายผิวเหมือนกับมนุษย์ เป็นต้น)
    d.) ข้อนี้ตรงข้ามกับข้อที่แล้วคือตัวละครของคุณได้รับมาแต่จุดอ่อนทั้งหมด แถมยังไม่ได้รับจุดแข็งหรือความสามารถพิเศษมาเลยแม้แต่อย่างเดียว *ข้อนี้ติดลบ 4 คะแนนให้ เพราะน่าสงสารมาก ประเสริฐแท้ ๆ
    e.) มีบางส่วนของตัวละครของคุณที่เป็นขน หรือมีหาง มีหูเหมือนสัตว์ มีเขี้ยว และ/หรือ อุ้งเล็บ
    f.) ถ้าไม่ใช่การผสมข้ามสายพันธุ์ ตัวละครของคุณเป็นพวกผสมทางวัฒนธรรม (เช่นเป็นฝรั่ง แต่ใช้ตะเกียบทานอาหารแบบคนญี่ปุ่น หรือบ้าการ์ตูน manga มาก ๆ)

24. ตัวละครของคุณได้รับพลังใหม่ ไม่ว่าจะด้วยทางพันธุกรรม วิทยาศาสตร์ เครื่องจักร หรือเวทย์มนต์ ฯลฯ (ข้อนี้ก็เวสเกอร์โดนเต็ม ๆอีก)
    a.) เขาหรือหล่อนมีความสุขหรือพอใจกับพลังนั้น
    b.) ผู้คนชอบเขามากขึ้น
    c.) คุณหวังอยากให้มันเกิดขึ้นกับตัวคุณเอง
    d.) ตัวละครของคุณถูกลักพาตัวมาดัดแปลง หรือพัฒนาให้มีพลังนี้ (ไรเดอร์โดนเต็ม ๆ)

25. ตัวละครของคุณจัดได้ว่าเป็นไอดอลหรืออุดมคติที่คุณชื่นชมบูชา

26. คุณได้ใช้ให้ตัวละครพูดหรือแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการเมือง สังคม และ/หรือ ศาสนา ซึ่งเป็นความคิดที่คุณกำลังเชื่ออยู่

    a.) และเขาหรือเธอได้พยายามทำให้ผู้อื่นเชื่อว่าสิ่งที่เขาหรือเธอคิดนั้นถูกต้อง

27. ตัวละครของคุณมีความคิดที่เป็นอิสระ หรือแปลกแยกไปจากมุมมองตามธรรมดาทั่วไปในเรื่องของเซ็กส์หรือความรักในยุคสมัยหรือสถานที่ที่เขาหรือหล่อนอยู่หรือไม่ (ทำนองว่าในสมัยก่อนที่หนุ่มสาวมักจะถูกคลุมถุงชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนชั้นสูงที่จะต้องแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ของตระกูล แต่นางเอกกับพระเอกกลับมีมุมมองของความรักที่แปลกแยกออกไป เป็นต้น)
    a. และไม่มีใคร *ไม่* ยอมรับในพฤติกรรมหรือมุมมองของตัวละครตัวนั้น
    b. หรือมีแค่ตัวละครที่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องเท่านั้นที่ไม่เห็นด้วย เช่น ตัวร้าย (ทำนองว่านางเอกต้องแต่งงานกับตัวร้าย แต่นางเอกหลงรักพระเอก ตัวร้ายเลยไม่ชอบใจ) พวกโง่ ๆทั้งหลาย หรือ คุณปู่แก่ๆเชย ๆ ฯลฯ

28. ตัวละครของคุณเป็นพวกเลือดร้อน ไม่ก็ฉลาดและหัวแข็ง จนมักจะปากไวเสมอในการกระทบกระเทียบคนอื่นที่สมควรโดนด่าได้สะใจโก๋ (กรณีนี้ถ้าเถียงแพ้บ้างชนะบ้างไม่นับ แบบนาน ๆที แต่ถ้าไหวพริบดีมาก เจอเข้าไปดอกเดียว เงียบทุกราย เถียงไม่ออกทุกครั้ง แพ้ราบคาบ นั่งน้ำตาตก หรือกรี๊ดแตกนี่ยิ่งใช่เลย ทั้งนี้ควรพิจารณาด้วย เช่น เด็กวัยรุ่นจะไปเถียงชนะครูฝ่ายปกครองได้คงไม่ใช่ที่)

29. ตัวละครของคุณได้แสดงท่าทีท้าทาย ไม่เชื่อฟัง หรือไม่เคารพต่อผู้มีอำนาจอย่างเปิดเผย (เช่น พ่อแม่ อาจารย์ ตำรวจ เจ้านาย หรือใครก็ตามที่มีฐานะสูงกว่า) และตัวละครของคุณก็มักจะเป็นคนที่ถูกเสมอด้วย

30. ทุกอย่างที่เกิดขึ้นจากข้อข้างบนถูกเล่าจากมุมมองของคุณเสมอ (เข้าข้างคนด้อยกว่าว่างั้นเถอะ)

31. และผู้มีอำนาจนั้นได้ลงโทษตัวละครของคุณรุนแรงกว่าที่มันควรจะลงโทษคนอื่นในสถานการณ์เดียวกัน

32. ในทางกลับกัน ผู้มีอำนาจนั้น *ไม่ได้* ลงโทษตัวละครของคุณ(หรือลงโทษน้อย) ขณะที่มันจะลงโทษคนอื่นหนักกว่านี้แน่ในสถานการณ์เดียวกัน ตัวอย่างเช่น นางเอกทำตัวงี่เง่า เถียงเวสเกอร์ฉอด ๆ แต่เวสเกอร์กลับไม่ทำอะไรหล่อนหรือทำน้อยมาก (ไม่นับข่มขืนนะคะ ไม่งั้นจะเข้าข่ายตบจูบ 555+) ในขณะที่ถ้าเป็นคนอื่นคงถูกชกไส้แตกตายห่าไปแล้ว เป็นต้น

33. ตัวละครของคุณมักจะมีบางอย่างที่กระตุ้นให้เกิดความรุนแรงได้เสมอ แต่กระนั้น คนที่ต้องต่อสู้ด้วยก็เป็นเพียงตัวละครที่สมควรจะถูกซัดอยู่แล้ว (เป็นต้นว่า นางเอกเป็นคนเลือดร้อน โดนผู้ร้ายลูบก้นเลยอัดซะหมอบเข้า ICU)

34. กฎของจักรวาลถูกทำลายเพียงเพื่อตัวละครของคุณไหม (เช่นเข้าร่วมกลุ่มสายลับทั้ง ๆที่แก่เกินไปหรือเด็กเกินไป หรือเป็นผู้บริหารของบริษัทใหญ่ ๆทั้ง ๆที่ยังอายุน้อยมาก อาทิ 18-20 เป็นต้น) *ภาษาอังกฤษใช้คำว่า The Rules of The universe หมายถึงกฎของจักรวาลค่ะ ก็มีความหมายทำนองว่าเป็นกฎหรือข้อจำกัดของคนทั่วไป การทำลายกฎของจักรวาลก็คือการที่ตัวละครสามารถทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ที่หากเป็นคนทั่วไปไม่มีทางทำได้ หรือไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ในความเป็นจริงนั่นเอง

35. ตัวละครของคุณมีความผิดปกติทางจิตดังต่อไปนี้หรือไม่?

    a.) เป็นพวกต่อต้านสังคม – เพื่ออธิบายเหตุผลของการทำตัวแย่ ๆของตัวละครนั้น
    b.) พวกบุคลิกแตกแยก(หรือขัดกันเอง) เช่นตัวละครของคุณสามารถทำเรื่องที่เลวร้ายได้ แต่กระนั้น ก็ยังอินโนเซ้นต์ (เช่นนางเอกที่เป็นนักฆ่า ทั้ง ๆที่ควรจะเป็นคนโฉด เลว และเจนโลกสุด ๆ แต่ปรากฏว่าหล่อนเป็นอ่อนต่อโลกและขี้อายอย่างไม่น่าเชื่อ เจอผู้ชายรุกหน่อยทำงง...แถมบางครั้งยังดูเป็นคนดีจนน่าฉงนด้วย) หรือพระเอกที่เย็นชา ตายด้าน แต่อยู่ดี ๆก็หน้ามืดลุกขึ้นมาข่มขืนนางเอก (คิดภาพว่าเวสเกอร์กำลังข่มขืนนางเอกของคุณด้วยใบหน้าหื่มกามสิคะ)
    c.) พวกที่ไม่สามารถคบหาหรือสานสัมพันธ์กับใครได้นาน - ดังนั้นจึงเป็นข้ออ้างที่เขาหรือหล่อนจะสามารถไปนอนกับใครเยอะแค่ไหนก็ได้ตามที่คุณต้องการ ตัวอย่างชัด ๆเลยก็คือพวกเพลย์บอยที่คบกับใครไม่ได้นาน เดี๋ยวก็เบื่อ จึงทำให้เขาผ่านผู้หญิงมาแล้วนับไม่ถ้วน...แต่เดี๋ยวมันก็หยุดอยู่ที่นางเอก!

