กลับ มาเริ่มแต่ง อีกครั้งแล้ว หุหุ

2 เรื่องไปเลย คราวนี้ หุหุ

พรุ่งนี้ จะมาลงให้นะครับ

ตอน: เก้าแรกสู่ห้องแห่งความลับ!!

"ตึกๆๆๆๆๆๆๆ"เสียงฝีเท้าของเอาล์เบิร์ดและพวกเพื่อนๆยังคงเดินก้าวต่อไป ในความมืด เสียงนําที่หยด ลงบนพื้นในห้องนี้มัน ทำเอาเสียวไม่ใช่น้อยเลย ทีเดียว

"โอยยยย พักสักแปปได้มั้ย ฉันเมื่อย" ซิสก้า บ่นอย่างอ่อนแรงเพราะเมื่อสักครู่นี้ ก็ได้เจอกับเหตุการณ์ประหลาด ที่ทำเอาเธอตกใจไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว

"เอา ล่ะๆ ทุกๆคนเราหยุดพักกัน แปปนึงนะ เอาล์เบิร์ดน้องช่วยติดต่อกับพวกข้างนอกที" แอนดริว พูดอย่างเรียบง่าย ราวกับที่ ที่เขายืนอยู่ตรงนี้มันไม่มีความน่ากลัวอีก ต่อไป

ไฮ ได้นั่งตรวจสอบปืนของทุกคน โดยเฉพาะ แอนตี้กันสไลด์เนอร์


ทางด้านของตั้ม

"ตื้ดๆๆๆๆๆ"เสียง นาฬิกาของตั้มดังขึ้น เพราะเอาล์เบิร์ดได้ติดต่อมานั่นเองทำเอา สก๊อตตกใจเลยทีเดียว เพราะเขากำลังใจจดใจจ่อ กับ เหตุการณ์ ที่สตีฟ ลงไปล่อพวก ปีศาจ ลงหลุม

เอาล์เบิร์ด: ว่าไงบ้าง ข้างนอกสบายดีมั้ย
เจ้าของเสียง นัยต์ตาสีแดงเอ่ยออกมาเมื่อเขากำลัง นั่งลงบนลังไม้อย่า อารมณ์ดี
ตั้ม: ก็ ดีนะ ทางนาย ล่ะ
เด็กหนุ่มผมสีเหลือง ตอบอย่างไม่รอช้า และสายตาที่จ้องมองไปทางที่สตีฟอยู่ก็ ดูเป็นห่วงไม่ใช่น้อย
เอาล์เบิร์ด: ก็ ดีนะ ตอนนี้มาได้ประมาณ ครึ่งทางแล้วล่ะ
เด็กหนุ่มคนเมื่อครู่เอ่ย ขึ้น พร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่

"ตึง!!"เสียง ตู้ขนาดใหญ่ที่ล้ม ลงมา ทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้อง นั้นกลับมาเตรียมพร้อมที่จะรับมือ กันสิ่งมีชีวิตประหลาดนั่นอีกครั้ง นึง

ตั้ม: เกิดอะไรขึ้น
ตั้มถามด้วยความสงสัย เหงื่อที่ไหลออกนั้น แสดงความกังวล ไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว

เอาล์เบิร์ด:ไว้ เราจะติดต่อไปใหม่นะ สงสัยจะเกิดเรื่องอีกแล้ว
เอาล์เบิร์ด เอ่ยจบก็ได้ ตัดสัญญาณ ออกไป

สก๊อต:เกิดอะไรขึ้น น่ะ
ตั้ม: เกิดเรื่องอีกแล้ว

"ดูนั่นสิ"สก๊อต เอ่ยออกมา แล้วชี้ไปที่สตีฟที่กำลังจะขึ้นแต่ดันถูกพวกปีศาจดึงรั้งเอาไว้