36. เป้าหมายหลักในชีวิตของตัวละครคุณถูกขับเคลื่อนด้วยความแค้นหรือไม่ (ประมาณว่าฉันมีชีวิตอยู่เพื่อแก้แค้นให้ครอบครัว พี่น้อง คนรัก ฯลฯ)

37. ตัวละครของคุณเป็นโรคความจำเสื่อมหรือไม่

    a. ตอนที่ตัวละครของคุณค้นพบเกี่ยวกับอดีต เขาหรือเธอไม่ชอบอย่างมาก
    b. และ/หรือ ค้นพบว่าเขาหรือเธอ ที่จริงแล้วเป็นคนสำคัญมากคนหนึ่ง (เช่นค้นพบว่าที่จริงแล้วตัวเองเป็นลูกเศรษฐี หรือค้นพบว่าตัวเองเป็นเจ้าแห่งโลกเวทย์มนต์ที่ถูกลบความทรงจำ เป็นต้น)

38. สัตว์ต่าง ๆมักจะถูกดึงดูดเข้าหาตัวละครของคุณไหม (คิดภาพพวกเจ้าหญิงดิสนีย์ไว้นะคะ ร้องเพลงแล้วนกบินมาหา เห็นหมาก้มลงจับหมารัก เห็นตัวบ้าอะไรมันก็รักคุณหมดน่ะ ยกเว้นสัตว์ทุเรศ ๆที่คุณก็ไม่รักมัน แต่ถ้าคุณเป็นเพื่อนกับแมลงสาบ คุณไม่ต้องติ๊กข้อนี้ก็ได้...)

39. มีสัตว์จำนวนเท่าไหร่ที่ตัวละครของคุณเก็บไว้เป็นเพื่อนหรือผู้ร่วมงาน (เช่นนกฮูกส่งสารในเรื่องแฮรี่ พอตเตอร์) อย่างไรก็ตาม สัตว์เลี้ยงปกติเช่นแมวหรือหมา ไม่นับนะคะ แต่ถ้ามันพูดได้ก็อีกเรื่อง -*-

    a.) สัตว์พวกนั้นเป็นหมาป่า เหยี่ยว แมวยักษ์ หรือสิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวกับตำนานหรือนิทานปรัมปราหรือไม่

40. ตัวละครของคุณมีนิสัยที่ชอบแบ่งปันความฉลาดหรือความรู้อันลึกซึ้งแก่ผู้อื่น (ประมาณว่ามีนิสัยชอบสอนชาวบ้านแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย นั่ง ๆกันอยู่ก็ยกน้ำส้มขึ้นจิบแล้วสอนว่า น้ำส้มมีวิตามิน C ดื่มแล้วดีต่อสุขภาพ)

41. ตัวละครของคุณมักจะมีเงินที่จะใช้จ่ายไปกับสิ่งฟุ่มเฟือยต่าง ๆ หรืออะไรก็ตามที่เขาหรือหล่อนต้องการหรือจำเป็นต้องการในเวลานั้น?

    a.) โดยที่ไม่มีเหตุผลเด่นชัดว่าทำไมแม่งรวยนัก (ตัวละครไม่ทำงาน หรือคนแต่งไม่ได้บอกแหล่งที่มาของรายได้เหล่านั้น)

42. การที่คุณเลือกอาชีพ และ/หรือ งานอดิเรกของตัวละคร เป็นเพราะคุณชอบที่จะให้มันฟังดูเป็นระเบียบ เรียบร้อย สะอาดสะอ้าน, มีเสน่ห์, เป็นที่น่านับถือ , หรือ น่าตื่นเต้น? (ตัวอย่างเช่นให้นางเอกเป็นสายลับเพราะอยากให้นางเอกดูเก่งดูเจ๋ง หรือให้พระเอกทำงานโฮสคลับเพราะดูหล่อ ดูเท่ เป็นต้น)

43. ตัวละครของคุณมีรสนิยมตรงกันกับคุณ (เช่น ชอบประเภทของหนัง เพลง หรือเสื้อผ้า ฯลฯ เหมือน ๆกัน)

44. ตัวละครของคุณประสบความสำเร็จแม้จะขัดกับหลักความจริงบางประการ เช่น อายุ ช่วงเวลา สถานที่ อาชีพ หรือสถานะทางสังคม (เช่นประธานบริษัทอายุน้อย หรือผู้หญิงที่เป็นแม่ทัพ มีความสามารถในการสู้รบ หรือเก่งฉลาด มีความรู้เท่าเทียมหรือยิ่งกว่าผู้ชาย แต่ดันอยู่ในยุคที่ผู้หญิงไม่มีบทบาททางสังคม เป็นต้น)

    a.) ประสบความสำเร็จในบางสิ่งที่น่าปรารถนา และ/หรือ มีประโยชน์มาก ๆในโลกของนิยายเรื่องนั้น (เช่น มีเวทมนต์ระดับบร๊ะเจ้าในเรื่องแฮรี่ พอตเตอร์)
    b.) ประสบความสำเร็จในบางสิ่งซึ่งยากที่คน ๆอื่นจะทำได้สำเร็จ (คงไม่ต้องยกตัวอย่างแล้วมั้ง)
    c.) ตัวละครของคุณประสบความสำเร็จใน *มากกว่า* หนึ่งสาขา เก่งสารพัดด้าน

45. ตัวละครของคุณสามารถเรียนรู้หรือได้รับสกิลใหม่ ๆมาอย่างรวดเร็วจนผิดปกติหรือไม่
    a.) เช่นการจะเรียนรู้วิชาดาบชั้นสูงนี้จะต้องใช้เวลาเป็นสิบปี แต่แมรี่ ซูกลับสามารถเรียนรู้มันได้ภายในวันเดียว!

46. ตัวละครของคุณจัดว่าเป็นที่สุด หรือเป็นหนึ่งในที่สุดของเรื่องใด ๆที่เขาหรือหล่อนทำหรือไม่ เช่นเป็นนักเล่นหมากรุกที่เก่งที่สุด หรือเป็นหนึ่งในจตุรเทพเซียนดาบ (ติ๊กตามจำนวนของเรื่องดังกล่าว)
    a.) เขาหรือหล่อนเป็นที่รู้จักหรือมีชื่อเสียงเพราะเรื่องนี้หรือไม่

47. มีตัวละครอื่นไหมที่รู้สึกประทับใจหรือประหลาดใจในความสามารถ และ/หรือ คุณงามความดีของตัวละครของคุณ (ไม่นับหากพวกเขาเป็นประเภทที่ประทับใจกับเรื่องต่าง ๆได้ง่ายดายอยู่แล้ว อารมณ์อะไร ๆก็โอว...จอร์ทมันยอดมากค่ะ เลิศค่ะเลิศ!)
    a.) แม้แต่ตัวละครที่ชอบถากถาง ว่าร้าย ขี้เบื่อ และคนประเภทที่ไม่น่าจะประทับใจใครง่าย ๆ หรือพวกที่เทพสุด ๆ ก็ยังประทับใจกับตัวละครของคุณ (เช่น สร้างไวรัสให้เบอร์กิ้นหรืออเล็กเซียประทับใจได้)
    b.) ตัวละครของคุณปฏิเสธอย่างถ่อมตน หรือพยายามเบี่ยงเบนจากคำชมนั้น ตัวอย่าง ประชาชน A : โอ้ คุณช่วยพวกเราไว้จากฝูงซอมบี้นับล้านด้วยตัวคนเดียว แถมยังปกป้องโลกจากแผนร้ายของเวสเกอร์ได้อีก ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆ! ฮีโร่ B : โอว...ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ...ไม่ว่าใครที่มีสองมือสองเท้าก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ (แต่ตูทำไม่ได้ว่ะ)

48. ตัวละครของคุณมีความสามารถจับฉ่าย / หลายด้านไหม (ตัวอย่างเช่น เป็นสายลับด้วยเป็นหมอด้วย หรือเป็นนักเรียนวิทย์แต่เจือกมีงานอดิเรกเป็นคอนดักเตอร์ อะไรที่มันไม่น่ามาอยู่รวมกันได้เลย พระเจ้า)

49. เกี่ยวกับดนตรี...ตัวละครของคุณ

    a.) มีเสียงร้องที่ไพเราะเป็นพิเศษ
    b.) สามารถเล่นเครื่องดนตรีได้ดีมาก ๆ (เช่นเก่งเปียโน เก่งไวโอลิน)
    c.) เครื่องดนตรีนั้นคือกีตาร์ , ฮาร์ป , ฟรุต
    d.) เขาหรือหล่อนสามารถทำให้คนอื่นชื่นชอบ เนื่องด้วยความสามารถทางด้านดนตรีนั้น

50. ตัวละครของคุณสามารถใช้เวทย์มนต์ได้ทั้ง ๆที่อยู่ในโลกที่ไม่ใช่โลกเวทย์มนต์

51. ตัวละครของคุณสามารถบินได้ในโลกที่มีแรงดึงดูด (สรุปว่าตัวละครใครบินได้ก็คงไม่แคล้วต้องติ๊กข้อนี้นะคะ 555+)

    a.) โดยปราศจากปีก หรือ เครื่องมือ/วิธีการที่ชัดเจน (อารมณ์นึกอยากจะบินก็ถีบตัวบินได้เลย)

52. ตัวละครของคุณมีพลังจิตหรือความสามารถพิเศษบางอย่างที่พิเศษในโลกแห่งความจริง
    a.) ทำให้ตัวละครของคุณสามารถเห็นหรือรู้เรื่องต่าง ๆได้โดยไม่มีเหตุผล นึกจะเห็นก็เห็น นึกจะรู้ก็หยั่งรู้ได้ และคุณก็เลยช่วยโลกได้เพราะการนั้น
    b.) พลังจิตนั้นเป็นพลังที่มาทดแทนกับความพิการของตัวละคร เช่น ตาบอด หูหนวก เป็นใบ้ (ตัวอย่าง ตาบอดแต่เป็นผู้หยั่งรู้ สามารถทำนายอนาคตได้)


53. ตัวละครของคุณมีพลังจิตหรือความสามารถพิเศษที่ทำให้สามารถสื่อสารกับสัตว์ได้
    a.) อาทิ ม้า หมาป่า แมวยักษ์ หรือสิ่งมีชีวิตเกี่ยวกับตำนานหรือนิทานปรัมปรา *โปรดข้ามข้อนี้ไป สำหรับตัวละครที่อยู่ในโลกที่การพูดคุยกับสัตว์เป็นความสามารถปกติ เจอหมา เจอควายก็ทักกันสนุกสนานเป็นการทั่วไป

54. ตัวละครของคุณมีความสามารถในการเปลี่ยนร่าง

55. ตัวละครของคุณมีพลังในการรักษา(เช่น ฮิลลิ่ง)

    a. แข็งแกร่งพอที่จะช่วยตัวละครอื่นจากการบาดเจ็บถึงตาย และ/หรือ จากความตาย

56. ตัวละครของคุณมีพลังที่สามารถล้างบางเมืองทั้งเมืองหรือทหารทั้งกองทัพที่เป็นฝ่ายชั่วร้าย (เช่น ลีออนในภาค 4 เป็นต้น 555+)

57. ตัวละครของคุณได้ตกอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียดและค้นพบว่าที่จริงแล้ว เขาหรือหล่อนมีพลังบางอย่างซุกซ่อนอยู่ (อารมณ์พลังแฝงตื่นขึ้นมาพอดี)

58. ตัวละครของคุณมีพลังอำนาจหรือความสามารถพิเศษที่มีประโยชน์ในเวลาคับขัน

59. ตัวละครของคุณสามารถพูดได้กี่ภาษา(ไม่นับภาษาแม่ หรือหากเป็นลูกครึ่ง แยกแยะไม่ได้ว่าพูดไทยหรืออังกฤษได้ก่อน เป็นต้น ก็อนุโลมให้สองภาษา นอกนั้นต้องนับหมด และถ้าเป็นลูกเสี้ยว 4 เชื้อชาติ ก็เริ่มนับภาษาที่ 3 อยู่ดี)

60. ตัวละครของคุณมักจะประสบความสำเร็จในทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาหรือหล่อนพยายามทำ (เช่น อยากจะเป็นนักบาสอาชีพก็ฝึกฝนจนได้เป็น อยากจะเอาชนะใครก็ทำได้ในที่สุด)

61. ตัวละครของคุณมีแผนการ ยุทธวิธี ความคิด ฯลฯ ที่มันมักจะสำเร็จหรือได้ผลเสมอ

a.) หลังจากที่คนอื่น ๆพลาด หรือ พยายามลองทำอย่างอื่นก่อนในตอนแรกมาแล้ว (เช่น ตัวละครได้เสนอแผน แต่คนอื่นไม่ฟัง พอพลาดพลั้งแล้วถึงได้สำนึกและเชื่อเขาหรือหล่อน เป็นต้น)

62. ในทางตรงข้าม ตัวละครของคุณมักจะทำเรื่องผิดพลาด (นับรวมถึงพวกซุ่มซ่าม นมโต โมเอะด้วย) แต่กระนั้น เขาหรือหล่อนก็ได้รับการให้อภัยอย่างรวดเร็วและง่ายดายเสมอ

63. ตัวละครของคุณสามารถล้างบางการ์ดหรือกองกำลังของอีกฝ่ายได้อย่างชิล ๆ (ลีออนโดนอีกแล้วT_T)

64. มีคนที่อยากได้หรืออิจฉาพรสวรรค์ และ/หรือ ความสามารถของตัวละครคุณ

    a.) เพราะเขาหรือหล่อนสามารถเอาชนะพวกเขาในเกมของพวกเขาเองได้เสมอ (ตัวอย่างเช่น ตัวละครอื่นเป็นคนท้าตัวละครของคุณสู้ แต่ตัวละครคุณก็ยังเอาชนะมันได้ตลอด)

65. ตัวละครของคุณมีอาวุธที่...
    a.) ได้รับการตกทอดมาจากพ่อแม่หรืออาจารย์
    b.) คุณได้รับมาเพราะเวทมนตร์พิเศษ หรือปฏิหาริย์
    c.) คุณได้กล่าวถึงอยู่บ่อยครั้งว่าอาวุธนี้เคยเป็นของคนอื่นมาก่อน (เช่นเคยเป็นดาบคู่กายของเจ้าแห่งนักดาบมาก่อน ฯลฯ)
    d.) เป็นเวทย์มนต์? (พวกคาถาทั้งหลาย เช่นในแฮรี่ พอตเตอร์)
    e.) พวกอาวุธเว่อร์ ๆ เช่น ดาบอันเท่าควาย ปืนอันเท่าสากตำข้าว ตกแต่งเพชรพลอยหะหรูหะหรา
    f.) แตกต่างไปจากวัฒนธรรมหรือบ้านเมืองที่ตัวละครของคุณอยู่ (เช่น ตัวละครเป็นคนไทยแต่ใช้วิชานินจา)

66. ใช้อาวุธประเภทดาบ แม้ในยุคที่เขาใช้อาวุธที่ทันสมัยกันแล้ว (อย่างเช่น พกดาบไปบุกทะลวงฟันซอมบี้ ในขณะที่คนอื่นเขาใช้ปืนกลหนักกัน เป็นต้น)

67. ตัวละครของคุณมักจะพกมีด ดาบสั้น หรืออะไรก็ตามที่มีความแหลมคมซุกซ่อนไว้ในเครื่องแต่งกายของเขาหรือหล่อน โดยที่ไม่มีเหตุผลใดอื่นนอกไปจากมันอาจจะมีประโยชน์ขึ้นมาก็ได้! (เช่นผู้หญิงธรรมดา ๆที่ถูกผู้ร้ายจับตัวไว้ แต่อยู่ ๆชีกลับล้วงมีดออกมาจากตรงนั้น ปาดคอผู้ร้ายบาดเจ็บแล้วหนีไปได้ นั่นหมายความว่าชีจะต้องพกมีดใส่ไอ้ตรงนั้นไปไหนมาไหนทุกวัน ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าตัวเองจะถูกจับกระนั้น...)