สตีฟ: ไอ้พวกบ้า เอ้ย

สตีฟสบถ ออกมาอย่างอารมณ์ เสีย และกระโดดลงไปในหลุมนั้นอีกครั้ง

"เปรี้ยงๆๆๆๆๆๆ ตู้มๆๆๆๆๆๆ"สตีฟได้ สาดห่ากระสุนและพลังหมัดทั้งหมดของเขาใส่ พวกปีศาจที่ เกาะตัวของเขาเอาไว้

ทางด้านเอาล์เบิร์ด

แอนดริว: ชู่ว์....
แอนดริว ได้สั่งให้ทุกคน เงียบลง

ไฮ: ระวังตัวด้วยนะทุกคน
ไฮ สั่งอย่างเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ในตอนนี้

มิยาโมโตะ: มันอยู่นั่น
มิยาโมโตะ ชี้ไปทางเงาดำ ทางซ้ายของเขาที่กำลังค่อยๆ เดินเข้ามาหาพวกเขา อย่างช้าๆ

"ฟ้าวววววววววววววววว"มัน วิ่งมาหาพวกเขาดด้วยความเร็วสูง

แอนดริว: ยิง!!

ติดตามต่อตอนต่อไปนะครับ

ห่ากระสุน ทั้งหมดได้พุ่งเข้าใส่ ตัวของมันทันที

"โฮกกกกกกกกกก...."มันร้องด้วยความเจ็บ ปวด

มิยาโมโตะ: กระสุนฉันหมดแล้ว
ไฮ: เสียใจด้วยเพื่อน ฉันก็ไม่มี แม๊กซ์สำรอง

ในจังหวะนั้นเอง มิยาโมโตะนึกได้ว่า เขายังมีดาบสับปลาซาบะของเขาอยู่ เขาจึงเขวี้ยงดาบใส่ เจ้าตัวประหลาดนั่นทันที

"ฉึก"คมดาบสับปลาซาบะของเขา ได้ฟังเข้าไปที่หัวของ มันทันที เลือดสาดออกมาดั่งนําพุร้อน

"เหอออออออออออออออ..."เสียงสุดท้ายก่อนที่มัน จะลงไปนอนจมกองเลือดของตัวเอง

ไฮ: เจ๋งไปเลยแหะ
มิยาโมโตะ: ใจนะ หุหุ มันฝีมืออยู่แล้ว ห๊าห๊าห๊า

"ติ๊ดๆๆ"เสียงนาฬิกา พวกเขาดังขึ้นอีกครั้งแล้ว

00:30:54

แอนดริว: แยแล้วเวลา จะหมดแล้วนะรีบหาทางออกกันดีกว่า
แอนดริว พูดอย่างตกใจเมื่อได้เห็นเวลาในนาฬิกาของเขา

ซิสก้า: ตามหนูมา หนูเจอทางที่มีแสงส่องออกมาคาดว่าน่าจะเป็น ทางออกนะ
ซิสก้า ชี้ไปที่ทางที่มีถังนํามันวางอยู่ประมาณ 4-5 ถังและวิ่งไป

เอาล์เบิร์ด:จริงด้วย แฮะ
เอาล์เบิร์ดเหลือบไปเห็น แสงที่ส่องออกมาใต้ถังนํามันนั่น

ไฮ: ช่วยกันยกหน่อย เร้ว

เมื่อ ไฮพูดจบทั้งหมดก็ รีบไปยกถังนํามันนั่นออก เมื่อยกออกหมดแล้วก็พอว่า มีประตู สีขาวถูกปิดไว้อยู่ ทุกคนจึงพังประตูเข้าไปก็ พอห้องสีขาวสะอาดสะอ้านมาก เมื่อทั้หมดเดินเข้าไปก็ พบหน้าจอคอมพิวเตอร์เปิดอยู่ และก็มีเวลานับถอยหลังอยู่

เอาล์เบิร์ด: ไหนดูซิ
เมื่อเอาล์เบิร์ดกดเข้าไป ก็พบว่ามี ช่องให้ใส่รหัสเด้งขึ้นมา แล้วก็กล่องคำถาม

"เอาละ เมื่อเจ้าผ่านถึงด่านสุดท้ายได้แต่ สติปัญญาของเจ้าจะผ่านด่านนี้ได้รึเปล่า"

คำถาม: คำถามข้อที่ 1
2+2x2=?