68. ตัวละครของคุณมีเครื่องประดับเล็ก ๆน้อย ๆหรือของจุกจิกที่เป็นเวทมนต์ และ/หรือ มีความพิเศษบางอย่าง

    a.) ของสิ่งนี้ปกป้องตัวละครของคุณจากจุดอ่อนบางอย่างได้หรือไม่ (เช่น แหวนที่สามารถปกป้องแวมไพร์จากแสงอาทิตย์)

69. ตัวละครของคุณมีผู้ปกครองหรือผู้คุ้มครองที่เข้มงวดอย่างไม่ยุติธรรม

70. ผู้ปกครองหรือผู้คุ้มครองของตัวละครคุณมักจะอนุญาตให้เขาหรือหล่อนทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ โดยไม่เคยขัดขวางหรือซักไซ้ให้มากความ (เช่น ลูกอายุ 17: แม่หนูจะไปอียิปต์แล้วนะ แม่: อื้อไปสิ)

71. ตัวละครของคุณเป็นชนชั้นสูง หรือมีความเกี่ยวข้องกับชนชั้นสูง(พวกประธานาธิบดี รัฐมนตรี ฯลฯ ก็นับด้วย) ...

    a.) โดยที่ไม่รู้ตัว
    b.) ถูกรับเลี้ยงหรือกลายเป็นชนชั้นสูงด้วยประการใด ๆทั้งปวง

72. ตัวละครของคุณมีชื่อเสียงมาก ๆ มากที่ ๆ เขา/เธอมา อาทิ เป็นอภิมหาโคตรเทพโปรเฟสเซอร์จากอังกฤษ

73. ตัวละครของคุณได้รับการเหยียดหยามหรือไม่ยอมรับจากคนส่วนใหญ่ หรือบางกลุ่ม...

    a.) เป็นเพราะเขาหรือหล่อนมีพรสวรรค์ หรือร่ำรวยเสน่ห์กับเพศตรงข้ามอย่างน่าทึ่ง
    b.) เป็นเพราะพลังพิเศษของเขาหรือหล่อน
(ถ้าตัวละครของคุณได้รับการเหยียดหยามจากทุก ๆคน เพียงเพราะเขาหรือหล่อนได้รับความสนใจมากเกินไป...จงรีบราดหัวตัวเองด้วยน้ำเย็นบัดเดี๋ยวนี้! ถ้าภาษาไทยคงต้องแปลว่า ดื่มวีต้าแล้วไปตายซะ!)

74. ตัวละครของคุณเป็นผู้ที่ถูกเลือก หรือมีส่วนสำคัญในคำพยากรณ์(เหมือนแฮรี่ พอตเตอร์)

75. ตัวละครของคุณคิดว่าพรสวรรค์ ความสามารถพิเศษ หรือการมีรูปร่างหน้าตาดีนั้นเป็นคำสาป(เช่นตัวละครที่มีญาณวิเศษ สามารถหยั่งรู้เหตุการณ์ต่าง ๆได้ แต่เขาหรือหล่อนกับรู้สึกเป็นทุกข์กับความสามารถนั้นเสมอมา) ...

76. ตัวละครของคุณสามารถเป็นเพื่อนกับตัวร้ายได้ โดยที่มิตรภาพนั้นเป็นเหตุให้ตัวร้ายกลับตัวกลับใจ

    a.) ตัวร้ายตัวนั้นกลับไปเป็นตัวร้ายเหมือนเดิม แต่ก็ยังเหลือความดีบางอย่าง เนื่องจากตัวละครของคุณได้กระทำสิ่งที่แสดงการคำนึงถึงผู้อื่น

77. เกี่ยวกับตัวละครของคุณและครอบครัว
    a.) ตัวละครของคุณเป็นกำพร้า ถูกทอดทิ้ง ถูกขับไล่ หรืออย่างน้อย ๆ ถูกเลี้ยงดูโดยคนที่ไม่ใช่ครอบครัวที่แท้จริง
    b.) ตัวร้ายหลักของเรื่องมีส่วนในการตายของพ่อแม่หรือผู้คุ้มครองของตัวละคร
    c.) ตัวละครของคุณมีส่วนในการตายของพ่อแม่หรือผู้คุ้มครองของเขาหรือหล่อน
    d.) ตัวละครของคุณเป็นคนที่รู้เห็นเหตุการณ์ในการตายของพ่อแม่หรือผู้คุ้มครอง
    e.) เขาหรือหล่อนถูกรับเลี้ยงโดยครอบครัวหรือคนที่โหดร้าย
    f.) ตัวละครของคุณหนีออกมาด้วยเหตุผลใด ๆทั้งปวง
    g.) เลี้ยงตัวเอง (หมายถึงอยู่ได้ด้วยตัวเองจนเติบใหญ่ โดยไม่มีพ่อแม่หรือผู้ปกครองดูแล)
    h.) อาศัยอยู่ตามท้องถนน
    i.) เป็นผู้เหลือรอดคนสุดท้าย (เช่นไวรัสระบาด คนเป็นซอมบี้หมดเมือง แต่เขาหรือหล่อนสามารถรอดมาได้)
    j.) ถูกรับเลี้ยงโดยเผ่าพันธุ์พิเศษอื่น

78. ตัวละครของคุณเป็นแบบนี้...
    a.) ถือกำเนิดหรือถูกเลี้ยงมาในสภาพแวดล้อมที่ยากจนสุด ๆ
    b.) ถือกำเนิดมาหรือถูกบังคับให้เป็นทาส
    c.) ถูกเนรเทศออกมาจากที่ใดที่หนึ่ง
    d.) เป็นสมาชิกของเผ่าพันธุ์ที่ได้รับการดูถูกเหยียดหยาม และ/หรือ ถูกกดขี่
    e.) เป็นลูกนอกกฎหมาย (ลูกเมียน้อยว่างั้นเถอะ)
    f.) เป็นพ่อแม่ของลูกนอกกฎหมาย
    g.) ติดยา
    h.) ถูกข่มขืน

79. ตัวละครของคุณเสียความบริสุทธิ์ของหล่อนโดยไม่เต็มใจ? และหล่อนพยายามหาทางจะกู้มันคืนมา

80. ตัวละครของคุณสูญเสีย

    a.) ลูก
    b.) คนรัก
    c.) เพื่อนสนิท

81. มีสิ่งใดที่แปลกประหลาดหรือไม่ปกติเกิดขึ้นกับตัวละครของคุณในวัยทารก

82. ถ้าตัวละครของคุณมีอดีตที่แสนเวทนาหรือเจ็บปวด คุณคิดว่าสิ่งนี้เป็นข้ออ้างในการกระทำใด ๆของตัวละครของคุณหรือไม่

83. ถ้าตัวละครของคุณเป็นหญิง ตัวละครของคุณจัดเป็นผู้หญิงหัวขบถไหม (เช่น ไม่ยอมแต่งตัวแบบผู้หญิง เกลียดสถานะทางสังคมของตัวเอง พยายามหลีกหนีการคลุมถุงชน ฯลฯ)

84. ตัวละครของคุณรู้สึกเป็นทุกข์ ทุรนทุราย จิตใจไม่สงบหรือซึมเศร้าเพราะ "บางสิ่ง" ที่ตัวเองทำลงไปในอดีต

    a.) ความตายของครอบครัวตัวละครหลัก
    b.) ความตายของครอบครัวของเขาหรือหล่อนเอง
    c.) ตัวละครของคุณได้รู้ในที่สุดไหม ว่ามันไม่ใช่ความผิดของเขาหรือหล่อน

85. ถ้าเป็นตัวละครหญิง ตัวละครของคุณเคยทำสิ่งใดที่เป็นการพิสูจน์ว่าตัวเองนั้นดีเทียบเท่ากับผู้ชาย และพอพิสูจน์แล้วปรากฎว่าผู้ชายแพ้ราบด้วย

86. ถ้าเป็นตัวร้าย...

    a.) เขาหรือหล่อนเคยเป็นคนดีมาก่อน
    b.) เขาหรือหล่อนกลับใจได้ในตอนจบ
    c. เขาหรือหล่อนกลับตัวกลับใจเพราะการกระทำที่เปี่ยมด้วยเมตตาจากตัวเอก

87. ตัวร้ายหลักของเรื่องหมกมุ่นอยู่แต่กับตัวละครของคุณ (เช่น เวสเกอร์หมกมุ่นอยู่แต่จะฆ่าคริสให้ได้ 555+)
    a.) โดยไม่มีเหตุผลที่เด่นชัด
    b.) ต้องทำบางอย่างกับครอบครัวของตัวละครคุณ *ไม่เกี่ยว* กับตัวของเขาหรือหล่อนโดยตรง

88. ตัวละครของคุณได้รับการไว้ชีวิตจากตัวร้ายที่โคตรโหดเหี้ยมอำมหิตที่สุด
    a.) ทั้ง ๆที่เขาหรือหล่อนได้สร้างความเสียหายต่อตัวผู้ร้าย, กองกำลังของผู้ร้าย, หรือป้อมปราการของผู้ร้าย
    b.) เพราะตัวร้ายหลงใหลตัวละครของคุณ

89. คุณหวังจะให้ตัวละครของคุณมีชีวิตจริง ๆ เพื่อที่คุณจะได้สามารถเป็นเพื่อนหรือคนรักกับเขาหรือหล่อนได้

90. คุณจินตนาการว่าคุณเป็นตัวละครของคุณ – ข้ามไปเลย ถ้าคุณเพียงแต่ใช้จินตนาการนั้นเพื่อการเขียน (เช่น สมมุติว่าตัวเองเป็นตัวละครนั้น เพื่อให้ตัวเองเข้าถึงตัวละครได้มากขึ้น)

91. คุณจะรู้สึกว่าถูกสบประมาทหรือถูกโจมตีเมื่อผู้อ่านไม่ชอบตัวละครของคุณ

92. หากผู้อ่านไม่ชอบตัวละครของคุณ คุณเชื่อว่านั่นเป็นเพราะเขาไม่สามารถเข้าถึงตัวละครของคุณได้

93. คุณรู้สึกว่าแบบทดสอบนี้สบประมาทหรือโจมตีคุณ หรือตัวละครของคุณมาจนถึงตอนนี้
แก้ไขล่าสุดโดย JumJim เมื่อ 13 ก.ค. 2011, 23:54, แก้ไขแล้ว 14 ครั้ง.
<<

JumJim

ภาพประจำตัวสมาชิก

Moderator
Moderator

โพสต์: 2489

ลงทะเบียนเมื่อ: 19 ต.ค. 2008, 16:36

โพสต์ 12 ต.ค. 2009, 06:01

Re: แมรี่ ซู...ตัวการแห่งหายนะของ Fiction

Part II: Original Fiction Characters:

คำถาม Part นี้ต้องตอบเฉพาะคนที่แต่งนิยายต้นตำรับเท่านั้น หมายความถึงเรื่องที่คิดเองทั้งหมดโดยไม่อ้างอิงมาจากเกม การ์ตูน หรือนิยายเรื่องอื่นใด ส่วนคนที่แต่ง Fan Fiction ข้ามไปที่ Part III เลยค่ะ

1. ตัวละครของคุณมีเรื่องรัก ๆใคร่ ๆเข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิตมากกว่าตัวละครธรรมดาหน้าตาบ้าน ๆตัวอื่น (เช่น มีแต่คนมารุมรักรุมชอบเป็นบ้าเป็นหลัง) ...
    a.) จะบอกว่าแทบทุกคนในเรื่องมารุมรักตัวละครตัวนี้เลยก็ว่าได้
    b.) แม้ว่ามันจะไม่มีเหตุผลดี ๆเลยว่าทำไมตัวละครตัวอื่นไม่มีคนสนใจบ้าง

2. ตัวละครที่เป็นคนที่ตัวละครของคุณชอบหรือหลงรักก็เป็นคนประเภทเดียวกับที่คุณอยากได้เป็นแฟนในโลกความจริงเสียด้วยสิ ...

3. ใครมาเจอตัวละครของคุณก็มีแต่จะชื่นชมเอ็นดูเป็นส่วนใหญ่...

    a.) และเผลอ ๆพวกเขาจะสนใจตัวละครของคุณมากกว่าเพื่อนที่พวกเขารู้จักมานานด้วยซ้ำไป
    b.) คนแทบทั้งเรื่องยอมตายเพื่อปกป้องตัวละครของคุณได้
    c.) แม้แต่ตัวละครที่ปกติไม่เป็นมิตร หรือสนิทสนมกับใครง่าย ๆก็ชื่นชอบตัวละครของคุณ

4. ตัวละครส่วนใหญ่ที่บังอาจมาไม่ชอบตัวละครของคุณก็เพราะว่าเขาเป็นคนไม่ดี หรือไม่ก็เพราะเขาอิจฉาตัวละครของคุณนั่นแหล่ะ

5. ตัวละครที่ตอนแรกไม่ชอบตัวละครของคุณสุดท้ายก็กลับมาชอบตัวละครของคุณได้ หรืออย่างน้อยที่สุดก็มีความเคารพให้ตัวละครของคุณบ้าง

6. ตัวละครที่ไม่ชอบตัวละครของคุณจบลงด้วยความตาย ถูกทำร้าย หรือถูกหมิ่นหยามให้ได้อับอายในที่สุด

7. ตัวละครของคุณมีอาชีพที่ค่อนข้างน่ากลัว เป็นอันตราย ต้องห้าม หรือไม่ค่อยปกติสำหรับเพศ เชื้อชาติ หรือสถานะทางสังคมของตัวละครนั้น

8. ตัวละครของคุณมักจะเป็นผู้กอบกู้หรือแก้ไขสถานการณ์ร้าย ๆให้ผ่านพ้นไปมากกว่าตัวละครอื่น ๆ...

    a.) บ่อยกว่าตัวละครหลักอื่น ๆทำร่วมกันเสียอีก
    b.) แม้มันจะไม่มีเหตุผลดี ๆว่าทำไมตัวละครอื่นมันไม่มีปัญญาทำได้แบบตัวละครของคุณก็เถอะ
    c.) ตัวละครของคุณแก้ปัญหาข้างต้นด้วยเวทมนต์ หรือวิธีการแก้ไขเป็นความลับ
    d.) ตัวละครของคุณต้องตาย หรือพบกับชะตากรรมเลวร้าย เช่นถูกส่งไปต่างมิติตลอดกาล
    e.) ตัวละครของคุณเกือบตาย
    f.) ทุกคนเศร้าโศกเสียใจในการตายของตัวละครของคุณมาก
    g.) ตัวละครของคุณสามารถกลับมาปลอดภัยได้ในตอนจบ
    h.) จากข้อข้างบน ตัวละครของคุณถูกชุบชีวิตขึ้นมา


Part III: Fan Characters & New Comers:

คำถาม Part นี้ต้องตอบเฉพาะคนที่แต่ง Fan Fiction เท่านั้น โดยตัวละคร canon คือตัวละครต้นฉบับ เช่น แต่งเรื่อง RE เวสเกอร์ก็คือ canon นะคะ ส่วนตัวละครอื่น ๆที่เราสร้างเองเป็น fan characters

1. ชื่อตัวละครของคุณเป็นคำที่มีความหมายเหมือนกันเด๊ะ ๆ หรือเป็นคำผวน คำแผลงที่เกี่ยวข้องกับชื่อของตัวละครหลักหรือไม่ (เช่น คริสเรด ฟิลด์ กับ คริสติน่า เรดฟิลด์ แต่ถ้า คริส หอวัง ไม่เป็นไรนะ 555+)...
    a.) จะบอกว่าแทบทุกคนในเรื่องมารุมรักตัวละครตัวนี้เลยก็ว่าได้
    b.) แม้ว่ามันจะไม่มีเหตุผลดี ๆเลยว่าทำไมตัวละครตัวอื่นไม่มีคนสนใจบ้าง

2. คุณแนะนำหรือบรรยายตัวละครของคุณตั้งแต่เริ่มเรื่องมาเลยหรือไม่ (กรณีตัวละครใน RPG ไม่นับนะ) ...
    a.) และบรรยายอย่างละเอียดมาก ๆเสียด้วย (เช่น ผมสีดำสนิทเหมือนขนกา ตาสีเขียวอ่อนดุจมรกต บลา ๆ)
    b.) จะบอกว่าโผล่มาตั้งแต่ย่อหน้าแรกเลยก็ว่าได้

3. ตัวละครของคุณมีบางอย่างที่เหมือนกับตัวละคร canon มาก ๆ เช่น ผมทรงเดียวกับลีออน แต่ถ้าดำเหมือนชีว่านี่ไม่นับ 555+ (ถ้าเหมือนเพราะเป็นญาติกันไม่ต้องเลือกในข้อนี้ มีให้เลือกต่อไปด้านล่าง)

4. ตัวละครของคุณเป็นเวอร์ชั่นผู้หญิงของตัวละครชายที่คุณชอบเลยก็ว่าได้ (เช่น นิสัยรักคุณธรรม เลือดร้อน และเป็นอดีตนักบินแบบคริส เรดฟิลด์)

5. ตัวละครของคุณมีอาชีพที่ค่อนข้างน่ากลัว เป็นอันตราย ต้องห้าม หรือไม่ค่อยปกติสำหรับเพศ เชื้อชาติ หรือสถานะทางสังคมของตัวละครนั้น

6. ตัวละครของคุณเป็นเผ่าพันธุ์ที่แปลกประหลาดไม่น่าพบได้ในเรื่องที่คุณแต่ง เช่น เป็นเอลฟ์ในเรื่อง RE

7. ตัวละครของคุณถูกฝึกฝนในศาสตร์บางอย่างโดยตัวละคร canon เช่น จิลสอนตัวละครคุณสะเดาะกุญแจ

8. ตัวละครของคุณมีรสนิยมหรืองานอดิเรกที่เหมือนกับตัวละคร canon

9. ตัวละครของคุณมีความสามารถที่ดีกว่า หรือทำงานได้ดีกว่าตัวละคร canon ในสายวิชาชีพของเขาเสียอีก (เช่น เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เก่งกาจกว่าเบอร์กิ้น) ...

    a.) โดยไม่มีเหตุผลรองรับที่เพียงพอ
    b.) มีความสามารถหรือคุณสมบัติพิเศษของตัวละคร canon หลายตัวรวมกันเสียด้วย