เอาล์เบิร์ด: 8

คำถาม: ถูกต้อง คำถามข้อที่ 2
4+4x4=?

แอนดริว: 32

คำถาม: ถูกต้อง คำถามข้อสุดท้าย
ทำไม Light Yagami ถึงเป็น เกย์

ไฮ: ห๊า!!

________________________________________________________________________________________________________

โปรดติดตามต่อตอนต่อไป

โพสให้ผมที ขาดทหารอีก คนนึง

ชื่อ-นามสกุล:
อายุ:
ความสามารถพิเศษ:
MEMO:

ชื่อ:Silver Roger
ชื่อเล่น:โรเจอร์
เพศ:ชาย
อายุ:17ปี
ความสามารถ:คล่องแคล่วว่องไว และใช้อาวุธเก่ง
Memo:คิดไม่ออกง่ะ-.-

ปล.ขอเป็นตัวดีนะคับ
ปล2.สนุกมาก! จงแต่งต่อไวๆ

กำลังอัพให้ รอสักครู่ นะครับ

อ่านแล้ว โพส บอกให้ทีนะครับ

แอนดริว: เอ่อ....
แอนดริว ตอนนี้มีสีหน้า มึน งง กับคำถามนี้เล็กน้อย
ไฮ: เพราะมัน เป็นเกย์ไง
ไฮ ตอบด้วยคำตอบที่ นึกได้เมื่อกี้

คำถาม: ผิด คำตอบสั้นเกินไป

มิยาโมโตะ: บ้าเอ้ย!!
เอาล์เบิร์ด: เดี๋ยวผมจะติดต่อ กับทางตั้ม นะ
เอาล์เบิร์ด พูดแล้วก็ ได้กดติดต่อกับ นาฬิกาของตั้มทันที

ทางด้านของตั้ม

สก๊อต: เห้!! นาย สตีฟ เป็นยังไงมั้ง
สก๊อตตะโกนเรียกสตีฟที่ยังคง อยู่ในหลุม
สตีฟ: แปปๆ ขอจัดการอีกสักหน่อย

"ติ๊ดๆๆ"เสียง นาฬิกา ของตั้มดังขึ้น

เอาล์เบิร์ด: เห้!! พอจะรู้มั้ย ทำไม Light Yagami ถึงเป็น เกย์ อ่ะ
ตั้ม: เห้ย!! บ้ารึเปล่า วะ เวลานี้ยังจะมาถามคำถามแบบนี้อีก
เอาล์เบิร์ด: คำถามปลดล๊อกระเบิด ว้อย!!
ตั้ม: อ่าวเรอะ ไม่รู้ เออนี่ สก๊อต รู้ป่ะทำไม Light Yagami ถึงเป็นเกย์อ่ะ
สก๊อต: ไม่รู้ว้อย!!
เอาล์เบิร์ด: ไม่เป็นไรล่ะกัน บายๆ

"ตู๊ดๆๆๆๆๆ"

ซิสก้า: จะทำยังไงดีเนี่ย

มิยาโมโตะได้เหลือบมองไปเห็นผู้หญิงคนนึง เดินมาพอดี

มิยาโมโตะ: เอ๊ะ!!
เมื่อมิยาโมโตะ หันไปหา เธอก็ได้หายไปแล้ว

ไฮ: มีอะไรเหรอ
มิยาโมโตะ: เปล่าๆ ไม่มีอะไรๆ

เมื่อมิยาโมโตะ นั่งจดจ่อกับคำถามนั้นอีก ก็มีเสียงมากระซิบข้างๆหู ของเขา

"ลอง สลับนามสกุล มันดู สิจ๊ะ"