10. ตัวละครของคุณ...
    a.) รู้บางอย่างที่ตัวละคร canon เท่านั้นควรจะรู้ เช่นรู้ว่ามีโครงการ Wesker’s Children ก่อนเวสเกอร์
    b.) ทำบางสิ่งบางอย่างที่มีแต่ canon เท่านั้นควรจะทำ เช่น สร้าง G-virus ได้
    c.) พูดบางอย่างที่คนพูดจริง ๆต้องเป็นตัวละคร canon

11. ถ้าตัวละครของคุณเป็นลูกของตัวละคร canon เขาได้รับสืบทอดพลังอำนาจหรือความสามารถพิเศษของตัวละคร canon สองตัวนั้นมาด้วย...
    a.) ตัวละครของคุณเก่งกาจกว่ารุ่นพ่อแม่ด้วยซ้ำ

12. เฉพาะกรณีที่ไม่ใช่ลูกจากข้อ 11 ตัวละครของคุณมีอาวุธเท่ ๆหรือพลังอำนาจที่เก่งกาจเทียบเท่าตัวละคร canon
    a.) เป็นพลังหรืออาวุธที่เหมือนกันแต่แข็งแกร่งกว่าหรือเก่งกาจกว่าตัวละคร canon เสียด้วยซ้ำ
    b.) ถ้ากรณีที่ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว แต่อย่างน้อยมันก็มีพลังมากกว่าของตัวละคร canon แล้วกัน

13. ตัวละครของคุณมีเครื่องประดับบางอย่างที่เหมือนกันหรือเกี่ยวข้องกับเครื่องประดับของตัวละคร canon

14. ตัวละครของคุณเป็นผู้กอบกู้สถานการณ์ใหญ่หลวง เช่น ช่วยชีวิตของตัวละครอื่น ๆ

    a.) ตัวละครของคุณแก้ปัญหาข้างต้นด้วยเวทมนต์ หรือวิธีการแก้ไขเป็นความลับ
    b.) ตัวละครของคุณต้องตาย หรือพบกับชะตากรรมเลวร้าย เช่นถูกส่งไปต่างมิติตลอดกาล
    c.) ตัวละครของคุณเกือบตาย
    d) ทุกคนเศร้าโศกเสียใจในการตายของตัวละครของคุณมาก
    e.) ตัวละครของคุณสามารถกลับมาปลอดภัยได้ในตอนจบ
    f.) จากข้อข้างบน ตัวละครของคุณถูกชุบชีวิตขึ้นมา

15. ตัวละครของคุณอยู่ในกลุ่มจำพวกผู้ต่อต้าน กบฏ ขบวนการกู้โลก หรือกลุ่มพิเศษต่าง ๆ เช่น กลุ่มเด็กอัจฉริยะ
    a.) หรืออย่างน้อย ๆก็เป็นสมาชิกหรือลูกของใครสักคนที่เป็นสมาชิกในกลุ่มก้อนข้างต้นโดยไม่เคยรู้ตัว
    b.) แล้วสุดท้ายก็กลายมาเป็นสมาชิกด้วย
    c.) และเข้าร่วมกับกลุ่มพระเอกอย่างเฉพาะเจาะจงเสียด้วย

16. ตัวละครของคุณมีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับตัวละคร canon (กรณีคนรู้จักที่เพิ่งมารู้จักกันในเรื่องไม่เกี่ยว)
    a.) ตัวละครของคุณเป็นลูกพี่ลูกน้องกับตัวละคร canon
    b.) ตัวละครของคุณเป็นลูก
    c.) เป็นลูกพี่ลูกน้องหรือลูกที่พลัดพลาดจากกันไปนาน
    d) เป็นคู่แฝดหรือตัวโคลน
    e.) พ่อแม่ที่เป็นตัวละคร canon ของตัวละครคุณมักจะชอบทะเลาะกันเสียด้วย
    f.) ตัวละครอื่น ๆมักจะบอกว่า โอ้...ตัวละครของคุณหน้าตาเหมือนตัวละคร canon จังเลย
    g.) ถ้าไม่ถึงขั้นเป็นญาติกัน อย่างน้อยตัวละครของคุณก็มีความเชื่อมโยงกับตัวละคร canon เช่น เป็นเนื้อคู่ -*-

17. ตัวละครของคุณมักถูกชื่นชอบโดยตัวละคร canon ที่คุณชื่นชอบ เช่น เป็นเด็กเส้นเวสเกอร์ (เป็นไปได้ไงวะเนี่ย)
    a.) ตัวละคร canon ชอบตัวละครคุณมากกว่าเพื่อนสนิทของพวกเขาที่เป็นตัวละคร canon ด้วยกันเสียอีก
    b.) ตัวละคร canon ตายแทนตัวละครของคุณได้ (ยกเว้นตัวละคร canon ที่มักตายแทนทุก ๆคนได้โดยธรรมชาตินิสัย เช่น แคลร์ เรดฟิลด์แสนใจดีที่ปกติก็ยอมเสี่ยงภัยช่วยเหลือคนที่ไม่รู้จักกันได้โดยไม่ต้องเสียเวลาคิดอยู่แล้ว)
    c.) แม้แต่ตัวละคร canon ที่ไม่น่าจะตายแทนใครได้ก็ยอมตายเพื่อตัวละครของคุณ (กรณีเวสเกอร์กรุณา +10)
    d) ตัวละครที่ตอนแรกไม่ชอบตัวละครของคุณ สุดท้ายก็กลับมาชอบตัวละครของคุณได้ หรืออย่างน้อยที่สุดก็มีความเคารพให้ตัวละครของคุณบ้าง
    e.) ตัวละครที่ไม่ชอบตัวละครของคุณจบลงด้วยความตาย ถูกทำร้าย หรือถูกหมิ่นหยามให้ได้อับอายในที่สุด

18. ตัวละครอื่นชื่นชมนับถือตัวละครของคุณ
    a.) ในฐานะผู้นำ
    b.) และตัวละคร canon ที่ปกติเป็นผู้นำก็มองว่าคุณเป็นภัยคุกคามเขาด้วยเหตุนี้

19. มีตัวละครหลักมาหลงรักตัวละครของคุณกี่คน

20. มีตัวละครรองมาหลงรักตัวละครของคุณกี่คน (ถ้าเป็นลักษณะของผู้หญิงที่สำส่อน ก็ข้ามข้อนี้ไปเลยเพราะมันไม่ใช่พฤติกรรมในลักษณะที่โรแมนติก ยกเว้นแต่ถ้าเป็นกรณี playboy สาว ๆหลงรัก มามอบกายถวายตัวให้)

21. มีตัวละครหลักที่ตัวละครของคุณหลงรักกี่คน

22. มีตัวละครรองที่ตัวละครของคุณหลงรักกี่คน

23. และ...

    a.) ตัวละครของคุณได้เป็นแฟนกับตัวละคร canon
    b.) ตัวละครของคุณได้นอนกับตัวละคร canon (โดยเฉพาะไอ้เสื่อมเวสเกอร์...)
    c.) หรือไม่ก็ปฏิเสธที่จะนอนกับตัวละคร canon เพราะว่าตัวละครของคุณไม่ใช่ผู้หญิงประเภทนั้น
    d) จบลงด้วยการแต่งงานกับตัวละคร canon
    e.) หรือจำต้องจบความสัมพันธ์ลงเพราะเหตุผลอันยิ่งใหญ่สูงส่ง (เช่น เธอควรได้คนที่ดีกว่าฉัน เธอดีเกินไป)
    f.) ตัวละคร canon ถึงกับเลิกกับแฟนที่เป็นตัวละคร canon ตามท้องเรื่องจริงเพื่อมารักตัวละครของคุณ
    g.) ตัวละครของคุณหลงรักตัวละครที่คุณชื่นชอบ

24. ตัวละครของคุณช่วยให้ตัวละคร canon สองตัวได้รักกัน (แม่หรือพ่อสื่อนั่นเอง)
    a.) สิ่งพิเศษ ๆที่เกิดขึ้นไม่เคยเกิดขึ้นเล๊ย ตอนที่ตัวละครของคุณยังไม่ได้โผล่หัวมา
    b.) การชักนำของคุณทำได้แม้กระทั่งเปลี่ยนรสนิยมทางเพศของตัวละคร canon (เช่น มาจับคู่ Y ตัวละครกัน)

25. ถ้าตัวละครของคุณออกเที่ยวสนิทสนมกับตัวละคร canon มากกว่ากับเพื่อนเก่าของตัวละครคุณเสียอีก

26. ตัวละครของคุณลงเอยในตอนจบด้วยการอาศัยอยู่กับตัวละคร canon หรืออย่างน้อยก็ได้อยู่ใกล้กันมาก ๆ (เช่น พวกย้ายมาอยู่บ้านเดียวกัน พ่อแม่แต่งงานใหม่ จีบกันอยู่ในห้องหอตามการ์ตูนผู้หญิง ไม่ก็การ์ตูน service นั่นแหล่ะ ใช่เลย)