เมื่อมิยาโมโตะ หันไปข้างหลังก็มีหญิงคนหนึ่งยืนอยู่

มิยาโมโตะ: นี่...
???: ชู่ว์
เธอได้ ยกหนึ่งชี้ขึ้นมาเพื่อเป็นการ แสดง ว่าอย่าส่งเสียงนะ

มิยาโมโตะ: เอ่อ...ทุกคน ผมนึกออกแล้ว
มิยาโมโตะ ละสายตาจากหญิงคนนั้นแล้ว หันมาบอกพวกเพื่อนของเขาเอง

มิยาโมโตะ: ผมขอลองดูนะ
แอนดริว: เอาซิ

มิยาโมโตะ เข้าไปนั่งแทนที่ แอนดริว แล้วก็พิมพ์ คำว่า

Yagami=I'm a gay

คำถาม: พาสเวิร์ดดูปลดล๊อก

"ติ๊ด............."

ทุกคน: เย้!!

???: หึหึ

________________________________________________________________________________________________________

เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป

ในระหว่างที่ ทุกคนกำลังสนุกดีใจ มิยาโมโตะก็หันมาเพื่อน หาผู้หญิงคนนั้น ปรากฏมาเธอได้หายไปอีกแล้ว

มิยาโมโตะ: หายไปไหนนะ
แอนดริว: อะไรเหรอ
มิยาโมโตะ: เปล่า ไม่มีอะไรหรอก

แล้วมิยาโมโตะ ก็หันกลับไปหาพวกแอนดริว

"ประตูทุกบานถูกปลดล๊อกหมดแล้ว"คำพูดดังขึ้นในที่สุด

ไฮ: รีบออกจาก่ที่นี่กันเถอะ

"ตุ๊บ!!"เสียงเหมือนกับ ของบางอย่างหล่นลงบนพื้น

มิยาโมโตะ: เธอ
???: สวัสดี ฉันชื่อ Nanny Kolunov
มิยาโมโตะ: เธอคนนี้แหละที่ช่วยพวกเราไว้
แนนนี่: เอาล่ะ อย่าเพิ่งไม่พูดมากตอนนี้เลย รีบออกจากที่นี่กันดีกว่า เพื่อนๆฉันที่อยู่ตรงประตูเมืองคงรอนาน แล้ว

แล้ว แนนนี่ก็ได้ วิ่งออกจากประตูไปตามด้วยกลุ่มของแอนดริว

ทางด้านของตั้ม

สก๊อต: สตีฟ มันออกมาแล้ว
ตั้ม: เห้ย!! เราอยู่ทางนี้
ตั้มตะโกนเรียก สตีฟที่เพิ่งปืนขึ้นมาจาก หลุม

สตีฟ: พวกนั้นแมร่งเกาะกันเป็น บ้าเลยเหอะๆ

"ติ๊ดๆ"สัญญาณ มาทางด้านของเอาล์เบิร์ด

ตั้ม: ว่าไง
เอาล์เบิร์ด: เรียบร้อยแล้ว รอเราที่หน้าตึกนะ
ตั้ม: OK เดี๋ยวจะไปรอ

"ตู๊ด!!"สัญญาณดับลง พร้อมกับพวก ตั้มได้ ลงมาแล้วเดินไปที่หน้าตึก

สตีฟ: ระวังนะ มันยังมีอยู่
เมื่อทั้งหมด มาถึงหน้า ตึก

สก๊อต: ดู ข้างหน้าสิ่ง มันมีอะไร ไหวๆด้วยอ่ะ
ตั้ม: ไหนๆ
สก๊อต: มันแวบมาแล้วแวบไปแล้วมันหายตัวได้ด้วยอ่ะ!!
สก๊อต ชี้ไปทางที่ตัวเองเห็น

สก๊อต: นั่นไงๆ มันมาแล้ว

"แว้กกกกกกกกกกกกก!!"ตั้มกับสก๊อตร้องพร้อมกัน ด้วยความตกใจ

"บรื้น"เสียงรถกำลังเครื่องที่ มาข้างๆรถมีสัญลักษณ์ คำว่า S.T.A.R.S.

สตีฟ: รถของหน่วย สตาร์ งั้นเรอะ
ตั้ม: เรามีคนมาช่วยแล้ว
สก๊อต: เย้!!

"เอี้ยด!!"รถคันนั้นได้มาจอดอยู่ หน้าพวกเขาทั้ง 3 คน

ทหาร: สวัสดี ผมชื่อ โรเบิร์ด โรแลนด์ ผมได้รับคำสั่งมาให้ พาพวกคุณออกจากเมืองนี้
สตีฟ: คำสั่งหรอก
ตั้ม: คำสั่งจากใคร
ตั้มได้ถามมหทารคนนั้นด้วยความสงสัย

โรเบิร์ด: ผู้พัน Nanny Kolunov ซึ่งตอนนี้ เธออยู่กับพวกเพื่อนของ คุณแล้ว

"ก๊าสสสสสสสส!!"เสียงฮันเตอร์ จำนวนมากร้องขึ้น

โรเบิร์ด: ผมว่าไปขึ้นบน รถดีกว่า
แล้วโรเบิร์ดก็ นำ สตีฟ,ตั้ม,สก๊อต ขึ้นไปบนรถ ซึ่งภายในรถมี ทหารอยู่อีก 2 คน

โรเบิร์ด: เปิดระบบ ล่องหน
ทหาร1: รับทราบ
โรเบิร์ด สั่งทันทีที่ขึ้นรถมา

โรเบิร์ด: นี่ พลทหาร Silver Roger
โรเจอร์: เรียกผม ว่า โรเจอร์ ล่ะกัน
โรเจอร์ พูดอย่างเป็นมิตร

โรเบิร์ด: ส่วนอีกคน ชื่อว่า Frank Sakine
แฟรงค์: สวัสดี

ตั้ม: มันมากันแล้ว
ตั้มพูดพร้อมกับ ชี้ไปทางฮันเตอร์ ฝูงใหญ่ ที่กำลัง วิ่งเข้ามา

โรเบิร์ด: ดูเหมือนกับ ว่ามันตาม ใครบางคนมา นะ
โรเบิร์ดพูดเมื่อ ได้ส่องกล้างทางไกลมอง

สตีฟ: ผมขอดู หน่อย
สตีฟ ขอกล้องส่องทางไกลมากจาก โรเบิร์ด และเมื่อมองไป

สตีฟ: ลีเวียธาน!!
ตั้ม: ห๊า

ทันใดนั้นเอง เมื่อลีเวียธาน มายืนได้ระบะห่างจากตึกพอสมควร พวกฮันเตอร์ และลีเวียธาน ก็หยุดเดิน

สก๊อต: มันยืนทำไรกัน น่ะ
ตั้ม: รอ หมาบินได้

ทางด้านของเอาล์เบิร์ด

เอาล์เบิร์ด: นั่นไง ประตู ด้านหน้า

เมื่อทั้งหมด เดินมาที่ประตู

ตั้ม: มาทางนี้เร็ว
ตั้มโผล่ หัวออกมาจากรถแล้วตะโกนเรียกพวกเอาล์เบิร์ด

มิยาโมโตะ: แว้กก!! ทำไมเหลือแต่หัว
แนนนี่: สงสัย อยู่ในรถน่ะ

เมื่อกลุ่มเอาล์เบิร์ด เดินไปที่รถแต่พวก ลีเวียธานเห็นซะแล้ว ลีเวียธานได้กลายร่างเป็น เลดี้ และบินขึ้น ปล่อยพลังใส่กลุ่มของเอาล์เบิร์ด