27. ตัวละครของคุณเป็นพวกประเภททะลุมิติไปอยู่ยุคอื่น

28. ตัวละครของคุณมาจากอีกจักรวาลหนึ่ง หรือมาจากเรื่องอื่น (เช่น เอาแฮรี่มาหนีซอมบี้ เจอดันเต้ช่วยเหลือไว้)

29. ตัวละครของคุณมีอดีตที่เหมือนกับตัวละคร canon เช่น เป็น Wesker’s Children เหมือนกัน ชื่อ Bob wesker

30. ตัวละครของคุณมีส่วนร่วมกับอดีตของตัวละคร canon ในทางใดก็ทางหนึ่ง (เช่น เพื่อนสมัยเด็กของสเปนเซอร์)

    a.) ในทางที่ขัดกับเนื้อเรื่องหลัก เช่น เป็นอดีตแฟนลีออนมาก่อน ลีออนก็เลยยังช้ำรัก ไม่สนใจเอด้าเลย)

31. เรื่องถูกบอกเล่าผ่านมุมมองของตัวละครของคุณเกือบทั้งหมด เอาตัวละครคุณเองเป็นศูนย์กลางก็ว่าได้

32. ตอนที่ตัวละครของคุณปรากฏตัวครั้งแรกต่อหน้าตัวละครอื่น ๆ (ยกเว้นญาติที่อยู่บ้านเดียวกัน) ตัวละครของคุณสามารถเรียกความสนใจจากตัวละครเกือบทั้งหมดได้ เช่น ไปล้มกระโปรงเปิดอยู่กลางถนนคนเดิน

    a.) และเหตุการณ์ที่ว่านั้นเกิดในสถานที่ที่คนเยอะมาก ๆด้วย

33. ตัวละครของคุณมีการประวัติผจญภัยเหมือนหรือคล้าย ๆกับตัวละคร canon เลย (อย่าสนถ้าเหตุการณ์นี้เกิดกับคนจำนวนมาก ๆ เช่น เป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิตจาก Raccoon City )

34. ตัวละครของคุณช่วยเหลือหรือกู้สถานการณ์ให้ตัวละคร canon โดยวิธีที่ตามปกติธรรมดาตัวละคร canon ตัวนั้น ๆก็น่าจะมีปัญญาคิดเองได้ ไม่ต้องรอคุณมาช่วย

35. ตัวละครของคุณแก้ปัญหาที่เป็นเรื่องส่วนตัวให้แก่ตัวละคร canon เช่นเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจของสตีฟ

36. ตัวละครที่คุณเหม็นเบื่อขี้หน้ามันถูกตัวละครของคุณสั่งสอน ด่าว่า หรือฆ่าให้ตาย

37. ตัวละครของคุณแย่งชิงงานหรือตำแหน่งมาจากตัวละคร canon ได้ (เช่น ได้เป็นสุดยอดนักวิจัยแทนเบอร์กิ้น)

    a.) เพราะคุณคิดว่างานที่ตัวละคร canon ทำอยู่นั้นมันน่าสนุกดี
    b.) เพราคุณคิดว่าตัวละคร canon ที่เคยทำงานอยู่กากไป ทำงานไม่ดีพอ
    c.) ตัวละครของคุณทำงานนั้นต่อไปอย่างถาวร

38. ตัวละครของคุณถูกลักพาตัว
    a.) ตัวละคร canon รีบตามมาช่วยคุณไว้ได้ทันท่วงที
    b.) ตัวละครของคุณช่วยเหลือตัวเอง
    c.) ตัวละครของคุณถูกลักพาตัวเพราเหตุผลเจาะจง (เช่น ใช้เป็นตัวประกันไปเพื่อต่อรองให้พระเอกยอมแพ้)
    d.) แถมถูกลักพาตัวซ้ำ ๆซาก ๆมากกว่า 1 ครั้งเสียด้วย

39. ตัวละครของคุณสามารถแก้ไขเรื่องที่ไม่มีใครสามารถทำได้มาตลอด

40. ถ้าคุณคิดเหตุการณ์เพิ่มเติมขึ้นมาเอง

    a.) ตัวละครของคุณรู้และเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้น
    b.) ขณะที่ตัวละคร canon ไม่รู้อะไรเลย
    c.) เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นในอีกโลกหนึ่งที่ตัวละครของคุณคุ้นเคย
    d) ตัวละครของคุณเป็นกุญแจสำคัญในเหตุการณ์นั้น
    e.) เหตุการณ์นี้เข้ามาแทนที่เหตุการณ์เดิมโดยสิ้นเชิง (เช่น ปี 1998 ไม่มีเหตุการณ์เมือง Raccoon City อยู่เลย หรือคนที่ควรรอดไม่รอด คนที่ควรตายไม่ตาย สเปนเซอร์ได้ครองโลกอย่างสงบสุขในตอนท้าย)

41. คุณวางแผนที่จะเขียนเรื่องอื่นเกี่ยวกับตัวละครของคุณตัวนี้อีก

42. คุณวางแผนที่จะเขียนเรื่องภาคต่อเกี่ยวกับลูกของตัวละครของคุณตัวนี้



Part IV: RPG Characters:

คำถาม Part นี้สำหรับคนที่เล่น Roleplay กัน คือมีตัวละครประจำคนละตัว แล้วมาแต่งเรื่องต่อกันน่ะค่ะ โดยผลัดกันบรรยายส่วนที่เป็นเนื้อเรื่องของตัวละครตน แต่ของทุกคนต้องเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กัน


1. มีบางคนที่เล่นกับคุณอุทธรณ์ว่าคุณดึงความสนใจของเรื่องไปแต่ที่ตัวละครของคุณคนเดียว

2. พอตัวละครของคุณจนมุม อยู่ ๆคุณก็อุปโลกน์ความสามารถใหม่ หรือเอาอุปกรณ์เทพ ๆมาให้ตัวละครคุณใช้



Part V: De-Suifiers:

คำถาม Part นี้จะช่วยหักกลบลบหนี้หนีความ Mary Sue ของตัวละครคุณลง กรุณาเลือกอย่างเป็นธรรม


1. คุณเคยเอาจุดอ่อนข้อด้อยของตัวละครคุณมาล้อเลียน หรือใช้ในเนื้อเรื่องของคุณ (ไม่ใช่แค่ว่ากลัวแมลงสาบแล้วถูกพระเอกล้อ ด๋อย ๆแบบนี้ไม่เอานะ ต้องเป็นเรื่องจริงจัง เช่น แขนด้วน โดยเพื่อนล้อ แบบนี้โอเค หรืออะไรก็ได้ที่กระทบต่อจิตใจรุนแรง บั่นทอนความคิดและการตัดสินใจของตัวละครนั้น ๆ)

2. ตัวละครของคุณเคยเห็นแก่ตัว ใจแคบ ขี้เกียจ หรือเลือดเย็นอย่างร้ายกาจ (ขี้เกียจอ่านหนังสือไม่นับ ใคร ๆก็เป็น ต้องขี้เกียจแบบไม่ทำงานทำการ เป็นคนไม่เอาอ่าว สรุปคือข้อนี้คนที่เป็นตัวร้ายมีสิทธิ์ได้ลบคะแนนบ้างแหล่ะ)

3. ตัวละครของคุณน้ำหนักเกิน เป็นโรคอ้วน แค่อวบ ๆไม่นับ ต้องอ้วนแบบโคตร ๆไปจนจบเรื่อง หมดทางเยียวยา

4. ตัวละครของคุณหน้าตาทุเรศ และทุเรศแบบโคตร ๆไปจนจบเรื่อง หมดทางเยียวยา

5. ตัวละครของคุณหุ่นไม่ดี (ก้นย้วย น่องยาน พุงยื่น) และหุ่นแย่แบบโคตร ๆไปจนจบเรื่อง หมดทางเยียวยา

6. ตัวละครของคุณพิการ ขาขาด แขนด้วน (ต้องเสียโฉมไปเลยน่ะ ตาบอด หูหนวกมันน่ารักไป) และไม่มีอะไรมาชดเชยความพิการนี้เลย

7. ตัวละครของคุณเป็นโรคประสาท เช่นปัญญาอ่อนไปเลย และไม่มีอะไรมาชดเชยความพิการทางจิตนี้เลย

8. ตัวละครของคุณอายุเกิน 40 แล้วก็หน้าตาแก่ตามอายุจริงนั้น หน้าหล่อพันปีแบบเวสเกอร์ก่อนภาค 5 ไม่เอา

    a.) ยิ่งถ้าอายุเกิน 60 แล้วแก่ตามนั้นล่ะก็ ยิ่งดีเลย

9. ตัวละครของคุณมีโรค phobia คืออาการกลัวโดยไม่มีเหตุผลต่อบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ตัวละครคุณกากลง และมีผลต่อเนื้อเรื่อง และจนแล้วจนรอดสุดท้ายก็ไม่หายจากอาการนี้ (บอกแล้วว่ากลัวแมลงสาบไม่เอา อย่าต้องให้ย้ำ ต้องกลัวอย่างรุนแรง เช่น กลัวที่แคบ ขึ้นลิฟต์ไม่ได้ มัวแต่ลังเลเลยโดนซอมบี้กัดตายไปเลย)

10. ตัวละครของคุณเคยวิ่งหนีจากบางสิ่งบางอย่างเพียงเพราะว่าเขานั้นขี้ขลาด (เช่น ไอ้แบรด โคตรชัดเจนเลย ถ้าหนีไปตั้งหลักแบบพระเอก ๆไม่เอานะ ต้องหนีแบบกลัว ไม่คิดจะสู้ แพ้แน่ตูไม่เสี่ยงดีกว่า แบบนั้นอ่ะ)

11. ถ้าตัวละครของคุณมีอดีตที่ไม่ดีกับพ่อแม่ สุดท้ายพวกเขาก็กลับมาคืนดีกันได้ (แต่อย่าให้ตัวละครคุณเป็นศูนย์กลาง พ่อแม่ต้องมาคอยเข้าใจตัวละครของคุณ แต่ตัวละครของคุณควรลดลงมา 1 ก้าว และพูดจาตกลงกันอย่างมีเหตุผล ซึ่งประเด็นหลักของข้อนี้คือเขาต้องการให้ตัวละครหัวรั้นของคุณลดอัตตาหรืออีโก้ลงบ้าง)

12. ตัวละครของคุณเคยอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายที่ไม่มีทางจะแก้ไขได้

    a.) ตัวละครของคุณถอดใจโดยไม่พยายาม
    b.) ตัวละครของคุณยอมแพ้หลังจากล้มเหลว
    c.) ตัวละครของคุณสามารถหาทางแก้ไขได้ในที่สุด หลังจากที่พยายามมากมายและใช้เวลายาวนาน (เช่น สามารถแก้ไขกฎหมายที่ไม่เป็นธรรมของรัฐบ้านเกิดตนได้ในที่สุด แต่ต้องทำงานอย่างหนักมาชั่วชีวิตจนเกษียณ)

13. ตัวละครของคุณเคยยอมรับว่า “เออ กูผิด” ทั้ง ๆที่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริง ๆ แต่ก็แค่ยอมรับส่ง ๆไป

14. ตัวละครของคุณเคยเมินเฉยต่อความอยุติธรรมที่บางคนทำกับเขา และ/หรือ ผู้อื่น เพียงเพราะไม่อยากมีเรื่องเดือดร้อน

15. ถ้าตัวละครของคุณไม่ใช่เผ่าพันธุ์มนุษย์ เขาก็ต้องมีพฤติกรรมแบบเผ่าพันธุ์นั้น (ไอ้ทไวน์ไลท์นี่แย่ที่สุด เป็นแวมไพร์เหมือนเป็นแค่วัยรุ่นติดเขี้ยว แสงแดดก็ไม่แพ้ อะไร ๆมันก็ไม่แพ้ จะเลือกข้อนี้ได้ต้องอารมณ์ประมาณว่า เป็นมนุษย์หมาป่า วันดีคืนดีก็ลงไปนั่งยกขาเกาหู หรือเห่าหอนศัตรูแบบทุเรศ ๆ นั่นแหล่ะใช่เลย)

16. ถ้าตัวละครของคุณเป็นแวมไพร์ เขาก็ต้องมีพฤติกรรมดังต่อไปนี้...

    a.) เป็นนักฆ่าที่ฆ่าไม่เลือก ไม่รู้ผิดชอบชั่วดี ฆ่าตามสัญชาตญาณดิบ แน่นอนว่าไม่มีความสัมพันธ์กับใครแน่
    b.) โอเค อาจจะไม่ถึงขั้นฆ่าไม่เลือก แต่ก็ต้องฆ่าไปเมื่อจะกิน ไม่มีข้อยกเว้นว่า เหยื่อสวย เหยื่อเป็นนางเอก ฯลฯ
    c.) มีเซ็กส์ไม่ได้ เสื่อมนั่นเอง (กร๊ากกกก สมน้ำหน้า)
    d.) หน้าแย่...มาก
    e.) ไม่สามารถเอาชนะความอยากเลือดได้ ต้องกินตลอด ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมณ์

17. คุณมองตัวละครของคุณในฐานะของเครื่องมือ หรือตัวละครที่เป็นหมากของคุณมากกว่าในฐานะของคนที่เป็นเพื่อนของคุณ หรือลูก ๆที่คุณสร้างขึ้นมากับมือ


Result:

มาถึงผลสรุปกันซะทีนะคะ เหนื่อยล่ะสิคนทำ ส่วนคนแปลขาดใจตายแล้ว มีข้อสงสัยใด ๆก็สอบถามได้เสมอ และได้กี่คะแนนก็มาบอกกล่าวกันบ้างนะคะ แต่ถ้าอยากเก็บไว้เป็นความลับก็ไม่ว่ากันค่ะ

0-16 คะแนน ตัวละครของคุณโคตรจะห่างไกลจาก Mary Sue เลย ต่อให้คุณเพิ่มความเทพให้มันอีกหน่อยมันก็คงไม่ Sue ขึ้นมาหรอก (ถ้าคุณมีตัวละครที่คะแนนระดับนี้เป็นตัวเอก แล้วผู้อ่านยังอ่านแล้วรู้สึกว่าตัวละครนี้มีเสน่ห์ คุณเก่งมากจริง ๆค่ะ น่าชื่นชมนะคะ)

17-21 คะแนน ตัวละครของคุณน่าจะยังไม่ Sue นะ มันเป็นได้สองทางน่ะ คือถ้าคุณเขียน Fanfiction คุณต้องเริ่มระวังแล้วในตอนต่อไป (เพราะตัวละครคุณเป็นส่วนที่เพิ่มมาของเรื่องนะ คุณจะทำให้เด่นมากจนกลบคนอื่นไม่ได้) ส่วนถ้า RPG หรือ Original Fiction ล่ะก็ คุณโอเคแล้วไม่ต้องกังวลอะไรหรอก

22-29 คะแนน เริ่มจะ Sue แล้วนะตัวเอง ถ้าคุณแต่ง Fan Fiction คุณก็งานเข้ามาก ๆแล้ว แต่ถ้าเป็น RPG หรือ Original Fiction ก็ต้องเริ่มขัดเกลามันได้แล้วล่ะ ก่อนที่มันจะ Sue ไปกว่านี้ ระวังเรื่องความสัมพันธ์ให้ดี อย่าปล่อยให้ตัวละครของคุณมีเสน่ห์เกินไป!!!

30 คะแนนขึ้นไป Mary Sue ปรากฏกายแล้ว โอว พระเจ้า!!! Fan Fiction คงจะจบสิ้นแล้วล่ะ นอกจากคุณจะใช้ความรักและพยายามอย่างมากในการเปลี่ยนมัน (แต่เราขอคอมเม้นท์นิดหนึ่งว่า...เอ่อ...ยากมากค่ะ - -“) ส่วน RPG หรือ Original Fiction คุณควรจะคิดเปลี่ยนแปลงตัวละครคุณอย่างจริงจังได้แล้วนะ

36 คะแนนขึ้นไป เริ่มเขียนใหม่เถอะ คนอ่านบางคนเขาอ่านแล้วคงอยากจะกรอกตาใส่ตัวละครคุณแล้วล่ะ ว่าหมอนี่มันโอเว่อร์จริง ๆ หรือไม่ก็เกิดอาการอยากพูดว่า “ใช่ ซี่...” (เอ็งเทพนี่หว่า) ใส่ตัวละครของคุณ อย่างน้อยก็เรา (ผู้เขียน test ต้นฉบับนะ ไม่ใช่เรา JumJim) คนหนึ่งนี่แหล่ะ

50 คะแนนขึ้นไป ฆ่าแม่งให้ตายไปเถอะ ไอ้ตัวละครตัวนี้เนี่ย หรือไม่ก็กลับไปอ่านวิธีทำดี ๆบางทีคุณอาจจะเผลอทำ Part ที่เขาบอกว่าให้ข้ามไปก็ได้นะ - -“
แก้ไขล่าสุดโดย JumJim เมื่อ 12 ต.ค. 2009, 22:41, แก้ไขแล้ว 6 ครั้ง.
ต่อไป

ย้อนกลับไปยัง Fan Fiction

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 3 ท่าน