"ตู้ม!!"พลัง นั่นกระแทกกับ บาเรีย ของรถ ทันทีทำให้ ระบบล่องหน ใช้การไม่ได้

"ก๊าสสสสสสสสสสสสสสส!!"ฮันเตอร์ ทันหมดที่เห็น รถก็ได้วิ่งเข้าหาทันที

โรเบิร์ด: เร็วๆหน่อย มันมากันแล้ว
แฟรงค์: เดี๋ยวผม จะไปที่ ฐานปืนกล
แฟรงค์ พูดจบก็ วิ่งไปที่ ตั้งปืนกลทันที

แฟรงค์: ตายซะเถอะ!!

"ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"เสียงกระสุนจำนวนมาก ที่แฟรงค์ กำลังยิงพวกฮันเตอร์ อย่างเมามัน

"ตู้ม!!"พลัง งานเลดี้ พุ่งเข้าใส่อีกครั้งแต่คราวนี้มัน โดนพื้น

โรเบิร์ด: ออกตัวเร็ว!!

รถได้เคลื่อน ฝ่าวงล้อมของฮันเตอร์ ออกไป

_________________________________________________________________________________________________

เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป พวกเขาจะสามารถออกไปจากเมืองนี้ได้หรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไป

เหอๆๆๆๆๆๆมันดี เเต่ม่ายมีโผมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

โพส บอกทีนะครับ ว่าเป็นยังไงมั้ง

อืมก็สนุกดี

คราวนี้ จะลองเปลี่ยน แนวการ พิมพ์ ดู นะครับ หุหุ

"บรื้น......"เสียง รถของพวกเขา กำลังมุ่งหน้าไปทาง ทิศเหนือเพื่อ ที่ต้องการจะออกจากเมือง นี้
"ก๊าส!!" ฮันเตอร์ 5 ตัว กำลัง ดันไม่ให้ รถเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ได้

"ทุกเตรียม อาวุธ แฟรงค์ยิงคนเดียวไม่ไหว หรอกน่า"โรเบิร์ด พูด และได้ ส่ง M4A1 ที่มีอยู่ในรถ ให้กับพวกเขา

"ติ๊ดๆๆ" วิทยุสื่อสารดังขึ้น

"รับทราบ!!"โรเจอร์ ตอบรับวิทยุ สื่อสารนั่น
"ชื้ด~~~"สัญญาณ ได้ขาดหายไป
"บ้าชิบ!!"โรเจอร์ ได้หันมา ยิงฮันเตอร์ ต่อ

"ข้างหน้า กี่ไม่นานเราก็ จะได้ออกจากที่นี่แล้ว" แนนนี่ พูดพร้อมกับ เร่งเครื่องให้เร็ว ขึ้น

"บ้าชิบ!! ฮันเตอร์ กระโดดขึ้นมาบนรถ" แฟรงค์ ได้หันไป กราดยิงฮันเตอร์ ที่อยู่ท้าย รถ

"แก หนีออกจากที่นี่ไม่ได้หรอก น่า" เลดี้ เอ่ย ขึ้นพร้อมกับ ใช้กระแสจิต จับ แฟรงค์ให้ ลอย ออกจากรถ
"ไม่นะ ปล่อยฉัน ลงนะเว้ย" แฟรงค์ เอ่ย ออกมาในขณะที่ตัวเอง กำลังลอยออกจาก รถ
"ก๊าส!!"ฮันเตอร์ 2 ตัวกำลัง เอาเล็บของมัน กระโดดฟัน ตัวของแฟรงค์ ทำให้ เขาได้ รับบาดเจ็บสาหัส

"ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" M4A1 ของเอาล์เบิร์ด ได้ยิงใส่ เลดี้โดพนที่ แขนขวา ทำให้แฟรงค์ ตกลงมา
"แฟรงค์ วิ่งมาเร็ว" โรเจอร์ เรียกให้แฟรงค์ วิ่งมาใน ขณะที่พวก แอนดริว ช่วยยิง ฮันเตอร์ คุ้มกันอยู่
"ไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวฉันจะต้านให้นะ พวกนายไปก่อนเลย ฝากด้วยล่ะ" แฟรงค์ พูดอย่างอ่อนแรง เพราะตอนนี้ เลือดของเขาไหลไม่หยุด หลังจากที่โดนฮันเตอร์ ฟันที่หน้าท้อง
"อ้ากกกกกกกกกกกกกกก!!"ฮันเตอร์ ตัวนึง กระโดด ขึ้นเกาะที่หลังของ แฟรงค์ แล้วฮันเตอร์ อีกนึง นวนมากที่กำลัง ลุมแฟรงค์อยู่ได้ กัดกิน แฟรงค์อย่างเมามัน

"ตู้ม!!"เสียงระเบิด ดังขึ้นทำให้เกิด ควันจำนวนมาก เลดี้ที่ลอยจึงไม่สามารถมองเห็น รถของ พวกเอาล์เบิร์ด ได้
"บ้า ชิบ!!" แล้วเลดี้ ก็กลับเป็น ลีเวียธาน ตามเดิม

"ไม่นะ..."โรเจอร์ ที่ร้องไห้ ออกมาเพราะเสียเพื่อนไป คนนึง ไม่ใช่แต่โรเจอร์ ทุกๆคนที่อยู่ บนรถก็ แสดง ความเสียใจไม่ใช่น้อยเช่นกัน
"อย่างน้อย แฟรงต์ ก็ตายอย่างมีศักดิ์ศรี นะเราสมควรให้ เกรียติ เขา" โรเบิร์ดพูด ปลอบใจโรเจอร์ ที่กำลัง โศกเศร้าเสียใจ

"ต่อไปเราจะเสียใครไปอีกคน ล่ะ" โรเจอร์ เอ่ยออกมา ทำให้ทุกคนอึ้งไปตามๆกัน
"ไม่มีอะไรที่ พวกเราจะต้องเสีย อีกแล้ว ผ่านจากที่นี่ไปได้พวกเรา ก็จะอยู่อย่างสบายไม่ต้อง มาคอยระวังอะไรอีกแล้ว ล่ะ" แนนนี่ พูดอย่างนี้ ทำให้ทุกคน สบายใจ ขึ้นมาหน่อย
"ถึงแล้ว"โรเบิร์ด พูดและได้ นำตัว พวกเขา ลงจากรถทีละคน

เมื่อทั้งหมดเดิน ผ่านประตู ไปก็ได้เห็น บ้านพักคน พวกทหารอยู่หลังนึง

"เข้าไปในนั้นแหละ จะมีพวกเรารอกันอยู่" แนนนี่ พูดและก็เดินนำไปเปิดประตูบ้าน
"โอ้พระเจ้า" โรเบิร์ดเอ่ยขึ้นเมื่อได้เห็น สภาพภายในบ้าน

ภายในบ้านหลังนี้ ตอนนี้มีแต่ คราบเลือดเต็มไปหมด และศพ คนทหาร ทั้งหมดก็ ถูกฉีก เป็นชิ้นๆ

"โฮกกกกกกกกกกกก!!" เสียงของ สัตว์บางชนิดดังขึ้นมา

เมื่อทั้งหมด หันไปดูก็พบกับ.........

______________________________________________________________________________________________________

พวกเขาพบกับอะไร ชะตา กรรมของพวกเขาจะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตามในตอนหน้าครับ...

ฮะฮะฮะฮะ ดูไม่ตลกแต่มันส์ดีนะ

พ ยา ยา ม ต่ อ ไ ป

แต่ง ให้มัน ตลกไม่เป็น อ่ะ

- -

เป็นกำลังใจให้นักเขียนแต่งต่อ... ขอโทษที่มาช้าครับ